Η Ελένη Καστάνη μίλησε για τη συμμετοχή της στην ταινία «Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή», αλλά και για τη σάτιρα.
Η ηθοποιός μίλησε στην εκπομπή «Breakfast@Star» και αναφέρθηκε αρχικά, στην ταινία του Αλέξανδρου Ρήγα και τη συνεργασία τους.
«Πήγα κι έκανα ένα guest, όχι μεγάλο ρόλο. Ένα πέρασμα κάνω. Μια σκηνούλα είναι και για κακή μου τύχη, πήγα δύο φορές. Ήταν η επανάληψη της σκηνής στο Εθνικό πάρκο, με τις πάπιες. Τους έδωσα την ευχή μου. Από όσο ξέρω, θα κάνει κι η Ελένη Ράντου κάτι. Όλα τα κορίτσια είναι μια χαρά, είναι άλλη κατάσταση, είναι ταινία αυτό που κάνουν», είπε χαρακτηριστικά.
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-d58540osxmk9)
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στη συνεργασία της με τον Αλέξανδρο Ρήγα. «Εγώ δεν είχα κακές συμπεριφορές. Όλοι έχουμε τις δυσκολίες μας, κανείς δεν είναι Άγιος. Είναι ένας καλλιτέχνης που το κάνει με μεγάλη αγάπη, με μεγάλο δόσιμο και σε αυτό υποκλίνομαι», σημείωσε για τον σκηνοθέτη.
Αναφορικά με το Ηρώδειο και τους καλλιτέχνες που εμφανίζονται εκεί, δήλωσε: «Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν παίξει στο Ηρώδειο και δεν τους άξιζε. Ο Μάρκος Σεφερλής θα έπρεπε να παίξει στην Επίδαυρο».
Τέλος, μίλησε για τη σάτιρα και το αν τελικά, πρέπει να έχει όρια, όπως λένε πολλοί. «Τα όρια τα θέτουμε οι ίδιοι. Έχουμε κάτι που λένε οι κωμικοί "δεν καταδέχομαι να γίνει αυτό". Άμα κατεβάσεις το βρακί σου και δείξεις τον ποπό σου στον κόσμο θα γελάσει; Πρέπει να έχεις κι εσύ ένα όριο. Τον Μάρκο Σεφερλή δεν μπορώ να τον κατηγορήσω, τον θεωρώ τον μεγαλύτερο λαϊκό κωμικό που υπάρχει σήμερα», είπε κλείνοντας.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.