Αλέξανδρος Βέλιος, δύο χρόνια από τη «φυγή» του: Δεν ήταν ποτέ αιχμάλωτος του καρκίνου

Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
velios_arthro

Η συζυγός του, Νάντια, μιλά για τον τρόπο που επέλεξε o Αλέξανδρος να αποσυρθεί από τα εγκόσμια - Για πρώτη φορά αναφέρεται στον μακροχρόνιο έρωτά τους, αλλά και στον θαυμασμό που έτρεφε για εκείνον και τον αγώνα του για το δικαίωμα σε ένα αξιοπρεπές και ανώδυνο τέλος

Ηταν τέτοιες μέρες, στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2016, όταν η κοινή γνώμη συγκλονιζόταν όχι μόνο από τον θάνατο ενός γνωστού δημοσιογράφου-συγγραφέα, του Αλέξανδρου Βέλιου, αλλά κυρίως από τον τρόπο της «φυγής» του.

Οντας στο τελευταίο και ανεπίστρεπτο στάδιο του καρκίνου και διατηρώντας ακόμα την πνευματική του διαύγεια, o Αλέξανδρος Βέλιος είχε επιλέξει ο ίδιος την ακριβή στιγμή και τη μέθοδο αναχώρησής του από τη ζωή, διατυπώνοντας με αυτή την κραυγαλέα κίνηση ένα διάβημα για το δικαίωμα του ανθρώπου στην ευθανασία.
Τότε ακολούθησε ακόμη και εισαγγελική έρευνα για τις συνθήκες του θανάτου του, για να διαπιστωθεί τελικώς ότι δεν χρειάστηκε καμία υποβοήθηση, αλλά είχε μέχρι τέλους προσήλωση στην επιλογή του, αλλά και το κουράγιο να κάνει μόνος του ό,τι είχε ήδη αποφασίσει. Αρχικά μάλιστα, όταν κατάλαβε ότι δεν υπήρχε διαφυγή από την αρρώστια, είχε επιλέξει να επισκεφτεί μία κλινική στην Ελβετία, όπου επιτρέπεται η ευθανασία, για τη μοιραία ένεση. Τελικά επέλεξε να μείνει στην Ελλάδα για την τελευταία πράξη, ώστε να δώσει ακόμα μεγαλύτερη δύναμη στο αίτημα για τη νομοθέτηση του δικαιώματος στην ευθανασία.

Ενοχλημένη η Εκκλησία, αμήχανη η Πολιτεία

Η πράξη του προκάλεσε έντονη δημόσια συζήτηση, με την επίσημη Εκκλησία να είναι από ενοχλημένη έως αμήχανη και την Πολιτεία παγωμένη και μάλλον απρόθυμη να αναλάβει κάποια συγκεκριμένη πρωτοβουλία, παρότι ο Αλέξανδρος είχε ελπιδοφόρες επαφές με στελέχη και της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Ελάχιστοι εκ των πολιτικών, που είχαν ακούσει το αίτημα και έδειχναν κατανόηση, διατήρησαν ζωντανό το θέμα που με τόση επίταση έθεσε ο δημοσιογράφος.

Η Νάντια Βέλιου-Γερολυμάτου, η σύζυγός του, η οποία συντρόφευσε μέχρι την τελευταία στιγμή τον Αλέξανδρο, ανέλαβε να μεταλαμπαδεύσει το μήνυμά του, υιοθετώντας με αφορμή και την προσωπική εμπειρία της το αίτημα. Μιλώντας στο «ΘΕΜΑ», ξεκαθαρίζει ότι «ο Αλέξανδρος θέλησε να είναι ένας συναισθηματικός καταλύτης προβληματισμού στο θέμα της επιλογής ενός αξιοπρεπούς θανάτου και κατ’ επέκταση καταλύτης στο ζήτημα του εκσυγχρονισμού του νομοθετικού μας πλαισίου». Οπως εξηγεί, «γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, αφενός αποφάσισε να γράψει το σχετικό βιβλίο ‘’Εγώ κι ο θάνατός μου: Το δικαίωμα στην ευθανασία’’, αφετέρου επεδίωξε να γυριστεί ένα ντοκιμαντέρ στο οποίο ρητά εκφράζεται η βούλησή του να "φύγει" με τους δικούς του όρους και στο δικό του πλαίσιο αξιοπρέπειας».

Η Νάντια είναι κατηγορηματική ως προς τη στάση του Αλέξανδρου: «Κατ’ εμέ, η επιλογή του άντρα μου στην ευθανασία δεν σχετίζεται με τη δειλία του απέναντι στον πόνο και στη σωματική βία, αλλά με τη γενναιότητά του να αναδείξει αυτό που θεωρούσε ως το πιο θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, το δικαίωμα της επιλογής ενός αξιοπρεπούς και ανώδυνου τέλους».


velios1


Μάχιμος μέχρι το τελευταίο λεπτό

Εμφανώς συγκινημένη με αφορμή και την επέτειο του θανάτου του, δηλώνει ότι «ο Αλέξανδρος άφησε μια παρακαταθήκη αξιοπρέπειας, πνευματικού αγγίγματος, μια παρακαταθήκη ψυχικής αντοχής».

Και περιγράφει την οδύσσεια του αγαπημένου της ανθρώπου, μία οδύσσεια που δεν έμελλε να έχει αίσιο τέλος: «Ο Αλέξανδρος δέχτηκε θαρραλέα το χαστούκι του καρκίνου περίπου τέτοιον καιρό το 2015. Στάθηκε απέναντί του με γενναιότητα. Και έδωσε επί μήνες μία σκληρή μάχη. Ακόμα κι όταν φάνηκε πλέον ότι αυτή η μάχη ήταν άνιση, δεν λύγισε στιγμή. Δεν παραδόθηκε στον φόβο του θανάτου. Δεν υπήρξε ποτέ από εκείνους που παρατηρούν την εξέλιξη των πραγμάτων με το μάτι του αιχμάλωτου. Δεν βούλιαξε απαθώς στην απονεύρωσή του. Υπήρξε πάντα ένα ελεύθερο και μάχιμο πνεύμα. Κατάφερε την πιο τρομακτική, την πιο αδιανόητη, την ύστατη στιγμή να αναφωνήσει: “Κι όμως, είμαι ακόμη ζωντανός!”». Και κόντρα σε όσους με ευκολία μιλούν για λιποταξία, προσπαθεί να εξηγήσει πώς ο Βέλιος έκανε τις τελευταίες επιλογές του: «Είναι αλήθεια ότι λίγοι τολμούν να κάνουν πράξη τις ιδέες τους. Οι επιλογές μας είναι ο καθρέφτης της ιδιοσυγκρασίας μας. Ο τρόπος διαχείρισης της ζωής, αλλά και του θανάτου μας συναρτάται άμεσα με τις εσωτερικές αξίες και την ποιότητά μας, με την πνευματική σκευή που κουβαλάμε. Ε, λοιπόν, ο Αλέξανδρος ήταν από εκείνους που σε όλη τους τη ζωή αντιστρατεύονται λογικές και κανόνες συμβιβασμού. Πώς ήταν λοιπόν δυνατόν να αφεθεί στην έλευση του θανάτου; Κάτι τέτοιο θα προσέκρουε σε αυτά που ήταν και πάντα πίστευε».

Η Νάντια θυμίζει πως «όταν ο Αλέξανδρος συνειδητοποίησε ότι ήταν αντιμέτωπος με την αναπόδραστη πραγματικότητα του θανάτου αποφάσισε να γράψει το «Εγώ κι ο θάνατός μου: Το δικαίωμα στην ευθανασία», το οποίο ήταν μια ανθεκτική χειρολαβή για να κατανικήσει τον φόβο του επερχόμενου θανάτου. Και απέναντι στην απόλυτη μοναχικότητα που κάθε θάνατος προϋποθέτει, αντιπαρέθεσε τη θαρραλέα εξομολόγηση, χρησιμοποιώντας την πλούσια πνευματική του σκευή που με τα χρόνια απέκτησε».

«Εγραψε το βιβλίο σε 15 νύχτες»

Η συγγραφή του βιβλίου έδωσε στον Αλέξανδρο μία ψυχική ανάταση, μία ώθηση και ένα νόημα για τα τελευταία βήματα: «Εγραψε το βιβλίο σε 15 νύχτες», λέει η Νάντια, «και όταν το τελείωσε, θυμάμαι ήταν ξημερώματα, ήρθε και μου είπε: ‘‘Τελείωσα με εσένα, θάνατε. Τώρα κάνε ό,τι θέλεις’’. Ενιωθε γαλήνιος σε βαθμό αναισθησίας. Καταλάβαινε πως είχε γράψει κάτι καλό, ειλικρινές και εκ βαθέων. Την ίδια ημέρα το έστειλε σε δύο φίλους, του δήλωσαν συγκλονισμένοι, και την επομένη ξεκίνησε η διαδικασία της έκδοσής του».

Στη σκέψη της Νάντιας έρχεται ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα που την έχει σημαδέψει. Ενα απόσπασμα που παραπέμπει στο άχρονο και τη σημασία κάθε στιγμής στη ζωή: «...Ο χρόνος, το πέρασμα του χρόνου, έλεγε η Simone Weil, είναι η χειρότερη τραγωδία του ανθρώπου, και πρωταρχική αιτία κάθε μορφής σκλαβιάς. Αρνούμαι να εγκλωβιστώ στις μνήμες μου, να παγιδευτώ στη φυλακή του παρελθόντος, αρνούμαι να υποκύψω στο σπαραγμό ενός μέλλοντος που δεν έχω πια. Για πρώτη φορά, προσπαθώ συνειδητά να ζω στο παρόν μου. Τον λίγο καιρό που μου απομένει, κάθε καινούργια μέρα που μετρώ, εκείνο που με διακατέχει πιο επιτακτικά είναι η επιθυμία ο θάνατός μου να ‘ναι συνεπής με το ατομικό credo της ζωής μου. Η επιβεβαίωση αυτή είναι η ύστατη ματαιοδοξία μου. Θέλω (αλλά θα προλάβω;) να μετατρέψω συνειδητά το θάνατό μου σε μια πράξη καθαρής ελευθερίας!’’».

Παρότι εκκεντρικός και συχνά θορυβώδης, κοινωνικός και δημοσιολόγος, ο Αλέξανδρος Βέλιος απολάμβανε με έναν σχεδόν μαζοχιστικό τρόπο τη μοναχικότητα. Ηταν η αγάπη του στη μουσική, αλλά κυρίως στη συγγραφή που τον συνόδευε όταν κλεινόταν στον εαυτό του. Αν και η πλειοψηφία του κόσμου τον γνώρισε μέσα από την πολυετή τηλεοπτική παρουσία του, λίγοι είναι αυτοί που ξέρουν για την ποιητική και συγγραφική του δραστηριότητα. Η βαθιά του αγάπη για το βιβλίο τον ώθησε να συνεργαστεί με τις εκδόσεις Ροές ως μεταφραστής και δοκιμιογράφος, υπεύθυνος της σειράς MicroMega. Στο πνεύμα αυτό και σύμφωνα και με την τελευταία του επιθυμία, έχει δρομολογηθεί και πολύ σύντομα θα εκδοθεί ένα απάνθισμα των προλεγομένων του από την ιστορία της σειράς «microMEGA» («μικρά βιβλία μεγάλων συγγραφέων»), δηλαδή των κειμένων του εκείνων που στο διάβα της ζωής του αποτέλεσαν το αποτύπωμα του στοχαστικού του βλέμματος, της μόνης πραγματικής δραστηριότητας που τον λύτρωνε από τη ματαιοδοξία των πραγμάτων της ζωής.

book_velios


Ερωτας με την πρώτη ματιά

Η Νάντια τον γνώρισε χάρη στα παιχνίδια της ζωής - όπως άλλωστε γίνεται σχεδόν πάντα με τους μεγάλους έρωτες. Για εκείνη ο Αλέξανδρος ήταν έναν «εγκεφαλικός, ευρυμαθής, εστέτ, διανοούμενος, ποιητής, δημοσιογράφος, μια πολυπρισματική προσωπικότητα». Εχοντας στη μνήμη της ανεξίτηλες τις καλύτερες στιγμές από την πέραν της δεκαετίας σχέση τους -η οποία επισφραγίστηκε από τη γέννηση της μικρής τους Αιμιλίας, ενώ ο Αλέξανδρος απέκτησε από τον προηγούμενο γάμο του τον Νικόλα, που ακολουθεί τα βήματά του σπουδάζοντας Νομικά-, η Νάντια «σπάει» για πρώτη φορά δημοσίως από τη μεγάλη απώλεια και εκμυστηρεύεται: «Ηταν μια αγάπη με το πρώτο βλέμμα μέχρι και το τελευταίο. Ηταν ένας άνθρωπος που εξέπεμπε ποιότητα, εξυπνάδα, χιούμορ. Υπήρξε υποδειγματικός σύζυγος και πατέρας. Ηταν ένας φάρος καλλιέργειας και εξευγενισμού για μένα. Και όπως λένε, οι άνθρωποι πεθαίνουν μόνο όταν τους ξεχνάμε. Είναι αλήθεια ότι το σώμα εξαϋλώνεται, το κορμί αποσυντίθεται. Οι δεσμοί όμως με την ψυχή αυτού του ρημαγμένου σώματος παραμένουν άρρηκτοι. Παραμένουν δεμένοι στον βράχο του Προμηθέα για να θυμίζουν ότι η αγάπη εξακολουθεί να ανασαίνει και να ξεδιψά από τις θύμησες...».

Και συνεχίζει αυτή την ιδιότυπη εξομολόγηση: «Είναι αλήθεια ότι δεν έχω συνειδητοποιήσει πώς πέρασαν δύο χρόνια από τότε που με κοίταξε ατρόμητος για τελευταία φορά στα μάτια. Η ευστάθεια του νου και της σάρκας του δεν τον είχε προδώσει. Το βλέμμα του είχε μια πραότητα, μου έγνεφε αβίαστα πως ήταν έτοιμος και αποφασισμένος για το τελευταίο του μεγάλο ταξίδι».

ΣΧΟΛΙΑ (40)

Αυτοδύναμη ΑΡΙΣΤΕΡΑ ως τείχος ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ του λαού γιά να μην έρθουν οι Φασίστες!

Ουδείς έχει Δικαίωμα να αφαιρεί την Ιδίαν αυτού Ζωήν. (Αλλά και κάθε άλλην Ζωήν ανθρώπου). Διότι ΔΕΝ την ΕΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ!________Δεν υπάρχει ΕΥ-θανασία._____ΘΑΝΑΤΟΣ υπάρχει. _______Ζωή και θάνατος υπάρχουν. _____Ύπαρξις και Ανυπαρξία!

ΚΩΣΤΑΣ-ΔΡΑΜΑ

ΑΡΧΙΣΕΣ ΚΙΟΛΑΣ ΤΟΥΣ ΜΠΑΦΟΥΣ, Ε;

Ερρίκος

Ρε,δεν μας ενδιαφέρει τι ήταν και τι δεν ήταν! Αι σιχτιρ!

Όσο μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες. Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινήν ανοησία, ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

Μη λέτε ανοησίες

Το πρόβλημα δεν είναι η εκκλησία όπως λένε οι περισσότεροι αλλά ο Όρκος του Ιπποκράτη που απαγορεύει στο γιατρό να δώσει στον ασθενή ουσίες που θα τον σκοτώσουν. Κάθε Έλληνας γιατρός έχει κάνει αυτό τον όρκο. Φανταστείτε έναν γιατρό χωρίς αυτό το κομμάτι του όρκου. Δεν θα είχε κανένα εμπόδιο να σκοτώνει ή να βασανίζει τους ανθρώπους που θα του υπεδείκνυε μιά δικτατορία.

δυστυχώς

δυστυχώς ήταν αιχμάλωτος του καρκίνου αφού εξ'αιτίας του θέλει έτσι να βάλει τέλος στη ζωή του! Αν δεν είχε καρκίνο δεν θα επέλεγε αυτό! Είναι κρίμα! ένιωσε απόγνωση... και το έκανε πράξη!!

V

Η μητέρα μου ταλαιπωρήθηκε 4 χρόνια και ο πατέρας μου άλλα τόσα. Η ζωή μου ως έφηβος απλά δεν υπήρξε και ήταν γεμάτη μόνο τρομακτικές εικόνες. Η οικογένεια μου έπαθε οικονομική καταστροφή. Η ΟΙΚΙΟΘΕΛΗΣΑΠΟΧΩΡΗΣΗ μου θα είναι το ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ προς τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου αν τυχόν πάθω κάτι αντίστοιχο.

Κρατιστής μέχρι θανάτου

Όποιος θέλει να αυτοκτονήσει μπορεί να το κάνει. Μπορεί να επιλέξει ανάμεσα σε δεκάδες τρόπους, από πολύ απλούς μέχρι εξαιρετικά περίπλοκους, από σχετικά ανώδυνους έως φρικαλέους. Αρα αυτό που ζήτησε ο Βέλιος δεν ήταν να επιτραπεί η αυτοκτονία που ούτως ή άλλως δεν μπορεί να απαγορευτεί, αλλά να επιβάλλεται 'νόμιμα' σε δημόσια νοσοκομεία. Για ποιόν λόγο; Γιατί να εμπλέξει κανείς στον θάνατό του κάποιους δημοσίους υπαλλήλους; Λες και δεν μας έχουν δυναστεύσει αρκετά στη ζωή, πρέπει να τους φάμε στη μάπα και στο θάνατο ακόμα... Είμαστε σοβαροί;

Primo

Ακομα κι εδω ???

Αλεξ

Η αλήθεια είναι ότι το καλύτερο βιβλίο που μας διδάσκει σ αυτές τις περιπτώσεις είναι του Αρχ. Βασιλειου Μπακογιάννη «μετά θανατον» , τα αλλά Λόγια είναι περιττά , Ας τον συγχωρέσει ο θεός τον άνθρωπο, ας δείξει ο πανάγαθος το έλεος του,

Ογκολόγος

απαράδεκτος ήταν...με τα ογκολογικά φάρμακα έχουμε φτιάξει βίλες, σκάφη και οι φαρμακευτικές εμφανίζουν τεράστια κέρδη. Και μην ακούτε ένα καθηγητή ογκολογίας που λέει στο τελικό στάδιο δεν πρέπει να χορηγούμε φάρμακα. Εμείς χορηγούμε και σας χτυπάμε στην πλάτη λέγοντας όλα καλά θα πάνε....

ρικ

Ετσι ακριβως. Το εζησα με την γυναικα μου. Μας ταραξαν στα φαρμακα και στις εξετασεις και στην ελπιδα ενω ηταν καταδικασμενη. Δεν θελαμε να πιστεψουμε ογκολογο που μας ειπε οτι τελειωσε και πεσαμε στην εκμεταλευση με κοστος εκτος του χαμου και καπου 15000 ε χωρις λογο.

alex

Ο άνθρωπος αυτοκτόνησε . Αντί να περάσει τις μέρες που του έμεναν όσο γίνεται κοντά στους δικούς του προτίμησε την δημοσιότητα . Αλήθεια τον θυμάται κανείς σήμερα ; Ίσως να έκανα και εγώ το ίδιο ,αλλά δεν θα απασχολούσα τον υπόλοιπο κόσμο για μία τόσο προσωπική υπόθεση .

advouk7

Στα ματια των ελευθερων ανθρωπων ο Βελιος ειναι παραδειγμα διοτι με το θανατο του ανεδειξε την τραγικοτητα με την οποια αντιμετωπιζεται απο τη θρησκεια η ελευθερια στη ζωη και στο θανατο. Ειναι δικαιωμα ολων μας να επιλεξουμε πως θα πεθανουμε και οχι στα χερια καποιου φανταστικου φιλου των παραλογων.

Παράδειγμα προς αποφυγήν

Δεν ανέδειξε απολύτως τίποτα διότι η θέση της Εκκλησίας είναι η ίδια εδώ και δύο χιλιετίες. Δεν έχουμε θεοκρατία στην Ελλάδα, άρα κανείς δεν υποχρεούται να δεχτεί τη θέση της Εκκλησίας. Όποιος θέλει να αυτοκτονήσει μπορεί να το κάνει. Γιατί να τον ενδιαφέρει η άποψη μιας Θρησκείας; Ο καθένας μπορεί να επιλέξει πώς θα πεθάνει στην Ελλάδα του 2018, όπως μπορούσε και πριν από πεντακόσια χρόνια και αυτό το κατανοεί κάθε ελεύθερος άνθρωπος σαν εσένα

diiphovos

πολυ σωστο!

σπ

Όσοι τον ήξεραν και τον διάβαζαν τον θυμούνται και τώρα. Εσύ κι εγώ αν προτιμούσαμε, όπως λές, τη δημοσιότητα, δεν θα'χαμε κάτι αξιόλογο να πούμε.

@

Μην υποτιμάς τον εαυτό σου. Φυσικά και έχεις να πεις ενδιαφέροντα πράγματα

@alex

Nαι μωρέ να πέρναγε κοντά στους δικούς του σβαδαζοντας στους πόνους να τον βλέπουν έτσι...τι ωραία ,αν δεν πονέσεις για να ξέρεις τι εστι πόνος τότε δεν ξέρεις τη τύφλα σου Ελληναρά μου .Αυτό το θέμα με εσάς τους ελληναράδες 0 κατανόηση για τον συνάνθρωπό σας!

@ alex

Ηταν δημοσιογράφος ο Βελλιος και ίσως γι' αυτό προτίμησε την δημοσιότητα σε αυτό το θέμα. Αν ήταν βοσκός στη στάνη, το πρόβλημά του θα το ήξεραν μόνο τα γίδια... Το θέμα πάντως είναι ότι η πράξη του αυτήν είναι σεβαστή, όσο και να σκούζουν παρακάτω κάποιοι σχολιαστές. Ο καθένας πρέπει να βλέπει τον εαυτό του και να μην σχολιάζει τις πράξεις των άλλων...

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

nea_makri_koutes

Εισαγγελική παρέμβαση για τις καταγγελίες περί κακοδιαχείρισης υλικού από τον Δήμο Μαραθώνα - 
Στρώματα, έπιπλα, σεντόνια, ρούχα,  κούτες, αλλά και παλέτες με εμφιαλωμένα νερά, εκτεθειμένα στο δρόμο 

3
diarriksi

Τον περασμένο Αύγουστο, οι δύο αλλοδαποί ηλικίας 19 και 23 χρόνων είχαν παραβιάσει την είσοδό του σπιτιού της 72χρονης και άρπαξαν ηλεκτρικές συσκευές και διάφορα οικιακά αντικείμενα, συνολικής αξίας 7.000 ευρώ

2