«Ο αναποφάσιστος Οδυσσέας», μια έρευνα για τους Έλληνες φοιτητές στη Ρώμη

«Ο αναποφάσιστος Οδυσσέας», (Ulysses undecided) είναι ο τίτλος της έρευνας του Ελληνοϊταλού κοινωνιολόγου Αντρέα Πελίτσια αφιερωμένη στην παρουσία Ελλήνων φοιτητών στην αιώνια πόλη.

Η διεξαγωγή της έρευνας του Πελίτσια πραγματοποιήθηκε από τον Μάρτιο μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2011 και ο κοινωνιολόγος ασχολήθηκε με όλες τις «κοινωνιολογικές προεκτάσεις του φαινομένου, την αλληλεπίδραση με την ιταλική πραγματικότητα και την ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης «μορφωτικής μετανάστευσης».

Η μέθοδος που χρησιμοποίησε, ήταν αυτή των αναλυτικών συνεντεύξεων, για να μην περιοριστεί σε «ψυχρή», στατιστική έρευνα.

Συνεντεύξεις, οι οποίες έφεραν στο φως προβλήματα και ιδιαιτερότητες, από τα υψηλά ενοίκια, ιδίως σε περιοχές κοντά στο κεντρικό πανεπιστήμιο «Σαπιέντσα», μέχρι τις διαφορές στην ζωή των φοιτητών. Πολλοί συμμετέχουν σε πρωτοβουλίες της ελληνικής κοινότητας Ρώμης και ή της ορθόδοξης εκκλησίας, ενώ, άλλοι, θεωρούν κύρια προτεραιότητα να μάθουν να χειρίζονται καλά, πρώτα από όλα, την ιταλική γλώσσα, και έτσι, περιορίζουν σημαντικά τις συναναστροφές συμπατριωτών τους.

Κάθε φοιτητής, κατά μέσο όρο, για το σπίτι ή το δωμάτιο που νοικιάζει, ξοδεύει 590 ευρώ το μήνα, συμπεριλαμβανομένων και των σχετικών λογαριασμών.

Βάσει των στοιχείων του 2010, το 44% των Ελλήνων που σπουδάζουν σε πανεπιστήμια της Ρώμης έχει επιλέξει την σχολή της ιατρικής, το 18% της αρχιτεκτονικής, το 8% θέλει να πάρει πτυχίο πολιτικού μηχανικού, ένα άλλο 8% φαρμακευτικής. Ακολουθούν οι σχολές μαθηματικών, φιλοσοφικής και νομικής.

«Είναι σαφές ότι η οικονομική κρίση επηρέασε τις διαθέσεις και τα προγράμματα πολλών φοιτητών. Υπάρχουν νέοι που, μέχρι πρότινος, σκέφτονταν να επιστρέψουν στην Ελλάδα, ενώ, τώρα, ψάχνουν να βρουν ή να διατηρήσουν, μια κάποια δουλειά, εδώ στην Ιταλία» μας είπε o συγγραφέας.

Ο Αντρέα Πελίτσια προχωρά και σε κάποιες διαπιστώσεις που αφορούν, αμιγώς, την ελληνική πραγματικότητα: σύμφωνα με τον Ελληνοϊταλό ερευνητή, «το να σπουδάζει, ένας Έλληνας, στο εξωτερικό- ιδίως σε καλά πανεπιστήμια και σε ισχυρές, οικονομικά, χώρες- συνεχίζει να παρέχει αρκετό κύρος και αναγνωρισιμότητα».

Στον «Αναποφάσιστο Οδυσσέα», υπογραμμίζεται, επίσης, ότι «πολλοί φοιτητές, έχουν λάβει υπόψη τους τη δυνατότητα να τελειώσουν τις σπουδές τους και να ξαναφύγουν για το εξωτερικό, σε περίπτωση που, στην Ελλάδα, οι προσδοκίες τους δεν ικανοποιηθούν. Κάτι που σημαίνει ότι εκτός από την μετανάστευση των φοιτητών, υπάρχει και ένας νέος κίνδυνος: η φυγή των επιστημόνων».

Κατά την άποψη του ερευνητή, τέλος, του Consiglio Nazionale delle Ricerche ( Ιταλικού Eθνικού Συμβουλίου Ερευνών) «η ελληνική κοινωνία θα μπορέσει να απορροφήσει περισσότερους απόφοιτους πανεπιστημίου, όταν καταφέρει να βασιστεί σε ένα μοντέλο που να υιοθετήσει, ως κύριους άξονες, την γνώση και την τεχνολογία. Κάτι που σημαίνει ότι «η γνωστή ανάλυση που επιμένει στον υπερβολικό αριθμό ελλήνων πτυχιούχων- και άρα σε κορεσμό- δεν μπορεί να θεωρηθεί απόλυτα ακριβής».

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ