Τζακ Σαβορέτι: Οι Έλληνες φίλοι, οι βόλτες στη Βαρβάκειο, ο ταξιτζής που τον εξέπληξε
O σούπερ σταρ της μουσικής με τη βραχνή φωνή, που μοιάζει να διηγείται τη ζωή μας, επιστρέφει για μια μεγάλη συναυλία στον Λυκαβηττό
Συνέντευξη στη Μαρία Λεμονιά
Ο Τζακ Σαβορέτι -και για πολλούς «μάγος της μουσικής»- πραγματοποιεί τη μεγαλύτερη περιοδεία της καριέρας του με αφορμή το νέο του άλμπουμ «We Will Always Be The Way We Were» και η Αθήνα θα είναι μία από τις 28 εμφανίσεις που έχει προγραμματίσει στην Ευρώπη. Μια γεύση από το ένατο άλμπουμ του, που θα ακούσουμε live στο Δημοτικό Θέατρο του Λυκαβηττού στις 25 Σεπτεμβρίου, πήραμε πριν από λίγες μέρες, όταν ο χαρισματικός συνθέτης και ερμηνευτής κυκλοφόρησε το κομμάτι «I Hear You Calling»: ανεβαστικό και γεμάτο συναίσθημα, είναι ένας road trip ύμνος για την αγάπη και τη δέσμευση. Το τραγούδι αποπνέει αίσθηση αφοσίωσης, αναδεικνύοντας το ταλέντο του Σαβορέτι να γράφει κομμάτια που είναι ταυτόχρονα οικεία και εμψυχωτικά.
Οι στίχοι μιλούν για στιγμές απομόνωσης και αμφιβολίας - μια υπενθύμιση ότι ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές δεν είσαι μόνος. «Μερικές φορές απλώς χρειάζεσαι κάποιον να σου πει ότι σε ακούει όταν ζητάς βοήθεια. Εχω δει πολλούς γύρω μου να παλεύουν για τη ζωή τους, να αντιμετωπίζουν “φαντάσματα”, και θέλω απλώς να ξέρουν ότι είμαι δίπλα τους», μου λέει από το Λονδίνο όπου μένει. «Το άλμπουμ έχει τον τίτλο “We Will Always Be The Way We Were” (θα είμαστε πάντα όπως ήμασταν) καθώς πιστεύω ότι οι άνθρωποι μεγαλώνουν, ωριμάζουν, αλλά δεν αλλάζουν. Απλώς βλέπουν και αντιμετωπίζουν τη ζωή με άλλο μάτι».
Ιταλοβρετανός μεγαλωμένος στο Λονδίνο, αγάπησε τη μουσική από νωρίς. «Οταν ήμουν μικρός έγραφα συνέχεια, ήταν το μόνο που μπορούσα να κάνω: να κάθομαι κάτω από ένα δέντρο με ένα σημειωματάριο, να γράφω ποίηση και να ταξιδεύω με τη φαντασία μου. Ζούσα στα σύννεφα». Μέχρι που η μητέρα του τού έδωσε μια κιθάρα και του πρότεινε να δοκιμάσει να μελοποιήσει μερικούς από τους στίχους του. «Εξεπλάγην από το πόσο περισσότεροι άνθρωποι σε ακούνε όταν τραγουδάς παρά όταν διαβάζεις ένα ποίημα. Επειτα από αυτό δεν μπορούσα να σταματήσω.
Εγραφα μουσική ακατάπαυστα, κάθε μέρα, έγινε σχεδόν μια μορφή συζήτησης, ο τρόπος που αλληλεπιδρώ με τον κόσμο». Το ταλέντο του στην κιθάρα ήταν τέτοιο που στα 18 του χρόνια υπέγραψε συμβόλαιο με την De Angelis Productions. Εκτοτε ξεκίνησε ένα ονειρικό ταξίδι, μια μεγάλη καριέρα, με τα τραγούδια του να γίνονται αγαπητά σε όλο τον κόσμο.
«Είμαι ευγνώμων που ο Θεός με έφερε σε επαφή με τη μουσική. Μέσα από αυτή γνωρίζω μέρη που δεν έχω ξαναπάει και κόσμο που δεν έχω ξαναδεί. Είναι όμορφο να δημιουργείς και να μοιράζεσαι τις δημιουργίες σου με άλλους. Η μουσική μάς φέρνει πιο κοντά ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες». Πώς ορίζει την επιτυχία; «Εχω κάνει δουλειές στη ζωή μου που μου απέφεραν χρήματα αλλά δεν τις ευχαριστήθηκα. Αντιθέτως, έχω κάνει πράγματα που δεν μου έδωσαν τίποτα, αλλά τα αγάπησα. Ο μόνος τρόπος να περιγράψω την επιτυχία είναι το πώς νιώθω όταν ετοιμάζω κάτι. Με αυτή την έννοια, ναι, μπορώ να πω ότι αγγίζω και την επιτυχία και την ευτυχία.
Το θέμα είναι να γεμίζεις με τη δημιουργικότητά σου και να είσαι ευτυχισμένος με το αποτέλεσμα και την ανταπόκριση που έχει η δουλειά σου στο κοινό».
Ο Σαβορέτι δεν χρειάζεται να συστηθεί στο ελληνικό κοινό που τον λατρεύει, ενώ και ο ίδιος δηλώνει λάτρης της Ελλάδας. Σε ταξίδι του στην Αθήνα, το 2022, θυμάται ακόμα έναν ταξιτζή που έτυχε να τον μεταφέρει. Τον ρώτησε τι δουλειά κάνει και όταν εκείνος του αποκάλυψε το όνομά του, του απάντησε: «Σας ξέρω! Η μουσική σας με έχει συντροφεύσει σε πολλές στιγμές της ζωής μου». «Είμαι ενθουσιασμένος που θα βρεθώ ξανά στην Ελλάδα για μια συναυλία στο θέατρο του Λυκαβηττού, έχοντας απέναντί μου ένα τόσο ζεστό κοινό. Αγαπώ τη χώρα σας, αισθάνομαι ότι βρίσκομαι σε ένα πολύ οικείο μέρος. Κάθε φορά που έρχομαι, νιώθω μια πολύ στενή επαφή με το κοινό. Αλλωστε στην Ελλάδα έχω και μερικούς πολύ καλούς φίλους», τονίζει εμφανώς χαρούμενος. «Κάθε φορά με ξεσηκώνουν να κάνω βόλτες και να γνωρίζω άγνωστες για μένα γωνιές της πρωτεύουσάς σας. Μου αρέσει, για παράδειγμα, να πηγαίνω στην Κεντρική Αγορά.
Η Αθήνα είναι μια cool πόλη και αν ήμουν 10 χρόνια νεότερος μπορεί και να μετακόμιζα εδώ». Παντρεμένος με την ηθοποιό και ζωγράφο ΤζέμαΠάουελ, ζουν στη Μεγάλη Βρετανία με τα τρία τους παιδιά και τα τέσσερα σκυλάκια τους. «Είμαστε μια μεγάλη οικογένεια, με κουβέντες και μουσική να ακούγονται όλη την ημέρα. Παρ’ όλα αυτά, καταφέρνω να απομονώνομαι για να γράψω μουσική ή να εμπνευστώ κάνοντας τους περιπάτους μου. Να, και τώρα που μιλάμε έχω βγάλει βόλτα τα σκυλιά».
Του ζητώ να μοιραστεί μια χαριτωμένη ιστορία. Σκέφτεται λίγο και ξεσπάει στα γέλια: «Ο τίτλος του δίσκου “Singing To Strangers” βγήκε από την κόρη μου. Οταν τη ρώτησαν κάποτε "τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς σου;", εκείνη απάντησε: “Δεν ξέρω, ταξιδεύει στον κόσμο και τραγουδάει σε αγνώστους”. Οπως καταλαβαίνεις, μπορώ να περιγράψω πολλά τέτοια περιστατικά. Η οικογένειά μου, πάντως, είναι η πρώτη που ακούει τη μουσική μου, τις πρώτες αντιδράσεις τις λαμβάνω από εκείνους - και είναι λογικό. Ολη τη μέρα με ακούν να παίζω και να γράφω μουσική. Αλλοτε η μουσική γράφεται εύκολα και άλλοτε πιο δύσκολα.
Αλλες φορές, μια αφορμή κάνει τη δημιουργικότητά σου να ξεχειλίσει κι άλλες χρειάζεται να σκαλίσεις εικόνες και συναισθήματα για να βγάλεις το ποθητό αποτέλεσμα. Είναι κάτι όμως που το έχω συνηθίσει».
Τον ρωτώ πώς είναι μια καθημερινή του ημέρα όταν δεν έχει συναυλίες ή γράφει στο στούντιο: «Ξυπνάω και αμέσως μπαίνω στην κουζίνα για το πρωινό. Επειτα θα κάνω τηλεφωνήματα, θα στείλω και θα απαντήσω σε mails ώστε να οργανώσω τις δουλειές μου με τους συνεργάτες μου. Σίγουρα θα καθίσω στο πιάνο για αρκετή ώρα και αργότερα θα ασχοληθώ με την οικογένειά μου. Η σύζυγός μου είναι επίσης καλλιτέχνις, γεγονός που σημαίνει ότι εκτός από τα καθημερινά ζητήματα μιας οικογένειας, μας αρέσει να συζητάμε για δημιουργικά πρότζεκτ, να παρακολουθούμε εκδηλώσεις, να ζούμε ανάμεσα σε εμπειρίες και κόσμο».
Κλείνοντας, τον ρωτώ για την αίσθηση που του δημιουργούν οι παγκόσμιες εξελίξεις. «Ζούμε σε μια ακραία εποχή που δημιουργεί φόβο. Σε τόσο πιεστικούς καιρούς, η μουσική και γενικότερα η τέχνη βοηθάει τον άνθρωπο. Τον ηρεμεί, τον γαληνεύει. Από την άλλη, η τεχνολογία έχει κατακλύσει τα πάντα. Ζούμε σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον όπου η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει άποψη για όλα. Παρά τα θετικά της, ποτέ δεν θα μπορέσει να αντικαταστήσει την ανθρώπινη δημιουργικότητα, η οποία πηγάζει από εμπειρίες, συναισθήματα και καταστάσεις. Είμαστε η πρώτη γενιά των social media.
Είναι τρομακτικός ο χρόνος που αφιερώνουμε σε αυτά αφήνοντας την ώρα να περνάει χωρίς να έχουμε εμπεδώσει κάτι από όλα όσα πέρασαν από τα μάτια μας. Νομίζεις ότι έχεις ασχοληθεί μαζί τους 5 λεπτά και έχεις χάσει μισή ώρα!»
