Το ντοκιμαντέρ ως κοινωνικοπολιτικό εργαλείο

Γνωρίζετε τους αδερφούς Heymann; Αν όχι, ήρθε η ώρα να σας τους συστήσει η πάντα δραστήρια ομάδα του Exile Room! Επικεφαλής μιας από τις πιο γνωστές εταιρείες παραγωγής ντοκιμαντέρ στην Ευρώπη, το δυναμικό δίδυμο αποτελείται από τον σκηνοθέτη Tomer Heymann και τον μικρότερο αδερφό του, τον σκηνοθέτη και παραγωγό Barak Heymann, που απολαμβάνουν πλέον ευρείας αναγνώρισης στην πατρίδα τους, το Ισραήλ, και όχι μόνο. Οι δυο τους έχουν κάνει συνολικά 30 περίπου ταινίες, κερδίζοντας βραβεία και οργώνοντας τα φεστιβάλ, ενώ διδάσκουν κινηματογράφο σε πανεπιστημιακό επίπεδο, παραδίδοντας εργαστήρια ντοκιμαντέρ σε όλο τον κόσμο. Το Exile Room έχει την τιμή να φιλοξενήσει τον Tomer Heymann

, ο οποίος θα διδάξει ένα διήμερο εργαστήριο με θέμα τη μεθοδολογία και τις σκηνοθετικές ιδιαιτερότητες του έργου τους. Το αφιέρωμα θα συνοδεύεται από τέσσερις προβολές, μην χάσετε, λοιπόν, την ευκαιρία να γνωρίσετε τον κόσμο τους, τόσο στην οθόνη όσο και από κοντά!



Το Σαββατοκύριακο 16 και 17 Μαΐου 11.00 με 14.00 θα διεξαχθούν τα δυο workshops στα αγγλικά, ενώ η συμμετοχή είναι δωρεάν. Αναλυτικότερα το πρόγραμμα είναι το ακόλουθο:

Σάββατο 16 Μαΐου (11.00-14.00)

Πως να επιλέξεις τον πρωταγωνιστή σου
Η επιλογή του ήρωα στο ντοκιμαντέρ έχει άμεση επίδραση στην εξέλιξη και την συνολική επιτυχία του έργου. Ο Tomer Heymann θα μας μιλήσει για τα σημεία-κλειδιά που πρέπει να προσέξουμε, όταν επιλέγουμε τον κύριο χαρακτήρα της ιστορίας μας.

Πως να χτίσεις μια σχέση εμπιστοσύνης
Τα ντοκιμαντέρ έχουν να κάνουν με αληθινούς ανθρώπους και αληθινές ιστορίες. Συνεπώς, ο σκηνοθέτης πρέπει να λάβει υπόψη του την ηθική διάσταση του εγχειρήματος όταν κάνει γύρισμα και, κυρίως, όταν αποφασίζει πόσα θα αποκαλύψει στο κοινό. Ταυτόχρονα, πρέπει να κερδίσει την εμπιστοσύνη των χαρακτήρων του, ώστε να μπορεί να καταγράψει αβίαστα ακόμα και τις πιο προσωπικές στιγμές τους.

Το ντοκιμαντέρ ως πολιτικό και κοινωνικό εργαλείο
Ο συνδυασμός κοινωνικής/ανθρωπιστικής θεματολογίας με τη γλώσσα του κιν/φου ήταν πάντα προτεραιότητα για τον Tomer και τον Barak. Το “Paper Dolls” ασχολείται με τους παράνομους εργάτες, το “Lone Samaritan” μιλάει για την Ιουδαϊκή σέχτα των Σαμαρειτών, ενώ το “It Kinda Scares Me” εστιάζει στους προβληματισμούς των νέων. Και οι δύο σκηνοθέτες πιστεύουν στην κοινωνική αλλαγή μέσα από την τέχνη του κινηματογράφου και την ευαισθητοποίηση του κοινού μέσω της αφήγησης.



Κυριακή 17 Μαΐου (11.00-14.00)
 
Το μυστικό των Heymann: Σκηνοθετώντας χωρίς σενάριο
Ο Barak και ο Tomer Heymann πιστύουν ότι το ντοκιμαντέρ είναι προϊόν αυτοσχεδιασμού και αυθορμητισμού. Το να κάνεις γύρισμα χωρίς σενάριο ενθαρρύνει τους χαρακτήρες να είναι φυσικοί, πράγμα που συμβάλλει σ’ ένα καλό τελικό αποτέλεσμα και διευκολύνει το σκηνοθέτη. Οι αδερφοί Heymann ποτέ δεν ξέρουν που θα τους οδηγήσει η κάθε ταινία και προτιμούν να εμπιστεύονται το ένστικτό τους.

Η σημασία της τεχνικής
Η τεχνική πλευρά μιας ταινίας μπορεί να επηρεάσουν την εξέλιξη μιας σκηνής. Είναι σημαντικό να ξέρει ο σκηνοθέτης πότε να εμφανιστεί μ’ ένα τεράστιο συνεργείο και πότε μόνος του με μια κάμερα στον ώμο , διατηρώντας ανέπαφη την αυθεντικότητα της ιστορίας.

Κινηματογραφική Διανομή
Σε ποια φεστιβάλ να κάνω αίτηση, πώς να γράψω τη σύνοψη, πώς να μοντάρω ένα καλό τρέιλερ, ποια είναι η αντιπροσωπευτική φωτογραφία για το ντοκιμαντέρ μου – όλα τα παραπάνω καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το μέλλον της ταινίας σας. Ελάτε να μάθετε πώς θα το κάνετε σωστά!


Την Πέμπτη 14 προβλήθηκαν δυο ταινίες τους: I Shot My Love (2010) και The Queen Has No Crown (2011), ενώ την επόμενη Πέμπτη 21 Μαΐου θα πραγματοποιηθούν ακόμα δυο προβολές:

Bridge Over The Wadi (2005)
Το 2004, Άραβες και Ισραηλινοί γονείς πήραν την πρωτοβουλία να ιδρύσουν ένα δίγλωσσο δημοτικο σχολείο στην κοιλάδα Wadi του Ισραήλ. Παρόλο που ο σκοπός ήταν ευγενής, οι δυσκολίες που έπρεπε να ξεπεράσουν ήταν πολλές. Το σχολείο, που βρίσκεται στο Αραβικό κομμάτι της κοιλάδας, φιλοξενεί 50 Εβραίους και 50 Άραβες μαθητές, τους οποίους η ταινία παρακολουθεί – μαζί με τους γονείς και τους δασκάλους τους – καθώς προσπαθούν να συνυρπάξουν ειρηνικά κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους. Οι δάσκαλοι τονίζουν διαρκώς την ανάγκη για αμοιβαίο σεβασμό, αλλά μερικοί γονείς ενοχλούνται όταν ζητείται από τα παιδιά τους να συμμετάσχουν σε θρησκευτικές εκδηλώσεις άλλων θρησκειών. Στο τέλος όμως καταφέρνουν να μετατρέψουν το σχολείο σε θεσμό, όσο απρόβλεπτο κι αν είναι το μέλλον του!



It Kinda Scares Me (2001)
Αυτό το σκληρό και ακατέργαστο ισραηλινό ντοκιμαντέρ εστιάζει στον Tomer, ένα σκηνοθέτη που δουλεύει με μια ομάδα νέων εγκληματιων σε μια μικρή πόλη κοντά στο Τελ Αβίβ για το ανέβασμα ενός θεατρικού. Η παραγωγή περνά από πολλές δοκιμασίες, ειδικά όταν ο πρώτος σεναριογράφος αναχωρεί ξαφνικά για τον Καναδά. Σε μια αναπάντεχη στιγμή, ο Tomer ανακοινώνει στην ομάδα οτι είναι γκέι. Για τα στρέιτ αγόρια του γκρουπ, η αποκάλυψη είναι μεγάλο σοκ; η περίοδος της προσαρμογής τους στα νέα δεδομένα ενσωματώνεται στο θεατρικό αλλά και στην ταινία, που είναι τόσο έντονη και ατίθαση όσο και οι έφηβοι πρωταγωνιστές της.