Μιχάλης Στούκας

Τον ρόλο του «κακού» ενσαρκώνει αυτή τη φορά ο Τούρκος ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν, ο οποίος διαμαρτυρήθηκε έντονα για τη συμμαχία Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ. Όποιος έχει στοιχειώδεις γνώσεις εξωτερικής πολιτικής και διεθνών θεμάτων καταλαβαίνει ότι βασικό πρόβλημα της γείτονος είναι η συμμετοχή του Ισραήλ στην, έτσι κι αλλιώς δεδομένη ελληνο-κυπριακή συνεργασία. Το να φαντασιώνεται η τουρκική ηγεσία ότι η Ελλάδα και η Κύπρος ετοιμάζονται να επιτεθούν στην Τουρκία με τη συμμετοχή του Ισραήλ είναι δικαίωμά της, όμως μόνο χαμόγελα μπορεί να προκαλέσει σε όσους σκέφτονται λογικά.

Οι επιθέσεις από ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν, οι ισραηλινές επιθέσεις κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο και η όλη κατάσταση στη Μέση Ανατολή έφεραν ξαφνικά την Τουρκία σε δύσκολη θέση. Τα ελληνικά Rafale και οι φρεγάτες «Κίμων» και «Ψαρά» στην Κύπρο, σε συνδυασμό με την παρουσία και ευρωπαϊκών στρατιωτικών δυνάμεων στη Μεγαλόνησο, ταρακούνησαν την Τουρκία. Ο Ερντογάν, που μάλλον αποσύρεται σιγά σιγά είπε ότι δεν θα πρέπει η παρουσία αυτή να γίνει μόνιμη. Προφανώς, μόνιμη δύναμη κατοχής μάλιστα, έχει το δικαίωμα να διατηρεί στο νησί μόνο η Κύπρος για 52 χρόνια... Οι συστοιχίες Patriot σε Κάρπαθο και Λήμνο είναι κάτι ακόμα που κατέλαβε εξαπίνης την Τουρκία και φαίνεται ότι την ενοχλεί. Άλλωστε ανάμεσα στις κατά καιρούς «απαιτήσεις» της γείτονος εξέχουσα θέση κατέχει η αποστρατικοποίηση των νησιών του Αιγαίου. Οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις στα ακριτικά νησιά μας βρίσκονται εκεί λόγω των τουρκικών απειλών για casus belli σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ., κάτι που αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα της χώρας μας, αλλά και της παρουσίας στα μικρασιατικά παράλια της Στρατιάς Αιγαίου (Ege Ordusu), τέως 4ης Στρατιάς, με έδρα τη Σμύρνη, που ιδρύθηκε το 1975 και έχει ως απροκάλυπτο στόχο τα νησιά αυτά. Άλλωστε, η ετήσια άσκηση EFES (από την αρχαία Έφεσο) έχει ως μόνιμο, δεδηλωμένο στόχο την απόβαση και κατάληψη νησιών. Με την ευκαιρία, γιατί ποτέ ως τώρα η ελληνική πλευρά δεν κάνει λόγο για τη μετατροπή σε «αστακούς» της Ίμβρου και της Τενέδου και την πλήρη καταστρατήγηση όσων προβλέπονται για τα δύο αυτά νησιά από τη Συνθήκη της Λωζάνης;

Ασχολείται και με τα Δωδεκάνησα η Τουρκία. Με ποιο δικαίωμα; Με τη Συνθήκη της Λωζάνης, το 1923, η Τουρκία παραιτήθηκε από κάθε αξίωση σε αυτά. Ωστόσο, με τη γνωστή διπλωματική της πονηριά κατάφερε το 1932 να πάρει από την Ιταλία που κατείχε τότε τα Δωδεκάνησα, μερικές νησίδες που ανήκουν στο σύμπλεγμα του Καστελλόριζου (Μεγίστης) και βρίσκονται κοντά στα τουρκικά παράλια. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, χάρη στις θυσίες των Ελλήνων και το βαρύτατο τίμημα που πλήρωσε η χώρα μας, τα Δωδεκάνησα, κακώς μόνο αυτά, παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα. Η Τουρκία, ο «επιτήδειος ουδέτερος» του Β' ΠΠ δεν είχε καμία συμμετοχή στις Συνθήκες Ειρήνης που υπογράφτηκαν, ούτε ήταν συμβαλλόμενο μέρος. Το θράσος της είναι γνωστό, αλλά και η πάγια τακτική της. Βάζω στο τραπέζι δέκα ανύπαρκτα αιτήματα και 1-2 από αυτά να πάρω,κέρδος θα έχω...

Η Τουρκία προσπάθησε, αν και μέλος του ΝΑΤΟ, τα προηγούμενα χρόνια να αποστασιοποιηθεί από τα υπόλοιπα μέλη της Συμμαχίας και να εμφανιστεί ως ο ειρηνοποιός στο θέμα της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022. Δεν κατάφερε να πετύχει κάτι ουσιαστικό και οι νέες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή αποδεικνύουν όχι μόνο την διπλωματική της ανεπάρκεια (τον ρόλο του μεσολαβητή ανέλαβε το Πακιστάν), αλλά και ότι η πολυδιαφημισμένη αμυντική της ισχύς είναι μάλλον φραστικό πυροτέχνημα. Όταν οι ιρανικοί πύραυλοι που εκτοξεύτηκαν εναντίον της Τουρκίας αναχαιτίστηκαν από τα συστήματα αεράμυνας του ΝΑΤΟ, στα τέλη Μαρτίου δείχνουν πόσο ευάλωτη τελικά είναι αμυντικά. Έχει γραφτεί, ότι στα νατοϊκά συστήματα αεράμυνας στην Τουρκία υπήρχαν και ελληνικές συστοιχίες πυραύλων. Δεν γνωρίζουμε αν ισχύει κάτι τέτοιο, πάντως αν οι Τούρκοι σώθηκαν χάρη και στους Έλληνες από τους πυραύλους του, φιλικού τους, Ιράν, ο μύθος της πανίσχυρης Τουρκίας καταρρέει... μεγαλοπρεπώς.

Και στο μέτωπο του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου δεν παρατηρείται κάποια θεαματική εξέλιξη. Η κατάσταση στη Λιβύη παραμένει ομιχλώδης, κανείς δεν ξέρει αν θα υπάρξει πάλι ενιαία χώρα όταν τελειώσουν οι εμφύλιες συγκρούσεις σ' αυτή, ενώ και οι γεωτρήσεις για πετρέλαιο νότια της Κρήτης ακυρώνουν σε μεγάλο βαθμό το ψευτομνημόνιο. Πλέον η Τουρκία, όπως ορθά επισήμανε ο Νίκος Μελέτης σε άρθρο του για τα ελληνοτουρκικά στο «Πρώτο Θέμα» της 19/4/2025 νιώθει περικυκλωμένη. Ο μεγάλος της φόβος είναι το Ισραήλ. Οι κατά καιρούς λεονταρισμοί της Άγκυρας για αυτό, περισσότερο ανασφάλεια δείχνουν, παρά τόλμη και αποφασιστικότητα.

Πλέον, στην Τουρκία απέμεινε , με δούρειο ίππο το Προξενείο της Κομοτηνής να πιέζει την Ελλάδα στο θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, την οποία χαρακτηρίζει «τουρκική» κάτι που δεν υπάρχει σε καμία Συνθήκη. Ζητά μάλιστα να εφαρμοστούν στο θέμα της εκλογής των μουφτήδων της Θράκης κανόνες που ούτε η ίδια εφαρμόζει στην επικράτειά της!

Παράλληλα γαντζώνεται από οτιδήποτε έχει σχέση με το Αιγαίο, επικαλούμενη το Διεθνές Δίκαιο, το οποίο η ίδια καταπατά συστηματικά στην Κύπρο , και όχι μόνο! Αυτό έγινε με τα ελληνικά θαλάσσια πάρκα, αλλά και πολύ πρόσφατα, με τους χάρτες που δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της η Ελληνική Διεύθυνση Ελέγχου Αλιείας και προβλέπουν περιορισμούς στην αλιεία για περιβαλλοντικούς λόγους. Η Τουρκία ανακοίνωσε ότι οι χάρτες σχεδιάζουν φανταστικά θαλάσσια σύνορα («έχει η θάλασσα σύνορα και δεν το ξέραμε;», αναρωτήθηκε πριν λίγα χρόνια δημόσια ένας Έλληνας πολιτικός), μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο και παραβιάζουν την τουρκική θαλάσσια κυριαρχία σ' αυτές και τόνισε ότι είναι άκυροι.

Παρατήρηση πρώτη: αφού η Τουρκία αναφέρεται στο Διεθνές Δίκαιο, γνωρίζει τι προβλέπει η Σύμβαση του Ο.Η.Ε του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας(UNCLOS); Γιατί δεν την υπογράφει;

Παρατήρηση δεύτερη: η έκπληξή μου όταν διάβασα ότι η Τουρκία θεωρεί ότι παραβιάζονται τα θαλάσσια σύνορα στη Βελοπούλα (ή Παραπόλα) και τη Φαλκονέρα στο Μυρτώο Πέλαγος ήταν τεράστια. Προσωπικά ελπίζω να πρόκειται για μια ενέργεια πανικού της Τουρκίας. Ο οποίος πανικός είναι κακός σύμβουλος. Αν φτάσαμε όμως στο σημείο, έτσι ξεκινήσαμε με τη Γαύδο πριν 30 χρόνια, να έχει αξιώσεις και έξω από τη Φαλκονέρα η Τουρκία και αυτό παγιωθεί, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Μήπως από τους Τούρκους ψαράδες στο Φαρμακονήσι και τη Ζουράφα της Σαμοθράκης, φτάσουμε στο σημείο να δούμε Τούρκους ψαράδες και στον Νότιο Ευβοϊκό;

Η Φαλκονέρα είναι συνδεδεμένη με το τραγικό ναυάγιο του πλοίου «Ηράκλειον» τον Δεκέμβριο του 1966 με τα εκατοντάδες θύματα. Και αυθόρμητα, μόλις διάβασα τα παραπάνω, τη συνέδεσα με ναυάγιο και των τουρκικών μαξιμαλιστικών απαιτήσεων και ονείρων. Ίσως ήταν μια ατυχής σύνδεση, ίσως και όχι. Ο χρόνος, είτε αργά, είτε γρήγορα, θα με δικαιώσει ή θα με διαψεύσει...