Γιώργος Ευγενίδης

Τρεις φορές τους το πρότεινε, τρεις φορές το αρνήθηκαν. Την τρίτη φορά μάλιστα αρνούνται γιατί, λένε, ότι ο πρωθυπουργός δεν δέχεται 35 εκπροσώπους από τα μπλόκα και δέχεται 20 ή 22, ενώ παράλληλα δέχεται και σε ένα ακόμα ραντεβού με "διασπαστές" των μπλόκων.

Όλα αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Όταν κάποιος θέλει να βρεθεί μια λύση σε ένα αναντίρρητο πρόβλημα που έχει, ένα πρόβλημα επιβίωσης, τότε κάνει τη διαμαρτυρία του, καθιστά σαφή τη θέση του και στο τέλος της ημέρας πηγαίνει στο τραπέζι του διαλόγου. Λύσεις χωρίς διάλογο δεν προέκυψαν ποτέ και πουθενά, αλλά προφανώς οι αγρότες των μπλόκων που μοιάζουν να έχουν μείνει στη λογική "όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά" μοιάζουν να ελπίζουν ότι, αν κλιμακώσουν την κινητοποίηση και οργώσουν την άσφαλτο, θα βγουν κερδισμένοι. Πλανώνται πλάνην οικτρά!

Μπορεί οι αγροτοπατέρες να βαυκαλίζονται ότι έχουν τη συμπαράσταση του 80% της κοινωνίας και να έχουν γίνει περιζήτητοι καλεσμένοι για τις τηλεοπτικές εκπομπές και τα δελτία ειδήσεων, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας όμως παρακολουθεί με κλιμακούμενο εκνευρισμό και γνήσια απορία την εντεινόμενη αδιαλλαξία. Βλέπουν μια κοινωνική τάξη που βεβαίως δυσκολεύεται να αρνείται μια συζήτηση, ενώ μάλιστα έχει εξαγγελθεί ένα πακέτο θετικών μέτρων γι' αυτή. Όσο περισσότερες μέρες περνούν, τόσο πιο απρόθυμοι προς συζήτηση γίνονται οι αγρότες, ενώ είναι κοινό μυστικό ότι δεν μπορούν να συνεννοηθούν ούτε μεταξύ τους. Αν δεν μπορούν να τιθασεύσουν τους πιο ακραίους, θεωρούν ότι θα μπορέσουν να προσέλθουν συντεταγμένα σε έναν διάλογο για την πρωτογενή τομέα και το μέλλον του;

Όλα τα παραπάνω αφορούν βεβαίως τους συνδικαλιστές, όχι το όλον της κοινωνίας. Και η κυβέρνηση πρέπει να μιλήσει με το όλον της κοινωνίας. Προφανώς, η θέση της δεν είναι το ίδιο ευνοϊκή με το 2020 ή το 2021, έχει ιστορικό και καταγεγραμμένες αποτυχίες, όπως το φιάσκο με τον ΟΠΕΚΕΠΕ που το χρεώνεται πλήρως. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να λάβει υπόψιν το κοινωνικό σύνολο. Να δώσει βεβαίως ό,τι απαιτείται για τον πρωτογενή τομέα και να ανοίξει μια ψύχραιμη συζήτηση για την επόμενη μέρα, αλλά δεν μπορεί να επιβραβευτούν τα προσκόμματα και ο τσαμπουκάς των τρακτέρ.

Προφανώς και τα τρακτέρ δεν μπορούν να τα ρυμουλκήσουν γερανοί από τους δρόμους. Η κυβέρνηση όμως οφείλει επιτέλους να εφαρμόσει τον νόμο που επιμελώς αγνοεί, μπας και κάνει μια συνάντηση, την οποία οι συνδικαλιστές επιμόνως αρνούνται. Να επιβάλλει τις διοικητικές κυρώσεις, να εμποδίσει εμπράκτως κλιμάκωση στον δρόμο. Και παράλληλα οι κατά τόπους εισαγγελείς να εφαρμόσουν τον νόμο, τον οποίον όποτε θυμούνται χαίρονται. Αλήθεια, ο κ. Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου είναι χαρούμενος που οι εισαγγελείς της χώρας έχουν γράψει δύο παραγγελίες του στα παλαιότερα των υποδημάτων τους και τις έχουν χώσει στο συρτάρι;

Πολίτες της χώρας είναι οι αγρότες της Λάρισας, της Καρδίτσας, της Θεσσαλονίκης και της Θράκης, αλλά πολίτες της χώρας είμαστε και όλοι εμείς οι υπόλοιποι. Μπορεί οι συνδικαλιστές εύκολα να κατηγορούν την πολιτεία ότι καλλιεργεί τον κοινωνικό αυτοματισμό, αλλά ίσως αν κοιταχτούν στον καθρέφτη τους μπορεί να δουν πιο ξεκάθαρα ποιος το κάνει πλέον εξαιρετικά εύκολο. Τέλος, η κυβέρνηση καλό είναι να θυμάται ότι την ψήφισαν πολίτες που θέλουν μια ζωή με τάξη και κανόνες, όχι θιασώτες της φασαρίας. Γιατί στο τέλος θα "γράψει" ζημιά και στους μεν και στους δε.