Βασίλης Στεφανακίδης

Αφορά σε ένα ευρύτερο επίπεδο τη χώρα μας, τα κόμματα και τους ψηφοφόρους που δίνουν αξιώματα και δύναμη να κορέσουν την απληστία τους εις βάρος της κοινωνίας.

Και πρώτα τα κόμματα που επιλέγουν να βάζουν στα ψηφοδέλτιά τους άτομα με αναγνωρισιμότητα, «πέρασμα» στα κοινά που απευθύνονται , επιτυχημένη επαγγελματική σταδιοδρομία η οποία πρέπει και να επιβραβευθεί με μια έδρα στο εθνικό ή το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Μια πασαρέλα ομορφιάς και αναγνωρισιμότητας που στις περισσότερες φορές ουδεμία σχέση ή επαφή έχουν με τα ζητούμενα των θέσεων ευθύνης που επιζητούν από τους ψηφοφόρους. Κόμματα που επιλέγουν Πάτσηδες, αγράμματους μπαλαδόρους, ηθοποιούς, μοντέλα, δημοσιογράφους που τους ξέρει ο κόσμος γιατί ξεκατινιάζονται στις τηλεοράσεις και πάει λέγοντας.

Και μετά οι ψηφοφόροι που ενδόμυχα θαυμάζουν αυτούς -ο θεός να τους κάνει- celebrities, χωρίς δεύτερη ούτε καν πρώτη σκέψη τους σταυρώνουν για να τους εκπροσωπήσουν σε θεσμούς όπου τα απαιτούμενα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, ελάχιστη έως καθόλου σχέση έχουν με αυτές τις περσόνες.
Και μετά ερχόμαστε όλοι και πέφτουμε από τα σύννεφα όταν αποκαλύπτεται ο βίος και η πολιτεία τους με πολιορκητικό κριό τη θέση στην οποία όλοι εμείς τους αναδείξαμε ως επιβράβευση της ομορφιάς και της επιτυχίας τους στο γυαλί , στα γήπεδα και τις παντοειδείς πασαρέλες.

Δεν είμαστε λοιπόν άμοιροι ευθυνών για όλο αυτό το ζόφο που ζούμε σήμερα. Στις τελευταίες δεκαετίες σε κάθε εκλογική αναμέτρηση έχουν παρελάσει από τα ψηφοδέλτια όλων ανεξαιρέτως των κομμάτων, πλείστοι όσοι από αυτές τις κατηγορίες των αναγνωρίσιμων συμπολιτών μας και τους οποίους τμήσαμε με την ψήφο μας.

Και αδυνατώ να θυμηθώ κάποιον από όλους αυτούς, να τίμησε την εμπιστοσύνη του και να άφησε πίσω τους κάποιο έργο εκτός από τα «χαϊλίκια» της εξουσίας που έζησε και το φούσκωμα των τραπεζικών τους λογαριασμών. Και μπορεί να μην ήταν και να μην είναι όλοι περιπτώσεις σαν την Καϊλή που πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη και να επαίρονται για την εντιμότητα τους αλλά επ’ αυτού έχω να επισημάνω πως: η εντιμότητα ενός εκάστου κρίνεται όταν αυτή…δοκιμάζεται!

Και συνήθως οι πειρασμοί εμφανίζονται στις θέσεις ευθύνης όπου η υπογραφή και ο παρεμβατικός λόγος μετράνε!

Και επειδή εκλογές έρχονται οσονούπω ελπίζω αυτή τη φορά οι εκλογικές επιτροπές των κομμάτων αλλά και οι αρχηγοί να αποφύγουν τον πειρασμό να εντάξουν τυχάρπαστα άτομα στα ψηφοδέλτια τους, με μόνο κριτήριο την επιτυχημένη πορεία σε άλλους επαγγελματικούς χώρους, την αναγωρισιμότητα και την ομορφιά τους.

Ας βρουν τους τυπικά τουλάχιστον αξιότερους για αυτές τις θέσεις υψηλής ευθύνης και οι ψηφοφόροι πριν αποφασίσουν που θα βάλλουν το σταυρό τους, ας αφήσουν στην άκρη τους στείρους συναισθηματισμούς και ας αποφασίσουν με τον ρεαλιστικότερο δυνατό τρόπο για το ποιος μπορεί και πρέπει να τους εκπροσωπεί στα κέντρα των αποφάσεων όπου κρίνεται η δική τους ζωή και το μέλλον.

Και εν κατακλείδι η πολιτική είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευόμαστε στους όμορφους και αναγνωρίσιμους μαϊντανούς. Όπως και στα ψηφοδέλτια επικρατείας όπου στις περισσότερες φορές επιλέγονται ονόματα «σύμβολα» που η μόνη φορά που μαθαίνουμε γι’ αυτούς είναι την ώρα της ανακοίνωσης τους και στη συνέχεια όχι απλά δεν κοσμούν το κοινοβούλιο με τις γνώσεις τους και την επιστημοσύνη τους αλλά τους ψάχνουν ακόμα και για κρίσιμες ψηφοφορίες καθώς έχουν να κάνουν άλλα σοβαρότερα πράγματα!