Άννα Παναγιωταρέα

Επειδή, όμως, ο Ουμπέρτο Εκο εξέδωσε το βιβλίο του «Tον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», το 2000, με κάνει να πιστεύω ότι η ιδέα ενός Αυγούστου, ορφανού από ισχυρή ειδησεογραφία, ήταν πάντα εδραιωμένη στην κοινή δημοσιογραφική αντίληψη.

Αν δεν υπήρχαν οι φωτιές, ποιες άλλες ειδήσεις θα κρατούσαν το ενδιαφέρον των αναγνωστών;
Ο εν εξελίξει «πόλεμος» ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ πόσο ενδιαφέρει τον πολίτη; Η δεύτερη θέση προσφέρει τη θεσμική αναγνώριση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η τρίτη τίποτε. Οι δύο προεξάρχοντες δοκιμάστηκαν ως αξιωματική αντιπολίτευση, αποδεικνύοντας ότι... αλλού ήταν Ελλάδα κι αλλού οι φερέλπιδες ηγέτες της. Πιο μεγάλο ήταν το ενδιαφέρον τους για τη... γειτονική Παλαιστίνη, παρά για τη μάχη στα σούπερ μάρκετ. Ακόμη μεγαλύτερο να μη βγουν στα λιμάνια οι...

Ισραηλίτες. Τρέλα με κορδέλα. Ο πόλεμος πασόκων και ελασιτών για την κατάκτηση της «κοινής αριστερής δεξαμενής» ενδιαφέρει τους κομματικούς που πιστεύουν ότι η δεύτερη θέση, στην εκλογική διαδικασία του 2027, θα τους ανοίξει τη σιδερένια πόρτα του Μαξίμου, το 2031. Καλή η φιλοδοξία, αλλά η συμπόρευση με την πραγματικότητα δεν έβλαψε ποτέ...

Για τις εκλογές, Απρίλη - Μάιο 2027, η αναμέτρηση έχει τελεσφορήσει. Η Νέα Δημοκρατία, αδιαμφισβήτητα, έχει ποσοστό που στους επόμενους εννέα μήνες μπορεί να εξελιχθεί σε κυβερνησιμότητα. Οχι επειδή επί δεκαετία ηγεμονεύει στις δημοσκοπήσεις. Ούτε επειδή ο Μητσοτάκης ως «κατάλληλος πρωθυπουργός» γράφει διπλάσια αποδοχή από τους αρχηγούς παντός κόμματος. Μία είναι η αλήθεια: Μόνος κατεβαίνει στο γήπεδο από το 2019. Χωρίς αντίπαλο.

Γιατί; Επειδή ανασυγκρότησε το κράτος και την οικονομία, αντιμετώπισε την υβριδική επίθεση στον Εβρο, την πανδημία, τις οικονομικές και διεθνείς κρίσεις. Αναδιάταξε την άμυνα, υπέγραψε ισχυρές συμμαχίες και πέτυχε ηρεμία στο Αιγαίο. Τήρησε τις υποσχέσεις του -έστω κάποιες με καθυστέρηση- στο ακέραιο. Η παρουσία του στο τιμόνι κάνει την Ελλάδα προς Ε.Ε και συμμάχους δυναμική, αξιόπιστη, πολιτικά ασφαλή.

Ο Ανδρουλάκης κατάλαβε ότι η διεκδίκηση της πρώτης θέσης «με μία ψήφο διαφορά» ήταν άγονη, αλλά η ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ ως αξιωματική αντιπολίτευση είναι στα μέτρα του εφικτού. Το πρόβλημα; Κόλλησε η βελόνα στις υποκλοπές, αδικώντας το ΠΑΣΟΚ. Ποιος πολίτης ξέρει ότι το ΠΑΣΟΚ έχει πρόγραμμα που κάνει τη διαφορά από τους ελασίτες, με τα έπεα πτερόεντα και το προχωρημένο... αλτσχάιμερ για τα πεπραγμένα 2015-2019; Ο Ανδρουλάκης έκανε λάθος αντιγράφοντας την αντιπολιτευτική τακτική Τσίπρα υποχωρώντας και στην πίεση Δούκα, αποκλείοντας μετεκλογικές συνεργασίες. Το ΠΑΣΟΚ έχει κυβερνητική παράδοση, αρχές, ικανά στελέχη.

Ο Τσίπρας εγκατέλειψε το ανέκδοτο ότι «σε λίγους μήνες θα είναι πρωθυπουργός», ξέροντας ότι είναι μακριά το... Tipperary*. Δήλωσε ότι στον δεύτερο γύρο των εκλογών «μπορεί να είναι πρώτο κόμμα». Πιστεύει ότι η λοιπή Αριστερά... βούλεται συνιέναι; Πιο εύκολα θα ψήφιζε Μητσοτάκη, έτσι που ο Αλέξης την εξευτέλισε και την πέταξε σαν στυμμένη λεμονόκουπα. Ο Τσίπρας αντιπολιτεύτηκε την κυβέρνηση Μητσοτάκη με λαϊκίστικες απειλές, ανυπόστατες καταγγελίες, εργαλειοποιώντας τα πάντα. Δηλαδή, μέθοδοι πλατείας Συντάγματος 2014. Και αφού κατέστρεψε, ολοσχερώς, το δημιούργημά του, τον ΣΥΡΙΖΑ, επέστρεψε σαν ιδεολογικό εκκρεμές: από άκρα Δεξιά σε άκρα Αριστερά και τούμπαλιν. Δεν ξαφνιάζει.

Η διάγνωση του ΠΑΣΟΚ ότι «ο Τσίπρας ηγείται όχι ενός κόμματος, αλλά μιας ανώνυμης εταιρείας με μετόχους τους εγχώριους ολιγάρχες και αυτόν διευθύνοντα σύμβουλο» είναι η απάντηση στην αναξιόπιστη δήλωσή του ότι «η ΕΛΑΣ θα είναι το πιο διαφανές κόμμα στα οικονομικά του». Δεν απαντά «πόθεν» ο πακτωλός των εκατομμυρίων της χρηματοδότησής του για τη συγκρότηση και λειτουργία της ΕΛΑΣ, για την καμπάνια προβολής εκατομμυρίων. Βλέπουμε το «έσχες», αλλά η σιωπή του... χρυσόν φέρει!

Τολμά να μιλά για καθοδηγούμενη Δικαιοσύνη; Με υπουργούς Δικαιοσύνης: τον Παρασκευόπουλο, θεσμοθετήσαντα απεγκλεισμό τρομοκρατών και εγκληματιών, τον Παπαγγελόπουλο αποφαινόμενο ότι η Novartis «αποτελεί το μεγαλύτερο πολιτικό σκάνδαλο από συστάσεως ελληνικού κράτους», τον Μιχάλη Καλογήρου, κρατώντας ανοιχτή τη Βουλή ώστε «κάποιοι» να τύχουν ευνοϊκής ρύθμισης; Τον Νίκο Παππά με 13-0 καταδικαστική απόφαση για τις τηλεοπτικές άδειες, τη Βασιλική Θάνου από υπηρεσιακή πρωθυπουργό, μετέπειτα επικεφαλής του νομικού του γραφείου; Η απαίτηση της συζύγου του για τον έλεγχο «των αρμών της εξουσίας»; Οι «ευεργετηθέντες» αποτελούν τους πλέον ένθερμους ψηφοφόρους του.

Ο ελασίτης πρόεδρος τολμά να μιλά για φωτιές. Στις 23 Ιουλίου 2018 έγινε παρανάλωμα η ζωή 104 ανθρώπων. Μιλάει για ασφάλεια, όταν επί των ημερών του η Αστυνομία δεχόταν μόνο προσβολές. Και εναντίον «επιχειρηματικών συμφερόντων», νομοθετώντας κατά τα συμφέροντά τους;

Επιστρέφω στον Αύγουστο. Ευτυχώς ο μήνας είναι χωρίς δημοσκοπήσεις. Αλλωστε μόνο η κάλπη τις επιβεβαιώνει, έχοντας στον νου μας ότι οι εκλογές είναι ακόμη μακριά. Στη ΔΕΘ, κυβέρνηση και αντιπολίτευση θα παρουσιάσουν τον σχεδιασμό τους. Καλό θα είναι η αντιπαράθεση να μην αποδειχθεί θορυβώδης, με έωλα επιχειρήματα και κραυγές. Η κυβέρνηση έχει την πολυτέλεια να μην προσέλθει στην όξυνση. Ενα είναι το δίλημμα, από τώρα έως τις εκλογές: θα στηρίξουμε την αποτελεσματικότητα του Μητσοτάκη, θα παραμείνουμε στην ασφάλεια της πολιτικής σταθερότητας ή θα προσέλθουμε σε ετερόκλητες αριστερές δυνάμεις με μόνο στόχο να «πέσει ο Μητσοτάκης» και γαία πυρί μιχθήτω;

Στην κάλπη, «στο διά ταύτα», ο καθείς με τα έργα του!

* Το τραγούδι «It’s a Long Way to Tipperary» (μακρύς ο δρόμος ως το Tipperary), του Τζον ΜακΚόρμακ, έγινε δημοφιλές στα μέτωπα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Εξέφραζε την επιθυμία του στρατιώτη να επιστρέψει στο ειρηνικό Tipperary, στην Ιρλανδία.