Ο Τραμπ διατάσσει αποχώρηση των ΗΠΑ από 66 διεθνείς φορείς, εκτός λίστας ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός

Νέα αβεβαιότητα στη διεθνή κλιματική ατζέντα προκαλεί η απόφαση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να δρομολογήσει την αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από δεκάδες διεθνείς οργανισμούς και πλαίσια συνεργασίας. Όπως ανακοινώθηκε στις 7 Ιανουαρίου μέσω της ιστοσελίδας του Λευκού Οίκου, ο Τραμπ υπέγραψε προεδρικό μνημόνιο που προβλέπει την αποχώρηση των ΗΠΑ από συνολικά 66 διεθνείς οργανισμούς και συμφωνίες.

Σημείο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τη ναυτιλιακή κοινότητα αποτελεί το γεγονός ότι ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (IMO) δεν περιλαμβάνεται στη λίστα των φορέων από τους οποίους αποχωρούν οι ΗΠΑ. Ωστόσο, η εξέλιξη δεν καθησυχάζει τις ανησυχίες γύρω από τη μελλοντική πορεία των διαπραγματεύσεων για την απανθρακοποίηση της διεθνούς ναυτιλίας.

Ο IMO είχε δεσμευθεί να οριστικοποιήσει εντός ενός έτους τα μέτρα για την επίτευξη του στόχου μηδενικών καθαρών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου έως το 2050, ωστόσο οι σχετικές συζητήσεις έχουν ήδη μετατεθεί για τον προσεχή Οκτώβριο με τη διαδικασία οικοδόμησης συναίνεσης να εμφανίζει σαφή σημάδια κόπωσης.

Φόβοι για όξυνση γεωπολιτικών και περιφερειακών ισορροπιών

Παρότι η εκ νέου αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συμφωνία του Παρισιού δεν αναμένεται να επιφέρει άμεσες θεσμικές επιπτώσεις στο πλαίσιο του IMO, διπλωματικές και βιομηχανικές πηγές εκτιμούν ότι ενδέχεται να αποδυναμώσει περαιτέρω το πολιτικό momentum πίσω από τις συζητήσεις για το κλίμα. Οι φόβοι δεν περιορίζονται πλέον σε μια απλή επιβράδυνση των εξελίξεων, αλλά εστιάζουν στο ενδεχόμενο όξυνσης των γεωπολιτικών και περιφερειακών ισορροπιών.

Στο επίκεντρο βρίσκονται οι διαφοροποιήσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης, αλλά και το χάσμα ανάμεσα σε ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες οικονομίες, οι οποίες εκφράζουν διαφορετικές προτεραιότητες ως προς το κόστος, τη χρηματοδότηση και τον ρυθμό μετάβασης στη ναυτιλία χαμηλών εκπομπών.

Σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης γεωπολιτικής αστάθειας, η στάση των ΗΠΑ αναμένεται να επηρεάσει καθοριστικά τις ισορροπίες εντός του IMO, καθιστώντας ακόμη πιο δύσκολη την επίτευξη μιας παγκόσμιας συμφωνίας που θα συνδυάζει φιλοδοξία, ρεαλισμό και ευρεία διεθνή αποδοχή.