Σωτήρια αποδείχθηκε για έναν μαθητή δημοτικού σχολείου στην Τουρκία η παρέμβαση του υποδιευθυντή όταν το μικρό αγόρι πνιγόταν.
Σε βίντεο από κάμερα ασφαλείας φαίνεται ο μαθητής στο σχολείο Halil Tüfekçioğlu στην περιοχή Μαρντίν της νοτιοανατολικής Τουρκίας να πλησιάζει τον εκπαιδευτικό και να ζητά τη βοήθειά του καθώς δεν μπορούσε να ανασάνει.
Χωρίς να χάσει την ψυχραιμία του ο υποδιευθυντής του σχολείου εφάρμοσε με επιτυχία τη λαβή Χάιμλιχ απελευθερώνοντας τις αεροφόρες οδούς του αγοριού
Όπως έχουν εξηγήσει εθελοντές του Ερυθρού Σταυρού, όταν ένας άνθρωπος αδυνατεί να αναπνεύσει, για όσο βήχει τον ενθαρρύνουμε να βήξει. Από τη στιγμή, όμως, που σταματάει ο βήχας ή αλλάζει πρόσωπο το χρώμα του ή μας κάνει το διεθνές σήμα πνιγμονής, τότε η πρώτη κίνηση είναι να βάλουμε το πόδι μας μπροστά από τα δικά του, να στηρίξουμε με το χέρι κάτω από τη μασχάλη τον θώρακά του και να του δώσουμε πέντε χτυπήματα στην πλάτη με όση δύναμη διαθέτουμε. Κάθε φορά, δε, ελέγχουμε αν έχει βγει το αντικείμενο που εμποδίζει την αναπνοή.
Στην περίπτωση που και τα χτυπήματα δεν αποφράξουν τις αεροφόρες οδούς, τότε αγκαλιάζουμε το θύμα, κλείνουμε τον αντίχειρα σε γροθιά, τον τοποθετούμε λίγο πάνω από τον αφαλό, κλειδώνουμε με το άλλο χέρι και κάνουμε 5 κοιλιακές ώσεις ενώ το θύμα είναι γερμένο μπροστά.
Κλείσιμο
Το ίδιο ισχύει και με τα παιδιά ηλικίας 1-18 ετών αλλά προσαρμόζουμε το ύψος και την ένταση των χτυπημάτων και των ώσεων
Όπως τόνισαν οι διασώστες, «ακόμα και αν βγει το αντικείμενο πρέπει να καλέσουμε το ΕΚΑΒ γιατί μπορεί από τη δύναμη που έχουμε εφαρμόσει να έχουμε προκαλέσει κάποιο άλλο τραύμα.
Είτε είστε φανατικοί του camping είτε σκέφτεστε να το δοκιμάσετε για πρώτη φορά, το Simos Camping προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για να ανακαλύψετε έναν διαφορετικό τρόπο διακοπών. Με σύγχρονες εγκαταστάσεις, υψηλό επίπεδο οργάνωσης και όλες τις απαραίτητες παροχές.
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.