Δείτε δίπλα σε ποιoν καθόταν ο Χρύσανθος Λαζαρίδης στο «Ρήγα» της διάσπασης το 1978

Αδιαμφισβήτητα ο 60χρονος πλέον Χρύσανθος Λαζαρίδης είναι από τους λίγους ανθρώπους του πληθυσμού του Μαξίμου αλλά και του κυβερνητικού επιτελείου, που έχουν «απλωμένο» μπροστά τους όλο το φιλμ του έργου. Και είναι λογικό! Συμμετέχει στο σενάριο, τη σκηνοθεσία, στην επιλογή των προσώπων που αναλαμβάνουν ή θα αναλάβουν κρίσιμους ρόλους, ακόμη και στη διαμόρφωση των ειδικών εφέ. 
 
Παρόλα αυτά ο Χρύσανθος Λαζαρίδης επιλέγει να κάθεται πάντοτε στις «πίσω θέσεις» στην αίθουσα, στη λεγόμενη γαλαρία. Άλλωστε, ο Λαζαρίδης δεν είναι μια καθόλου μα καθόλου εύκολα αναγνώσιμη προσωπικότητα. 

Οι διαθέσιμες ψηφίδες του παζλ από μόνες τους δεν επιτρέπουν ακόμη την αποκάλυψη της πραγματικής εικόνας  - ψηφίδες από τα χρόνια της αντιδικτατορικής αντίστασης στο Πανεπιστήμιο, τα κρατητήρια της ΕΣΑ, την ηγεσία της μεταπολιτευτικής ΕΦΕΕ, τη στράτευση στην ανανεωτική αριστερά και τη θητεία στο μεγάλο τραπέζι των συνεδριάσεων του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος (Β΄Πανελλαδική Συνδιάσκεψη), η μοναχική επιλογή της επιστροφής στα «θρανία» των μεταπτυχιακών σπουδών λίγο πριν την άνοδο του ΠΑΣΟΚ, τους δρόμους της Νέας Υόρκης και τα συλλαλητήρια με τη συμμετοχή της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων Μείζονος Νέας Υόρκης στις αρχές της δεκαετίας του ΄90, η επανάκαμψη στην Ελλάδα και η αρθρογραφία του στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο», οι οικονομικές και χρηματιστηριακές αναλύσεις και προβλέψεις, το κεφάλαιο «Αντώνης Σαμαράς»…  
 
Αν κανείς ήθελε να σταθεί σε δύο-τρία στοιχεία της προσωπικότητάς του αυτά πέρα από την μόνιμη αγάπη του για τη στρατηγική σκέψη, το σχέδιο, το επιχείρημα θα ήταν η υπομονή και η επιμονή του. Ακόμα και τις εποχές της πολιτικής ερημίας του σημερινού Πρωθυπουργού, όπου αρκετοί σημερινοί πολιτικοί του φίλοι δεν του μιλούσαν καν, ο Χρύσανθος ήταν εκεί «σκάβοντας» για την επόμενη μέρα. Ο πεζόδρομος της Βαλαωρίτου με τα μικρά καφέ αποτελούσε για πολλά χρόνια -και συνεχίζει να αποτελεί- το άτυπο στρατηγείο του. Με την πίπα -αχώριστο σύντροφο- και πίνοντας μόνο ζεστή σοκολάτα, χαιρόταν τις συζητήσεις με σταθερούς συνομιλητές, μεταξύ των οποίων και νέα παιδιά που μέτραγαν το μπόι τους ανάμεσα στη πολιτική και τη δημοσιογραφία. Το μενού, εκτός από τα θέματα της τότε επικαιρότητας είχε από γεωπολιτικές εξελίξεις και οικονομία μέχρι ελληνική ιστορία και χρηματιστήριο. 

Για τον Χρύσανθο, η πολιτική είναι μια διαρκής παρτίδα σκάκι. Και βασικό πιόνι ο αξιωματικός. Κινήσεις μπροστά, κινήσεις πίσω. Όταν ο Σαμαράς μετακόμισε στις Βρυξέλλες, ως Ευρωβουλευτής, ο Λαζαρίδης τον ακολούθησε. 

Γνωρίζοντας καλά Μακροοικονομία (την οποία δίδαξε στην Αμερική) δεν δίστασε να συμβουλέψει τον Σαμαρά να επιτεθεί στον τότε διοικητή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ για την οικονομική του πολιτική. 

Διαβάστε περισσότερα στο newmoney