Τάκης Ζαχαράτος: Η Δεσποινίς Μαργαρίτα, οι μιμήσεις που παρεξηγήθηκαν, το «πανεπιστήμιο» Μαρινέλλα και ο φίλος του Γιώργος Μαζωνάκης

Μια διαφορετική πλευρά του εαυτού του ετοιμάζεται να παρουσιάσει ο Τάκης Ζαχαράτος, αφήνοντας για λίγο στην άκρη τις γνώριμες περσόνες του και αναλαμβάνοντας έναν ρόλο με πιο δραματικές αποχρώσεις. Καλεσμένος του Γιώργου Ευγενίδη στο «Direct» στο protothema, μιλά για τη «Δεσποινίς Μαργαρίτα», που ανεβαίνει στο θέατρο Πτι Παλαί, αλλά και για τη διαδρομή του, τους ανθρώπους που τον σημάδεψαν, τις μιμήσεις που κάποτε προκάλεσαν παρεξηγήσεις και τη σχέση του με τον Γιώργο Μαζωνάκη.

«Η Δεσποινίς Μαργαρίτα έκανε κατάληψη στον Τάκη Ζαχαράτο, τον εξαφάνισε», λέει για το έργο που είχε δει πριν από πολλά χρόνια με τον Γιώργο Μαρίνο και το οποίο, όπως εξηγεί, παραμένει εντυπωσιακά σύγχρονο. Η ηρωίδα είναι «μια δασκάλα κωμικοτραγική, θύτης και θύμα ταυτόχρονα» και μέσα από εκείνη αναδεικνύεται, όπως λέει, το πώς «η εξουσία μπορεί να αλλοιώσει τον άνθρωπο». Το θέμα αγγίζει και μια βαθύτερη προσωπική του στάση: «Δεν μου άρεσε ποτέ να μου ασκούν εξουσία. Είμαι υπέρ της ελευθερίας, γι' αυτό είμαι καλλιτέχνης».

Ο Ζαχαράτος παραδέχεται ότι εδώ και χρόνια ήθελε να δοκιμαστεί σε κάτι περισσότερο δραματικό. «Με ρωτούσαν τα τελευταία χρόνια “δεν θα έκανες κάτι πιο δραματικό;”. Ήμουν ανοιχτός, έχω την τρέλα να τολμώ». Δεν αντιμετωπίζει, πάντως, τη νέα παράσταση ως ρήξη με όσα έχει κάνει μέχρι σήμερα. «Δεν βλέπω “σπάσιμο” της μανιέρας. Το βλέπω σαν εξέλιξη».

Ο Γιώργος Μαρίνος υπήρξε ο πρώτος που ερμήνευσε τη «Δεσποινίδα Μαργαρίτα» ως άντρας, ενώ ο ίδιος σημειώνει ότι θα είναι ο πρώτος που θα μεταμορφωθεί σε γυναίκα για να την υποδυθεί. Τη μουσική της παράστασης υπογράφει ο Δημήτρης Παπαδημητρίου.

«Δεν ξέρω ποιος θα είμαι όταν τελειώσει αυτό το έργο. Πάω με το ένστικτό μου, δεν αποφασίζω ποτέ εκ των προτέρων», λέει. «Είμαι σε μια φάση που αισθάνομαι πιο ελεύθερος και έτοιμος να δοκιμάσω πράγματα. Δεν θα εγκαταλείψω ποτέ αυτό που κάνω και έχω χτίσει, το λατρεύω. Είχα όμως την ανάγκη να νιώσω έναν άλλο εαυτό».

«Η Μαρινέλλα για μένα ήταν μεγάλο πανεπιστήμιο»

Ξεχωριστή θέση στην πορεία του έχει η Μαρινέλλα. «Ήταν μεγάλο πανεπιστήμιο. Ήμουν πολύ τυχερός που αγαπηθήκαμε», λέει, θυμούμενος πόσο ακομπλεξάριστη ήταν ακόμη και απέναντι στη μίμησή της.

Περιγράφει μάλιστα ένα χαρακτηριστικό περιστατικό από τις πρόβες τους: όταν προσπάθησε να περιορίσει τις χαρακτηριστικές κινήσεις των χεριών του για να μην υπερβάλει μπροστά της, εκείνη τον σταμάτησε: «Ρε συ, θα την κάνεις τη Μαρινέλλα ή εγώ;».

Οι μιμήσεις που παρεξηγήθηκαν

Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του υπήρξαν και πρόσωπα που παρεξηγήθηκαν από τις μιμήσεις του, αναφέρει χαρακτηριστικά την τραγουδίστρια Αλέξια και τη Μιμή Ντενίση, ξεκαθαρίζοντας: «Δεν το έκανα ποτέ με κακή πρόθεση. Ήμουν στην αρχή και άπειρος. Ποτέ δεν είχα πρόθεση να προσβάλω κανέναν».

Σήμερα βλέπει διαφορετικά και τα πρόσωπα που προσφέρονται για σάτιρα. Για τη Ματίνα Παγώνη λέει ότι «είναι σταρ, έχει πολύ χιούμορ». Για τον Άδωνι Γεωργιάδη σχολιάζει ότι «είναι ρόλος» και ότι «κάνει και ο ίδιος σάτιρα του εαυτού του», ενώ για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου παρατηρεί πως είναι πλέον «πιο ζεν σε σχέση με το παρελθόν». Στη λίστα του υπάρχει και η Θεοδώρα Τζάκρη: «Τη βρίσκω υπέροχη. Νομίζω ότι είμαι εγώ που κάνω κάποιον ρόλο. Περιμένω να κάνει κάτι πιο ακραίο».

«Για τον Γιώργο χρειάζεται σιωπή και σεβασμός»

Ο Τάκης Ζαχαράτος μίλησε και για τον Γιώργο Μαζωνάκη και τη φιλία που τους συνέδεε από τα πρώτα τους βήματα.

«Αυτό που γίνεται με στενοχωρεί πάρα πολύ. Χαίρομαι που ο φίλος μου είναι σούπερ σταρ. Από την άλλη νιώθω ότι χρειάζεται σιωπή και σεβασμός», λέει.

Οι οικογένειές τους γνωρίζονταν και οι δυο τους είχαν συναντηθεί πολύ πριν από την επιτυχία. «Εγώ κομμωτής, εκείνος τραγουδούσε», θυμάται. Μιλά για έναν άνθρωπο με «βαθιά ευαισθησία και ένστικτο», που, όπως πιστεύει, είχε όλα τα στοιχεία για να κάνει ακόμη και διεθνή καριέρα.

Αναφερόμενος στην κηδεία του, περιγράφει ως συγκλονιστική την αντίθεση ανάμεσα στην αδιαφορία που συχνά συναντά στους ανθρώπους και στην αυθεντική συγκίνηση του κόσμου. «Στην κηδεία αισθάνθηκα τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος», λέει.

Κλείνοντας, ο Τάκης Ζαχαράτος επιστρέφει σε μια αρχή που φαίνεται να συνοδεύει ολόκληρη τη διαδρομή του: την ανάγκη να μη μένει στα ασφαλή. «Έχει μεγάλη σημασία η εξέλιξη και να βγαίνεις από τη ζώνη ασφαλείας σου. Φοβάσαι; Πάρε τον φόβο αγκαλιά και πάμε».