Μερικά λόγια έγραψε στο Instagram η κόρη του Ρόμπερτ Καραντάιν, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών, αφού είχε δώσει για είκοσι χρόνια μάχη με τη διπολική διαταραχή. Η Έιβερ δημοσίευσε στον λογαριασμό της κοινές τους φωτογραφίες και δήλψσε πως ό,τι έγινε τι οφείλει σε εκείνονκαι ότι επρόκειτο για έναν «άνθρωπο της αγάπης».
Όπως ανέφερε στην ανάρτησή της: «Ο μπαμπάς μου πέθανε σήμερα. Ο γλυκός, αστείος μπαμπάς μου, που είναι μόλις 20 χρόνια μεγαλύτερός μου Αν γνώριζες τον μπαμπά μου, ξέρεις ότι ήταν ο άνθρωπος που ήταν πάντα εκεί. Το να μεγαλώνεις τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 με έναν μόνο γονέα, στο Λόρελ Κάνιον, δεν είναι ακριβώς η συνταγή για μια ισορροπημένη παιδική ηλικία, αλλά με κάποιον τρόπο η δική μου ήταν. Όποτε κάποιος με ρωτά πώς βγήκα τόσο φυσιολογική, πάντα απαντώ ότι αυτό οφείλεται στον μπαμπά μου. Ήξερα ότι με αγαπούσε, το ήξερα βαθιά μέσα στα κόκαλά μου, και πάντα ήξερα ότι με στήριζε».
Η ηθοποιός πρόσθεσε ότι εκείνη και ο πατέρας της «ουσιαστικά μεγαλώσαμε μαζί», σημειώνοντας: «Η διαφορά ηλικίας είκοσι ετών δεν είναι και τόσο μεγάλη και, παρότι ποτέ δεν τον σκέφτηκα ως αδελφό, πάντα τον έβλεπα ως σύντροφό μου. Ήμασταν μαζί σε αυτό. Ποτέ δεν ήθελα να τον απογοητεύσω και ήθελα να εμπιστεύεται ότι τον στηρίζω, με τον ίδιο τρόπο που με στήριζε κι εκείνος».
Τον εξήρε χαρακτηρίζοντάς τον «άνθρωπο της αγάπης, όχι της σύγκρουσης», ζητώντας από όποιον τη συναντά να «με ρωτά για τον μπαμπά μου, τον Μπόμπι Καραντάιν, που με έκανε αυτό που είμαι».
Κλείνοντας το κείμενό της, ανέφερε ότι: «Όλη του η ύπαρξη ήταν μια καρδιά, και σε έναν κόσμο τόσο γεμάτο σύγκρουση και διχασμό, νομίζω ότι όλοι μπορούμε σήμερα να πάρουμε ένα μάθημα από το βιβλίο του, να ανοίξουμε τις καρδιές μας και να νιώσουμε και να μοιραστούμε την αγάπη»
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.
Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα για τη μόδα του μέλλοντος ίσως να μην είναι τι θα φοράμε, όσο τι θα θεωρούμε τότε ως αυτονόητο. Οι αλλαγές που ξεκινούν σήμερα δείχνουν ότι οδεύουμε προς έναν κόσμο όπου η αξία, η διάρκεια και η τεχνολογία θα επαναπροσδιορίσουν τη σχέση μας με τα ρούχα.