Για τη ζωή της μετά τον θάνατο του Γιάννη Μόρτζου μίλησε η Γιούλη Ζήκου. Η χήρα του ηθοποιού αποκάλυψε ότι της είχε περάσει από το μυαλό η σκέψη να βάλει τέλος στη ζωή της.
Όπως είπε, της λείπουν οι καθημερινές στιγμές που μοιράζονταν και εξομολογήθηκε πως με το πέρασμα του χρόνου ο πόνος γίνεται πιο έντονος. Πλέον συνειδητοποιεί ότι εκείνος δεν θα είναι ποτέ ξανά στο πλευρό της.
Αναφερόμενη στο συναισθηματικό βάρος που νιώθει μετά την απώλεια του Γιάννη Μόρτζου, η Γιούλη Ζήκου μοιράστηκε στην εκπομπή «Buongiorno», το πρωί της Τετάρτης 19 Νοεμβρίου, ότι η θλίψη εξακολουθεί να είναι παρούσα στην καθημερινότητά της.
Πιο συγκεκριμένα, η ηθοποιός είπε: «Ένα χρόνο μετά είναι πιο δύσκολα. Πριν από έναν χρόνο, όταν έχασα τον Γιάννη, ήθελα να βάλω τέλος στη ζωή μου. Όλοι μου έλεγαν “μετά από έναν χρόνο, θα συναντηθούμε και θα δεις ότι δεν θα σκέφτεσαι τίποτα απ’ αυτό” και “θα δεις πως θα είσαι τότε, ο χρόνος είναι γιατρός”. Εγώ θύμωνα πάρα πολύ μ’ αυτά που μου έλεγαν. Τώρα, νιώθω χειρότερα γιατί συνειδητοποιώ ότι αυτόν τον άνθρωπο δεν θα τον έχω στη ζωή μου. Μου λείπει πάρα πολύ, το βράδυ, η ώρα που πηγαίναμε να κοιμηθούμε και κρατούσε ο ένας το χέρι του άλλου».
Δείτε το βίντεο
Στη συνέχεια, η Γιούλη Ζήκου τόνισε ότι την είχε κυριεύσει ο θυμός, με την ίδια να θυμώνει τόσο με τον Θεό όσο και με τους γύρω της: «Έχω θυμώσει πάρα πολύ. Στην αρχή θύμωσα με τον Θεό, μετά θύμωσα και με ανθρώπους. Υπήρξαν άνθρωποι που δεν σεβάστηκαν τη μνήμη του και προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν και την απώλεια του».
Σε μια νέα στρατηγική κίνηση που διευρύνει την παραγωγική της βάση και ενισχύει την παρουσία της στους τομείς της στεγανοποίησης και των έργων υποδομής, η ISOMAT εντάσσει στον Όμιλο το καταξιωμένο ελληνικό brand ESHA, μέσω της νεοσύστατης θυγατρικής ISOMAT BITUMEN.
Η Toyota εξελίσσεται εδώ και 6 δεκαετίες μαζί με την ελληνική αγορά και τις ανάγκες των οδηγών, διαμορφώνοντας παράλληλα τη δική της πρόταση για το μέλλον της βιώσιμης αυτοκίνησης.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας