Τώρα, η ηθοποιός προχώρησε στις πρώτες τις τηλεοπτικές δηλώσεις, μετά την απώλεια της Μαρίνας Υψηλάντη στην κάμερα του «Mega Καλημέρα».
«Παίρνω δύναμη από το θέατρο. Συνέχισα να παίζω [μετά τον θάνατο της κόρης μου], γιατί αν σταματούσα, μπορεί να μην επέστρεφα. Το θέατρο είναι για μένα σανίδα σωτηρίας. Πρέπει ο άνθρωπος να φτιάξει διάφορα σενάρια για να μπορέσει να κρατηθεί. Οφείλω στην κόρη μου να είμαι όπως πρέπει, να προσπαθώ να είμαι αξιοπρεπής. Αυτό βέβαια δεν απαλύνει κανέναν πόνο και καμία στεναχώρια, όμως, είναι ένα γερό κράτημα για να μπορέσει κανείς να σταθεί στα πόδια του. Πρέπει να πεθάνουμε όρθιοι, αν μπορούμε» είπε αρχικά η Αιμιλία Υψηλάντη.
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-cshjxued33k9)
Η Αιμιλία Υψηλάντη συνέχισε, μιλώντας για τον «πόλεμο» που έχει δεχτεί ως ηθοποιός: «Οι ανεργίες που έχω περάσει στη δουλειά είναι πάρα πολλές. Καθόμουν σπίτι και περίμενα να χτυπήσει το τηλέφωνο για δουλειά. Όταν μπήκα στον κινηματογράφο, δέχθηκα πόλεμο. Τους πείραζε που ξεχώριζα στις ταινίες. Δεν έχω φίλιες με άτομα του χώρου. Θαυμάζω αυτούς που έχουν έναν φίλο από την παιδική τους ηλικία».
«Η ομορφιά δημιουργεί προβλήματα, όπως τη ζήλια. Δεν με άφησε ποτέ κανένας άνδρας, εγώ τους άφησα. Η δημόσια έκθεση είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Δεν θα ήθελα να αναφερθώ στις δηλώσεις του Γιώργου Λιάνη για την Αλίκη Βουγιουκλάκη» είπε τέλος, η Αιμιλία Υψηλάντη.
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.