Μαρινέλλα: «Εγώ κι εσύ, Θεέ μου, μας έμαθες εσύ τόσο πολύ να αγαπάμε»... και κατέρρευσε στη σκηνή του Ηρωδείου
Η ιστορία του τραγουδιού με τον συγκινητικό στίχο που ερμήνευε η Μαρινέλλα την στιγμή που έπεσε στη σκηνή του Ηρωδείου - Δείτε την ανακοίνωση της εταιρείας για τη ματαίωση της συναυλίας
«Εγώ κι εσύ, πόσο η ζωή να μας μισεί; Φεύγεις και φεύγω, και πού πάμε; Εγώ κι εσύ, Θεέ μου, μας έμαθες εσύ τόσο πολύ να αγαπάμε».
Ήταν μόλις το τρίτο τραγούδι που ερμήνευε στη σκηνή του Ηρωδείου η σπουδαία Μαρινέλλα, όταν κατέρρευσε, προκαλώντας σοκ σε χιλιάδες θεατές. Οι τελευταίοι στίχοι που πρόλαβε να ψελλίσει, ήταν: «Εγώ κι εσύ, Θεέ μου, μας έμαθες εσύ τόσο πολύ να αγαπάμε».
Το «Εγώ κι εσύ» είναι ένα τραγούδι που γράφτηκε το 1974, σε σύνθεση του αείμνηστου Τόλη Βοσκόπουλου και στίχους του Μιμη Θειόπουλου, από τον δίσκο «Μ' έμαθες ν' αγαπώ». Έγινε επίσης γνωστό και αγαπήθηκε πολύ, ως «Τα λόγια είναι περιττά».
Οι δύο σπουδαίοι καλλιτέχνες το είπαν μαζί, ως ντουέτο, κάνοντας τεράστια επιτυχία. Μάλιστα, το «Εσύ και εγώ» κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1974, στην πρώτη επέτειο του γάμου τους. Η Μαρινέλλα υπήρξε ζευγάρι με τον Τόλη Βοσκόπουλο, με τον οποίο είχε ενωθεί με τα δεσμά του γάμου, στις 10 Νοεμβρίου του 1973. Ο γάμος τους κράτησε μέχρι το 1981.
Η εταιρεία παραγωγής, Galaxy Live Productions, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση στο Facebook για τη ματαίωση της συναυλίας:
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.