Η ζωή σε ένα «Πάρκο συντριβής»

crash-park

O 48χρονος Γάλλος σκηνοθέτης και εικαστικός Φιλίπ Κεν μεταμορφώνει την Κεντρική Σκηνή της Στέγης σε ένα περιβάλλον με τροπικό κλίμα

«Για τη σύλληψη μιας παράστασής μου, συχνά σκέφτομαι τοπία ή οποιονδήποτε μικρόκοσμο όπου μπορώ να εμβαπτίσω τους ηθοποιούς μου, ένα μέρος στο οποίο εκείνοι πρέπει, πάση θυσία, να καταστήσουν δυνατή τη ζωή» αναφέρει ο Γάλλος σκηνοθέτης και εικαστικός Φιλίπ Κεν.

Με αυτήν τη λογική, στις 28,29 και 30 Δεκεμβρίου ο Κεν μεταμορφώνει την Κεντρική Σκηνή της Στέγης σε ένα περιβάλλον με τροπικό κλίμα, παρουσιάζοντας την θεατρική παράσταση “Crash Park” όπου όλα συμβαίνουν από επτά ερμηνευτές, γύρω από την κομμένη ουρά ενός φλεγόμενου αεροπλάνου, καρφωμένου σε ένα ερημονήσι.

Αναζητώντας την βιογραφία του, βρήκα κάποια στοιχεία και από προηγούμενες παραγωγές στον χώρο της Στέγης και τα παραθέτω εδώ: «Ο Φιλίπ Κεν γεννήθηκε το 1970 και είχε τη συνήθεια ως παιδί να συλλέγει και να παρατηρεί έντομα. Δεν έγινε όμως ποτέ εντομολόγος. Αντ' αυτού, αξιοποίησε τις σπουδές του στις εικαστικές τέχνες, αρχικά ως σκηνογράφος στο θέατρο και την όπερα, αλλά και σε εκθέσεις, και έπειτα στη σκηνοθετική και σκηνογραφική του δουλειά με το Vivarium Studio, όπου η σκηνογραφία ενέχει τη λειτουργία ενός οικοσυστήματος εντός του οποίου εμβαπτίζονται οι ηθοποιοί.

Εκτός από παραστάσεις που προορίζονται για θεατρικές σκηνές, ο Κεν δημιουργεί site-specific περφόρμανς και εικαστικές παρεμβάσεις στο δημόσιο χώρο ή σε φυσικά τοπία. Για παράδειγμα, το Des Expériences παίχτηκε σε δάση και λίμνες, αλλά και σε χωματερές και γκαλερί!

Ο Φιλίπ Κεν έχει περιοδεύσει διεθνώς, από την Αβινιόν, τη Βιέννη, το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες μέχρι τη Νέα Υόρκη, το Σηάτλ, τη Βραζιλία, το Μεξικό και το Χονγκ Κονγκ, με τις παραγωγές του Vivarium και από το 2014, είναι ο καλλιτεχνικός συν-διευθυντής του θεάτρου Nanterre-Amandiers, Centre dramatique national».
crash-park-1


Στο ενημερωτικό σημείωμα που βρίσκεται στην ιστοσελίδα της Στέγης διαβάζω σχετικά για την παράσταση: «Μια μυστηριώδης νήσος αναδύεται στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης. Γύρω μας, ο ωκεανός. Τα πάντα εδώ είναι πιθανά. Μπορεί να συντριβούν αεροπλάνα, να αναδυθούν γοργόνες και τέρατα, να συγκροτηθούν καινούριες πολιτείες, να γεννηθούν νέοι μύθοι και θρύλοι.

Δύο χρόνια μετά τη «Μελαγχολία των δράκων», με την οποία συστήθηκε στο ελληνικό κοινό, ο Φιλίπ Κεν επιστρέφει στη Στέγη με την πιο πρόσφατη παραγωγή του, όπου μπλέκει την ομηρική «Οδύσσεια» με το τηλεοπτικό “Lost”, τον Ιούλιο Βερν με το μιούζικαλ και την εξορία με την ουτοπία».

Η σύλληψη, η σκηνοθεσία & η σκηνογραφία είναι του ιδίου του Φιλίπ Κεν ενώ τους ρόλους των για 7 περφόρμερ υποδύονται οι Isabelle Angotti, Jean-Charles Dumay, Léo Gobin, Yulka Hokama, Sébastien Jacobs, Thomas Suire και Gaëtan Vourc'h.

ΣΧΟΛΙΑ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

aristos

Ο πρώτος χρόνος του έτους βρίσκει τον «Αρίστο» του Γιώργου Παπαγεωργίου -έπειτα από μια σειρά επιτυχημένων παραστάσεων και τίτλους βραβείων- στη σκηνή του Θεάτρου Άνεσις

thelockers

Η Γκουενταλίνα Καραγιάννη -μια νέα και δραστήρια επιχειρηματίας, είναι η δημιουργός μιας υπηρεσίας για την ασφάλεια προσωπικών αντικειμένων, στο κέντρο της Αθήνας

papaspyrou

Η δημοσιογράφος Σταυρούλα Παπασπύρου φτιάχνει με πρώτη ύλη τα ντοκουμέντα των συνεντεύξεων της ένα δοκίμιο για την σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία και τους συγγραφείς που η ίδια εδώ πάνω από 30 χρόνια συνάντησε, γνώρισε, συνομίλησε και έγραψε στο βιβλίο της «Χωρίς Μικρόφωνο»

12-prigipises

Ο σχεδιαστής Δημήτρης Ντάσιος και η εικαστικός Ιωάννα Παρασκευά ενώνουν τη μόδα και την τέχνη παρουσιάζοντας 12 γλυπτές γυναικείες φιγούρες στον εκθεσιακό χώρο της Εvripides Art Gallery

xristougenna-me-jazz

Σε δύο Jazzy Christmas συναντήσεις Παραμονή & Ανήμερα των Χριστουγέννων στο Gazarte παρουσιάζονται η Αλέκα Κανελλίδου με το κουιντέτο του Δημήτρη Καλαντζή

doxiadis

«Ονόμασα την αφήγησή μου μυθιστορία γιατί γράφοντας κατάλαβα ότι η ανάπλαση των περασμένων δεν στηρίζεται μόνο στη μνήμη, μα και στη φαντασία, μια φαντασία ενεργή, που μπορεί να ανασκαλεύει τα συναισθήματα χωρίς όμως να ψεύδεται για τα γεγονότα». Ο Απόστολος Δοξιάδης εξιστορεί τη ζωή του από τα πρώτα παιδικά χρόνια μέχρι την ενηλικίωση. Στο επίκεντρο της αφήγησης βάζει την πολιτική, την παρατήρηση, το βίωμα και αργότερα την πράξη