Μια πρωτότυπη σύλληψη – σύνθεση του Θανάση Ακοκκαλίδη, που αποπνέει τη ρήση του Πεσσόα, «Α, να μην είμαι εγώ όλοι οι άνθρωποι κι όλοι οι τόποι» ανεβαίνει στην Αθήνα για 12 παραστάσεις
Ο Θανάσης Ακοκκαλίδης και η ομάδα του παρουσιάζουν το έργο «Pessoa», στο πλαίσιο της θεατρικής και οπτικοακουστικής πλατφόρμας Μαύρο Κουτί με θεματική την ενηλικίωση, που διοργανώνει το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (από τις 12 έως τις 27 Απριλίου 2018, Τετάρτη- Κυριακή στις 21:00 και 12 συνολικά παραστάσεις).
Μέσα από ένα πλούσιο μωσαϊκό εικόνων ζωντανεύουν τα πρωτότυπα κείμενα του Φερνάντο Πεσσόα, σκιαγραφώντας τον κόσμο του μεγάλου Πορτογάλου συγγραφέα και τα πολλαπλά προσωπεία του. Άλλωστε «pessoa» σημαίνει «πρόσωπο» στη μητρική του γλώσσα.
Μια πρωτότυπη σύλληψη - σύνθεση, που αποπνέει τη ρήση του Πεσσόα, «Α, να μην είμαι εγώ όλοι οι άνθρωποι κι όλοι οι τόποι», με οδηγό το πηγαίο χιούμορ και το μελωδικό τραγούδι μιας άλλης εποχής.
Ο Θανάσης Ακοκκαλίδης έχει μια πολυσχιδή καλλιτεχνική δραστηριότητα στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Ο ίδιος αποφοίτησε από την Ανώτερη Δραματική Σχολή Βεάκη το 2003. Υπήρξε για τέσσερα χρόνια μέλος της χορο-θεατρικής ομάδας «Χορικά» της Ζ. Νικολούδη. Διετέλεσε συνεργάτης του Καλλιτεχνικού Διευθυντή της Τελετής Λήξεως των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Συνεργάζεται από το 2010 με τον R. Wilson στο Διεθνές Θερινό Πρόγραμμα στο Watermill Center, USA. Έχει συνεργαστεί σε παραγωγές εντός και εκτός συνόρων με σημαντικούς Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες και χορογράφους, μεταξύ άλλων: R.Wilson, R. Touminas, M.Abramοvic, L.Peisinger, Δ.Παπαϊωάννου, Μ.Μαρμαρινό, Στ. Λιβαθινο, κ.ά. Έχει συνδημιουργήσει τα ‘Moment’, ‘Meeting’ ‘Μισό’, ‘U’, ‘Don’t look down’,‘Window’, ‘Nature’s Hot Spot’.
Αυτό τον καιρό πέραν της σκηνοθεσίας του στην παράσταση Pessoa συμμετέχει στον «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία του πολυβραβευμένου Ρίμας Τούμινας στο Θέατρο Βαχτάνγκοφ στην Μόσχα (συμπαραγωγή με το Εθνικό Θέατρο).
Κλείσιμο
Σε ένα σημείωμα του σκηνοθέτη για την παράσταση διαβάζουμε:
- «Ζωή είναι να είσαι άλλος», γράφει ο Φερνάντο Πεσσόα. «Έχουμε όλοι δύο ζωές: Την αληθινή, αυτήν που ονειρευόμαστε στα παιδικάτα μας, Και που εξακολουθούμε να ονειρευόμαστε ως ενήλικες, πνιγμένη στην ομίχλη. Την ψεύτικη, αυτήν που μοιραζόμαστε με τους άλλους, Την πρακτική ζωή, την ωφέλιμη ζωή, Αυτήν που στο τέρμα της είναι το φέρετρο».
-Η λογοτεχνία και οι περσόνες του , οι ετερώνυμοι του, υποκατέστησαν την ζωή του. Εφήυρε δεκάδες εαυτούς, που είχαν υπόσταση, επάγγελμα και διαφορετικές συνήθειες ο καθένας. Με συγκινεί που η αδυναμία του να ζήσει τον πραγματικό κόσμο, τον έκανε να πλάσει ένα φαντασιακό και να μεγαλουργήσει. « Θέλω να είμαι ακριβώς όπως θέλησα να είμαι και δεν είμαι. Θέλω να είμαι ένα έργο τέχνης, ψυχής τουλάχιστον, μιας και του σώματος δεν μπορώ να είμαι.»
-Ο Πεσσόα είναι σύγχρονος, οικείος, διαχρονικός. Αγγίζει υπαρξιακά θέματα που απασχολούν τον άνθρωπο όλες τις εποχές γι’ αυτό είναι κλασικός, τον ενδιέφερε να γράφει και όχι να δημοσιεύει. Μάλιστα μετά τον θάνατο του βρέθηκε ένα μπαούλο με χειρόγραφα του που δεν είχαν εκδοθεί. Αυτό το μπαούλο υπήρξε η έμπνευση της σκηνικής εγκατάστασης, που επιμελήθηκε ο εικαστικός Νίκος Παπαδόπουλος. Ως προς την παράσταση, η σύλληψη και η σκηνοθεσία ανήκει στον Θανάση Ακοκκαλίδη, η μετάφραση είναι της Μαρίας Παπαδήμα, η δραματουργική επεξεργασία έχει γίνει από την Ειρήνη Αναγνωστοπούλου. Στην παράσταση συμμετέχουν οι ηθοποιοί : Παυλίνα Ζάχρα, Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης, Λάμπρος Παπαγεωργίου, Αλέξανδρος Χωματιανός.
