Γιάννης Σερέτης

Nα, λοιπόν, που έφτασε και το τελευταίο ματς της σεζόν: «ντέρμπι αιωνίων» στο ΟΑΚΑ. Το πιο «αδιάφορο» ντέρμπι αιωνίων της σύγχρονης ιστορίας Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού, των οποίων οι οπαδοί ασχολούνται εδώ και πολύ καιρό μόνο με το... Άμπου Ντάμπι. Οι φίλοι του Τριφυλλιού από τότε που αποκλείστηκε ουσιαστικά κάθε πιθανότητα για το πρωτάθλημα με την ήττα στη Λαμία και οι φίλοι των Ερυθρόλευκων μετά τον αποκλεισμό από τη Μπόντο Γκλιμτ στο Europa League. Εκτοτε όλοι ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με τις ομάδες μπάσκετ. Και καλά κάνουν και απολύτως λογικό είναι, λέμε εμείς!

Μέχρι τότε όμως, τουλάχιστον στον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό ο Γιάννης Αλαφούζος πρέπει να πάρει μια κομβική απόφαση: αν θα μείνει ή θα φύγει ο Ρουί Βιτόρια που έχει συμβόλαιο μέχρι το 2026. Μην ασχολείστε με τη χρονική διάρκεια των συμβάσεων των προπονητών: το μόνο που έχει σημασία στα συμβόλαιά τους είναι οι ρήτρες. Πάμπολλες ομάδες στην πρόσφατη ιστορία, άλλωστε (μεταξύ των οποίων και οι δυο «αιώνιοι») έχουν φτάσει να πληρώνουν τρεις σερί αποζημιώσεις σε έναν χρόνο! Συνεπώς, το ζήτημα είναι τι θα πράξει ο Αλαφούζος. Την απόφαση για τον Τερίμ την είχε πάρει μόνος του, δεν ρώτησε κανέναν. Την απόφαση για τον Σάρι την είχε πάρει πάλι μόνος του. Ο Αλόνσο και ο Βιτόρια ήταν προτάσεις από μάνατζερς. Και τώρα, ενόψει του ζητήματος «Βιτόρια» ακολουθεί την… παλιά οδό: ρωτάει την άποψη πολλών και εν συνεχεία θα αποφασίσει.

Ο ίδιος ο Βιτόρια θέλει να συνεχίσει. Ηταν ολοφάνερο από την ατάκα του στη συνέντευξη Τύπου μετά τη νίκη επί της ΑΕΚ: «Ξέρω τι πρέπει να κάνουμε για το επόμενο βήμα. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να κυνηγήσει την κατάκτηση του πρωταθλήματος, έχω τις ιδέες για το πως μπορούμε να το κάνουμε». Υπό ποιους όρους όμως; Με τι είδους ρόστερ; Και με ποιες δομές στο club, για τις οποίες άφησε να αιωρείται ότι (σωστά) χρειάζονται βελτίωση; Όλα αυτά θα τα συζητήσει προφανώς με τον Αλαφούζο την επόμενη εβδομάδα. Κι αν δεχθούμε ότι ο Πορτογάλος… επιμείνει ως προς την παραμονή του, τι θα κάνει ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ;

Το σίγουρο είναι ότι αν ο Παναθηναϊκός κρατήσει τον Βιτόρια, θα «κόψει» δρόμο αυτό το καλοκαίρι. Για σκεφτείτε να αλλάξει τέταρτο προπονητή σε ενάμιση χρόνο κι ενώ θα κάνει τουλάχιστον 7-8 μεταγραφές και παίζει τέλος Ιουλίου στον β΄ προκριματικό γύρο του Champions League! Kρατάς, όμως, έναν προπονητή με ισχυρότερο κριτήριο την όσο το δυνατόν πιο ομαλή μετάβαση του club στην επόμενη σεζόν; Ελα ντε!

Από τη μια πλευρά, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι ο Πορτογάλος τεχνικός ανέλαβε μια ομάδα καταρρακωμένη και αγωνιστικά και ψυχολογικά, λόγω του απίστευτου θανάτου του Τζορτζ Μπάλντοκ. Κατάφερε να διατηρήσει συσπειρωμένο ένα σύνολο που είχε περάσει από πάρα πολλά βάσανα κατά τη διάρκεια της σεζόν. Πήρε τον Παναθηναϊκό στην έβδομη θέση και τερμάτισε δεύτερος. Πήρε τον Παναθηναϊκό με 1.45xGoals και τον έφτασε στο 1.8xGoals. Ακόμα και αμυντικά κατάφερε να διορθώσει προσωρινά αρκετά πράγματα: από τα 1.45xGoals των αντιπάλων, ο Παναθηναϊκός έφτασε στο 1.15xGoals ανά παιχνίδι.

Στην Ευρώπη δεν έκανε κάποια τρομερή υπέρβαση, αλλά τουλάχιστον κατάφερε να φτάσει τους Πράσινους έως τους «16» του Κόνφερενς Λιγκ, όπου αποκλείστηκε στις λεπτομέρειες από τη Φιορεντίνα που τέθηκε νοκ άουτ στην παράταση από την Μπέτις στους ημιτελικούς.

Οπως φάνηκε από τη χρησιμοποίηση του Σφιντέρσκι αντί του Ιωαννίδη αλλά και του Πελίστρι αντί του Τετέ, είναι ακριβοδίκαιος. Όπως φάνηκε από την υποστήριξη στον Ντραγκόφσκι που βελτιώθηκε πολύ στα play offs, έχει σωστό «μάτι» και δεν παίρνει χαμηλό βαθμό στον ψυχολογικό τομέα υποστήριξης των παικτών.

Υπάρχει, όμως και η άλλη όψη του νομίσματος! Διότι με τον Βιτόρια ο Παναθηναϊκός ουδέποτε παρουσιάστηκε ταυτόχρονα ελκυστικός και αποτελεσματικό. Στον πρώτο κύκλο του, στο πρώτο δίμηνο μέχρι τα τέλη του 2024, παρουσίασε έναν Παναθηναϊκό πάρα πολύ οργανωμένο μεσοαμυντικά, ο οποίος κατάφερε να πάρει διαδοχικά θετικά αποτελέσματα και να μειώσει την απόσταση από την κορυφή, αξιοποιώντας το ότι δεν είχε ντέρμπι στο πρόγραμμά του. Στο δεύτερο σκέλος της θητείας του, κατά τη διάρκεια του 2025, παρουσίασε έναν Παναθηναϊκό φοβικό στην πλειονότητα των μεγάλων αγώνων. Μια ομάδα η οποία ως επί το πλείστον αγωνιζόταν στα ντέρμπι «πίσω από την μπάλα» και με αντεπιθέσεις. Και επίσης μια ομάδα η οποία είχε τρομερή αυτοπεποίθηση στα εντός έδρας παιχνίδια και μεγάλο πρόβλημα στα εκτός έδρας ματς: η νίκη του επί της ΑΕΚ ήταν μόλις η πρώτη μακριά από το Μαρούσι εντός του 2025.

Ο Παναθηναϊκός είχε σαφές πρόβλημα ταυτότητας και οι Πράσινοι δεν βρήκαν ποτέ τον χαρακτήρα μιας πραγματικά μεγάλης ομάδας. Και επιπρόσθετα πάρα πολλοί παίκτες παρουσίασαν κατά τη διάρκεια της σεζόν μεγάλη κάμψη. Ο Τετέ, ο Φώτης Ιωαννίδης, ο Ντραγκόφσκι, ο Τσέριν, ο Αράο που εξαφανίστηκε μετά την επιστροφή από τον τραυματισμό του. Και ταυτόχρονα, εξαιρουμένων των Σφνιτέρσκι – Σιώπη που αποκτήθηκαν τον Ιανουάριο, μόνο ο Ουναϊ βελτιώθηκε θεαματικά επί Βιτόρια, κυρίως διότι έγινε βασικός και αναντικατάστατος μετά τον τραυματισμό του Μπακασέτα.

Αν σ’ αυτά προσθέσουμε τα μεγάλα λάθη του σε χαρακτηριστικά παιχνίδια όπως στο 4-2 από τον Ολυμπιακό και στο 3-2 από τη Φιορεντίνα και κάποιες υπερβολικές δηλώσεις του για τη διαιτησία και για τις… αυξημένες στοιχηματικές αποδόσεις υπέρ του Παναθηναϊκού, αντιλαμβανόμαστε ότι στη σούμα τα… αρνητικά ιόντα δεν είναι και λίγα.

Ο,τι κι αν αποφασίσει ο Αλαφούζος για τον Βιτόρια θα είναι καθοριστικό και πρέπει να γίνει γρήγορα. Μόνο να θυμόμαστε πως αυτό που συνέβη πέρυσι με τον Μεντιλίμπαρ και τον Ολυμπιακό είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας. Να θυμόμαστε επίσης ότι μετά τον Γιοβάνοβιτς και μέχρι τον Βιτόρια ο Παναθηναϊκός δεν διακρίθηκε για την ευστοχία του στους προπονητές με τον Τερίμ και τον Αλόνσο…