LIVE

Κορωνοϊός

Xatziandreou

Σύμπραξη Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα: Αναγκαία προϋπόθεση για ένα βιώσιμο και ανθεκτικό σύστημα υγείας

Εύη Χατζηανδρέου

Μια πρόκληση που μοιράζεται η Ελλάδα με όλες τις υπόλοιπες χώρες είναι η διασφάλιση ότι το Σύστημα Υγείας της θα καταστεί βιώσιμο και ανθεκτικό. Και αυτό γιατί η υγειονομική περίθαλψη βιώνει μια άνευ προηγουμένου συνθήκη. Η ζήτηση αυξάνεται εκθετικά. Αυξάνεται, επίσης, το προσδόκιμο ζωής, οι ασθενείς είναι καλύτερα ενημερωμένοι και με υψηλότερες προσδοκίες, ενώ η τεχνολογική καινοτομία μεταμορφώνει τον τρόπο παροχής των υπηρεσιών υγείας.

Την ίδια στιγμή, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά ότι το 20% έως 40% των πόρων που δαπανώνται για την Υγεία διοχετεύονται σπάταλα, λόγω δομικών και λειτουργικών ανεπαρκειών των συστημάτων. Οι πιο συνηθισμένες αιτίες είναι η ακατάλληλη, αναποτελεσματική και περιττή περίθαλψη, ιατρικά λάθη, αναποτελεσματικές δομές, διαφθορά και απάτη.

Ο τρόπος με τον οποίο τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης ανταποκρίνονται στις ανάγκες των ασθενών και της δημόσιας υγείας, θα αλλάξει άρδην τα επόμενα χρόνια.

Πρέπει λοιπόν να διασφαλιστεί ότι τα Συστήματα Υγείας θα ενισχύσουν την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα τους, την προσβασιμότητα, την καθολική κάλυψη και την ποιότητα των υπηρεσιών, πάντα μέσα στα όρια των διαθέσιμων οικονομικών, κοινωνικών και πόρων. Ως εκ τούτου, τα Συστήματα Υγείας θα αντιμετωπίσουν σημαντικές προκλήσεις ως προς εντοπισμό πρόσθετων πηγών χρηματοδότησης και στην αποσαφήνιση του ρόλου του ιδιωτικού τομέα.

Για να αντιμετωπιστούν οι προκλήσεις, ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας θα πρέπει να συνεργαστούν. Η πανδημία μπορεί να λειτουργήσει και εδώ σαν καταλύτης και επιταχυντής των εξελίξεων.

Παραδοσιακά, οι Συμπράξεις Ιδιωτικού και Δημοσίου Τομέα (ΣΔΙΤ), αφορούσαν τις υποδομές. Παρ’ όλα αυτά, ΣΔΙΤ στον τομέα της υγείας λογίζεται οποιαδήποτε επίσημη συνεργασία μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα (είτε εμπορικού, η μη κερδοσκοπικού), ως προς μια από κοινού χρηματοδότηση ή υλοποίηση παροχής υπηρεσιών υγείας και πρόληψης. Οι ΣΔΙΤ μπορεί να είναι το κατάλληλο εργαλείο για την ενίσχυση οποιουδήποτε συστατικού του συστήματος υγείας - ένας αποτελεσματικός τρόπος συνέργειας του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα για την καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη.

Πολλές χώρες επαναπροσδιορίζουν το ρόλο των υπουργείων Υγείας ως διαχειριστών του συστήματος, καθορίζοντας το κανονιστικό πλαίσιο, τις αρχές και τον θεμιτό ανταγωνισμό για όλους τους παράγοντες του τομέα - ανοίγοντας έτσι το χώρο για ιδιωτικούς φορείς στις λειτουργίες του Συστήματος, προσαρμόζοντας στις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες και απαιτήσεις την βασική και αναντικατάστατη αρχή ότι το Δημόσιο Σύστημα διασφαλίζει πρόσβαση σε υγειονομική φροντίδα σε όποιον την έχει ανάγκη, ανεξαρτήτως οικονομικής δυνατότητας. H αποκλειστική παροχή όμως όλων των υπηρεσιών, ιατρικών και μη, από το Δημόσιο είναι ένα άλλο θέμα.

Στην Πορτογαλία, για παράδειγμα, οι ΣΔΙΤ στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης αφορούν τη δέσμευση νοσοκομειακών υποδομών και τη διαχείριση κλινικών υπηρεσιών. Έχει τεκμηριωθεί από μελέτες ότι αυτά τα νοσοκομεία παρείχαν υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης με κοινωνική απόδοση εξίσου καλά με τα δημόσια νοσοκομεία. Ένα άλλο πιο καινοτόμο παράδειγμα, είναι η χρόνια περίθαλψη μέσω της «τηλεπαρακολούθησης» για τη διαχείριση χρονίων παθήσεων, στη Χιλή. Σε συνεργασία με μια ιδιωτική εταιρεία, εισήχθησαν υπηρεσίες τηλεϊατρικής για τη χρόνια περίθαλψη διαβητικών και υπερτασικών ασθενών στο Σαντιάγο, την πρωτεύουσα της χώρας. Μετά από έξι μήνες εφαρμογής εξοικονόμησε κατά μέσο όρο 56% του κόστους παροχής φροντίδας των ασθενών αυτών.

Κορυφαία εμπόδια στον αποτελεσματικό σχεδιασμό και υλοποίηση ΣΔΙΤ, αποτελούν τα νομικής φύσεως, συμπεριλαμβανομένων των καθυστερήσεων στη λήψη έγκρισης και αδειών, καθώς και προβλήματα όπως ή έλλειψη διαφάνειας και λογοδοσίας.

Το σταθερό νομικό και κανονιστικό πλαίσιο, η διασφάλιση και ενίσχυση μέτρων διαφάνειας και λογοδοσίας, η εισαγωγή συστήματος αξιολόγησης και διαρκούς βελτίωσης και η υπεύθυνη διακυβέρνηση, είναι κομβικά για την επιτυχία μιας ΣΔΙΤ, ιδίως στο χώρο της Υγείας.

Οι ΣΔΙΤ στην Υγεία δεν είναι πανάκεια, ούτε θαυματουργή λύση. Είναι ένας θεσμός που δίνει μια ουσιαστική δυνατότητα για τη βελτίωση και τη βιωσιμότητα υποδομών και υπηρεσιών. Είναι όχημα εκσυγχρονισμού, νέας δυναμικής και αλλαγής νοοτροπίας. Οι συμπράξεις δεν αναιρούν και δεν απειλούν τον δημόσιο χαρακτήρα του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ). Οφείλουμε να σκεφτούμε σύγχρονα, χωρίς αγκυλώσεις, δογματισμούς, εμμονές και προκαταλήψεις. Σημασία έχει το ΕΣΥ να χρηματοδοτείται από το Δημόσιο και οι πολίτες να απολαμβάνουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες σε ένα σύγχρονο και φιλικό περιβάλλον, όχι το ποιος παρέχει τις υπηρεσίες αυτές. Ας μην αφήσουμε να χαθεί και αυτή η ευκαιρία για το νέο ΕΣΥ.


*Η κυρία Εύη Χατζηανδρέου, είναι ιατρός, διδάκτωρ Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Harvard και επιστημονικός σύμβουλος στο ΔΙΚΤΙΟ για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

**Στο πλαίσιο του εορτασμού των 10 ετών παρουσίας της MSD στην Ελλάδα, η εταιρεία υποστηρίζει την πρωτοβουλία του «Πρώτου Θέματος» να αναδείξει 10 καίριες πτυχές της πολιτικής υγείας στη χώρα μας. Η MSD δεν έχει καμία ανάμειξη στην επιλογή των αρθρογράφων και στο περιεχόμενο των κειμένων.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (13)

Μάχιμος υγειονομικός

Ο κος Αλέκος Παπαδόπουλος, υπουργός (όμως κατά γενική ομολογια: νεκροθάφτης) υγείας του σοσιαληστρικού ΠΑΣΟΚ, είχε δημιουργήσει τα πεσυ, πεσύπ και νυν δύπε. Υπηρεσίες παντελώς άχρηστες, που προσθέτουν επί πλέον γραφειοκρατία, σε ένα σύστημα, το οποίο "βλέπει" παρόχους και χρήστες υπηρεσιών υγείας, αντί να εστιάζει σε γιατρό και ασθενή. Το υπουργείο Υγείας, αν θέλει να πετύχει, ας κάνει λίγα, ελάχιστα απλά βήματα : κατάργηση των αχρήστων δύπε, ενιαίους κεντρικούς (πολυετείς, όχι ετήσιας διάρκειας) διαγωνισμούς φαρμάκων και υγειονομικού υλικου, ηλεκτρονικό φάκελο ασθενούς, μόνιμο διευθυντή νοσοκομείου (όχι κομματικό πρόεδρο/διοικητή /δ.σ.), εξόφληση των οφειλών των ασφαλιστικών ταμείων προς τα νοσοκομεία. Τα υπόλοιπα είναι ανέφικτα και αμπελοφιλοσοφίες, μεταξύ καθηγητών κολεγίων του εξωτερικού, έτσι, για να δικαιολογούν τον τίτλο (!) τους. Είμαι μάχιμος σε νοσοκομείο, σε αντίθεση με την κυρία, η οποία αμφιβάλω αν έχει ποτέ στη ζωή της περάσει έστω ΈΞΩ από ένα νοσοκομείο, είτε αυτό εφημερεύει, είτε είναι σε ορεινό ή νησιώτικο μέρος. Παρακαλώ να περάσει το σχόλιό μου, δεν βρίζω, ίσως η αλήθεια να την ενοχλεί. Ευχαριστώ.

ΤΑ ΣΔΙΤ εχουν κόστος

που μοιράζεται στο μέλλον , δεν είναι τσάμπα ούτε φτηνά όπως τα παρουσιάζουν, μια μορφή δανεισμού είναι και την πληρώνει ο φορολογουμενος ακριβά

Δημόσιο ΕΣΥ για πάντα...

Το πόσο καλά λειτουργεί η ιδιωτική υγεία το βλέπουμε στις ΗΠΑ. Το πόσο καλά το δημόσιο μπορεί να ελέγξει τον ιδιωτικό, το βλέπουμε στο καρτέλ των τηλεπικοινωνιών. ΜΑΚΡΙΑ από τον ιδιωτικό τομέα για βασικές ανάγκες.

Όχι άλλη Μεταπολίτευση

Πολυεθνική κοινωνία και δωρεάν κρατικά νοσοκομεία δεν υπάρχουν πουθενά, ακόμα και στο NHS πρέπει να έχεις καταβάλει εισφορές -δηλαδή να έχεις εργαστεί νομιμα- 5 χρόνια πριν αποκτήσεις πρόσβαση ως αλλοδαπός.

ΗΠΑ σε όλα, όχι μόνο σε λίγα

Άεθνο χώρο με δίκαιο του εδάφους έχουμε, άρα μοιραία θα καταργηθεί και η κρατική υγεία.

Εδώ και δεκαετίες

γίνεται αυτή η συζητηση.

Mας ξεπέρασε ήδη η Βουλγαρία, προσεχώς και η Αλβανία

Συνεχίστε δυναμικά και σοσιαλιστικά μέχρι να φτάσουμε κάτω κι από την Γκάνα.

L Etat,le Pouvoir,le Socialisme

Το κράτος πρέπει να υπάρχει γιαυτό ακριβώς τον λόγο: για να εξασφαλίζει το μέγιστο κέρδος στον ιδιώτη-ειδικά όταν πρόκειται για κεφάλαιο πολυεθνικό-καθε φορά που το ποσοστό κέρδους μειώνεται. Πως? Πουλώντας στους ιδιώτες κερδοφόρες κρατικές επιχειρήσεις ή assets αυτών, και παράλληλα αγοράζοντας( ή ενισχύοντας χρηματικά όπως τωρα την Aegean), ζημιογόνες ιδιωτικες επιχειρήσεις. Το είπε ο Marx,το επανέλαβε και Νίκος Πουλατζάς,και συμπεριλαμβάνεται στις πανεπιστημιακες διαλέξεις του τελευταίου που εξεδωσε το ίδρυμα...Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Σοβαρολογώ.Για να μην υπάρξει καμμια αμφιβολία. Αν δεν ισχυε άλλωστε αυτό, να είστε σίγουροι ότι δεν θα είχαν τον παραμικρό δισταγμό να το καταργήσουν.

dim

Θεωρώ ότι με τη νοοτροπία του λαού μας, τα πάντα πρέπει να γίνονται μέσω ΣΔΙΤ. Απλά να είναι αυστηροί οι όροι και να φροντίσει το δημόσιο να τηρούνται (αν και νομίζω ούτε αυτό δεν μπορούμε να κάνουμε). Μόνο να σκεφτούμε τα τεχνικά έργα της χώρας ...

Γιωργος

μαλισταα... Συγγνωμη αλλα διαφωνω με την γραφουσα. Η πανδημια κατεστησε σαφες οτι υπαρχει αναγκη για δυνατη, δημοσια και δωρεαν υγεια. Οι ιδιωτικες κλινικες αρνηθηκαν να δεχθουν ασθενεις με κοβιντ και οταν τις 'επιταξαν' το δημοσιο τις πληρωσε παραπανω απο το κοστος που εχουν οι δημοσιες ΜΕΘ. Δεν μπορουμε να στηριχθουμε στον ιδιωτικο τομεα για ζητηματα οπως αυτο της υγειας διοτι η υγεια ειναι ενα αγαθο που δεν προσμετραται με το κερδος. Αν μη τι αλλο, ειδικα σε περιοδο πανδημιας δεν γινεται μονο οσοι δυνανται να εχουν προσβαση στην υγεια, διοτι ο κοβιντ και αλλες δεν ασθενειες δεν κοιτανε το πορτοφολι του ασθενους.

AA

Μη μας δουλεύετε. ΣΔΙΤ σημαίνει τα κέρδη στον ιδιώτη και το κόστος στο Δημόσιο.

Γιώργος

Κυρία.....Χατζηανδρέου μας λέτε σας παρακαλούμε τί πρόσφερε ο ιδιωτικός τομέας την περίοδο της πανδημίας;;;; Θυμάστε μήπως την περίπτωση της ιδιωτικής κλινικής "Ταξιάρχης" στο Περιστέρι με τα δεκάδες κρούσματα πολλά εκ των οποίων κατέληξαν;;; ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ!!!!

σπ

Ήταν κυβερνητική επιλογή να μη συμμετέχει ο ιδιωτικός τομέας στην Πανδημία αλλά να παίρνει περιστατικά που δεν πάνε στα νοσοκομεία αναφοράς. Εχετε την εντύπωση ότι μηδενίστηκαν τροχαία, εμφράγματα και εγκεφαλικά ? Αυτός ήταν ο σχεδιασμός από την αρχή. Εάν δε γνωρίζετε καλύτερα ας μη συμμετέχετε στη συζήτηση

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία