Βασίλης Στεφανακίδης

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης εκτίμησε ότι ακόμα κι αύριο να σταματούσε ο πόλεμος, η επιστροφή στην κανονικότητα και η ομαλοποίηση θα απαιτούσαν τουλάχιστον ένα δίμηνο. Συνεπώς όσο συνεχίζεται -και μάλιστα με αμείωτη ένταση- αυτός ο πόλεμος, που τώρα πέρασε και σε χτυπήματα στις ενεργειακές δομές και εγκαταστάσεις τόσο στο Ιράν όσο και στις χώρες του Περσικού ως αντίποινα, τόσο απομακρύνεται η ομαλοποίηση των αγορών ενέργειας.

Oλο αυτό το σκηνικό έχει σημάνει συναγερμό στην Ε.Ε. και στην ΕΚΤ, που καλούνται να τετραγωνίσουν τον κύκλο.

Τουτέστιν από τη μια να παρέμβουν υπέρ των πληττόμενων Ευρωπαίων πολιτών από τις ιλιγγιώδεις αυξήσεις στα καύσιμα, με δημοσιονομικά μέτρα και χαλάρωση των στόχων, και από την άλλη να συγκρατήσουν τον διογκούμενο πληθωρισμό που απειλεί την ισχνή ανάπτυξη και βύθιση σε ύφεση όλης της Ε.Ε.

Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, ακόμα και η ΕΚΤ σηκώνει τα χέρια και δεν κάνει τίποτα, αφού δεν ξέρει εδώ που φτάσαμε αν αυξάνοντας τα επιτόκια για να συγκρατηθεί ο πληθωρισμός μοιραία θα πληγεί η ανάπτυξη και θα μας οδηγήσει στο χειρότερο σενάριο, αυτό του στασιμοπληθωρισμού.

Και σε όλα αυτά να προσθέσουμε ότι η χώρα μας βαρύνεται με έναν ήδη υψηλότερο πληθωρισμό και πριν από τον πόλεμο, όπως και με μια ακρίβεια στα βασικά προϊόντα της καθημερινότητας που ήταν από τα βασικά προβλήματα που θόλωναν την εικόνα και το έργο της κυβέρνησης στο οικονομικό πεδίο.

Eνα άλλο μεγάλο ερωτηματικό για την οικονομία μας και την εν γένει ανάπτυξη και απασχόληση είναι το γεγονός ότι σχεδόν το 20% του ΑΕΠ μας στηρίζεται στον τουρισμό. Επί του παρόντος τα μηνύματα από τους μεγάλους διεθνείς παίκτες που έχουν την ευθύνη της τουριστικής κίνησης και τις προκρατήσεις δεν είναι και τόσο απαισιόδοξα και δείχνουν ότι τόσο οι Ευρωπαίοι όσο και οι Αμερικανοί μάς θεωρούν ασφαλή προορισμό. Τι θα γίνει όμως αν ο πόλεμος συνεχιστεί και πόσο θα επηρεαστούν τα ταξίδια των Ευρωπαίων όταν νιώσουν την ενεργειακή κρίση στη τσέπη τους δεν μπορεί κανείς να το απαντήσει τούτη τη στιγμή. Oλα θα κριθούν επί του πεδίου.

Ανεξάρτητα, πάντως, από το τι θα κάνει η Ε.Ε. σε συλλογικό επίπεδο, ο δικός μας Προϋπολογισμός συμπεριλαμβάνει και το κακό σενάριο με την τιμή του πετρελαίου και προβλέπει ότι αν το αργό πετρελαίο παραμείνει επί μακρόν πάνω από τα 100 δολάρια και η τιμή της βενζίνης φτάσει στα 2,2 ευρώ, τότε θα ενεργοποιηθούν τα εθνικά μέτρα στήριξης των ευάλωτων νοικοκυριών με fuel pass που θα δίνεται κλιμακωτά ανάλογα με το εισόδημα των πολιτών προκειμένου να απορροφηθεί στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό ο παραλογισμός της διεθνούς τιμής των καυσίμων. Για τον σκοπό αυτό υπάρχει πρόβλεψη διάθεσης 200 εκατ. ευρώ για τη στήριξη των νοικοκυριών.

Βέβαια αυτό θα αφορά μόνο στα καύσιμα και προφανώς δεν είναι πανάκεια για όλα τα δεινά της νέας ενεργειακής κρίσης. Το θέμα είναι οι παρενέργειες που προκύπτουν στα ράφια των σούπερ μάρκετ, στις μεταφορές, στις υπηρεσίες, στα ναύλα των πλοίων κ.λπ.

Και γι’ αυτά, κακά τα ψέματα, όπως και το 2022, οι πολίτες επωμίστηκαν το μεγαλύτερο μέρος των αυξήσεων που είχε ως συνέπεια να μειωθεί η αγοραστική μας δύναμη έτι περαιτέρω και να παραμένουμε στην προτελευταία θέση, πάνω μόνο από τη Βουλγαρία, ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. Και τώρα οι ελπίδες να ανέβουμε σκαλοπάτι περιορίζονται κι άλλο, όσο κι αν αυξηθούν οι μισθοί.