Ψώνια, βόλτες και go-go bars: Η πρώτη νύχτα ελευθερίας των 5.000 ναυτών του USS Abraham Lincoln στην Ταϊλάνδη
Μετά από 250 ημέρες στη θάλασσα και μια δύσκολη αποστολή στη Μέση Ανατολή, τα μέλη του αμερικανικού αεροπλανοφόρου κατέκλυσαν την Πατάγια - Από τα εμπορικά κέντρα μέχρι τη διάσημη Walking Street, η πρώτη «ανάσα» μακριά από το πλοίο
Για σχεδόν εννέα μήνες το μόνο που έβλεπαν ήταν ορίζοντας και ατσάλι. Χιλιάδες ναύτες του αμερικανικού αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln έζησαν για 250 ημέρες μέσα σε ένα πολεμικό πλοίο, σε συνθήκες συνεχούς επιχειρησιακής πίεσης, πριν πατήσουν ξανά στεριά στην Ταϊλάνδη.
Και όταν βρέθηκαν στην Πατάγια, ένα από τα πιο γνωστά θέρετρα της Νοτιοανατολικής Ασίας, πολλοί περίμεναν ίσως εικόνες ξέφρενης διασκέδασης. Ωστόσο, για τις πρώτες ώρες ελευθερίας τους οι περισσότεροι ναύτες επέλεξαν κάτι πολύ πιο απλό: ψώνια, βόλτες και μια επιστροφή σε δραστηριότητες της στεριάς που τους είχαν λείψει.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του BBC, στα δύο παραθαλάσσια ξενοδοχεία όπου μπορούσαν να διαμείνουν εκτός πλοίου, αρκετοί εμφανίζονταν με σακούλες από καταστήματα στα χέρια, αφού έσπευσαν να... ξαναθυμηθούν την εμπειρία μιας επίσκεψης σε ένα εμπορικό κέντρο.
Με τα στρατιωτικά κουρέματα, τα μουστάκια και τα μπλε μπλουζάκια του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ ξεχώριζαν ανάμεσα στους τουρίστες της Πατάγια, οι οποίοι συνήθως κινούνται στους δρόμους με μαγιό, σαγιονάρες και πιο χαλαρή εμφάνιση.
Η νύχτα στην Πατάγια και οι περιορισμοί
Όταν όμως έπεσε το σκοτάδι, η πόλη αποκάλυψε το πρόσωπο για το οποίο είναι παγκοσμίως γνωστή, με τα νέον φώτα, τη δυνατή μουσική και την έντονη νυχτερινή ζωή.
Κλείσιμο
Οι τοπικές επιχειρήσεις περίμεναν σημαντικά έσοδα από τους Αμερικανούς ναύτες, οι οποίοι είχαν περάσει μήνες στη θάλασσα χωρίς να ξοδέψουν χρήματα. Ωστόσο, η διοίκηση του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού είχε ξεκαθαρίσει ότι η πρόσβαση στη βιομηχανία του σεξ απαγορευόταν, υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι η πορνεία στην Ταϊλάνδη είναι επισήμως παράνομη.
Η Πατάγια είχε δεχθεί πλήγμα τους προηγούμενους μήνες λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή, καθώς πολλοί τουρίστες είχαν περιορίσει τα ταξίδια τους. Η άφιξη όμως των χιλιάδων Αμερικανών ναυτών έδωσε προσωρινά νέα πνοή στην πόλη. Η περίφημη Walking Street, η πιο γνωστή λεωφόρος νυχτερινής διασκέδασης της Πατάγια, υποδέχθηκε τους ναύτες με μια μεγάλη φωτεινή πινακίδα που καλωσόριζε το πλήρωμα του USS Abraham Lincoln.
Μέχρι τα μεσάνυχτα, αρκετοί νεότεροι ναύτες είχαν ήδη πιει αρκετά ώστε να χρειάζεται να στηρίζουν ο ένας τον άλλον για να περπατήσουν. Άλλοι έμπαιναν διστακτικά στα go-go bars με τα κόκκινα φώτα, όπου χορεύτριες λικνίζονταν στις σκηνές υπό τους ήχους δυνατής μουσικής.
«Χρειαζόμασταν αυτό το διάλειμμα»
Μέσα στον θόρυβο της πόλης, ένας μεγαλύτερος σε ηλικία ναύτης περιέγραψε στο βρετανικό πρακτορείοτην εμπειρία μηνών στη θάλασσα. «Οι ειδήσεις λένε ότι ήμασταν στη θάλασσα για εννέα μήνες. Για να είμαι ειλικρινής, έχασα την αίσθηση του χρόνου», ανέφερε. «Έγινε βαρετό. Ποτέ δεν είναι αρκετά μεγάλο το πλοίο. Είναι μεγάλο, αλλά εξακολουθεί να μοιάζει με βάρκα, ειδικά όταν το μοιράζεσαι με χιλιάδες ανθρώπους», πρόσθεσε. Όσο για τον χρόνο που απομένει μέχρι την επιστροφή στην Καλιφόρνια μετά το τέλος της αποστολής, η απάντησή του ήταν χαρακτηριστική: «Υπερβολικά πολύς».
Η μητέρα ενός 25χρονου μέλους του πληρώματος, η Σέικιρα Φέρφαξ, δήλωσε στο Reuters ότι υπήρξαν στιγμές τους τελευταίους μήνες όπου «το ηθικό ήταν χαμηλό» και της έλειπε τρομερά η κόρη της. Όπως είπε, η περίοδος μετά την έναρξη των εχθροπραξιών στη Μέση Ανατολή ήταν «αβέβαιη» και «τρομακτική». «Απλώς ανυπομονώ να δω το χαμόγελό της. Ανυπομονώ να ακούσω τη λέξη “μαμά”. Ξέρω ότι αυτό θα είναι το πρώτο πράγμα που θα πει», ανέφερε.
Αυστηρή πειθαρχία και έλεγχος των δηλώσεων
Τα μέλη του πληρώματος είχαν λάβει σαφείς οδηγίες να μην μιλούν δημόσια για τις συνθήκες πάνω στο USS Abraham Lincoln κατά τη διάρκεια της μακράς πολεμικής αποστολής του. Κάποιοι ναύτες απέφευγαν εντελώς να συνομιλήσουν με δημοσιογράφους, ενώ άλλοι παρέπεμπαν τις ερωτήσεις στα αρμόδια γραφεία ενημέρωσης του Ναυτικού.
Στην Πατάγια ήταν παντού εμφανή τα μέλη της ομάδας Shore Liaison Group (SLG), η οποία έχει την ευθύνη να διατηρεί την τάξη κατά τις εξόδους στη στεριά, να φροντίζει για την ασφάλεια των ναυτών - ιδιαίτερα των πιο νέων - και να συνεργάζεται με τις τοπικές αρχές.
Ο ναυτικός ακόλουθος των ΗΠΑ στην Ταϊλάνδη, Κρίστοφερ Ρόμπινσον, απέφυγε να απαντήσει σε ερωτήσεις για τις δραστηριότητες που απαγορεύτηκαν στους στρατιώτες, σημειώνοντας ότι στόχος ήταν «να δοθεί στους ναύτες όσο το δυνατόν περισσότερη ευκαιρία για ξεκούραση». Παράλληλα τόνισε ότι το προσωπικό θα ενεργήσει «σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία, τους κανονισμούς του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και τους νόμους της Ταϊλάνδης».
Γιατί η στάση στην Πατάγια;
Η επιλογή της Πατάγιας δεν ήταν τυχαία. Η Ταϊλάνδη αποτελεί εδώ και χρόνια σύμμαχο των Ηνωμένων Πολιτειών και οι επισκέψεις αμερικανικών πολεμικών πλοίων στη χώρα αποτελούν συνηθισμένη πρακτική. Επιπλέον, το λιμάνι βρίσκεται στη διαδρομή επιστροφής του USS Abraham Lincoln προς την Καλιφόρνια, δίνοντας στο πλήρωμα την ευκαιρία να αποφορτιστεί μετά από μια εξαιρετικά απαιτητική αποστολή.
Για τους 5.000 ναύτες, λίγες ώρες σε ένα εμπορικό κέντρο, ένα ποτό σε ένα μπαρ ή μια βόλτα στους φωτισμένους δρόμους της Πατάγια ίσως ήταν ακριβώς αυτό που χρειάζονταν μετά από μήνες εγκλεισμού στη θάλασσα. Αν η στάση στην Ταϊλάνδη πέτυχε τον σκοπό της, η ψυχολογική κόπωση από τη μακρά αποστολή πιθανότατα θα έχει μειωθεί κάπως μέχρι την επιστροφή τους στο σπίτι.
