Η πολίστρια Φωτεινή Τριχά στον Δανίκα: Η καλύτερη του κόσμου θέλει ακόμη περισσότερα

Το όνομά της ούτε που το είχα ακούσει. Μέχρι ο φίλος Τάσος Παπαναστασίου, θρυλικός πολίστας, να πει «πάρε συνέντευξη από τη Φωτεινή Τριχά. Πέρυσι που οι γυναίκες κατέκτησαν το Παγκόσμιο, η Φωτεινή με 25 γκολάρες είχε ανακηρυχθεί η σπουδαιότερη πολίστρια της υφηλίου». Το τσεκάρισα και πράγματι αυτό το 21χρονο πλάσμα είχε διαπρέψει. Τη συνάντησα λίγες ημέρες προτού αναχωρήσει, με την ομάδα της, για Μάλτα, όπου την περασμένη Παρασκευή στέφθηκε και πρωταθλήτρια Ευρώπης με τον Ολυμπιακό σε έναν αγώνα-θρίλερ. Η ομάδα του Πειραιά κατάφερε να κατακτήσει το Champions League στη διαδικασία των πέναλτι. Οταν την είδα τα έχασα. Ηταν μεσημέρι. Εφτασε στην ώρα της. Μαζί με το ταπεράκι της. Απίστευτη περίπτωση. Γεννημένη στην Αθήνα του 2005. Συγκεκριμένα στο Μαρούσι.

Με το μικρόφωνο ανοιχτό και τις δικές της απαντήσεις λιτές, κοφτές, συγκεκριμένες. Η Φωτεινή Τριχά φωτίζει τον δρόμο κάθε κοριτσιού που επιθυμεί να ξεφύγει από τα συνηθισμένα.

Και πάνω απ’ όλα ονειρεύεται! Να εξαλείψει τη φτώχεια, να αλλάξει τον κόσμο.

Και το ακόμα πιο ονειρικό, «ναι, έχω ερωτευτεί μπαμ και κάτω». Αλλά και ότι «η ήττα είναι νίκη αν εσύ την αναγνωρίσεις σαν τέτοια». Για παράδειγμα, «όταν κάποιος με πληγώσει, εγώ προσωπικά το θεωρώ τεράστια νίκη». Τι να λέμε τώρα. Ενα πλάσμα 21 ετών να λέει «εγώ επιλέγω το αν θα μιζεριάζω και αν θα γίνω θύμα της κατάστασης. Το πώς εγώ θα επιλέξω μετά από αυτό να ζήσω και να πορευτώ είναι δική μου ευθύνη». Και το φινάλε της: «Πάντα εγώ θεωρώ καλό το να μετανιώνω».

Σκηνή 1η

Από 6 χρόνων στις πισίνες

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ: Και παίζεις πόλο από πόσο;

ΦΩΤΕΙΝΗ ΤΡΙΧΑ: Ξεκίνησα στα 6 μου.

Δ.Δ.: Πώς σου ήρθε αυτό; Πώς προέκυψε;

Φ.ΤΡ.: Μάθαινα κολύμπι στη μικρή πισίνα, όπως πάνε συνήθως τα παιδάκια. Και υπήρχε μια ομάδα πόλο, ο Τρίτωνας, στο Μαρούσι, και μου είπαν να δοκιμάσω. Πήγα μια μέρα, έκανα δοκιμαστικό, μου άρεσε και έμεινα. Από 6 ετών.

Δ.Δ.: Τόσο μικρή ετοιμοπόλεμη;

Φ.ΤΡ.: Ναι, αλλά σε αγωνιστικό επίπεδο ξεκίνησα στα 10 με 11, περίπου εκεί.

Δ.Δ.: Από ποια ομάδα ξεκίνησες;

Φ.ΤΡ.: Από τον Τρίτωνα Αμαρουσίου. Μετά πήγα στον Νηρέα Χαλανδρίου και έπειτα από πέντε χρόνια, το 2021, βρέθηκα στον Ολυμπιακό.

Δ.Δ.: Είσαι Ολυμπιακός, είναι η ομάδα σου;

Φ.ΤΡ.: Υποστηρίζω την ομάδα, οικογενειακώς πάντα υποστηρίζαμε Ολυμπιακό, αλλά μέχρι εκεί. Δεν είμαι φανατική, αλλά ναι υποστηρίζω τον Ολυμπιακό.

Δ.Δ.: Είναι αλήθεια ότι έχεις πάρει το βραβείο καλύτερης πολίστριας σε όλο τον κόσμο;

Φ.ΤΡ.: Ναι, για το 2025.

Δ.Δ.: Γιατί έγινε αυτό, επειδή έβαλες πολλά γκολ; Ποια ήταν τα επιτεύγματά σου;

Φ.ΤΡ.: Τα κριτήρια του καθενός δεν τα ξέρω. Είχαμε μια χρονιά ως Εθνική, που είχαμε πάρει το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο στην Κίνα τον Απρίλιο και το χρυσό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Σιγκαπούρη τον Αύγουστο. Η αλήθεια είναι ότι είχα καλή απόδοση γενικά. Και το καλοκαίρι μας ήταν πολύ καλό. Αλλά, ξαναλέω, τα κριτήρια του καθενός που ψηφίζει είναι διαφορετικά.

Δ.Δ.: Είναι, όμως, τρομερή διάκριση αυτή. Και τώρα πάτε πάλι για το Παγκόσμιο;

Φ.ΤΡ.: Οχι, τώρα έχουμε τη σεζόν με τον Ολυμπιακό που δεν έχει τελειώσει ακόμα. Εχουμε το Champions League που είναι στη Μάλτα. Το καλοκαίρι είναι τα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά δεν έχουμε προκριθεί ως εθνική ομάδα.

Δ.Δ.: Πού χάσατε;

Φ.ΤΡ.: Στα προκριματικά που ήταν στην Ολλανδία στις αρχές Μαΐου.

Δ.Δ.: Τι θέση παίζεις στο πόλο;

Φ.ΤΡ.: Περιφερειακός είμαι, κυρίως στην αριστερή πλευρά.

Δ.Δ.: Και κατά μέσο όρο πόσα γκολ βάζεις;

Φ.ΤΡ.: Αυτό είναι πάρα πολύ σχετικό, δεν μπορώ να απαντήσω γιατί στο πόλο δεν είναι ακριβώς οι θέσεις όπως είναι, π.χ., στο ποδόσφαιρο που υπάρχουν επιθετικοί και αμυντικοί. Στο πόλο κάνεις τα πάντα.

Δ.Δ.: Ναι, αλλά εσύ είσαι πολύ καλή σουτέρ, απ’ ό,τι λένε.

Φ.ΤΡ.: Γενικά ναι, έχω σκοράρει αρκετές φορές. Αλλά ένας αθλητής του πόλο που έχει έφεση στο σκοράρισμα δεν σημαίνει ότι κάνει μόνο αυτό. Η αλήθεια είναι ότι τη χρονιά που πέρασε όντως σκόραρα αρκετά. Εχω και περιόδους που δεν σκοράρω τόσο.

Δ.Δ.: Δηλαδή πόσα γκολ έβαλες αυτή τη χρονιά;

Φ.ΤΡ.: Δεν ξέρω. Ξέρω όμως ότι το καλοκαίρι, που είχα αναδειχθεί πρώτη σκόρερ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, είχα βάλει 25 γκολ στη διοργάνωση. 

Σκηνή 2η

«Μου αρέσει η μουσική»

Δ.Δ.: Εκτός από το πόλο, κάνεις κάτι άλλο; Σπουδάζεις;

Φ.ΤΡ.: Είμαι σε μια σχολή, στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Δεν έχω βρει αυτό που μου αρέσει, κάτι που να με ιντριγκάρει για να ασχοληθώ πολύ, το ψάχνω λίγο ακόμα.

Δ.Δ.: Μια έφεση πού έχεις;

Φ.ΤΡ.: Μου αρέσει πάρα πολύ η μουσική. Και ο αθλητισμός, άσχετα με το πόλο, μου αρέσει ως τομέας ενασχόλησης. Εννοώ να ασχολούμαι με διάφορα προβλήματα που μπορεί να υπάρχουν στο εκάστοτε άθλημα. Δεν ξέρω τι ακριβώς θα ακολουθήσω, αλλά ο χώρος γενικά του αθλητισμού μου αρέσει.

Δ.Δ.: Θα γινόσουν προπονήτρια;

Φ.ΤΡ.: Δεν νομίζω. Μου αρέσει πολύ η ενασχόληση με τα παιδιά βέβαια, αλλά δεν θα ήθελα να το κάνω αυτό ως επάγγελμα διά βίου.

Δ.Δ.: Αδέρφια έχεις;

Φ.ΤΡ.: Εναν αδερφό που είναι δύο χρόνια μεγαλύτερός μου και μία αδερφή που είναι δέκα χρόνια μεγαλύτερή μου. Και οι δύο ασχολούνταν με τον αθλητισμό. Ο αδερφός μου έκανε πόλο και αυτός πιο παλιά, αλλά ήθελε να αφοσιωθεί στις σπουδές του, τελειώνει το Πολυτεχνείο τώρα. Και η αδερφή μου έπαιζε βόλεϊ -όχι τόσο επαγγελματικά όμως- κι επειδή κι εκείνη μετά μπήκε στη διαδικασία σπουδών και δουλειάς το έχει αφήσει πολλά χρόνια τώρα.

Δ.Δ.: Αρα είσαι σε μια οικογένεια που είναι του αθλητισμού.

Φ.ΤΡ.: Οι γονείς μου, καμία σχέση. Η μαμά μου ασχολείται με το μάρκετινγκ και ο μπαμπάς μου έχει περάσει από διάφορους τομείς. Εχει τελειώσει το Φυσικό της Αθήνας, μετά έκανε μεταπτυχιακό πάνω στα Logistics και τα τελευταία χρόνια ασχολείται με αυτά.

Σκηνή 3η

Μια φρυγανιά και στο γυμναστήριο

Δ.Δ.: Με τι ασχολείσαι όλη τη μέρα; Πες μου το 24ωρό σου.

Φ.ΤΡ.: Ξέρετε, αυτό το «όλη μέρα» δεν ισχύει γιατί έχουμε πολύ λίγο κενό. Σήμερα, για παράδειγμα, σηκώθηκα στις 06.45.

Δ.Δ.: Τι έφαγες;

Φ.ΤΡ.: Μια φρυγανιά σκέτη γιατί είχαμε γυμναστήριο και δεν μπορώ να τρώω πολύ κοντά στην προπόνηση. Μετά έφαγα ένα τοστ, προτού πέσουμε στην πισίνα - γιατί μετά το γυμναστήριο έχουμε προπόνηση.

Δ.Δ.: Στο γυμναστήριο τι κάνατε;

Φ.ΤΡ.: Βάρη, ένα πρόγραμμα μιας ώρας. Οχι τόσο επιβαρυντικό αυτή τη στιγμή, γιατί έχουμε τους αγώνες αυτή την εβδομάδα. Το απόγευμα βλέπουμε σε βίντεο τις άλλες ομάδες που θα αντιμετωπίσουμε, τις αναλύουμε για να είμαστε προετοιμασμένες. Και μετά έχουμε πάλι προπόνηση.

Δ.Δ.: Τι ώρα;

Φ.ΤΡ.: Συνήθως κάνουμε προπόνηση 6 το απόγευμα με 8 το βράδυ. Το πρωί 8.30 με 12 το μεσημέρι. Εκτός αν έχουμε γυμναστήριο πριν, οπότε κάνουμε προπόνηση από τις 10 μέχρι τις 12.

Σκηνή 4η

Συγκέντρωση, θέληση και πίστη

Δ.Δ.: Αντρας είναι ο προπονητής σας ή γυναίκα;

Φ.ΤΡ.: Αντρας. Ο Γιώργος Ντόσκας, ήρθε φέτος τον Γενάρη.

Δ.Δ.: Με συγχωρείς αν κάνω απλοϊκές ερωτήσεις, αλλά δεν τα ξέρω αυτά. Αν και πριν από δύο χρόνια είχα πάρει συνέντευξη από την τερματοφύλακα τη Σταματοπούλου, που είναι από την Ηλεία. Είναι και αυτή στον Ολυμπιακό, σωστά;

Φ.ΤΡ.: Ναι συμπαίκτριες είμαστε και στον Ολυμπιακό και στην Εθνική. Είναι πολύ καλή η Ιωάννα.

Δ.Δ.: Σκέφτεσαι να παντρευτείς, να κάνεις οικογένεια ή δεν σε αφορούν ακόμα αυτά;

Φ.ΤΡ.: Οχι, δεν σκέφτομαι ακόμα κάτι τέτοιο. Μελλοντικά όμως θα ήθελα να κάνω οικογένεια.

Δ.Δ.: Πότε τελειώνει μια γυναίκα με το πόλο; Στα 30;

Φ.ΤΡ.: Αναλόγως το σώμα της καθεμιάς και τη φυσική της κατάσταση βέβαια. Αλλά θεωρώ ότι το όριο είναι γύρω στα 35, μάξιμουμ. Είναι λίγες οι περιπτώσεις αθλητριών που στα 35 τους παίζουν σε πολύ υψηλό επίπεδο.

Δ.Δ.: Ας πούμε τότε γύρω στα 32. Πάντως έχεις μία δεκαετία μπροστά σου, τουλάχιστον.

Φ.ΤΡ.: Πρώτα ο Θεός, να είναι όλα καλά, και να έχω στόχους. Θεωρώ πως αν θέλω να συνεχίσω το πόλο για δέκα χρόνια, θεωρητικά ναι.

Δ.Δ.: Δεν θες να το συνεχίσεις;

Φ.ΤΡ.: Προς το παρόν σίγουρα θέλω. Τώρα για δέκα χρόνια μπροστά, η αλήθεια είναι ότι δεν το έχω σκεφτεί.

Δ.Δ.: Δεν κάνεις σχέδια δηλαδή.

Φ.ΤΡ.: Τόσο μακρινά, όχι. Κάνω λίγο πιο κοντινά. Ας πούμε στην Ολυμπιάδα του ’28 και του ’32 θα ήθελα να συμμετέχουμε ως ομάδα και να συνεχίζω κι εγώ να παίζω σε υψηλό επίπεδο.

Δ.Δ.: Υπάρχουν προοπτικές για την Ολυμπιάδα του ’28;

Φ.ΤΡ.: Ναι, υπάρχουν.

Δ.Δ.: Σοβαρές;

Φ.ΤΡ.: Το «σοβαρές» έχει να κάνει με το αν θα παρουσιαστούμε έτοιμες και αν θα είμαστε καλές. Εγώ πιστεύω πολύ σε αυτή την εθνική ομάδα και σε όλο το team που υπάρχει πίσω της. Αν έχουμε θέληση και είμαστε συγκεντρωμένες κάθε στιγμή σε αυτό που έχουμε να κάνουμε, πιστεύω ότι μπορούμε να πάμε καλά.

Δ.Δ.: Πάνω απ’ όλα είναι η συγκέντρωση.

Φ.ΤΡ.: Και η θέληση και η πίστη - όλα μαζί.

Σκηνή 5η

Πάνω απ’ όλα η δουλειά

Δ.Δ.: Θέλω να πω, πάνω απ’ όλα δεν είναι τόσο πολύ το ταλέντο, όσο η δουλειά.

Φ.ΤΡ.: Συμφωνώ απόλυτα.

Δ.Δ.: Πολλή δουλειά, σκληρή προπόνηση.

Φ.ΤΡ.: Η προπόνηση, η προσέγγιση της προπόνησης… Γιατί πολλές φορές λέμε ότι «κάνω αυτό, κάνω εκείνο», αλλά πρέπει να είσαι εκεί, να είσαι συγκεντρωμένος, να το θες, να προσπαθείς.

Δ.Δ.: Αρα δεν μπορούν να σε αποσπάσουν άλλα θέματα, προσωπικά. Εσύ πρέπει να είσαι συγκεντρωμένη. Αν, όμως, ερωτευτείς κάποιον και αρχίσεις μια σχέση που μπορεί να σε ταλαιπωρήσει, χάνεις την προσοχή σου.

Φ.ΤΡ.: Μπορεί γενικά κάποια προσωπικά θέματα να επηρεάσουν τον αθλητή, εννοείται αυτό. Και ερωτικές σχέσεις και οικογενειακές σχέσεις και φιλίες, τα πάντα. Γιατί είμαστε άνθρωποι πάνω απ’ όλα. Αυτή τη στιγμή δεν έχω κάποια σχέση.

Δ.Δ.: Στο παρελθόν; Σε είχε στηρίξει η σχέση σου;

Φ.ΤΡ.: Ναι, σε όποιον βαθμό γίνεται να το κάνει κάποιος. Γιατί εν τέλει, το θέμα είναι εσύ ο ίδιος πώς θα το χειριστείς. Οταν είχα σχέση παλιότερα, ήμουν αρκετά μικρή, δεν είχα μπει ακόμα πάρα πολύ μέσα στον χώρο. Ηταν άλλα τα ερεθίσματά μου, άλλη η αναγνώριση των καταστάσεων, δεν έβλεπα τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο. Για τότε, θα σας πω ότι ναι, ένιωθα ότι με στήριζε μέχρι το σημείο που γινόταν.

Σκηνή 6η

«Θα ήθελα να εξαλείψω τη φτώχεια»

Δ.Δ.: Η ζωή σου αυτή τη στιγμή είναι δομημένη πάνω στον αθλητισμό. Τι όνειρα κάνεις;

Φ.ΤΡ.: Εχω κάποια, αλλά είναι πολύ γενικά. Ας πούμε έχω όνειρο να χτίσω μια όμορφη ζωή, έτσι ώστε να είμαι εγώ ικανοποιημένη. Το όνειρο της αλλαγής του κόσμου το έχω στο μυαλό μου, θα ήθελα κάπως να αλλάξω τον κόσμο.

Δ.Δ.: Αυτό, ναι, είναι ένα όνειρο. Το όνειρο δεν είναι να παντρευτείς, να κάνεις παιδιά, οικογένεια, αυτό είναι κάτι πολύ τρέχον, πολύ συμβατικό.

Φ.ΤΡ.: Ναι, αλλά ξέρω ότι δεν μπορώ να αλλάξω όλο τον κόσμο, αυτό είναι ουτοπικό. Θέλω όμως μεγαλώνοντας να αλλάζω πράγματα. Θα ’θελα πάρα πολύ αν μπορούσα να εξαλείψω τη φτώχεια με κάποιον τρόπο. Δεν ξέρω πώς. Το έχω συζητήσει και με φίλες, ότι αν μπορούσα θα ήθελα σίγουρα να μην υπάρχει φτώχεια. Γιατί χωρίς τη φτώχεια δεν έρχονται μετά και άλλα προβλήματα. Οταν λέω φτώχεια, δεν εννοώ να είμαστε όλοι πλούσιοι, εννοώ να μην υπάρχουν παιδιά και οικογένειες που πεινάνε, άρρωστοι άνθρωποι.

Σκηνή 7η

«Εχω ερωτευτεί και είναι μαγευτικό»

Δ.Δ.: Σου έχει τύχει ποτέ να ερωτευτείς ακαριαία; Μπαμ μπαμ;

Φ.ΤΡ.: Εχει τύχει, ναι.

Δ.Δ.: Δεν είναι πολύ μαγευτικό αυτό;

Φ.ΤΡ.: Οταν το ζεις, όντως, ναι, είναι μαγευτικό.

Δ.Δ.: Συμφωνείς ότι όταν σε πληγώσει κάποιος σου κάνει καλό; Οπως με το πόλο: η ήττα δεν είναι μια νίκη;

Φ.ΤΡ.: Είναι νίκη αν εσύ την αναγνώσεις ως νίκη. Οταν λοιπόν κάποιος με πληγώσει, προσωπικά το θεωρώ τεράστια νίκη. Προφανώς τα συναισθήματα είναι πάρα πολύ άσχημα, αλλά το θέμα είναι πώς βλέπεις τον κόσμο. Δηλαδή μπορείς πολλές φορές με βάση το πώς θα δεις μια κατάσταση, να αλλάξεις πράγματα.

Δ.Δ.: Τι να αλλάξεις δηλαδή;

Φ.ΤΡ.: Αν μου συμβεί κάτι άσχημο στη ζωή μου, σε οποιονδήποτε τομέα (να χτυπήσουμε ξύλο), μπορεί να μην ευθύνομαι γι’ αυτό, να υπήρξε μια ατυχία, οτιδήποτε. Το πώς όμως εγώ θα επιλέξω έπειτα από αυτό να ζήσω και να πορευτώ είναι δική μου ευθύνη. Εγώ επιλέγω το αν θα μιζεριάζω και αν θα γίνω θύμα της κατάστασης - στην οποία μπορεί να βρέθηκα άθελά μου, αλλά από εκεί και μετά επιλέγεις. Σίγουρα δεν είναι ευχάριστο το να πρέπει να μπεις στη διαδικασία να αντιμετωπίσεις κάτι πολύ δύσκολο. Αφού το κάνεις, όμως, η ευχαρίστηση και η ικανοποίηση που παίρνεις από το ότι τα έχεις καταφέρει και έχεις προσπαθήσει και έχεις πραγματικά ασχοληθεί με αυτό για να εξελιχθείς, είναι μόνο θετικό.

Δ.Δ.: Κι εγώ έτσι πιστεύω. Εχει συμβεί κάτι τέτοιο στη ζωή σου;

Φ.ΤΡ.: Δόξα τω Θεώ, υπάρχει υγεία, υπάρχει καλή ζωή, υπάρχουν όλα. Προφανώς έχω πληγωθεί ως άνθρωπος, όπως και όλοι οι άνθρωποι. Αργότερα που άρχισα να καταλαβαίνω λίγο περισσότερα πράγματα, αυτή την τακτική ακολούθησα και θεωρώ ότι με έχει βοηθήσει.

Δ.Δ.: Την αντιπαλότητα πώς τη βλέπεις; Μέσα στην ομάδα σου υπάρχει;

Φ.ΤΡ.: Υπάρχει. Κι αυτό είναι πολύ υγιές. Γιατί όταν βρίσκεσαι σε μια ομάδα η οποία έχει στόχους, και η κάθε αθλήτρια ατομικά επίσης έχει στόχους. Προφανώς, όταν είναι 15 άτομα σε μια ομάδα, δεν μπορούν όλοι να έχουν την ίδια προσέγγιση και τους ίδιους στόχους ακριβώς. Αλλά όλοι θέλουν να είναι καλοί - και κάποιοι θέλουν να είναι οι καλύτεροι.

Δ.Δ.: Αρα υπάρχει έντονος ανταγωνισμός.

Φ.ΤΡ.: Υπάρχει έντονος ανταγωνισμός, αλλά εκεί παίζει ρόλο ο κοινός στόχος που έχεις σε μια ομάδα, μαζί και με τους προπονητές. Αρα ξέρεις ότι την αντιπαλότητα μπορείς να την τραβήξεις μόνο μέχρι ενός σημείου.

Δ.Δ.: Εχει τύχει ποτέ η ομάδα να χάσει επειδή υπήρξε αντιπαλότητα από μια συμπαίκτρια απέναντι σε σένα; Ας πούμε, να είσαι έτοιμη να βάλεις το γκολ αν σου έδινε την πάσα και αυτή να μη σου τη δίνει. Επειδή θέλει εκείνη να το βάλει και να πάρει τη δόξα, αλλά δεν τα καταφέρνει.

Φ.ΤΡ.: Σίγουρα στον αθλητισμό υπάρχουν περιπτώσεις που μπορεί να συμβεί αυτό σε έναν βαθμό. Στις ομάδες που έχω υπάρξει μέχρι τώρα προσωπικά δεν το έχω βιώσει. Προφανώς υπάρχουν στιγμές που όλοι μας δεν έχουμε δώσει μια πάσα.

Σκηνή 8η

«Θέλω να έχω συνεχή πρόοδο»

Δ.Δ.: Οταν εσύ είσαι μέσα στο νερό, η σκέψη σου είναι να διακριθείς εσύ ή να διακριθεί η ομάδα;

Φ.ΤΡ.: Δεν θέλω να προσποιηθώ ότι δεν με νοιάζει καθόλου ο εαυτός μου, προφανώς σε όλους τους ανθρώπους αρέσει η αναγνώριση, τους αρέσει να παίζουν καλά, τους αρέσει να προσφέρουν. Αλλά ξέρουν ότι αν δεν διακριθεί η ομάδα, δεν θα διακριθούν ούτε αυτοί. Είναι προφανές ότι σε ένα ομαδικό άθλημα πρυτανεύει η νίκη της ομάδας. Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτε άλλο. Εχω κίνητρο να διακριθώ ατομικά, θέλω να γίνω η καλύτερη στον κόσμο.

Δ.Δ.: Μα έγινε ήδη αυτό.

Φ.ΤΡ.: Οχι ακόμα. Διακρίθηκα για το ’25, μιλάω για το μέλλον, να έχω διάρκεια, μια συνεχή πρόοδο. Ωστε όταν θα σταματήσω, να έχω αφήσει πίσω μου μια καριέρα πάρα πολύ καλής αθλήτριας. Για το ’25 μπορεί να έγινα, αλλά για το μέλλον θέλω κι άλλα, κι άλλα, συνέχεια. Ξέρω, όμως, ότι αυτό δεν θα γίνει αν δεν βοηθάω την ομάδα μου. Το ότι έφτασα να διακριθώ πέρυσι, ξεκίνησε από τις απλές σκέψεις του τι θα κάνω εγώ σε αυτό το τουρνουά για να βοηθήσω την ομάδα μου. Προφανώς μου άρεσε η διάκριση, προφανώς με γεμίζει, προφανώς μου δίνει ικανοποίηση, αλλά υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις σε αυτό το θέμα. Εγώ το χρησιμοποιώ ως δύναμη εσωτερική για να συνεχίζω να προσφέρω, να νιώθω ότι κάνω κάποια διαφορά, ότι δίνω κάτι διαφορετικό, ότι χρησιμεύω. Αυτό που περιγράψατε πριν θεωρώ ότι δεν αρμόζει καθόλου σε έναν αθλητή ομαδικού αθλήματος που έχει στόχο να φτάσει κάπου.

Δ.Δ.: Οι αμοιβές που παίρνετε είναι ικανοποιητικές; Ας πούμε παίρνεις 1.500 ευρώ τον μήνα;

Φ.ΤΡ.: Οι αμοιβές που παίρνουμε, για αυτή τη φάση της ζωής μας, είναι πολύ ικανοποιητικές. Το θέμα είναι ότι τα λεφτά που θα βγάλεις όσο παίζεις πόλο, προφανώς δεν σε καλύπτουν εφ’ όρου ζωής. Οπότε μετά πρέπει κάτι να κάνεις».

Δ.Δ.: Τι θα κάνεις μετά;

Φ.ΤΡ.: Σας το λέω πάρα πολύ ειλικρινά, δεν ξέρω. Με προβληματίζει αυτό το θέμα.

Δ.Δ.: Σου αρέσει να ζεις το σήμερα, το τώρα;

Φ.ΤΡ.: Γενικά έτσι λειτουργώ, είναι η αλήθεια. Είναι καλό να έχεις κάνει μια προετοιμασία για πιθανές μελλοντικές συνθήκες, αλλά το κάνω πάρα πολύ σπάνια αυτό. Συνήθως είμαι στο παρόν.

Δ.Δ.: Εκτός από το πόλο, τι κάνεις; Βλέπεις σινεμά, πας στο θέατρο;

Φ.ΤΡ.: Με τις παρέες μου και την οικογένεια και σε συναυλίες θα πάμε και σινεμά θα πάμε, αλλά και με το αυτοκίνητο καμιά μονοήμερη.

Δ.Δ.: Βιβλία διαβάζεις;

Φ.ΤΡ.: Οχι, δεν διαβάζω βιβλία, πάρα πολύ σπάνια. Αν είχα λίγη περισσότερη υπομονή, πιστεύω ότι ίσως μου άρεσε, αλλά αν κάτι δεν μου κάνει γρήγορα καλή αίσθηση, δύσκολα το ακολουθώ.

Δ.Δ.: Ναι, αλλά δεν σε ενδιαφέρει να καλλιεργηθείς;

Φ.ΤΡ.: Με ενδιαφέρει και προσπαθώ με διάφορους τρόπους, πέρα από τα βιβλία, να το κάνω.

Δ.Δ.: Τι παρέες έχεις; Τι κουβεντιάζετε;

Φ.ΤΡ.: Από το σχολείο δεν έχω κρατήσει παρέες. Εχω φίλες από το πόλο, από τον αθλητισμό, οι οποίες ήδη σπουδάζουν ή έχουν τελειώσει - εγώ έχω μείνει πίσω λίγο. Και συζητάμε για διάφορα πράγματα, και για τον αθλητισμό, και για πολιτικά.

Δ.Δ.: Α, ώστε ασχολείστε με την πολιτική.

Φ.ΤΡ.: Δεν θα χρησιμοποιούσα τη λέξη «ασχολούμαστε», αλλά ενημερωνόμαστε για την επικαιρότητα, συζητάμε. Ενα χαρακτηριστικό που έχω είναι ότι μπορεί να μη γνωρίζω αρκετά πράγματα, αλλά θέλω να μαθαίνω κι αυτό με κρατάει σε εγρήγορση και με οδηγεί για να εξελιχθώ.

Επίλογος

«Ολοι κλωτσάνε στο πόλο»

Απέναντί μου ένα κορίτσι με σώμα και μυαλό. Μου έκανε εντύπωση που κάθε τόσο έκανε τον σταυρό της.

Δ.Δ.: Σε βλέπω να κάνεις τον σταυρό σου. Πιστεύεις στον Θεό; Πηγαίνεις στην εκκλησία;

Φ.ΤΡ.: Δεν πηγαίνω συχνά στην εκκλησία. Πιστεύω, αλλά είμαι σε αναζήτηση πολλών πραγμάτων σε σχέση με τη θρησκεία. Υπάρχουν κάποια πράγματα που δυσκολεύομαι να πιστέψω, από την άλλη όμως επικαλούμαι πολλές φορές κάτι ανώτερο. Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μου που νιώθω ότι με ηρεμεί.

Δ.Δ.: Οταν παίζεις πόλο, πώς είναι δυνατόν να κολυμπάς τόση ώρα; Ολη η δουλειά γίνεται με τα πόδια, έτσι δεν είναι;

Φ.ΤΡ.: Βασικά πόδια και κορμός είναι όλο. Τα χέρια είναι για τις τελικές ενέργειες και πιο πολύ για τη βοήθεια. Είναι θέμα συνήθειας. Στην αρχή είναι πολύ δύσκολο γιατί το νερό δεν είναι το φυσικό στοιχείο του ανθρώπου.

Δ.Δ.: Τις κλωτσάς τις άλλες;

Φ.ΤΡ.: Γενικά πέφτουν κλωτσιές στο πόλο, όλοι κλωτσάνε. Δεν θα έλεγα ότι κλωτσάω πάρα πολύ, αλλά ναι, κλωτσάω. 

Δ.Δ.: Σε φοβούνται οι αντίπαλες; Γιατί εγώ βλέπω τα μπράτσα σου και τρομάζω.

Φ.ΤΡ.: Εντάξει, υπάρχουν αθλήτριες που έχουν πιο μεγάλα μπράτσα. Δεν έχω νιώσει να με φοβούνται πάντως.

Δ.Δ.: Πες μου την πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής σου; Οχι μόνο στο πόλο, γενικά.

Φ.ΤΡ.: Θα πω τη στιγμή που πήρα αγκαλιά το μωρό της αδερφής μου, που γέννησε πριν από λίγους μήνες. Ειδικά τώρα τελευταία που επικοινωνεί περισσότερο, το έχω αγκαλιά και μου γελάει, νιώθω πάρα πολύ ευτυχισμένη, μου αλλάζει όλο τον κόσμο το μωρό αυτό.

Δ.Δ.: Το μητρικό ένστικτο...

Φ.ΤΡ.: Δεν θα το έλεγα ακόμα, θεία είμαι προς το παρόν. Είναι επειδή αγαπώ πολύ την αδερφή μου και όλη την οικογένειά μου. Και επειδή ήμουν και το μικρότερο παιδί της οικογένειας δεν είχα ζήσει μια τέτοια εμπειρία. Να γεννηθεί στην οικογένεια κάποιο μωρό μετά από μένα, πρώτη φορά βλέπω ένα πλάσμα από την αρχή του.

Δ.Δ.: Εχεις μετανιώσει για κάτι;

Φ.ΤΡ.: Εχω μετανιώσει για τις φορές που έχω πληγώσει κάποιους ανθρώπους δίπλα μου. Γενικά υπάρχει μια αρνητική χροιά γύρω από τη μετάνοια, αλλά δεν είναι αρνητική πάντα, εγώ το θεωρώ καλό να μετανιώνω.

Φεύγοντας, μετά τη φωτογράφηση της είπα: «Φωτεινούλα, θα το σηκώσεις». Και όπως ο τίτλος σπουδαίας, κλασικής ταινίας, «όλος ο κόσμος είναι δικός σου».

Photography: Costas Coutayar