Λιονέλ Μέσι: Το τελευταίο «πασίγιο» και τα δάκρυα του θεού της μπάλας

Η τηλεοπτική κάμερα ζουμάρει όλο και πιο πολύ στο πρόσωπο του Λιονέλ Μέσι, λίγα λεπτά μετά την απονομή του τροπαίου του Μουντιάλ στην Εθνική Ισπανίας, μέσα σε πανδαιμόνιο.

Στέκεται βουβός μπροστά από τις κερκίδες των φιλάθλων της Αργεντινής, οι οποίοι αρχίζουν να φωνάζουν ρυθμικά το όνομα του καλύτερου ίσως ποδοσφαιριστή όλων των εποχών.

Είναι η στιγμή που ο Μέσι «σπάει» και αρχίζει να δακρύζει, ξέροντας ότι στα 39 του χρόνια αυτός ήταν ο τελευταίος του χορός σε ένα παγκόσμιο κύπελο, το οποίο δεν μπόρεσε να κερδίσει.

Η κάμερα πιάνει με κοντινό πλάνο τα «δάκρυα» του Λίο που τρέχουν από τα μάτια του, σε αυτό το τελευταίο ποδοσφαιρικό ρέκβιεμ του, όπου πήρε την Αργεντινή από το χέρι και την οδήγησε ουσιαστικά στον τελικό απέναντι στην Ισπανία.

Ήθελε να το σηκώσει, να κάνει το back to back αλλά ήταν απελπιστικά μόνος του αυτή την φορά, αφού οι συμπαίκτες του με εξαίρεση έναν-δυο αποδείχτηκαν «αόρατοι» το βράδυ της Κυριακής.

Οι Ισπανοί τους «κατάπιαν» και ο ίδιος δεν ήταν πια ο Μέσι που πέρναγε πέντε παίχτες της Χετάφε τον Μάρτιο του 2007 για να σκοράρει ένα πανέμορφο γκολ.

Δεν ήταν ο Μέσι που νίκαγε μόνος του την Ρεάλ Μαδρίτης μέσα στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου και μετά το τέλος του αγώνα έδειχνε την φανέλα του στους οπαδούς της μισητής αντιπάλου.

Ήταν ο 39χρονος πλέον σταρ-αν και ποτέ δεν λειτούργησε σαν τέτοιος-που βρίσκεται στο λυκόφως μια μυθικής καριέρας η οποία τον έχρισε ως άξιο διάδοχο του Ντιέγκο Μαραντόνα.

Τελικά σύμφωνα με πολλούς τον ξεπέρασε κι’ αυτόν.

Το Ροσάριο, η ασθένεια και η Μπάρτσα

Ο προπονητής Σαλβαδόρ Απαρίσιο κοίταξε καλά τον μικροκαμωμένο 5χρονο, η γιαγιά του οποίου επέμεινε να τον βάλει να παίξει, αφού η ομάδα του δεν συμπλήρωνε ενδεκάδα.

Ήταν κοντός, με κάτι αδύνατα ποδαράκια και δεν γέμισε το μάτι του Απαρίσιο, ο οποίος τελικά του έδωσε μια φανέλα και τον έστειλε στο μικρό γήπεδο που βρισκόταν στην συνοικία Γκραντόλι, στο Ροσάριο.

Αυτό που είδε την πρώτη μισή ώρα δεν το ξέχασε ποτέ, αφού ο μικρός Λιονέλ Αντρές Μέσι Κουτσιτίνι πέρναγε τους αντιπάλους σαν σταματημένους και σκόραρε με περισσή ευκολία.

Εκεί σε αυτή την ποδοσφαιρική αλάνα του Γκραντόλι έδωσε για πρώτη φορά τα διαπιστευτήριά του ο άνθρωπος που για εκατομμύρια φανατικών της στρογγυλής θεάς, είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών.

Ήταν ένα κοντό παιδί, που μεγαλώνοντας μπορεί να βγάζει μάτια στην Νιούες Ολντ Μπόις αλλά στα 10 του χρόνια έχει ύψος 1.11 μέτρα και υποφέρει από μια ορμονική διαταραχή, την ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης, εξαιτίας της οποίας δεν αναπτύσσεται φυσιολογικά.

Χωρίς θεραπεία ο Λιονέλ θα έφτανε στο 1.50 μέτρα ύψος ως ενήλικας και παρότι το ταλέντο του ήταν εγνωσμένης αξίας, καμία ομάδα της Αργεντινής δεν αναλάμβανε την θεραπεία του, η οποία ήταν ενέσιμη κόστιζε 900 ευρώ το μήνα και θα διαρκούσε δυόμιση χρόνια.

Όταν τον Ιούλιο του 2000 πήγε στην Ισπανία για να δοκιμαστεί στις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα, οι Καταλανοί κατάλαβαν αμέσως τι ταλέντο είχαν στα χέρια τους.

Η οικογένεια Μέσι μετακομίζει στην Ισπανία, «ο ψύλλος» όπως τον αποκαλούσε ο αδερφός του αρχίζει την θεραπεία και τελικά θα φτάσει μετά από αρκετά χρόνια το 1.69 μέτρα ύψος.

Πλέον αρχίζει να βγάζει μάτια στην Μασία, χωρίς ίσως να διαισθάνεται ακόμη ότι θα γράψει την δική του πολύ ξεχωριστή ιστορία στα γήπεδα του κόσμου.

Η ζωή μετά τον τελικό

Λίγα λεπτά μετά το τέλος του τελικού, ο πολυτάλαντος Λαμίν Γιαμάλ αγκαλιάζει τον άνθρωπο που 19 χρόνια πριν τον έκανε μπάνιο όταν ήταν μωρό ακόμη, για τις ανάγκες μια διαφημιστικής καμπάνιας της UNISEF.

Μετά ο Μέσι κάθεται στο χορτάρι με απλανές βλέμμα, χαμένος στις σκέψεις του και πιθανότατα στον χαμένο τελικό, τον τελευταίο εκτός τρελού απροόπτου της συγκλονιστικής καριέρας του.

Μιας καριέρας στην οποία το παγκόσμιο κύπελλο άργησε να το κρατήσει στην αγκαλιά του αφού το 2010 στον προημιτελικό η Γερμανία φιλοδώρησε με ένα 4-0 την Αργεντινή και την έστειλε σπίτι της.

Τέσσερα χρόνια μετά, ο Μέσι και η Αργεντινή θα βρουν ξανά τους Γερμανούς στον τελικό αυτή την φορά και θα χάσουν στην παράταση με 1-0 αφού ο κανονικός αγώνας έληξε ισόπαλος 0-0.

Το 2022 μετά από έναν συγκλονιστικό τελικό με την Γαλλία που έληξε 3-3 και κρίθηκε στα πέναλτι θα το σηκώσει ψηλά στον ουρανό του Κατάρ, έχοντας πλέον κερδίσει τα πάντα σε συλλογικό και διασυλλογικό επίπεδο.

Την Κυριακή το βράδυ κοίταζε τον ουρανό του Νιου Τζέρσι και μετά έκανε με βαριά καρδιά το τελευταίο πασίγιο για να πάρει το μετάλλιο της παρηγοριάς.

Περνώντας μέσα από τους θριαμβευτές Ισπανούς που ήταν δεξιά και αριστερά του, βάδισε στην εξέδρα, το πήρε και βάδισε σε αυτός που ήταν ο τελευταίος του χορός σε παγκόσμιο κύπελλο.