Με ένα βίντεο λίγων λεπτών η ΚΑΕ Ήφαιστος Λήμνου δίνει το σύνθημα στη μάχη κατά του καρκίνου και καλεί τους φιλάθλους να γίνουν δότες μυελού των οστών
Με το σύνθημα «Δώσε Ελπίδα-Δώσε ζωή» η ΚΑΕ Ήφαιστος Λήμνου σε συνεργασία με το «ΟΡΑΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ» και τον Ιατρικό Σύλλογο Λήμνου καλούν στη μεγάλη προσπάθεια που θα γίνει το επόμενο διάστημα στο νησί στο πλαίσιο δράσεων για την καταπολέμηση του παιδικού καρκίνου.
Με ένα βίντεο λίγων λεπτών η ΚΑΕ Ήφαιστος Λήμνου δίνει το σύνθημα στη μάχη κατά του καρκίνου και καλεί τους φιλάθλους να γίνουν δότες μυελού των οστών. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στις 21 Φεβρουαρίου κατά την επίσκεψη της ομάδας στην Ογκολογική Μονάδα Παίδων «Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη - Ελπίδα» και τον Σύλλογο «ΟΡΑΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ» και ολοκληρώθηκαν πριν από λίγες ημέρες στη Λήμνο.
Στο βίντεο συμμετέχουν: Ο προπονητής της ομάδας , Σωτήρης Μανωλόπουλος, οι παίκτες, Σωτήρης Μανωλόπουλος, Σπύρος Μούρτος, Δημήτρης Χαριτόπουλος, Δημήτρης Σταμάτης, Γιώργος Διαμαντάκος, Σον Έβανς, Τάιρον Μπρέιζελτον, Τόντρικ Γκότσερ, Ρόλαντς Φρεϊμάνις, Τζέρι Σμιθ, Αντουάν Γουίγκινς. Ο Sports Director, Μανώλης Παπαμακάριος, ο Team Manager, Μάρκος Κολώκας, ο φυσικοθεραπευτής , Ριχάρδος Καμπόσος, η Διευθύντρια Επικοινωνίας, Χριστίνα Σκέντζιου. Οι γυναίκες των καλαθοσφαιριστών , Μαρσέντες Κόσεϊ, Λαουτρίς Μπλάουντ, Αθηνά Πανάκα, Ζισένια Ριβέρα μαζί με το μικρό Τάιρι(Μπρέιζελτον) και τη μικρή Ντέμι(Σμιθ).
Όλοι μαζί δείχνουν τον δρόμο, ώστε ν’ αυξηθούν ακόμα περισσότερο οι εθελοντές δότες μυελού των οστών.
Το Σαββατοκύριακο η Λήμνος, μέσα από διάφορες δράσεις, θα στηρίξει την καμπάνια του "Οράματος Ελπίδας": Γίνε και εσύ δότης μυελού των οστών! Δώσε ελπίδα-Δώσε ζωή!
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.