Αλφρέντο Ντι Στέφανο: Η «κλοπή» από την Μπαρτσελόνα που άλλαξε την ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης

Ρεάλ εναντίον Μπαρτσελόνα, Μπαρτσελόνα εναντίον Ρεάλ, το El Clasico του ισπανικού ποδοσφαίρου, κατά πολλούς το σπουδαιότερο, σημαντικότερο και πιο ιστορικό ντέρμπι στον κόσμο. Δύο μεγάλοι σύλλογοι που τους χωρίζουν τα πάντα σε ιστορικό, πολιτικό και πολιτιστικό επίπεδο.

Λογικό, από την στιγμή που αντιπροσωπεύουν τις δύο μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, την πρωτεύουσα Μαδρίτη και το καμάρι της Καταλονίας, τη Βαρκελώνη.

Το μίσος άσβεστο, οι κόντρες σε όλα τα επίπεδα θρυλικές και όταν οι δύο ομάδες βγαίνουν στον αγωνιστικό χώρο εκτός από τα εκατομμύρια που απλώνονται στο χορτάρι, υπάρχουν δεκάδες ιστορίες που θυμίζουν γιατί οι δυο τους δεν αποτελούν απλά αντίπαλοι αλλά, ουσιαστικά, εχθροί.

View this post on Instagram

A post shared by LALIGA (@laliga)

Η Μπαρτσελόνα υποδέχεται σήμερα (25/10, 22:00 - Magenta Sport 3) τη Ρεάλ στο πλαίσιο της 10ης αγωνιστικής της La Liga και αυτή θα είναι η 265η φορά που οι δυο τους θα συναντηθούν σε επίσημο αγώνα. Αν σε αυτά προστεθούν και 43 φιλικές αναμετρήσεις, ο αριθμός των μεγάλων ντέρμπι του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου ανεβαίνει στα 308. Λογικός αριθμός, αν αναλογιστεί κανείς πως το πρώτο clasico πάει πίσω τον Μάϊο του 1902, όταν η Μπαρτσελόνα είχε επικρατήσει 3-1 της Ρεάλ Μαδρίτης για το Copa de la Coronacion.

Καμία ιστορία, όμως, δεν μπορεί να συγκριθεί με το κατασκοπευτικό θρίλερ που στήθηκε τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950 για το ποια από τις δύο ομάδες θα αποσπάσει την υπογραφή και θα αποκτήσει τελικά τον Αλφρέντο Ντι Στέφανο. Τον Αργεντίνο βιρτουόζο της μπάλας, ο οποίος μετά αγωνίστηκε και με την εθνική Ισπανίας και υπήρξε πρωταγωνιστής στην πιο αγωνιώδη μεταγραφή στην ιστορία του αθλήματος.
Τελικά τον παίκτη απέκτησε η Ρεάλ, σε μια κίνηση που δίχως υπερβολή άλλαξε τη μοίρα της «Βασίλισσας». 

Τα πρώτα χρόνια στην Αργεντινή και η Κολομβία

Ο Ντι Στέφανο γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου 1926 στο Μπουένος Άϊρες, όπου οι παππούδες του είχαν μεταναστεύσει από την Ιταλία. Ο πατέρας του Αλφρέντο (είχαν το ίδιο όνομα) υπήρξε και εκείνος ποδοσφαιριστής. Είχε μάλιστα αγωνιστεί ως αμυντικός στη Ρίβερ Πλέιτ αλλά δεν έκανε μεγάλη καριέρα λόγω τραυματισμού. Ο μικρός Αλφρέντο βοηθούσε στη φάρμα αλλά τόσο ο πατέρας του όσο και όποιοι άλλοι τον έβλεπαν να παίζει, έλεγαν πως είχε μεγάλο ταλέντο στο ποδόσφαιρο.

Ο μπαμπάς Αλφρέντο ζήτησε με επιστολή του από τη Ρίβερ Πλέιτ να δοκιμάσει τον γιο του. Ο μικρός έκανε καλή εντύπωση, εντάχθηκε στη δεύτερη ομάδα της Ρίβερ αλλά το 1945 έπαιξε μόλις ένα ματς με την ανδρική ομάδα. Δόθηκε δανεικός στην Ουρακάν και το 1947 επεστρεψε στη Ρίβερ. Η ομάδα από την Αργεντινή θεωρήθηκε εκείνη την περίοδο η καλύτερη στον κόσμο. Είχε μια επιθετική γραμμή φόβητρο και έμεινε στην ιστορία ως η «La Maquina», δηλαδή «Η Μηχανή» για το πόσο γρήγορα έπαιζε και πόσα πολλά γκολ σκόραρε.

Μάλιστα, οι περισσότεροι ιστορικοί του αθλήματος θεωρούν τεράστιο κρίμα που δεν υπάρχουν πολλές αποδείξεις σε εικόνα και ήχο για το επίπεδο του ποδοσφαίρου που έπαιζε εκείνη η Ρίβερ Πλέιτ.

Ο καθένας αντιλαμβάνεται πόσο δύσκολο ήταν να ενταχθεί ένας παίκτης στην πρώτη γραμμή της ομάδας τότε. Όταν όμως ο Αλφρέντο Ντι Στέφανο επέστρεψε από τον δανεισμό του στην Ουρακάν και σε συνδυασμό με τη φυγή του σπουδαίου Αντόλφο Πεντερνέρα, ο 21χρονος φορ μπήκε για τα καλά στο ρόστερ. Την τριετία 1947-1949 έκανε εντυπωσιακά πράγματα, κλήθηκε στην εθνική Αργεντινής και πανηγύρισε τίτλους, μεταξύ των οποίων το πρωτάθλημα της χώρας αλλά και το Κόπα Αμέρικα του 1947.

Ο Ντι Στέφανο άρχισε να ακούγεται για τα καλά στην Ευρώπη. Στα αυτιά των μεγάλων συλλόγων έφταναν οι ιστορίες για έναν Αργεντίνο που εκτός από γκολ και ασίστ είχε προσωπικότητα και κατεύθυνε τους συμπαίκτες του.
Παρόλα αυτά, η συνέχεια της καριέρας του, βρήκε τον Ντι Στέφανο στην Κολομβία. Η διαμάχη των παικτών με την ομοσπονδία στην Αργεντινή με αίτημα την αύξηση των μισθών και οι δυσκολίες των ομάδων να ανταποκριθούν, οδηγούν σε διακοπή του πρωταθλήματος.

Το αποτέλεσμα είναι ο Ντι Στέφανο να φύγει για τη Μιγιονάριος στην Κολομβία το 1949. Στην Κολομβία οι ομάδες είχαν δημιουργήσει τη δική τους Λίγκα, μπορούσαν να υπογράψουν όποιον παίκτη ήθελαν και με όποιο ποσό. Παρόλα αυτά, ο Ντι Στέφανο δεν είχε αποκτηθεί με μεταγραφή και ουσιαστικά ανήκε ακόμα στη Ρίβερ Πλέιτ. Η διαμάχη των ομάδων της Κολομβίας με την ομοσπονδία οδήγησε σε περίπλοκο καθεστώς, που στη συνέχεια θα επηρέαζε άμεσα και την ιστορία με τη Ρεάλ Μαδρίτης και την Μπαρτσελόνα.

Μετά από συζητήσεις, κόντρες και επαφές, η απόφαση που αφορούσε την υπόθεση του Ντι Στέφανο και αντίστοιχες ήταν σαφής. Έως και τις 31 Δεκεμβρίου 1954 θα ανήκε στη Μιγιονάριος. Από την 1η Ιανουαρίου 1955 θα έπρεπε να επιστρέψει στη Ρίβερ Πλέιτ.

Η πρώτη παράσταση στην Ευρώπη

Οι Ευρωπαίοι παίρνουν μια καλή γεύση του τι παίκτης είναι ο Ντι Στέφανο τον Μάρτιο του 1952. Η Ρεάλ Μαδρίτης γιορτάζει τα 50 της χρόνια με ένα μεγάλο τουρνουά. Ανάμεσα στις ομάδες, που συμμετέχουν είναι και η Μιγιονάριος. Ο Ντι Στέφανο κάνει εντυπωσιακό τουρνουά και το αποκορύφωμα είναι τα δύο γκολ και η μεγαλειώδης εμφάνιση του απέναντι στους οικοδεσπότες. Η Μιγιονάριος νικά 4-2 και όλοι μιλούν για την «ξανθιά σαΐτα», προσωνύμιο που είχε αποκτήσει από τα χρόνια του ακόμα στην Αργεντινή.

Η αυλαία της μεγάλης κόντρας ανοίγει. Οι άνθρωποι της Ρεάλ είναι εντυπωσιασμένοι από αυτό που βλέπουν αλλά το ζήτημα είναι πως στις εξέδρες βρίσκονταν και απεσταλμένοι της Μπαρτσελόνα. Ούτε εκείνοι θα μπορούσαν να μείνουν αμέτοχοι από αυτό που έβλεπαν.
Έναν παίκτη να διαλύει από μόνος του ουσιαστικά την ομάδα της πρωτεύουσας.

Εκείνη την περίοδο, όμως, οι «μπλαουγκράνα» είχαν τον δικό τους σταρ. Ο Λάζλο Κουμπάλα οδηγούσε την Μπαρτσελόνα στην κατάκτηση του πρωταθλήματος το 1952 και συγκρινόταν μόνο με το αστέρι της ουγγρικής Χόνβεντ, τον Φέρεντς Πούσκας. Θα ήταν δύσκολο για την Μπαρτσελόνα να έχει δύο πρωταγωνιστές στο ίδιο σύνολο. Ο Κουμπάλα ήταν αδιαμφισβήτητα ο Νο1 εκείνη την περίοδο στη Βαρκελώνη.

Ο Ντι Στέφανο στην Αργεντινή, η Μπαρτσελόνα βάζει σε εφαρμογή το σχέδιο της

Μια αλληλουχία γεγονότων στα τελη του 1952 θα είναι η απαρχή για το μεγαλύτερο θρίλερ που παίχτηκε ποτέ όσον αφορά μια και μόνο μεταγραφή. Στα τέλη του 1952 οι ομάδες στην Κολομβία δυσκολεύονταν να καλύψουν τα ανοίγματα που είχαν κάνει στους σταρ της εποχής, ο Ντι Στέφανο τα... σπάει με τη Μιγιονάριος και επιστρέφει στην Αργεντινή. Ζητά μάλιστα από τη Ρίβερ Πλέιτ να φορέσει και πάλι τη φανέλα της. Η Μιγιονάριος, όμως πατά πάνω στο γεγονός πως είχε δώσει την προκαταβολή στον παίκτη, πηγαίνει στη FIFA και πετυχαίνει να μην είναι δυνατή η έκδοση δελτίου από άλλη ομοσπονδία για τον Ντι Στέφανο.

Στις αρχές του 1953 ο Κουμπάλα αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας και οι γιατροί δεν είναι αισιόδοξοι για το αν θα συνεχίσει να παίζει ποδόσφαιρο. Αυτό ήταν. Η Μπαρτσελόνα βάζει σε εφαρμογή το σχέδιο Ντι Στέφανο.
Ο πρόεδρος Ενρίκε Μάρτι δίνει την εντολή στον Καταλανό δικηγόρο Ραμόν Φάργας να κλείσει τη συμφωνία. Ποια συμφωνία όμως; Η Μπαρτσελόνα μιλούσε με τη Ρίβερ Πλέιτ, ο Φάργας πετυχαίνει το deal στα 4 εκατομμύρια πεσέτες αλλά αυτό έδινε το δικαίωμα στους Καταλανούς να αποκτήσουν τον Ντι Στέφανο από την 1η Ιανουαρίου 1955. Αν ήθελαν να τον εντάξουν νωρίτερα, θα έπρεπε να συμφωνήσουν με τη Μιγιονάριος, που είχε τα δικαιώματα του παίκτη έως και τις 31 Δεκεμβρίου 1954.

Η Μπαρτσελόνα στέλνει αντιπροσωπεία στην Κολομβία αλλά δεν κατορθώνει τη συμφωνία με τη Μιγιονάριος. Το θέμα πλέον είναι ορθάνοιχτο.

Ο Ντι Στέφανο στη Βαρκελώνη, η Ρεάλ μπαίνει σφήνα

Ο Ντι Στέφανο βλέποντας πως μένει εκτός από το ποδοσφαιρικό προσκήνιο παίρνει τη μεγάλη απόφαση. Στα μέσα του 1953 παίρνει την οικογένειά του και πηγαίνει στη Βαρκελώνη. Αγωνίζεται μάλιστα σε φιλικά με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα. Σε ένα από αυτά, στο 6-2 επί της Βάσκο Ντα Γκάμα από τη Βραζιλία, παίζει μαζί με τον Λάζλο Κουμπάλα που έχει επιστρέψει δριμύτερος στα γήπεδα. Η Μπαρτσελόνα ετοιμάζεται να δημιουργήσει το πιο εντυπωσιακό δίδυμο που έχει δει ποτέ το παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

Με την ευκαιρία της συμμετοχής σε ένα τουρνουά στη Λατινική Αμερική, η διοίκηση του συλλόγου ανοίγει και πάλι τις επαφές με την Μιγιονάριος. Αν και η συμφωνία δεν επιτυγχάνεται, η Μπαρτσελόνα ξεκινά τις διαδικασίες για την έκδοση δελτίου στον Ντι Στέφανο. Η Παγκόσμια Ομοσπονδία εγκρίνει τη μεταγραφή, μπαίνει, όμως, στοπ από την ισπανική.
Ως επιχείρημα έχει μείνει ιστορικά πως η Μπαρτσελόνα θα έπρεπε να συμφωνήσει και με τη Ρίβερ Πλέιτ αλλά και με τη Μιγιονάριος.

Στη Ρεάλ Μαδρίτης, βλέποντας πως η ομάδα της Καταλονίας είναι έτοιμη να δημιουργήσει ομάδα-φόβητρο, η αντίδραση είναι μεγάλη. Η ομάδα δεν έχει πρωτάθλημα από το 1933 και έχει μόλις δύο στη συλλογή της. Την ίδια ώρα εκτός από την Μπαρτσελόνα, η Αθλέτικ Μπιλμπάο αλλά και η Ατλέτικο Μαδρίτης κατακτούν τίτλους. Η Ρεάλ Μαδρίτης κινδυνεύει να μείνει εκτός του κάδρου των πρωταγωνιστών.

Την υπόθεση Ντι Στέφανο αναλαμβάνει ο διευθυντής του κλαμπ, Ραϊμούντο Σαπόρτα. Ο Σαπόρτα είχε τη φήμη του δεινού διαπραγματευτή και ήταν, επίσης, εκείνος που έτρεχε όλα τα θέματα της ομάδας μπάσκετ. Η FIBA μάλιστα μετά το θάνατό του, έδωσε το όνομά του στο Κύπελλο Κυπελλούχων/EuroCup, που από το 1999 έως και το 2002 λεγόταν Saporta Cup.

Ο Σαπόρτα ταξιδεύει σε Κολομβία και Αργεντινή. Συμφωνεί με τη Μιγιονάριος αλλά η Ρίβερ του απαντά πως υπάρχει πρόβλημα γιατί η Μπαρτσελόνα έχει ήδη δώσει τις 2 από τις 4 εκατομμύρια πεσέτες. Μπλέξιμο. Η Μπαρτσελόνα έχει συμφωνήσει με τη Ρίβερ Πλέιτ και η Ρεάλ Μαδρίτης με την Μιγιονάριος. Οι Αργεντίνοι πάντως διαμηνύουν στον Σαπόρτα πως αν και εφόσον οι Ισπανοί τα βρουν μεταξύ τους, εκείνοι δεν έχουν θέμα που θα καταλήξει ο Ντι Στέφανο.

Η νίκη της Ρεάλ

Η αγωνία κορυφώνεται με τον Ντι Στέφανο το καλοκαίρι του 1953 να είναι παίκτης της Ρεάλ έως και τον Δεκέμβριο του 1954 και να ανήκει στην Μπαρτσελόνα από την Πρωτοχρονιά του 1955. Ο Σαπόρτα δεν χάνει χρόνο και ταξιδεύει στη Βαρκελώνη. Στην έδρα του μεγάλου αντιπάλου συναντά τον ποδοσφαιριστή. Τον δελεάζει με μεγάλο συμβόλαιο, σημαντικό μισθό και αντίστοιχη προκαταβολή. Ο μύθος θέλει ακόμα και τον σπουδαίο Σαντιάγκο Μπερναμπέου να συναντά τον Ντι Στέφανο.

Ο παίκτης δείχνει Ρεάλ πλέον μετά τις εξελίξεις, η Μιγιονάριος ενημερώνει τη FIFA για το τι συμβαίνει και η Παγκόσμια Ομοσπονδία ζητά από την ισπανική να βγει δελτίο στον παίκτη. Η Μιγιονάριος ήταν η πλευρά που είχε συμφωνήσει με τη Ρεάλ. Ορίζεται διαμεσολαβητής και η απόφαση που βγαίνει μετά τις σχετικές επαφές και συσκέψεις είναι πρωτόγνωρη. Ο Ντι Στέφανο θα παίζει στη Ρεάλ τη σεζόν 1953-54 αλλά και σε αυτή του 1955-56. Το 1955 και το 1957 θα αγωνίζεται στην Μπαρτσελόνα και μετά οι δύο ομάδες θα πρέπει να βρουν μια τελική λύση.

1957 was the year of Alfredo Di Stéfano! ✨ #ballondor https://t.co/WPaWttkiDU

— Ballon d'Or (@ballondor) July 16, 2024

Η απόφαση σοκάρει. Ουδείς το περίμενε. Οι οπαδοί της Μπαρτσελόνα πιέζουν ώστε να κλείσει ο παίκτης αλλά ο Ντι Στέφανο δε θα δεχόταν να φύγει από τη Ρεάλ για τη Βαρκελώνη και τούμπαλιν. Στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 1953 ο πρόεδρος της Μπαρτσελόνα Ενρίκε Μάρτι παραιτείται. Ο Ντι Στέφανο μετά από περίπου 4 μήνες μακριά από το ποδόσφαιρο, αγωνίζεται και σκοράρει στην ήττα 4-2 της Ρεάλ Μαδρίτης από τη γαλλική Νανσί σε φιλικό ματς.

Δείχνει να είναι εκτός φόρμας αν και βρήκε δίχτυα ενώ εκείνη την περίοδο οι 4-5 μήνες αποχής από το ποδόσφαιρο ήταν τεράστιο διάστημα. Η επιτροπή που ασκεί διοίκηση στην Μπαρτσελόνα βλέποντας και την εξέλιξη αυτή, δηλαδή τον Ντι Στέφανο να παίζει με τη Ρεάλ παίρνει την απόφαση. Παραιτείται της μεταγραφής. Η Ρεάλ Μαδρίτης μάλιστα δίνει 4,4 εκατομμύρια πεσέτες στην Μπαρτσελόνα, σε αυτό το ποσό συμπεριλαμβάνεται και η προκαταβολή που είχε φύγει για τη Ρίβερ Πλέιτ.

Ο Ντι Στέφανο την κάνει «Βασίλισσα»

Αυτό ήταν. Το μεγαλύτερο μεταγραφικό θρίλερ όλων των εποχών είχε λάβει τέλος. Ο Ντι Στέφανο θα έπαιζε στη Ρεάλ Μαδρίτης. Η Μπαρτσελόνα είχε τον δικό της σταρ τον Λάζλο Κουμπάλα και αν και ήθελε πολύ τον Αργεντίνο επιθετικό, υπήρχε η πεποίθηση πως το πρόβλημα δε θα ήταν τόσο μεγάλο. Στις 25 Οκτωβρίου 1953, η Ρεάλ υποδέχεται την Μπαρτσελόνα στο clasico για το πρωτάθλημα. Τα μηνύματα για τους Καταλανούς δεν είναι ενθαρρυντικά, για τους Μαδριλένους ήταν θριαμβευτικά. Ένα μήνα μετά την εμφάνισή του με τη Νανσί, ο Ντι Στέφανο δείχνει πως επιστρέφει. Σκοράρει δυο φορές, η Ρεάλ συντρίβει 5-0 τη μεγάλη της αντίπαλο και στο τέλος τη σεζόν κατακτά τον τίτλο. Είναι το πρώτο πρωτάθλημα από το 1933 και μόλις το τρίτο στην ιστορία της.

Η συνέχεια γνωστή. Με τον Ντι Στέφανο η Ρεάλ κατέκτησε 8 φορές το πρωτάθλημα και 5 φορές το Κύπελλο Πρωταθλητριών.
Από τον κίνδυνο να μην είναι πρωταγωνιστής στο ισπανικό ποδόσφαιρο, γίνεται η «Βασίλισσα» του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Το 1958 στο ρόστερ μπαίνει και ο Φέρεντς Πούσκας ενώ το 1964 η καριέρα του Ντι Στέφανο στη Μαδρίτη ολοκληρώνεται. Το κοντέρ γράφει 216 γκολ σε 282 εμφανίσεις ενώ πολύ αργότερα επιστρέφει στην αγαπημένη του ομάδα για να την προπονήσει σε δύο περιόδους (από το 1982 έως και το 1984 και το 1990-91).

Οι προσωπικές του διακρίσεις δεκάδες, κέρδισε την Χρυσή Μπάλα το 1957 και το 1959 ενώ το 1989 του απονεμήθηκε η «Σούπερ Χρυσή Μπάλα» ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής των προηγούμενων τριών δεκαετιών.

«Είμαι νικητής για αυτό επέλεξα τη Ρεάλ»

Για τη μεταγραφη του Ντι Στέφανο στη Ρεάλ Μαδρίτης και την... αρπαγή του από την Μπαρτσελόνα έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά. Συνωμοσιολογίες, άρθρα, ντοκιμαντέρ. Πολλοί μιλούν για εμπλοκή του καθεστώτος του Φράνκο, ειδικά μέσα στις επιτροπές και τους φορείς που θα έπρεπε να αποφασίσουν για το μέλλον του παίκτη. Η ιστορία πάντως έγραψε πως ήταν η πιο επιδραστική μεταγραφή στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Ο Ντι Στέφανο από μόνος του δεν οδήγησε τη Ρεάλ στους θριάμβους που θα έρχονταν. Έφερε όμως την αύρα του νικητή, ήταν ηγέτης εντός και εκτός γηπέδου και η αιτία να υπογράψουν στη συνέχεια και άλλοι μεγάλοι ποδοσφαιριστές στον σύλλογο. Στον Ντι Στέφανο εξάλλου αποδίδεται και η περίφημη φράση «επέλεξα τη Ρεάλ γιατί ήθελα να είμαι νικητής». Αν και τότε η Μπαρτσελόνα είχε περισσότερα πρωταθλήματα από τη μεγάλη της αντίπαλο.

Όταν ο μεγάλος σκόρερ πέθανε στις 7 Ιουλίου 2014 σε ηλικία 88 ετών, ο πρόεδρος της «Βασίλισσας» Φλορεντίνο Πέρεθ στον επικήδειο λόγο του είπε μια πρόταση που έχει μείνει στην ιστορία: «Ο Ντι Στέφανο είναι η Ρεάλ Μαδρίτης».
Αυτό και μόνο αρκεί για να καταδείξει πως τα γεγονότα που ξεκίνησαν το 1952 με εκείνο το τουρνουά για τα 50 χρόνια της Ρεάλ και έληξαν τον Οκτώβριο του 1953, άλλαξαν για πάντα τη μοίρα των δύο μεγάλων συλλόγων.