Από
τη ΔΕΘ και το πακέτο της οικονομίας, ο
Κυριάκος Μητσοτάκης περνά την Τρίτη στα εθνικά και στην Ανατολική Μεσόγειο, με ένα ταξίδι στην
Αίγυπτο που αποκτά ιδιαίτερο βάρος λόγω της συγκυρίας.
Ο πρωθυπουργός θα έχει συνάντηση με τον
Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, με την Αθήνα να αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην απευθείας επικοινωνία των δύο ηγετών σε μια περίοδο αυξημένης κινητικότητας στην περιοχή.
Το timing έχει τη σημασία του και για την ελληνική πλευρά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μεταβαίνει στην Αίγυπτο λίγες ημέρες αφότου
έστειλε νέο αυστηρό μήνυμα στην Άγκυρα, βάζοντας στο ευρωπαϊκό τραπέζι τόσο το casus belli όσο και την πρόσφατη κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο και συνδέοντας ευθέως τη συμμετοχή τρίτων χωρών στο SAFE με τον σεβασμό των συμφερόντων ασφαλείας των κρατών-μελών.
Σε αυτό το περιβάλλον, η σχέση με την Αίγυπτο αποτελεί για την Αθήνα μία από τις σταθερές της πολιτικής της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το κεκτημένο της συμφωνίας του 2020
Η βάση υπάρχει και είναι ισχυρή. Η
μερική οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας και Αιγύπτου το 2020 παραμένει ένα από τα σημαντικότερα διπλωματικά κεκτημένα των τελευταίων ετών, ενώ τον Μάιο του 2025 οι δύο χώρες αναβάθμισαν και θεσμικά τις σχέσεις τους σε Στρατηγική Εταιρική Σχέση.
Η Αθήνα θέλει αυτή η σχέση να συνεχίσει να παράγει αποτελέσματα σε μια περίοδο κατά την οποία το Κάιρο ανοίγει παράλληλα τους διαύλους του με την Άγκυρα.
Η ελληνοαιγυπτιακή σχέση δεν αντιμετωπίζεται στο Μαξίμου ως μια σχέση που προϋποθέτει «αποκλειστικότητα». Η βελτίωση των σχέσεων Αιγύπτου και
Τουρκίας παρακολουθείται, ωστόσο, με προσοχή, καθώς τους τελευταίους μήνες οι δύο χώρες έχουν κάνει νέα βήματα προσέγγισης, ακόμη και στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.
Το ελληνικό ενδιαφέρον βρίσκεται αλλού: να παραμείνουν απολύτως σταθερές οι συμφωνίες και οι κοινές παραδοχές που έχουν οικοδομηθεί με το Κάιρο, ιδιαίτερα στα ζητήματα των θαλασσίων ζωνών και του Διεθνούς Δικαίου.
Η Λιβύη στην εξίσωση
Σε αυτή τη συζήτηση μπαίνει και η
Λιβύη, πλέον με μεγαλύτερο ελληνικό ενδιαφέρον από ό,τι πριν από έναν χρόνο.
Αθήνα και Τρίπολη έχουν επανεκκινήσει τις τεχνικές συνομιλίες για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, με τον τρίτο γύρο να έχει πραγματοποιηθεί τον Ιούλιο στην Αθήνα. Για την κυβέρνηση, η επαναφορά της συζήτησης για ΑΟΖ με τη Λιβύη στη βάση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας έχει ιδιαίτερη σημασία και λόγω του τουρκολιβυκού μνημονίου, το οποίο η Ελλάδα θεωρεί άκυρο και ανυπόστατο.
Το Κάιρο έχει τη δική του βαρύτητα στη λιβυκή εξίσωση και ο συντονισμός με την αιγυπτιακή ηγεσία θεωρείται στην Αθήνα κρίσιμος, ειδικά τώρα που οι επαφές με τη λιβυκή πλευρά έχουν μπει ξανά σε τροχιά.
Και το Σινά
Στην ατζέντα βρίσκεται και ένα ζήτημα με ξεχωριστή πολιτική και συμβολική σημασία για την Ελλάδα, η
Μονή της Αγίας Αικατερίνης του
Σινά.
Αθήνα και Κάιρο έχουν πραγματοποιήσει τους προηγούμενους μήνες εντατικές διαβουλεύσεις για την οριστική διευθέτηση του καθεστώτος της Μονής. Η ελληνική επιδίωξη παραμένει σαφής: να κατοχυρωθούν η συνέχεια της μοναστικής κοινότητας, ο χαρακτήρας της Μονής και τα δικαιώματά της.
Το ταξίδι της Τρίτης έρχεται, έτσι, να δώσει συνέχεια σε μια σχέση που η Αθήνα θεωρεί στρατηγική, αλλά και να μετρήσει από κοντά τις νέες ισορροπίες στην περιοχή.
Και για τον Κυριάκο Μητσοτάκη έχει έναν επιπλέον πολιτικό συμβολισμό: σχεδόν αμέσως μετά τη ΔΕΘ και τη μάχη της οικονομίας στο εσωτερικό, το επόμενο ραντεβού είναι με έναν από τους σημαντικότερους συνομιλητές της Ελλάδας στα εθνικά και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Τα βασικά σημεία του background είναι ελεγμένα: η στρατηγική εταιρική σχέση Ελλάδας–Αιγύπτου θεσμοθετήθηκε τον Μάιο του 2025 και στηρίζεται μεταξύ άλλων στη συμφωνία οριοθέτησης του 2020. Οι ελληνολιβυκές τεχνικές συνομιλίες έχουν πράγματι φτάσει σε τρίτο γύρο, τον Ιούλιο του 2026. Επίσης, η προσέγγιση Καΐρου–Άγκυρας έχει προχωρήσει αισθητά μέσα στο 2026, με συμφωνίες και στον αμυντικό τομέα.