Μητσοτάκης στην ΚΟ της ΝΔ: Στη ΔΕΘ μέτρα στήριξης της μεσαίας τάξης, οι υποσχέσεις του δήθεν σοβαρού ΠΑΣΟΚ και ο αδιόρθωτος Τσίπρας

Σε πλήρη εκλογική ετοιμότητα έθεσε τη Νέα Δημοκρατία ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ξεκαθαρίζοντας ταυτόχρονα ότι οι κάλπες θα στηθούν την άνοιξη του 2027 και ότι η κυβέρνηση θα εξαντλήσει τη συνταγματική της θητεία.

«Δεν θα κουραστώ να το λέω: οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027», τόνισε μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ. Έστειλε, ωστόσο, σαφές μήνυμα στους βουλευτές και στον κομματικό μηχανισμό ότι δεν υπάρχει χρόνος για χαλάρωση: «Οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027, αλλά εμείς θα τρέχουμε σαν οι εκλογές να είναι αύριο».

Ο πρωθυπουργός περιέγραψε την επόμενη εθνική αναμέτρηση ως την πιο κρίσιμη μάχη που έχει δώσει έως σήμερα η παράταξη, επαναφέροντας με ένταση το δίλημμα της πολιτικής σταθερότητας.

«Η Κυριακή της κάλπης θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως η κρισιμότερη που έχουμε δώσει μέχρι σήμερα», είπε, καθώς τότε θα κριθεί εάν η χώρα θα συνεχίσει να προοδεύει ή θα χάσει όσα κατέκτησε τα προηγούμενα χρόνια.

«Η Κυριακή είναι μία και μοναδική. Δεν υπάρχουν δοκιμαστικές Κυριακές διαμαρτυρίας, ούτε πρόβα τζενεράλε με δήθεν μηνύματα, ούτε περιθώρια για ρίσκα καταστροφής», υπογράμμισε. Έθεσε ως επιλογή «μία ισχυρή κυβέρνηση φροντίδας, σιγουριάς και αποτελέσματος», προειδοποιώντας ότι η Ελλάδα «δεν αντέχει ούτε πισωγυρίσματα ούτε να αιχμαλωτιστεί σε αδιέξοδα ακυβερνησίας ή διακομματικών παζαριών».

«Η πατρίδα ζητά καθαρές λύσεις, καθαρούς ορίζοντες και ένα σταθερό και έμπειρο χέρι στο τιμόνι της», πρόσθεσε.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιστράτευσε, μάλιστα, το παράδειγμα της παγκόσμιας πρωταθλήτριας Ισπανίας για να περιγράψει την εκλογική στρατηγική της ΝΔ: κατοχή της μπάλας, πρωτοβουλία των κινήσεων, αντοχή στον μαραθώνιο και ομαδικό παιχνίδι.

«Ίσως, με έναν τρόπο, να θυμίζουμε κι εμείς τη νικήτρια του Παγκοσμίου Κυπέλλου, την Ισπανία. Ήθελε να έχει την κατοχή της μπάλας, άρα και την πρωτοβουλία των κινήσεων. Όταν έχεις την μπάλα, εσύ θα βάλεις γκολ», ανέφερε.

«Εμείς έχουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων. Έχουμε καλή φυσική κατάσταση, άρα μπορούμε να αντέξουμε αυτόν τον μαραθώνιο μέχρι τις εκλογές. Έχουμε αντοχή στο σκληρό παιχνίδι και ψυχραιμία απέναντι στους προπηλακισμούς», συνέχισε, υπογραμμίζοντας ότι η ΝΔ λειτουργεί «πρώτα και πάνω απ’ όλα ως ομάδα».

«Οι ομάδες κερδίζουν, όχι οι δήθεν μεμονωμένοι σταρ», ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή του.

Δείτε την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη

Στο ίδιο πολιτικό πλαίσιο ενέταξε και τη φετινή ΔΕΘ, την τελευταία πριν από τις εθνικές εκλογές, την οποία χαρακτήρισε τεστ αξιοπιστίας για όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Προανήγγειλε συγκεκριμένες παρεμβάσεις για τη στήριξη της μεσαίας τάξης, με ιδιαίτερη έμφαση στους ελεύθερους επαγγελματίες, αλλά έκλεισε την πόρτα σε έναν νέο γύρο παροχολογίας.

«Δεν θα ενδώσουμε στον πειρασμό ενός πλεονάσματος παροχολογίας», διεμήνυσε, σημειώνοντας ότι στη Θεσσαλονίκη η κυβέρνηση θα παρουσιάσει το σχέδιό της για την Ελλάδα του 2030 και θα απαντήσει «με την αλήθεια των αριθμών στις κάλπικες υποσχέσεις που κυκλοφορούν».

Ο πρωθυπουργός φωτογράφισε τον Αλέξη Τσίπρα για την πρόταση φορολόγησης του 1% του πλούτου, λέγοντας ότι «είναι οι ίδιοι που φορολόγησαν το 99% των Ελλήνων», ενώ έστρεψε τα πυρά του και προς το ΠΑΣΟΚ.

«Θα δοκιμαστούν οι τζάμπα παροχές που διακινεί η αντιπολίτευση, αλλά και εκείνοι που θέλουν να φαίνονται σοβαροί, με την κοστολόγηση των εξαγγελιών τους», είπε, χαρακτηρίζοντας τη Θεσσαλονίκη «καθρέφτη της αλήθειας για όλους».

Μίλησε ακόμη για ένα «εκρηκτικό κοκτέιλ» στη δημόσια ζωή, το οποίο συνθέτουν οι ακοστολόγητες παροχές, η δημαγωγική σκανδαλολογία και ένας τυφλός αντικυβερνητισμός που, όπως είπε, αποκτά ενίοτε και προσωπικά χαρακτηριστικά.

Κατηγόρησε ένα «τοξικό κέντρο» ότι επιχειρεί να ενώσει μια «ετερόκλητη Βαβέλ» με μοναδικό στόχο την κυβέρνηση και τη Νέα Δημοκρατία, ενώ χαρακτήρισε το ΠΑΣΟΚ «δήθεν σοβαρό» κόμμα που «θυμήθηκε να υποσχεθεί δωρεάν εισιτήρια στους νέους».

Ιδιαίτερα σκληρή ήταν η επίθεση του πρωθυπουργού στη Χαριλάου Τρικούπη και για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ο κ. Μητσοτάκης χαρακτήρισε τις προτάσεις της ΝΔ «βαθιά τομή για την Ελλάδα του 2030», κατηγορώντας το ΠΑΣΟΚ ότι, παρότι συμφωνεί με περισσότερες από 15 αλλαγές, κρύβεται πίσω από ένα «δειλό “παρών”».

Όπως είπε, η στάση αυτή καθιστά το ΠΑΣΟΚ «απόν από τη μάχη για τον εκσυγχρονισμό και την πρόοδο», ναρκοθετεί τη δυνατότητα μιας συλλογικής θεσμικής αναγέννησης και τοποθετεί «τα κομματικά συμπλέγματα πάνω από το εθνικό συμφέρον».

Στις προτάσεις περιλαμβάνονται η αλλαγή του τρόπου διερεύνησης ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών υπουργών, ώστε η Βουλή να μη μετατρέπεται σε δικαστήριο κομματικών σκοπιμοτήτων, ο επαναπροσδιορισμός της μονιμότητας στο Δημόσιο, η συνταγματική θωράκιση έναντι δημοσιονομικών εκτροπών και ετεροχρονισμένων φόρων, η κατοχύρωση της στέγης ως υποχρέωσης της Πολιτείας, η ενίσχυση του ρόλου της Δικαιοσύνης στην επιλογή της ηγεσίας της και η συνταγματική κατοχύρωση των μη κρατικών πανεπιστημίων.

Για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε ότι «κατέρρευσε ένας πύργος από λάσπη», μετά την αρχειοθέτηση των υποθέσεων εννέα από τους 13 βουλευτές της ΝΔ. Κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι «κρέμασε μια ολόκληρη παράταξη στα μανταλάκια του ψέματος και της διαβολής» και υπεραμύνθηκε της απόφασης να μεταφερθεί η αρμοδιότητα των πληρωμών στην ΑΑΔΕ.

Αναφερόμενος, τέλος, στην οικονομία και την ακρίβεια, αναγνώρισε ότι η ένταση στα Στενά του Ορμούζ μπορεί να προκαλέσει νέες αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου και της ενέργειας. Διαβεβαίωσε, ωστόσο, ότι η κυβέρνηση θα εξαντλήσει κάθε δυνατότητα παρέμβασης, τόσο στην αγορά καυσίμων όσο και στα βασικά προϊόντα των σούπερ μάρκετ.

Τσιάρας: Να θωρακιστεί ο ρόλος του βουλευτή

«Φρένο» στην ποινικοποίηση της πολιτικής εκπροσώπησης ζήτησε ο Κώστας Τσιάρας, βάζοντας στην κλειστή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ το ερώτημα που άφησε πίσω της η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ: μέχρι πού φτάνει ο ρόλος του βουλευτή και από ποιο σημείο η παρέμβασή του για έναν πολίτη μπορεί να μετατρέπεται σε κατηγορία.

Ο τέως υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης υπογράμμισε ότι από τη «γνωστή περιπέτεια του ΟΠΕΚΕΠΕ» αναδείχθηκε ένα κρίσιμο θεσμικό ζήτημα, το οποίο, όπως είπε, δεν μπορεί να μείνει αναπάντητο.

«Ποιος είναι ο ρόλος του βουλευτή, μέχρι πού φτάνει ο βουλευτής και ποια είναι η αρμοδιότητά του;» ανέφερε, θέτοντας ευθέως θέμα θωράκισης της κοινοβουλευτικής λειτουργίας.

«Αν ποινικοποιείται η απάντηση που πρέπει να δώσει ο βουλευτής σε έναν πολίτη για ένα ζήτημα, είναι κάτι που θα πρέπει να το διευθετήσουμε. Πρέπει να είναι θωρακισμένος ο ρόλος του βουλευτή», τόνισε.

Ο Κώστας Τσιάρας έστειλε, παράλληλα, μήνυμα πολιτικής αντεπίθεσης προς τα στελέχη της ΝΔ, ζητώντας να μπει ξανά στο επίκεντρο η σύγκριση με το 2019.

«Υπάρχει κάποιος που αμφισβητεί ότι οι πολίτες έχουν ανεβάσει σε πολλά επίπεδα το βιοτικό τους επίπεδο;» διερωτήθηκε και πρόσθεσε: «Πρέπει να θυμίσουμε σε κάθε συμπολίτη μας πού βρισκόμασταν το 2019 και ότι η ζωή του έχει γίνει καλύτερη».

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Στράτος Σιμόπουλος ζήτησε «σκληρό» ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή, θέσπιση ακατάσχετου επαγγελματικού λογαριασμού, αλλά και τη θέσπιση της έννοιας του ευάλωτου επαγγελματία. Επίσης, ζήτησε τη μετατροπή από πλημμέλημα σε κακούργημα κάποιας μορφής καταλήψεων (π.χ. για αντιεξουσιαστές).

Πάντως, με το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή διαφώνησε στην παρέμβαση του ο βουλευτής Γιώργος Βλάχος.  “Ομάδα είμαστε και δεν βλέπω τάση στην ΚΟ για κάτι τέτοιο’, ανέφερε ο κ. Μητσοτάκης απαντώντας, με τον κ. Βλάχο να τονίζει επίσης ότι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί δεν απαντούν τις ερωτήσεις των βουλευτών.

Παρέμβαση Στυλιανίδη

Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης, πήρε τον λόγο και είπε τα εξής: «Ένα από τα στοιχεία της κοινοβουλευτικής υπεροχής, είναι το περιθώριο που μας δώσατε να εκφραστούμε κατά συνείδηση στην πρώτη κοινοβουλευτική ομάδα, δεν έχει πλειοψηφία αυτή η άποψη και θα μπορούσαμε να μην το υποστηρίξουμε καθόλου για να μην ισχυριστούν ψευδώς οι αντίπαλοί μας ότι θα το καταψηφίσουν. Αυτή η παρέμβαση που κάνατε είναι πολύ σημαντική και δείχνει την ποιοτική διαφορά μας με τους αντιπάλους μας».

Επιπρόσθετα ο κ. Στυλιανίδης σημείωσε: «Δώσατε ελευθερία συνείδησης στους βουλευτές, και μέσα από την ελευθερία συνείδησης που δώσατε στους βουλευτές δημιουργείται μία καλή πρόταση για το μέλλον. Και αυτή είναι υπέροχη μας και το συγκριτικό μας πλεονέκτημα στη συζήτηση που θα ξεκινήσει από την Πέμπτη. Η βάση στην οποία χτίζει τα επιχειρήματα της η αντιπολίτευση είναι η καχυποψία και προσωποποιημένη επίθεση σε υπουργούς, σε εσάς και σε στελέχη μας λόγω ένδειας επιχειρημάτων, το κύριο στοιχείο του λόγου τους ήταν ο αρνητισμός και η έλλειψη επιστημονικής τεκμηρίωσης σε αυτά τα οποία ισχυρίζονται. Δεν προσέγγισαν θεσμικά και γόνιμα αυτό το διάλογο όπως γίνεται πάντοτε από το 1975 μέχρι σήμερα, αντιθέτως η λογική τους ήταν μιας μικροκομματικής και διαχειριστικής αντιπαράθεσης της τρέχουσας επικαιρότητας. Η κορύφωση αυτής της συμπεριφοράς, ήταν για παράδειγμα το άρθρο 16.

Η σημερινή έκθεση, είναι ένα όπλο ισχυρό για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, με βαριά επιχειρήματα που αποτελούν βαθιά τομή και συμπληρώνουν ένα θεσμικό πλαίσιο που δημιούργησε σταθερότητα στη χώρα και του δίνουν καύσιμο και φτερά για να καθοδηγήσει και την επόμενη γενιά πολιτικών φέροντας στο κέντρο του ενδιαφέροντος τον Έλληνα, τον πολίτη και τον άνθρωπο».

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταρχάς χαίρομαι διότι πια οι συναντήσεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδος αποκτούν μια πολύ χρήσιμη τακτικότητα και με αυτόν τον τρόπο, Μάξιμε, θα συνεχίσουμε έως και το πέρας αυτής της κοινοβουλευτικής μας θητείας. Πραγματικά θεωρώ πολύ γόνιμες τις συζητήσεις τις οποίες κάνουμε και πολύ ουσιαστικό τον διάλογο τον οποίο έχουμε καταφέρει να κατακτήσουμε.

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μία αναφορά που αφορά τη θλιβερή επέτειο των 52 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, η οποία συμπίπτει με τη σημερινή μας συνεδρίαση.

Σήμερα, λοιπόν, τιμούμε τη μνήμη των ηρώων που θυσιάστηκαν για την ελευθερία απέναντι στη βία των όπλων. Με την Ελλάδα αμετακίνητη στο πλευρό της Κυπριακής Δημοκρατίας, πιστή πάντα στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου αλλά και στις αποφάσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, αρνούμενη τα τετελεσμένα και διεκδικώντας σταθερά μια δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική διευθέτηση του Κυπριακού ζητήματος.

Εκφράζω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών θα επισκεφτεί την επόμενη εβδομάδα την Κύπρο και προσδοκώ ότι προς το τέλος της θητείας του θα υπάρξει μια καινούργια δυναμική ουσιαστικών συζητήσεων, την οποία και η Ελλάδα πάντα στηρίζει.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως είπε και ο Μάξιμος, η σημερινή μας συνάντηση επικεντρώνεται σε δύο κομβικά ζητήματα: τη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης, η οποία ολοκληρώνεται, αλλά και την προετοιμασία των θέσεών μας για τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο.

Είναι δύο πεδία σχετικά με τα οποία η εισήγησή μου θα είναι σχετικά σύντομη, γιατί το πρώτο ζητούμενο είναι πάντα η κατάθεση των δικών σας απόψεων, πάντα με βάση την επαφή σας με την κοινωνία.

Σε ό,τι αφορά τώρα το Σύνταγμα, αναμφίβολα οι αλλαγές τις οποίες έχει επεξεργαστεί η παράταξή μας συνιστούν, πιστεύω, μια βαθιά τομή για την Ελλάδα του 2030, συγχρονίζοντας το βήμα της με τις απαιτήσεις των καιρών.

Ταυτόχρονα, όμως, της προσδίδουν και το θεσμικό βάθος ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους, θεραπεύοντας διαχρονικές υστερήσεις και ανοίγοντας τον δρόμο για αναγκαίες μεταρρυθμίσεις.

Έτσι, στο εξής αλλάζει, επιτέλους, η έρευνα για τυχόν ποινικές ευθύνες κυβερνητικών μελών, ώστε η Βουλή να μην μετατρέπεται σε ένα δικαστήριο, με βάση τις κομματικές σκοπιμότητες.

Επαναπροσδιορίζεται, επίσης, η έννοια της μονιμότητας στο Δημόσιο, μέσω της σύνδεσής της με την αξιολόγηση των υπηρεσιών του, ενώ και η χώρα θωρακίζεται μόνιμα από τον κίνδυνο των δημοσιονομικών εκτροπών τις οποίες, δυστυχώς, έζησε στο παρελθόν και τόσο πολύ την πλήγωσαν.

Παράλληλα, ο πολίτης προστατεύεται από την επιβολή ετεροχρονισμένων φόρων, η προσιτή στέγη καθίσταται πλέον υποχρέωση της πολιτείας και η Δικαιοσύνη αποκτά η ίδια πια πολύ μεγαλύτερο ρόλο στην επιλογή της ηγεσίας της.

Τα μη κρατικά πανεπιστήμια αποκτούν και στον τόπο μας συνταγματική «σφραγίδα» και η δημόσια ζωή «οπλίζεται» με μέριμνες απέναντι σε προκλήσεις της εποχής, όπως η κλιματική κρίση και η τεχνολογική επέλαση, η επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης.

Και κινητήριος μοχλός αυτής της προσπάθειας ήταν η παραγωγική δουλειά του Ευριπίδη Στυλιανίδη και όλης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ευχαριστώ πολύ, Ευριπίδη, για την εξαιρετική δουλειά, χάρη στην οποία ακόμα και διαφορετικές προσεγγίσεις σε ορισμένες διατάξεις αξιοποιήθηκαν για την οριστική μας πρόταση.

Και με τον τρόπο αυτό συμπληρώνουμε μία διαδρομή ωριμότητας, συνέπειας και ευθύνης. Είναι μία διαδρομή που δεν περιορίζεται στο νομοθετικό έργο, αλλά αποτυπώνεται και στη συνολική πορεία της θεσμικής ενδυνάμωσης της χώρας. Είναι κάτι το οποίο επιβεβαιώνει και η ετήσια έκθεση του κράτους δικαίου που δημοσιεύτηκε πρόσφατα.

Το κεντρικό της μήνυμα είναι σαφές: η Ελλάδα καταγράφει μία συστηματική και σταθερή πρόοδο σε όλα τα πεδία λειτουργίας των θεσμών. Και αυτή είναι η καλύτερη απάντηση απέναντι στην ισοπεδωτική κριτική της αντιπολίτευσης.

Σε ό,τι αφορά την αντιπολίτευση -και θα συμφωνήσω εδώ με αυτά τα οποία είπε ο Μάξιμος-, η εικόνα υπήρξε απογοητευτική, ειδικά από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ. Γιατί την τυφλή άρνηση των υπόλοιπων κομμάτων της αντιπολίτευσης μπορώ να πω ότι την περίμενα, ήταν μάλλον αναμενόμενη. Όμως, είναι απαράδεκτο ένα θεσμικό -υποτίθεται- κόμμα, το οποίο ουσιαστικά συμφωνεί με παραπάνω από 15 από τις προτάσεις τις οποίες κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία, να κρύβεται πίσω από ένα δειλό «παρών».

Ένα «παρών» το οποίο τελικά κάνει το ΠΑΣΟΚ απόν από την μάχη για τον εκσυγχρονισμό και την πρόοδο της πατρίδας. Λυπάμαι ειλικρινά, καθώς μια τέτοια στάση ναρκοθετεί τον δρόμο προς μια συλλογική θεσμική αναγέννηση, τοποθετώντας τα κομματικά συμπλέγματα πάνω από το εθνικό συμφέρον.

Και αυτό να ξέρετε ότι θα το καταγράψει η Ιστορία, δείχνοντας παράλληλα και στην κοινή γνώμη, στους πολίτες, ποιο κόμμα θέλει και μπορεί να συγκρουστεί με τις αγκυλώσεις του χθες και ποιες δυνάμεις προτιμούν να παραμείνουν αμήχανοι θεατές.

Σε κάθε περίπτωση, εμείς εξακολουθούμε να εστιάζουμε στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, σε ορατές λύσεις, σε πραγματικά προβλήματα.

Γι’ αυτό και στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης θα είμαστε συγκεκριμένοι στο σχέδιό μας για την Ελλάδα του 2030, με άμεσα μέτρα αλλά και με μεταρρυθμίσεις μακράς πνοής, οι οποίες αποδίδουν σταδιακά. Όπως και με δράσεις που εσείς έχετε να προτείνετε, μεταφέροντας τον παλμό των περιφερειών σας. Έτσι, από αύριο το γραφείο του Αντιπροέδρου θα υποδέχεται τις δικές σας εισηγήσεις ανά τομέα κυβερνητικής δράσης.

Αυτό το οποίο μπορώ για την ώρα να πω είναι πως οι ανακοινώσεις μας θα αφορούν πρωτίστως τη στήριξη της μεσαίας τάξης, με ιδιαίτερη έμφαση αυτή τη φορά στους ελεύθερους επαγγελματίες και στους μικρομεσαίους.

Από την άλλη μεριά, μην περιμένετε έναν κατάλογο μόνο αιτήσεων- εξαγγελιών. Αυτό το οποίο πρέπει να αναμένετε είναι έναν οδικό χάρτη για τα επόμενα χρόνια. Την περιγραφή του τρόπου με τον οποίον η συλλογική ανάπτυξη θα μετατρέπεται ολοένα και πιο πολύ σε ατομική ευημερία για όλους. Με άλλα λόγια, την παρουσίαση ενός ταξιδιού που θα οδηγεί με ρεαλισμό σε μια Ελλάδα που, παρά τις δυσκολίες, παρά τις πρωτοφανείς γεωπολιτικές ανακατατάξεις, θα προκόβει και θα αισιοδοξεί.

Δεν θα ενδώσουμε στον πειρασμό ενός πλεονάσματος παροχολογίας. Θέλω να θυμίσω ότι δεν το έκανα ούτε το 2018, όταν η νίκη μας στις εθνικές εκλογές ήταν περίπου προεξοφλημένη. Δεν το έκανα ούτε το 2022, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Δεν θα το κάνω και τώρα.

Πάνω απ’ όλα, η φετινή Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης, η τελευταία Διεθνής Έκθεση πριν από τις εκλογές της άνοιξης, θα είναι για την παράταξή μας, αλλά και για όλες τις πολιτικές δυνάμεις, ένα τεστ αξιοπιστίας.

Και εκεί θα απαντήσουμε, με την αλήθεια των αριθμών, στις κάλπικες υποσχέσεις που κυκλοφορούν. Εκεί θα κριθούν όσοι λένε ότι θα φορολογήσουν το 1% του πλούτου. Είναι οι ίδιοι, βέβαια, οι οποίοι φορολόγησαν το 99% των Ελλήνων, μειώνοντας μόνο τους φόρους στα καζίνο.

Είναι και οι ίδιοι -όπως μάθαμε σε ένα πολύ ενδιαφέρον πρόσφατο ντοκιμαντέρ για την περίοδο του 2015- που αρνήθηκαν την τότε πρόταση του Jean-Claude Juncker να φορολογηθούν εκτάκτως οι εφοπλιστές για να «τσακίσουν» τη μεσαία τάξη στους φόρους.

Στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης, όμως, θα δοκιμαστούν και οι τζάμπα παροχές που διακινεί η αντιπολίτευση. Όπως θα δοκιμαστούν και εκείνοι οι οποίοι ενώ θέλουν να φαίνονται σοβαροί, αρνούνται μετ’ επιτάσεως την κοστολόγηση των εξαγγελιών τους.

Δεν πέρασε, μάλιστα, πολύς καιρός που εδώ, σε αυτή την αίθουσα, ακούστηκε ακόμα από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ότι το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, προσέξτε, κάνει «μπακάλικους» υπολογισμούς.

Με άλλα λόγια, η Θεσσαλονίκη θα είναι φέτος ο «καθρέφτης της αλήθειας» για όλες και για όλους.

Και, αγαπητοί συνάδελφοι, η χώρα έχει πράγματι σήμερα περισσότερο παρά ποτέ ανάγκη από έναν τέτοιο «καθρέφτη αλήθειας», καθώς το πολιτικό κλίμα διαπερνούν καθημερινά φήμες και συνθήματα, προπαγάνδα, εντυπώσεις.

Και, όπως είπε και ο Μάξιμος, μόλις πρόσφατα άλλωστε κατέρρευσε ένας ακόμα «πύργος από λάσπη» τον οποίο έχτιζε επί μήνες η αντιπολίτευση γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Για να φανεί τι άραγε στο τέλος; Πράγματι, όπως είχαμε το θάρρος να αναγνωρίσουμε, στον Οργανισμό αυτό υπήρχαν διαχρονικές παθογένειες του «βαθέος κράτους», με αστοχίες, διακομματικές καθυστερήσεις, πελατειακές σχέσεις.

Αναλάβαμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι -και το έκανα και εγώ ο ίδιος- με θάρρος το βάρος της ευθύνης που μας αναλογούσε. Όμως, εμείς ήμασταν αυτοί που αφού εξαντλήσαμε όλα τα άλλα μέσα -και νομίζω ότι οι Υπουργοί οι οποίοι χειρίστηκαν το χαρτοφυλάκιο αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά-, αποφασίσαμε να αντιμετωπίσουμε ριζικά το πρόβλημα, με το να καταργήσουμε ουσιαστικά τον ΟΠΕΚΕΠΕ και να μεταφέρουμε την αρμοδιότητα της πληρωμής των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων στην ΑΑΔΕ.

Θέλω να θυμίσω ότι απέναντι σε αυτή τη μεταρρύθμιση, η οποία τόσο πολύ αμφισβητήθηκε, όλα τα κόμματα, τα οποία κόπτονται υποτίθεται για τη διαφάνεια στην καταβολή των αγροτικών αποζημιώσεων, ήταν απέναντι. Μόνοι μας ψηφίσαμε αυτή τη σημαντική μεταρρύθμιση.

Ξέρω πολύ καλά, θυμάμαι και μία σύσκεψη την οποία κάναμε στο Μέγαρο Μαξίμου -πρόταση τότε των συναδέλφων της επιτροπής που συμμετέχουν στην αναμόρφωση του πρωτογενούς τομέα- ήρθαν οι συνάδελφοι και μας μετέφεραν, όχι μόνο σε εμένα αλλά και στους συναρμόδιους Υπουργούς, μία σειρά από προβλήματα τα οποία υπήρχαν στις πληρωμές, αναμενόμενα προβλήματα.

Και βέβαια, πολλά από αυτά, όχι όλα, αλλά πολλά από αυτά τα προβλήματα λύθηκαν. Και αποδείξαμε στις πληρωμές οι οποίες έγιναν στα τέλη Ιουνίου ότι μπορούμε να κάνουμε πληρωμές με διαφάνεια, από τις οποίες τελικά ωφελημένη είναι η μεγάλη πλειοψηφία των έντιμων αγροτών. Την κερδίζουμε αυτή τη μάχη.

Έχουμε ένα νέο, σύγχρονο και δίκαιο σύστημα. Αυτή είναι η μεγάλη μεταρρύθμιση. Αυτό ήταν και το πρόβλημα το οποίο κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε. Αλλά πάνω σε αυτό το πραγματικό πρόβλημα με ευθύνες, θα το ξαναπώ, και της παράταξής μας, μία ολόκληρη παράταξη «κρεμάστηκε στα μανταλάκια» του ψέματος και της διαβολής.

Οι ιστορικές και διαχρονικές αρρυθμίες ονομάστηκαν, αυθαίρετα, «σκάνδαλα». Δεκατρείς συνάδελφοί μας κατηγορήθηκαν άδικα, ενώ η κυβέρνηση χαρακτηρίστηκε «υπόδικη» από κόμματα των οποίων οι βουλευτές έχουν διπλάσιες και τριπλάσιες άρσεις ασυλίας για πιθανά παραπτώματα.

Και «οι εργολάβοι της τοξικότητας», ειδικά σε αυτή την αίθουσα, οφείλουν, λοιπόν, να αναλογιστούν πώς διέσυραν με αυτόν τον τρόπο τους συναδέλφους τους με αυτές τις αθλιότητες.

Εννιά στους 13 συναδέλφους, θυμάστε, είναι πολύ βολικά αυτά πάντα στα τηλεοπτικά παράθυρα, βγαίνουν με αυτά τα κεφαλάκια βλέπετε εδώ, χωρίς να υπάρχει εκεί καμία μέριμνα για το τεκμήριο της αθωότητας. Το τεκμήριο της αθωότητας φαίνεται ότι αφορά μόνο ακροαριστερούς μπαχαλάκηδες, τότε όλοι κόπτονται για το τεκμήριο της αθωότητας. Αλλά για τους δικούς μας βουλευτές δεν υπήρξε καμία κουβέντα, ήταν εκ των προτέρων ένοχοι.

Λοιπόν, εννιά στους 13, η υπόθεσή τους αρχειοθετήθηκε. Να κάνω ξεχωριστή αναφορά στο γεγονός ότι αναγκάστηκα να κάνω δεκτές τις παραιτήσεις τριών συναδέλφων από το Υπουργικό Συμβούλιο, οι οποίοι με ευθιξία είπαν ότι «δεν μπορούμε να είμαστε Υπουργοί, όταν διερευνάται μια υπόθεσή μας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία».

Και όμως, οι υποθέσεις αυτές σήμερα αρχειοθετήθηκαν. Και τέσσερις υποθέσεις ακόμα, κι εγώ εκφράζω την ευχή ότι με τη νομοθετική ρύθμιση την οποία εμείς εισάγαμε, πολύ γρήγορα οι υποθέσεις αυτές θα τελεσιδικήσουν.

Και βέβαια, δεν είναι τα μόνα τα οποία ακούσαμε. Το «κυβερνήσεις υποδίκων» είναι μάλλον το πιο «light» από αυτά τα οποία έχουμε ακούσει τελευταία -έτσι δεν είναι;- σε αυτή την αίθουσα; «Προδότες», «μαφίες», «εγκληματικές οργανώσεις».

Είναι όλοι αυτοί οι οποίοι, δυστυχώς, προσφέρουν ιδεολογικό «οξυγόνο» στις φλόγες της βίας. Για να φτάνουμε έτσι σε εμπρησμούς και σε δολοφονίες, όπως αυτή της Βάγιας Νέστορα.

Θέλω εδώ να συγχαρώ πραγματικά τις διωκτικές αρχές, οι οποίες κατάφεραν, μέσα από μία εξαιρετικά συστηματική δουλειά, να οδηγήσουν στη Δικαιοσύνη τους φερόμενους ως δράστες αυτής της απεχθούς δολοφονίας. Ταυτόχρονα, 16 χρόνια μετά, αναζητώντας νέα στοιχεία και χρησιμοποιώντας νέες τεχνολογίες, να αισθάνονται ότι έχουν επαρκές υλικό για να οδηγήσουν στη Δικαιοσύνη και τους δολοφόνους που στοίχισαν την ζωή σε τρεις συμπολίτες μας, εκείνη την μαύρη μέρα του Μαΐου του 2010, όταν κάηκε η Marfin.

Αλλά εκεί δεν είδα, δυστυχώς, τόσα χρόνια τώρα, το ίδιο ενδιαφέρον και την ίδια διάθεση από κόμματα αυτού του κοινοβουλίου να απορρίψουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο αυτές τις μορφές βίας, που δυστυχώς για τόσα χρόνια έκαναν αισθητή την παρουσία τους στη χώρα μας.

Επιμένω, όπως βλέπετε, διότι αυτό το «δηλητήριο» του λαϊκισμού και της τοξικότητας αποτελεί πια, ας μην κοροϊδευόμαστε, μια συνειδητή πολιτική επιλογή των αντιπάλων μας.

Ένα γαϊτανάκι από ψεύτικα σενάρια που επιστρατεύονται με έναν σκοπό και μόνο: τη φθορά της κυβέρνησης. Ταυτόχρονα, όμως, αναδεικνύουν και ένα «γκρίζο σύννεφο», το οποίο παρουσιάζει μια εικόνα της χώρας η οποία είναι τελείως διαφορετική από αυτό το οποίο βιώνουν οι πολίτες.

Εμείς ποτέ δεν κρύψαμε ότι σήμερα υπάρχουν μεγάλα προβλήματα τα οποία καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τη συνολική πρόοδο της ελληνικής οικονομίας, τη μείωση της ανεργίας από το 18% στο 8%, τους ρυθμούς ανάπτυξης που είναι πολύ υψηλότεροι από αυτούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το γεγονός ότι το χρέος μας -και δεν θα κουραστώ να το λέω- μειώνεται με τους πιο γρήγορους ρυθμούς, ως ποσοστό του ΑΕΠ, από αυτό οποιασδήποτε χώρας στην ιστορία του ΟΟΣΑ και ότι ταυτόχρονα -με αυτή τη δημοσιονομική πειθαρχία, επιβεβλημένη, διότι δεν μπορούμε να κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές το χρέος το οποίο κάποιοι κληροδότησαν σε εμάς- μπορούμε να αυξάνουμε μισθούς, να αυξάνουμε συντάξεις και στοχευμένα να μειώνουμε τα φορολογικά βάρη. Αυτή είναι η επιτυχία της οικονομικής μας πολιτικής.

Όλα αυτά η αντιπολίτευση επιχειρεί να τα σβήσει, μαζί με αυτή την πολύ δύσκολη διαδρομή από την Ελλάδα της πτώχευσης στην Ελλάδα της προόδου. Ενώ, ταυτόχρονα, επιδιώκει να εμφανίζει όλες τις αρνητικές συνέπειες διεθνών κρίσεων ως δήθεν αποτέλεσμα κυβερνητικών επιλογών.

Τα γεγονότα, όμως, είναι αμείλικτα και εμείς οφείλουμε -θα βρεθείτε στις εκλογικές σας περιφέρειες ενόψει του καλοκαιριού-, να είμαστε έτοιμοι να τα εξηγήσουμε, με αλήθεια και με πειστική ερμηνεία.

Έχουμε, δυστυχώς, μια νέα έξαρση της έντασης στα Στενά του Ορμούζ. Αναπόφευκτα αυτή η ένταση -που δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει, ούτε αυτή τη στιγμή ξέρουμε αν θα κλιμακωθεί, ούτε μπορούμε σε καμία περίπτωση να πιστεύουμε ότι εμείς ως Ελλάδα μπορούμε να ελέγξουμε τις εξελίξεις ή με κάποιον μαγικό τρόπο να παραμείνουμε ανεπηρέαστοι από τις διεθνείς οικονομικές επιπτώσεις αυτής της έξαρσης- θα οδηγήσει νομοτελειακά σε αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου και της ενέργειας.

Και αυτές οι αυξήσεις, ναι, θα μεταφερθούν σε ανατιμήσεις σε καύσιμα, στις μεταφορές, αλυσιδωτά σε όλα τα προϊόντα. Το ερώτημα είναι, καταρχάς: τι μπορούμε εμείς να κάνουμε ως γραμμή άμυνας απέναντι σε μια πραγματικότητα την οποία σίγουρα δεν μπορούμε να ελέγξουμε, οφείλουμε όμως να προσπαθήσουμε να τη διαχειριστούμε με όσο το δυνατόν καλύτερο τρόπο, έτσι ώστε να δημιουργούμε διαρκώς «αναχώματα» απέναντι στην εισαγόμενη ακρίβεια.

Ναι, εδώ η ακρίβεια είναι εισαγόμενη. Η αύξηση του πληθωρισμού των τελευταίων μηνών οφείλεται αποκλειστικά στις αυξήσεις των τιμών των καυσίμων.

Και εξαντλούμε κάθε δυνατή παρέμβαση. Το κάναμε, σε μία συναντίληψη με τα διυλιστήρια, μειώνοντας τις τιμές διύλισης μέχρι τα τέλη Αυγούστου. Ξέρω ότι κατά πάσα πιθανότητα οι πολίτες δεν θα δουν αυτή τη μείωση στην αντλία, όμως αν δεν υπήρχε αυτή η μείωση, θα έβλεπαν αύξηση.

Ούτε μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι και αυτή η μείωση την οποία πετύχαμε θα μας επιτρέψει τελικά να συγκρατήσουμε τις τιμές των καυσίμων. Δεν μπορούμε να καθορίσουμε εμείς τις τιμές των διεθνών αγορών.

Έχουμε κάνει, όμως, μία μεγάλη προσπάθεια και στο σούπερ μάρκετ, με μία συναντίληψη, πάλι, για ένα «πάγωμα» των τιμών και μία σταθερή αποκλιμάκωση τιμών σε βασικά αγαθά από τον Σεπτέμβριο.

Συνεχίζουμε τις παρεμβάσεις μας για το στεγαστικό. Θέλω να θυμίσω ότι και αυτόν τον Νοέμβριο -και καλό είναι να το υπενθυμίζουμε-, θα επιστρέψουμε ένα ολόκληρο ενοίκιο σε όλους τους ενοικιαστές στη χώρα, μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις δημοσίων υπαλλήλων θα επιστρέψουμε δύο ενοίκια.

Αυτό προφανώς δρα και ως ένα πρόσθετο κίνητρο οι ενοικιαστές να πιέζουν τους ιδιοκτήτες, έτσι ώστε να δηλώνεται ολόκληρο το ενοίκιο. Εξάλλου, οι ιδιοκτήτες είναι ωφελημένοι από την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης. Έχουμε βάλει και ενδιάμεσο φορολογικό συντελεστή στα ενοίκια. Με αυτό τον τρόπο και «ασπρίζει» ένα κομμάτι της οικονομίας και ο ενοικιαστής έχει μεγαλύτερο όφελος, διότι θα επιστρέφεται όλο το ενοίκιο το οποίο καταβάλλει και το κράτος τελικά θα εισπράττει περισσότερα έσοδα.

Ξέρουμε, βέβαια, ότι αυτές οι πρωτοβουλίες από μόνες τους δεν λύνουν το πρόβλημα, ούτε εδώ ούτε πουθενά στον κόσμο. Θα ξαναπώ, όμως, ότι χωρίς αυτές τις παρεμβάσεις, οι επιπτώσεις θα ήταν πολύ μεγαλύτερες.

Και τελικά απέναντι στον πληθωρισμό υπάρχει μία μόνο διαχρονική, μόνιμη, σταθερή απάντηση και αυτή είναι η σταθερή αύξηση των ονομαστικών μισθών.

Βλέπουμε ήδη ότι στη χώρα μας, είχαμε αναλάβει μία δέσμευση -θέλω να θυμίσω- στις εκλογές του 2023, ότι ο κατώτατος μισθός θα φτάσει τα 950 ευρώ το 2027. Είμαι σίγουρος ότι αυτός ο στόχος θα επιτευχθεί. Ο στόχος του μέσου μισθού πλήρους απασχόλησης στα 1.500 ευρώ έχει ήδη επιτευχθεί.

Και βέβαια, προσθέστε σε αυτή την εξίσωση μια σειρά από σημαντικές μειώσεις φόρων, τις οποίες αυτή η κυβέρνηση νομοθέτησε και τις οποίες οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα, του δημόσιου τομέα, οι νέοι μας τις είδαν ήδη στα εκκαθαριστικά τους από τον Ιανουάριο που μας πέρασε.

Θέλω να θυμίσω ότι οι νέοι μέχρι 25 ετών δεν πληρώνουν καθόλου φόρο και οι νέοι μέχρι 30 ετών πληρώνουν μόνο 9% φόρο. Και ότι για πρώτη φορά ασκήθηκε μία οικονομική πολιτική με γνώμονα την οικογένεια, με σημαντική μείωση του φορολογικού βάρους ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών. Αυτή ήταν η μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση την οποία ανακοινώσαμε πέρυσι στη ΔΕΘ και η οποία ήδη σήμερα υλοποιείται.

Και ο Μάξιμος είπε κάτι το οποίο είναι σωστό: ό,τι έχουμε κάνει αυτόματα θεωρείται περίπου ως δεδομένο και, κατά συνέπεια, οι πολίτες πάντα περιμένουν το επόμενο μέτρο το οποίο θα εξαγγείλουμε.

Ας μην κουραζόμαστε, όμως, κάποια από αυτά να τα επαναλαμβάνουμε και να τα υπενθυμίζουμε. Διότι, θέλω να σας θυμίσω, δεν ήταν καθόλου αυτονόητα.

Το γεγονός ότι με συνετή οικονομική πολιτική καταφέραμε να έχουμε και το 2024 και το 2025 και θα έχουμε και το 2026 ένα δημοσιονομικό πλεόνασμα το οποίο μπορούμε να το αξιοποιήσουμε για περαιτέρω μειώσεις φόρων και στήριξης του διαθέσιμου εισοδήματος, μας καθιστά εξαίρεση σήμερα στην Ευρώπη.

Οι πιο πολλές ευρωπαϊκές χώρες σήμερα αναγκάζονται να αυξήσουν τη φορολογία τους και να μειώσουν τις δαπάνες τους, πολλές γιατί έχουν διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος.

Ακούω συχνά για τη Βουλγαρία. Δείτε λίγο τι οικονομικά στοιχεία ανακάλυψε η καινούργια κυβέρνηση της Βουλγαρίας. Ελλειμμα κοντά στο 6%. Αυτό σημαίνει δραστικές πολιτικές λιτότητας.

Αυτά τα έχουμε αποφύγει στην χώρα μας. Όχι απλά τα έχουμε αποφύγει, αλλά μπορούμε να κάνουμε το ανάποδο: με το υστέρημα των Ελλήνων να στηρίζουμε την ελληνική οικονομία. Και αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία της πολιτικής μας.

Όταν έχεις να βγάλεις πέρα δύσκολα τον μήνα, ξέρω ότι δεν είναι εύκολο αυτά να εξηγούνται. Όμως, από την άλλη, οφείλουμε με πειστικότητα να κάνουμε αυτή την προσπάθεια και να πούμε επίσης ότι μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Όσοι τις υπόσχονται, το μόνο το οποίο κάνουν είναι να μας ανοίγουν τον δρόμο σε νέες περιπέτειες.

Αναφέρθηκα πριν σε αυτό το εκρηκτικό «κοκτέιλ» στη δημόσια ζωή, το οποίο συνθέτουν ακοστολόγητες παροχές στα όρια της ψευδολογίας, δημαγωγική σκανδαλολογία και ένας τυφλός αντικυβερνητισμός, ο οποίος συχνά παίρνει και τελείως προσωπικά χαρακτηριστικά.

Ένα τοξικό κέντρο που εκπέμπει μια διάχυτη σύγχυση, ως το ύστατο καταφύγιο μιας ετερόκλητης Βαβέλ, με μόνη αποστολή να επιτίθεται στην κυβέρνησή μας αλλά και στην παράταξή μας συνολικά.

Δείτε, για παράδειγμα, το δήθεν σοβαρό ΠΑΣΟΚ. Ξαφνικά θυμήθηκε να υποσχεθεί τι; Δωρεάν εισιτήρια στους νέους για τις συγκοινωνίες.

Μάλιστα. Όταν ήδη τα εισιτήρια είναι χαμηλά και όταν ήδη αυτή η κυβέρνηση, όπως σας είπα, έχει νομοθετήσει ότι οποιοσδήποτε νέος στη χώρα μας κάτω από 25 δεν πληρώνει καθόλου φόρο.

Θυμήθηκε τη 13η σύνταξη. Και τσακωνόμαστε τώρα εδώ για κάτι το οποίο, συγγνώμη, ένας πρωτοετής φοιτητής Οικονομικών, για να μην πω ένας μαθητής Λυκείου, μπορεί να το υπολογίσει πάρα πολύ εύκολα, πόσο κοστίζει η 13η σύνταξη.

Κι όμως, αρνείται το ΠΑΣΟΚ να κάνει το προφανές: να στείλει την πρόταση όπου θέλει, στο Δημοσιονομικό Συμβούλιο, στο Γενικό Λογιστήριο, στις οικονομικές υπηρεσίες της Βουλής. Για να μάθουμε τι; Ότι η 13η σύνταξη στοιχίζει 2,5 δισεκατομμύρια. Να τη δώσει το ΠΑΣΟΚ αν θέλει, να μας πει όμως πού θα βρει τα λεφτά και ποιους θα φορολογήσει με 2,5 δισεκατομμύρια για να καταβάλει την 13η σύνταξη.

Και από κοντά, βέβαια, ο αδιόρθωτος κ. Τσίπρας, που επιμένει -προσέξτε, το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον αυτό- επιμένει να υπερασπίζεται τα όσα καταστροφικά έκανε στη θητεία του -έγραψε και βιβλίο 700 σελίδων-, αλλά ταυτόχρονα δεν θέλει να ξέρει τους Υπουργούς τους οποίους ο ίδιος διόρισε για να τα υλοποιήσουν.

Τάζει λεφτά από πατριωτικούς φόρους. Για εμάς, όλοι οι φόροι οι οποίοι φεύγουν από τους ώμους των πολιτών -και ήταν πολλοί αυτοί, 83 τον αριθμό-, βελτιώνοντας το εισόδημα, είναι πατριωτικοί φόροι. Και αυτές τις πολιτικές μείωσης φόρων εμείς θα εξακολουθούμε να υλοποιούμε.

Μιλάμε για τον άνθρωπο ο οποίος αφού έφτασε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού και αφού καταδικάστηκε πέντε φορές στις κάλπες, τελικά πρόδωσε όσους τον ψήφισαν. Γιατί κάποιοι τον ανέδειξαν, σε αυτό το έδρανο όπου κάθεται αυτή τη στιγμή ο αγαπητός Πρόεδρος της Βουλής καθόταν ο κ. Τσίπρας ως εκλεγμένος αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Κάποιοι τον τίμησαν, τον ανέδειξαν αρχηγό. Έφυγε τώρα, λοιπόν, έφτιαξε ένα καινούργιο κόμμα, δήθεν καινούργιο, στον προθάλαμο του οποίου συνωστίζονται απελπισμένοι όλοι οι πρωταγωνιστές της προηγούμενης σκοτεινής δεκαετίας.

Φτάσαμε έτσι, αγαπητέ μου Πρόεδρε -είσαι και πολύ παλαιότερος εμού-, σε ένα πρωτόγνωρο αλαλούμ σε αυτή την αίθουσα, με υπό διάλυση σχεδόν το σύνολο των δυνάμεων της αντιπολίτευσης, με δεύτερη κοινοβουλευτική δύναμη, τουλάχιστον ως προς τον αριθμό, τους ανεξάρτητους βουλευτές, χωρίς σοβαρό πρόγραμμα από κανέναν.

Όλοι τους ξέρουν ότι αποκλείεται να κυβερνήσουν -είναι εύκολο να τάζεις άμα ξέρεις ότι δεν θα κυβερνήσεις- και τελικά με μόνο εγγυητή της σιγουριάς και της προοπτικής του τόπου τη δική μας παράταξη.

Αυτός είναι ο λόγος που σε ένα κόσμο τεράστιων, πρωτοφανών γεωπολιτικών κραδασμών, το πρώτο ζητούμενο για τη χώρα είναι η ασφάλεια, η εσωτερική ομαλότητα. Και σε συνθήκες παγκόσμιας οικονομικής αβεβαιότητας, η σταθερή και βιώσιμη ανάπτυξη με πιο φιλόδοξους στόχους -θα μιλήσουμε γι’ αυτό στη ΔΕΘ- για την επόμενη τετραετία, καθίσταται προτεραιότητα.

Και ειδικότερα σε χώρες όπως η Ελλάδα, η συνέπεια και η συνέχεια αναδεικνύονται σε υπαρξιακές προϋποθέσεις.

Ανοίγω μία παρένθεση για να κάνω μία σύγκριση. Σήμερα στο Ηνωμένο Βασίλειο ορκίστηκε Πρωθυπουργός ο έβδομος στη σειρά Πρωθυπουργός της τελευταίας δεκαετίας -προσωπικά έχω γνωρίσει έξι από τους επτά. Αυτό δεν είναι κάτι το οποίο είναι αδιάφορο για τα δημόσια οικονομικά μίας χώρας G7, μίας τεράστιας οικονομίας, μίας οικονομικής υπερδύναμης.

Και όμως, σήμερα, προσέξτε, το Ηνωμένο Βασίλειο δανείζεται πιο ακριβά από όλες τις υπόλοιπες χώρες του G7, ακριβώς επειδή πάνω από το Ηνωμένο Βασίλειο πλανάται το φάσμα της πολιτικής αστάθειας. Και σίγουρα πιο ακριβά από την Ελλάδα, να το θυμίσουμε και αυτό.

Ανοίγω μία ακόμα παρένθεση: έχω δει ότι ο καινούργιος Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου στο παρελθόν έχει ταχθεί αναφανδόν υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα, να δούμε πόσο συνεπής είναι, αν θα τηρήσει αυτή τη δέσμευσή του. Πάντως, να ξέρετε ότι σκοπεύω να του το θέσω αμέσως με το που θα τον συναντήσω.

Όλα αυτά, λοιπόν, αποτυπώνουν μία πραγματικότητα με ξεχωριστό βάρος για τις εκλογές του 2027. Γι’ αυτό και η Κυριακή της κάλπης πρέπει να αντιμετωπιστεί ως η κρισιμότερη μάχη που έχουμε δώσει ως τώρα.

Είναι μία ημέρα η οποία θα κρίνει αν η πατρίδα μας θα συνεχίσει να προοδεύει ή θα χάσει σε μία στιγμή όλα όσα κατέκτησε με πολύ κόπο εδώ και επτά χρόνια.

Μίλησα για την Κυριακή της κάλπης, γιατί η Κυριακή είναι μία και μοναδική. Δεν υπάρχουν δοκιμαστικές εκλογές διαμαρτυρίας, ούτε πρόβα τζενεράλε με δήθεν μηνύματα, ούτε περιθώρια για ρίσκα καταστροφής, με τη διεθνή αλλά και την εσωτερική κατάσταση να οδηγούν σε μία επιλογή: μία ισχυρή κυβέρνηση σιγουριάς, φροντίδας και αποτελέσματος, ενός κόμματος, όχι κατ’ ανάγκη ενός χρώματος.

Σε όσους, λοιπόν, μας ρωτούν: «Γιατί; Τι θέλετε να πετύχετε σε αυτή την τρίτη τετραετία;», τους απαντάμε ανοιχτά: ναι, για να μην γυρίσουμε τρεις τετραετίες πίσω, αλλά κι επειδή μία χώρα δεν μπορεί να αναγεννηθεί από τη μία μέρα στην άλλη, διότι έγιναν πολλά και μπορούμε να κάνουμε περισσότερα. Διότι σε αυτούς τους κρίσιμους γεωπολιτικούς καιρούς η εμπειρία στη διακυβέρνηση, ειδικά στα διεθνή ζητήματα, αποκτά μεγάλη αξία. Και γιατί μετά τα ισχυρά θεμέλια και τους πρώτους ορόφους, το «οικοδόμημα» της νέας Ελλάδος χρειάζεται χρόνο και κόπο για να ολοκληρωθεί. Τόσο απλά.

Δεν αντέχει η πατρίδα μας ούτε πισωγυρίσματα ούτε να αιχμαλωτιστεί σε αδιέξοδα ακυβερνησίας ή διακομματικών παζαριών. Και μέσα σε ένα θολό περιβάλλον που μας περικυκλώνει, ζητά καθαρές λύσεις, καθαρούς ορίζοντες, σταθερό και έμπειρο χέρι στο τιμόνι και οδηγό την ίδια εκείνη «πυξίδα». Αυτή η «πυξίδα» που, παρά τις δυσκολίες, παρά τις πρωτοφανείς κρίσεις που αυτή η κυβέρνηση και αυτή η Κοινοβουλευτική Ομάδα διαχειρίστηκαν, χάραξε τελικά μια πορεία προς τα μπρος.

Δεν θα κουράζομαι να το λέω: στην επόμενη πενταετία θα αλλάξουν τα πάντα. Γεωπολιτικές ανακατατάξεις, κλιματική κρίση, αλλά κυρίως η έφοδος της Τεχνητής Νοημοσύνης δημιουργούν το εύλογο ερώτημα: ποια κυβέρνηση, ποιο επιτελείο θα καταφέρει να αξιοποιήσει τη δύναμη αυτής της πρωτοφανούς τεχνολογικής επανάστασης που συντελείται γύρω μας, προς όφελος των πολιτών και της συλλογικής ευημερίας, περιορίζοντας ταυτόχρονα τις αρνητικές επιπτώσεις.

Τη λέξη Τεχνητή Νοημοσύνη δεν την έχω ακούσει να βγαίνει από τα χείλη κανενός συναδέλφου από την αντιπολίτευση.

Αυτά τα κεντρικά μηνύματα καλούμαστε όλο το καλοκαίρι να τα μεταφέρουμε σε κάθε γωνιά της χώρας. Όπως είπα, χωρίς να αρνούμαστε λάθη, χωρίς να αρνούμαστε αστοχίες. Επιμένοντας, ωστόσο, ότι όποιες κακές στιγμές -και υπήρξαν κακές στιγμές-, ήταν πολύ λιγότερες από τις καλές. Και τονίζοντας κυρίως τη δύναμη αυτής της παράταξης να καλύπτει τα κενά της, να αλλάζει και να αντιμετωπίζει και πτυχές του κακού της εαυτού και, παράλληλα, να αλλάζει προς το καλύτερο τη χώρα.

Μίλησα ήδη για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και για το πόσο δύσκολο φαινόταν αυτό το οποίο πήγαμε να κάνουμε. Και όμως, τώρα, αργά αλλά σταθερά, φαινόμαστε να δικαιωνόμαστε γι’ αυτή την επιλογή.

Κάποιοι από σας θα ταξιδεύσετε προς τις εκλογικές σας περιφέρειες, της Δυτικής ή της Κεντρικής Μακεδονίας ή της Ηπείρου. Και από την Παρασκευή θα περάσετε από τον καινούργιο Ε65, τον οποίο θα έχω τη χαρά να εγκαινιάσω και να παραδώσω στην κυκλοφορία την Πέμπτη που μας έρχεται.

Εγώ και κάποιοι συναρμόδιοι Υπουργοί γνωρίζουμε τι περάσαμε για να μπορέσουμε να ξεμπλοκάρουμε αυτόν τον δρόμο. Τι αγώνα δώσαμε για να αξιοποιήσουμε κεφάλαια του Ταμείου Ανάκαμψης, για να το χρηματοδοτήσουμε.

Το ίδιο άγχος περάσαμε και με την Πατρών-Πύργου, η οποία παραδόθηκε ήδη.

Το ίδιο άγχος περάσαμε με τον ΒΟΑΚ και χαιρόμαστε που τώρα, κάθε φορά που κατεβαίνουμε στην Κρήτη, βλέπουμε τα έργα να έχουν ξεκινήσει.

Όταν βλέπουμε την ικανοποίηση για το Flyover, το οποίο φαινόταν τότε ένα έργο επιστημονικής φαντασίας -μας λέγανε οι Θεσσαλονικείς «τι είναι αυτό το οποίο πάτε να κάνετε;»- και όμως σήμερα κατασκευάζεται. Το Μετρό, τις επόμενες εβδομάδες θα δώσουμε και τους επόμενους πέντε σταθμούς προς Καλαμαριά.

Θα πάτε στις περιφέρειές σας, θα επισκεφτείτε πολλά Κέντρα Υγείας. Η χαρά των πολιτών μας, ειδικά στην περιφέρεια, όταν βλέπουν ένα Κέντρο Υγείας το οποίο έχει ξαναφτιαχτεί από την αρχή. Βρέθηκα πρόσφατα στη βόρεια Εύβοια, στην Ιστιαία, όπου επενδύσαμε σε μια πρωτοβάθμια δομή. Για πρώτη φορά δημιουργήσαμε δομή αιμοκάθαρσης σε πρωτοβάθμιο επίπεδο, σε Κέντρο Υγείας.

Αυτά είναι τελικά αυτά τα οποία αλλάζουν τις ζωές των πολιτών: από το gov.gr, τις συντάξεις του ΕΦΚΑ, τις δωρεάν προληπτικές εξετάσεις, την ψηφιακή κάρτα εργασίας, την επέκταση των συλλογικών συμβάσεων -μεγάλη επιτυχία αυτή, αποτυπώνεται σε πραγματικές αυξήσεις μισθών και παροχών προς τους εργαζόμενους.

Για την άμυνα δεν χρειάζεται, νομίζω, να πούμε πολλά. Νομίζω ότι αυτά τα οποία έχουμε κάνει μιλούν μόνα τους.

Μια κουβέντα για το μεταναστευτικό, επειδή είδα ότι ο κ. Τσίπρας βρέθηκε και πρόσφατα στη Λέσβο και τη Μυτιλήνη, ταυτόχρονα. Εμείς θυμόμαστε καλά την κατάσταση που παραλάβαμε το 2019 στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου, οι συνάδελφοι που εκλέγονται εκεί το ξέρουν καλά: 30.000 μετανάστες και πρόσφυγες στη Λέσβο. Σήμερα είναι 230. Και οι ροές προς την Κρήτη, ευτυχώς, τον τελευταίο μήνα πολύ μειωμένες.

Και, ναι, αυτή η κυβέρνηση ήταν πρωταγωνίστρια για να αλλάξει όλη η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο μεταναστευτικό. Το 2019 μας κυνηγούσαν όλοι για τις δευτερογενείς ροές. Μας έλεγαν «πάρτε κόσμο πίσω από τη Γερμανία». Δουβλίνο. Το θυμάστε το Δουβλίνο; Πιέσεις μεγάλες.

Και αλλάξαμε όλο το αφήγημα και τη νομοθεσία της Ευρώπης, για να πούμε: καλές οι δευτερογενείς ροές αλλά αν δεν λύσουμε το εξωτερικό πρόβλημα των συνόρων, άμα δεν ασφαλίσουμε τα σύνορά μας, άμα δεν κάνουμε επιστροφές, δεν πρόκειται να λύσουμε το μεταναστευτικό.

Το νέο Σύμφωνο κινείται ακριβώς σε αυτή την κατεύθυνση. Και έχει γίνει μια πολύ σοβαρή δουλειά. Γιατί το μεταναστευτικό δεν είναι θέμα στην Ελλάδα; Σε όλη την Ευρώπη η ακροδεξιά ανεβαίνει λόγω του μεταναστευτικού. Στην Ελλάδα κανείς δεν ασχολείται με το μεταναστευτικό, ευτυχώς, γιατί αυτή η κυβέρνηση μπόρεσε και το έλυσε, αποτελεσματικά και με κοινωνική δικαιοσύνη.

Έχουμε, λοιπόν, πολλά -και να κλείσω με αυτό- επιχειρήματα στη φαρέτρα μας, τα οποία νομίζω ότι αξίζει να τα αξιοποιήσουμε στις συνομιλίες μας με τους πολίτες, συνεχίζοντας τη δουλειά τους επόμενους μήνες.

Δεν θα κουραστώ να το λέω, βλέπω εδώ και δημοσιογράφους οι οποίοι παρακολουθούν την συνεδρίασή μας: οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027. Αυτή η κυβέρνηση θα ολοκληρώσει την συνταγματική της θητεία.

Όμως, αν μου επιτρέπετε, επειδή άκουσα και τον Μάξιμο και να κλείσω με αυτό, μου έδωσε μια ωραία ιδέα, έκανε κάποιες ποδοσφαιρικές αναφορές. Ίσως με έναν τρόπο και εμείς να θυμίζουμε λίγο τη νικήτρια του Παγκοσμίου Κυπέλλου, την Ισπανία.

Προσέξτε, τι έκανε η Ισπανία; Ήθελε να έχει κατοχή της μπάλας, άρα, δηλαδή, την πρωτοβουλία των κινήσεων. Όταν έχεις την μπάλα, εσύ μάλλον θα βάλεις γκολ. Όταν κυνηγάς να πάρεις την μπάλα κάποιος άλλος μάλλον…

Εμείς, λοιπόν, έχουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων. Έχουμε σίγουρα καλή φυσική κατάσταση, το έχουμε αποδείξει, οπότε μπορούμε να αντέξουμε αυτόν τον «μαραθώνιο» μέχρι τις εκλογές της άνοιξης του 2027.

Και βέβαια, έχουμε αντοχή στο σκληρό παιχνίδι και ψυχραιμία απέναντι στους προπηλακισμούς. Ταυτόχρονα, είμαστε πρώτα και πάνω απ’ όλα ομάδα. Ομάδα. Οι ομάδες κερδίζουν, όχι οι δήθεν μεμονωμένοι σταρ.

Θα ήθελα, λοιπόν, και πάλι να σας ευχαριστήσω για την πολύ ουσιαστική, διαδραστική συζήτηση την οποία έχουμε ανοίξει. Σταματώ εδώ, Μάξιμε, θα τοποθετηθώ ξανά μετά τις τοποθετήσεις των συναδέλφων.

Και βέβαια, να κλείσω με αυτό: εκλογές, όπως σας είπα, θα γίνουν την άνοιξη του 2027, αλλά εμείς θα τρέχουμε ωσάν οι εκλογές να είναι αύριο -και το ξέρετε αυτό-, για αρκετούς μήνες μέχρι να προκηρυχθούν οι εκλογές.

Σας ευχαριστώ πολύ.