Σημαιοφόροι με κλήρωση: Ψυχολόγοι αποδομούν τα επιχειρήματα Γαβρόγλου

Σημαιοφόροι με κλήρωση: Ψυχολόγοι αποδομούν τα επιχειρήματα Γαβρόγλου

«Σ' ένα καλό εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να προάγονται η προσπάθεια και ο κόπος και όχι η τύχη ενός παιδιού» λέει η ψυχολόγος Χριστίνα Γρηγορέα - «Η σημαία αποτελεί ανταμοιβή για αυτόν που κοπιάζει ιδιαίτερα» τονίζει η ψυχολόγος Μαργαρίτα Ζωγράφου

Φόρα τη μάσκα του “αριστερού”, βάλε λίγη λούμπεν διάθεση, μπόλικα μαθησιακά απωθημένα, καμία αξία, ελάχιστα ιδανικά, ανακάτεψε με την άμμο που άφησε πίσω η ανέγερση των πολιτικών “παλατιών” που θα έχτιζες στην “παραλία” της παιδείας και φτιάξε ένα προεδρικό διάταγμα ή αλλιώς μια τρύπα στο νερό. Και μετά ξέρεις... Πέτα μέσα τα δικά μας παιδιά. Η συνταγή είναι εύκολη όπως κάθε τι που έγκειται στη διάλυση και όχι στην οικοδόμηση, στην ισοπέδωση και όχι στη δημιουργία, στο τσουβάλιασμα και όχι στην υπεροχή. Κι εσύ την γνωρίζεις καλά. Αν δεν την γνώριζες, δεν θα τολμούσες άλλωστε ποτέ να ορίζεις τους σημαιοφόρους και τους παραστάτες βάσει...  κληρωτίδας!    

Κοντή. Έτσι με φώναζαν στο σχολείο. Στην τελευταία σειρά. Εκεί θα με τοποθετούσαν στις παρελάσεις, τελευταία και καταϊδρωμένη πίσω από ένα μπλε-λευκό φίδι με αμέτρητα κεφάλια να “υπερέχουν” του δικού μου. Η μοναδική μου ευκαιρία ώστε να μην αποτελέσω την ουρά του “φιδιού” ήταν να διαβάσω. Κι ύστερα από τόσα χρόνια, κοιτάζοντας πίσω, είμαι βέβαιη ότι η μετάλλαξή μου από μικρό παιδάκι σε μεγάλη βδέλλα που ρουφούσε μετά μανίας τις σελίδες των σχολικών αναγνωσμάτων δεν έγκειτο τόσο στη γονεϊκή παραίνεση “διάβαζε παιδάκι μου για να έχεις αύριο μεθαύριο μια καλή δουλειά” αλλά στην ρετσινιά της... κοντής. Στο συμπυκνωμένο κόμπλεξ που έγινε σκόνη και αέρας όταν ο κύριος Σβίγκος, ο δάσκαλος του 14ου δημοτικού σχολείου Καλλιθέας, με τοποθέτησε στην πρώτη σειρά της παρέλασης μετά της φράσης “Ξύδα, έλα μπροστά”. Κάπως έτσι, με κίνητρο μια σημαία, αγάπησα το διάβασμα και κάπως έτσι, στην τρυφερή εκείνη ηλικία, συνειδητοποίησα ότι το τελευταίο, εκτός από το να σου δώσει... μπόι, μπορεί σε “ταξιδέψει” παντού και να σου χαρίσει τα πάντα, ό,τι κι αν είσαι, όπως κι αν είσαι. Τότε, στα άγουρα χρόνια του δημοτικού, έμαθα ακόμα ότι στη ζωή αυτή οι προσπάθειες ανταμείβονται, οι καλύτεροι ξεχωρίζουν και οι πρωτιές _ οι κάθε είδους πρωτιές _ είναι στο χέρι μας να κατακτηθούν. Διδάχθηκα επίσης τι σημαίνει κίνητρο, προσπάθεια, πείσμα, επιμονή, υπομονή, αναγνώριση, παραδοχή, “ανταμοιβή” και πείστηκα ότι το αδύνατο μπορεί να γίνει δυνατό.

Σήμερα, για τα δικά μου παιδιά, δεν μπορώ να φανταστώ το ίδιο ή ένα ανάλογο σενάριο. Δεν είναι ότι με ενδιαφέρει να γίνουν σώνει και ντε σημαιοφόροι και παραστάτες, μία δε δίνω γι' αυτό. Αυτό που με ενοχλεί είναι πως η παρούσα κυβέρνηση κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της προκειμένου να ισοπεδώσει εντελώς τις αξίες που ωθούν τα παιδιά μας στο να γίνουν καλύτερα γιατί απλά τρέμει τους καλύτερους επιχειρώντας να τους εξομοιώσει με τους μέτριους, κι ακόμη περισσότερο, με τους χειρότερους. Για να τους ελέγχει, για να τους κατευθύνει, για να τους κοντρολάρει, για να τους δαμάζει, για να τους κρατά υπόδουλους των δικών της αποφάσεων και χειρισμών.    

Όχι. Δεν έχουν όλοι οι μαθητές το δικαίωμα να κρατούν τη σημαία όπως ακριβώς δεν έχουν όλοι οι μαθητές τις ίδιες ευκαιρίες. Φτιάξτε πρώτα τις ευκαιρίες, οικοδομήστε τις βάσεις ενός άρτιου εκπαιδευτικού συστήματος, λύστε το θέμα της ολοήμερης λειτουργίας των σχολείων, εξαλείψτε _ ως... βέροι αριστεροί _ τα κρούσματα της ενδοσχολικής βίας, δώστε στα παιδιά κίνητρα ώστε να καλλιεργήσουν τις ατομικές τους δεξιότητες, κάντε μια βόλτα σε σχολεία-κοντέϊνερ όπου οι δάσκαλοι κρατούν παραμάσχαλα το αερόθερμο του σπιτιού τους για να ζεστάνουν την τάξη, ρυθμίστε το θέμα των παιδικών σταθμών και μετά μιλήστε για ίσες ευκαιρίες και ίδια δικαιώματα. Διαφορετικά, αλλάξτε επάγγελμα...  
Η γελοιότητα του πράγματος 

Ήταν το φθινόπωρο του 2014 όταν ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κουράκης βροντοφώναζε ότι μόλις ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση θα καταργήσει τις στρατιωτικές παρελάσεις ενώ η κυρία Φωτίου, επίσης βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ, πρότεινε οι εν λόγω παρελάσεις να αντικατασταθούν από παρελάσεις πολιτών. Είναι μόλις τρία χρόνια μετά όταν ο “επαναστάτης” ΣΥΡΙΖΑ που θα καταργούσε τις μαθητικές παρελάσεις, καταργεί χάριν ψηφοθηρίας μία ακόμη υπόσχεση του και ασχολείται με τον τρόπο που τα... παιδάκια του δημοτικού θα κρατούν την σημαία. Και είναι μία ακόμη φορά που η παρούσα κυβέρνηση αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από τα φλέγοντα ζητήματα του τόπου ωθώντας ταυτόχρονα έναν ολόκληρο λαό να “πλακώνεται” στα social media για ένα θέμα που προσομοιάζει του περιβόητου και παραφρασμένου για την περίσταση “Λόλα, να ένα μήλο – αλλά χάσαμε το δάσος”. Ενδεχομένως, θα καταλαβαίναμε μία απόφαση του υπουργού Παιδείας κ. Γαβρόγλου που θα καταργούσε τις παρελάσεις των μαθητών κι ακόμη κι αν δεν την αποδεχόμασταν θα δεχόμασταν ότι είναι τουλάχιστον συνεπής στις θέσεις της αριστερής κυβέρνησης στην οποία ανήκει. Το να περνούν όμως μια διάταξη που εξομοιώνει ένα παιδί που προσπαθεί με ένα παιδί που αδιαφορεί και το να γίνεται ο άριστος ένα με τον τελευταίο, είναι κάτι αδιανόητο. Όχι για όλους. Για εμάς, που δεν διαθέτουμε το μυαλό εκείνων που επιμένουν να μας δουλεύουν με “ψιλικατζίδικες” αλλαγές. 

Όπως επισημαίνει μία εκπαιδευτικός της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης: “Η παρούσα κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα παραπάνω από το να μας κοροϊδεύει με τερτίπια λαϊκισμού. Αντί να ασχοληθεί με σοβαρά ζητήματα που πλήττουν καθημερινά το χώρο της παιδείας ασχολείται με το αν πρέπει να κάνει “ντριν” το κουδούνι στο διάλειμμα και ποιο παιδάκι θα κρατήσει τη σημαία. Αν ο κύριος υπουργός ενδιαφερόταν λίγο παραπάνω, θα γνώριζε καλά ότι στα περισσότερα δημοτικά σχολεία ο σημαιοφόρος προκύπτει ήδη ύστερα από κλήρωση κάτω από την πίεση των γονέων. Η πιο προσφιλής φράση για εμάς τους εκπαιδευτικούς είναι: “Στο δικό μου παιδί θα βάλεις εννέα; θα σε πάω στο σχολικό σύμβουλο!” Όχι. Δεν θέλω να περάσω από κανένα σχολικό σύμβουλο, ούτε και ν' απολογηθώ για την κρίση μου. Δέκα θέλουν οι γονείς; Δέκα βάζουμε οι περισσότεροι δάσκαλοι στα παιδιά με αποτέλεσμα ο σημαιοφόρος να προκύπτει, χρόνια τώρα, ύστερα από κλήρωση. Η κυβέρνηση δημιούργησε ακόμη έναν άσκοπο ντόρο, μια τρύπα στο νερό. Αν οι ιθύνοντες δεν ενδιαφερθούν σοβαρά για τα ζητήματα της παιδείας κι αν οι γονείς δεν αλλάξουν νοοτροπία, δεν υπάρχει καμία σωτηρία για τα μυαλά και τα παιδιά του αύριο...”  
           
Επιστροφή στο ρατσισμό

Ήταν αυτοί, οι ίδιοι “αριστεροί” που κάποτε, πριν πάρουν τα ηνία στο άλογο της εξουσίας, υποστήριζαν ότι η ελληνική σημαία πρέπει να “υψώνεται” στις παρελάσεις από τον καλύτερο μαθητή, ανεξαρτήτως εθνικότητας ή θρησκείας. Τότε, το αναχρονιστικό και το επικίνδυνο ταυτόχρονα του πράγματος δεν ήταν η “αριστεία” αλλά ο “ρατσισμός του Ελληναρά”. Αυτού που “άρπαξε” το 2000 και το 2003 τη σημαία από τα χέρια του Αλβανού μαθητή Οδυσσέα Τσενάι, ο οποίος παρότι ήταν ο καλύτερος μαθητής σε σχολείο της Νέας Μηχανιώνας αρνήθηκε να παρελάσει κάτω από την ξενοφοβία, την πίεση και την κατακραυγή της τοπικής κοινής γνώμης. Έκτοτε, ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του “Ελληναρά” έβαλε πολύ νερό στο κρασί της “ρατσιστικής του νοοτροπίας” φτάνοντας στο σημείο όχι μόνο να αποδέχεται αλλοδαπούς και αλλόθρησκους στη θέση της ελληνικής σημαίας αλλά και να τους καταχειροκροτά στις παρελάσεις. Χαρακτηριστική περίπτωση, αυτή της αριστούχου μουσουλμάνας με την μαντίλα από το Αφγανιστάν, Φαρζαχάνας Χουσεϊν, που σήκωσε την ελληνική σημαία στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου του 2016 και συνοδεύτηκε από τίτλους όπως: “Η Ελλάδα που μας κάνει περήφανους”. Ανάλογη περίπτωση κι εκείνη της παραστάτριας Άγιας Ιμπραήμ από την Αίγυπτο η οποία έστεκε δίπλα στην ελληνική σημαία φορώντας στο κεφάλι και στο όνομα του Αλλάχ ένα κομμάτι ύφασμα (χιτζάμπ) που δεν συμβολίζει τίποτε παραπάνω από αιώνες καταπίεσης και σκλαβιάς. Αδιάφορο. Ήταν η καλύτερη μαθήτρια και δικαιωματικά ή θέση αυτή ήταν δική της. Αντιρατσιστικά μηνύματα από τους “Ελληναράδες” δόθηκαν πολλές φορές ακόμη, όταν στη θέση της σημαίας βρέθηκαν παιδιά με μαύρο χρώμα που λίγο αργότερα πόζαραν αγκαλιά με τα δικά μας. Εικόνες όμορφες, μηνύματα μιας νίκης απέναντι στο ρατσισμό, αποδείξεις ότι ο καλύτερος αξίζει την καλύτερη θέση χωρίς καμία απολύτως εξαίρεση. 



Η Άγια Ιμπραήμ από την Αίγυπτο 




Η Φαρζαχάνα Χουσεϊν από το Αφγανιστάν



Από σήμερα, στο όνομα της δήθεν ισότητας, οι εξαιρέσεις αυτές που μας έκαναν περήφανους ως ανθρώπους και ως Έλληνες παύουν να υπάρχουν και στη θέση τους μπαίνει ένας άκρατος ρατσισμός, ένας φασισμός, που ορίζει ότι το να είσαι πρώτος δεν είναι θέμα προσπάθειας αλλά θέμα τύχης. Τώρα, στην κληρωτίδα αυτή, αν είσαι ξένος, ανεπιθύμητος ή αντιπαθής, μπορεί και να μην μπεις ποτέ. Κανείς δεν θα το ελέγξει, κανείς δεν θα στο διασφαλίσει. Ωστόσο, λίγο θα σε νοιάζει. Όταν οι αξίες ξεφτιλίζονται σου αρκεί άλλωστε οποιαδήποτε θέση...                   
   
Η άποψη των ειδικών στο χώρο του παιδιού

Με την “λοταρία της σημαίας” δηλώνουν αντίθετα πολλά πρόσωπα που ασχολούνται με το σύμπαν του παιδιού επισημαίνοντας ότι το εθνικό μας σύμβολο δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένας κομήτης που “σκάει” στα χέρια του τυχερού αλλά ως μία επιβράβευση στο παιδί εκείνο που προσπαθεί για το καλύτερο. Όπως επισημαίνει η ψυχολόγος Μαργαρίτα Ζωγράφου η οποία ασχολείται στενά με την ψυχολογία του παιδιού: “Το σχολείο πρέπει να είναι ο χώρος όπου θα δίνεται στον μαθητή η δυνατότητα για εξέλιξη και θα παρέχεται αντιστάθμιση κάθε κοινωνικής και οικονομικής ανισότητας. Όλα τα παιδιά να προσπαθούν έχοντας κίνητρα επίτευξης, όπου σταδιακά και μεγαλώνοντας θα τα οδηγήσουν στην εσωτερική παρώθηση για επέκταση και δημιουργία. Ο μαθητής να προσπαθεί με κίνητρο το να ξεπερνά λίγο-λίγο τον εαυτό του, όχι απλά για μια «στεγνή» ανταμοιβή κάποιων υψηλών βαθμών, αλλά για ανώτερη προσωπική διάκριση. Και η σημαία αποτελεί μια τέτοιου είδους ενίσχυση για αυτόν που κοπιάζει ιδιαίτερα και θέτει το ψυχολογικό όριο πως αυτός που πάσχισε περισσότερο δικαιούται να τη φέρει. Όχι σαν μια ανταλλαγή της μορφής «πέτυχα υψηλή βαθμολογία, κρατώ σημαία», αλλά ως μία ανταμοιβή για το παιδί που μαθαίνει να προσπαθεί, να θέτει στόχους και να να ξεπερνά σταδιακά τον εαυτό του απογειώνοντας τις δυνατότητές του.”

Ανάλογη άποψη εκφράζει και η ψυχολόγος Χριστίνα Γρηγορέα σημειώνοντας ότι αν η πολιτεία ήθελε να εξαλείψει κάθε ανισότητα μέσα στο σχολικό περιβάλλον τότε θα έπρεπε να “παραδίδει” τη σημαία στον καλύτερο μικρό “αγωνιστή” : “Σε κάθε απόφαση που αφορά στο παιδί θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη πόσο σημαντική είναι η αίσθηση αυτό-αποτελεσματικότητας για ένα παιδί.  Σίγουρα αυτό-αποτελεσματικό δεν αισθάνεται μόνο το παιδί που παίρνει άριστα αλλά και το παιδί που παρότι παρουσιάζει μαθησιακές δυσκολίες κατά την διάρκεια της χρονιάς έκανε μεγάλη πρόοδο με πολύ κόπο και διάβασμα. Επίσης το παιδί που βοηθά πάντα όποιον συμμαθητή τον έχει ανάγκη αλλά και το παιδί που έχει στόχους και αποδίδει καλά στα μαθήματα όχι επειδή κυνηγά τυφλά έναν βαθμό, αλλά επειδή προσπαθεί, τα καταφέρνει, είναι πειθαρχημένο και κινητοποιημένο. Οι δάσκαλοι λοιπόν θα μπορούσαν ανά σχολικό έτος να επιλέγουν ένα «τέτοιο» παιδί, έναν πραγματικό «αγωνιστή». Το παιδί που σύμφωνα με την κρίση τους «σήκωσε την προσωπική του σημαία». Μπορεί η σημαία μας να έχει δυο χρώματα αλλά στην ζωή το δίπολο άσπρο-μαύρο δεν φέρνει ισορροπία. Χρειάζεται να σκεφτόμαστε συνδυαστικά λαμβάνοντας υπόψη «πολλές αποχρώσεις». Σ' ένα καλό εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να προάγονται η προσπάθεια και ο κόπος και όχι η τύχη ενός παιδιού”.

Την αντίδρασή του στον ορισμό του σημαιοφόρου βάσει κλήρωσης και όχι βάσει βαθμολογίας εκφράζει και ο συγγραφέας παιδικών βιβλίων Παναγιώτης Δημητρόπουλος, ο οποίος ασχολείται πολύ στενά με το θέμα “παιδί”: "Το ζήτημα της Παιδείας δεν επικεντρώνεται στο ποιος μαθητής θα κρατάει τη σημαία στις εθνικές εορτές. Είναι όμως πάρα πολύ σημαντικό να κρατούμε μέσω της παιδείας, ψηλά την σημαία των αξιών. Δυστυχώς είμαστε προ των πυλών της παύσης της επιβράβευσης όλων εκείνων που προσπαθούν να ξεχωρίσουν μέσω της ευγενούς άμιλλας στο πεδίο της γνώσης. Η πιθανότητα να καταρριφθούν οι κανόνες και σε αυτό τον στίβο είναι πλέον γεγονός μιας και η τύχη είναι ικανή να χαμογελάσει και σε εκείνον τον μαθητή που φρόντιζε όλη την χρονιά να ξεχωρίζει μέσω της φασαρίας ή μέσω της μη συμμετοχής του στην γνώση και στον θεσμό της εκπαίδευσης η ακόμη και μέσω του τσαμπουκά. Σαφώς και τα παιδιά αυτά δεν είναι μιας άλλης κατηγορίας μήτε μπορεί κανείς να τα κατατάξει στο περιθώριο. Πολύ πιθανόν να είναι και πιο έξυπνα από τους μαθητές εκείνους που μοχθούν. Στις αίθουσες της διδασκαλίας όμως θα πρέπει να γίνει από όλους κατανοητό πως υπάρχουν κανόνες, δικαιώματα και υποχρεώσεις και η δική τους μοναδική υποχρέωση είναι να κοπιάζουν μέσω της γνώσης ως άριστοι μαθητές και αυριανοί πολίτες. Να μην αφήνουν τίποτα στην τύχη διότι καλώς η κακώς την τύχη μας τις περισσότερες φορές την καθορίζουμε εμείς οι ίδιοι. Όπως έλεγε και ο μεγάλος  Έλληνας συγγραφέας, Νίκος Καζαντζάκης: «Φτάσε όπου δεν μπορείς παιδί μου. Μην ντραπείς αν έπαιξες καλά και έχασες. Να ντραπείς αν έπαιξες κακά και κέρδισες"              

ΣΧΟΛΙΑ (94)

Εκφυλισμένη δημοκρατία

Οι νεοδημοκράτες δια του αντιπροέδρου τους πουλάνε τον Πλάτωνα με το κιλό. Τι ποσοστό από αυτούς γνωρίζει οτι η ιδανική πολιτεία του Πλάτωνα είναι μια αντικαπιταλιστική πολιτεία στην οποία είναι αποδεκτή και αναγκαία η λογοκρισία; Πιο κοντά στην ιδανική Πολιτεία είναι η Βόρειος Κορέα ή το New York City; Από την άλλη χρυσαυγίτες θαυμάζουν την αριστοκρατία (facepalmx2) η οποία κατά τον Πλάτωνα είναι μια πολιτεία όπου η άρχουσα τάξη είναι κάποιοι φιλόσοφοι (θολοκολτουριάρηδες), η αμέσως κατώτερη τάξη είναι αυτοί που υπακούν στην άρχουσα τάξη και επιβάλλουν τη θέλησή της (εκτελεστική εξουσία, ένοπλα σώματα) και η κατώτατη τάξη, η τρίτη τάξη, είναι αυτοί που συντηρούν τις άλλες δύο τάξεις. Κατά τον Αριστοτέλη οι αριστοκράτες ήταν οι ευγενείς, οι πλούσιοι. Άρα αριστεία είναι ο πλούτος. ο τίτλος λόγω καταγωγής και το καλλιεργημένο (;) πνεύμα. Η αριστοκρατία εκφυλίζεται λόγω καιροσκοπισμών και γίνεται τιμοκρατία (αίμα ουγκ ιγκ) η οποία είναι μία μιλιταριστική πολιτεία. Δηλαδή οι χρυσαυγίτες ως ναζί και χουντικοί θαυμάζουν την υποταγή τους στους θολοκολτουριάρηδες; O Γαβρόγλου που κατήργησε την αριστεία προωθεί μια μιλιταριστική πολιτεία στην οποία οι ναζί και οι χουντικοί κάνουν κουμάντο; Αγνοώντας το ότι οι βάρβαροι και ανθέλληνες σωτήρες παρουσιάζουν το νόημα της κλήρωσης σαν τα φρουτάκια που ψήφισαν πρόσφατα και τον δύσμοιρο "κατώτερο" που επιλέγουν να κακοποιήσουν, στην αρχαία Αθήνα η κλήρωση ήταν βασικό στοιχείο της δημοκρατίας ή εκείνης της δημοκρατίας που υπήρχε. Για να φτάσουμε στη δημοκρατία του Πλάτωνα μια φορά χρειαζόμαστε πολύ περισσότερο εκφυλισμό από την κατάργηση της αριστείας...

stpt

Φίλε μου χαίρομαι πολύ που ασχολείσαι με τη φιλοσοφία και ειδικότερα με την αρχαία ελληνική.Ο κάθε φιλόσοφος έχει τις δικές του απόψεις γιά την ιδανική πολιτεία, στο τέλος όμως μιλάμε γιά ουτοπικές πολιτείες, το θέμα είναι τι μπορει να βελτιώσει πραγματικά στο μέγιστο δυνατό βαθμό την κοινωνία μας.Αυτό που ήταν κοινό σε όλους τους φιλοσόφους ήταν οτι προσπαθούσαν να εφορμόσουν τα πάντα με μετρο,μεσότητα,κοινή λογική,ηθικές αξίες και με βάση πάντα το κοινωνικό συμφέρον, το ποιοί και πόσα κατάφεραν είναι άλλο θέμα.Προσωπική μου άποψη είναι οτι τα άκρα οδηγούν σχεδόν πάντα στην καταστροφή.Δε μιλάω μόνο γιά ακροαριστερά ή ακροδεξιά, αλλα και γιά ακραίες μορφές καπιταλισμού,σοσιαλισμού,φιλελευθερισμού κ.τ.λ.Επίσης θεωρώ "άριστο" αυτόν που ειναι σωστά καταρτισμένος και κάνει τέλεια τη δουλεία του(παραδείγματα ανέφερα στο προηγούμενο σχόλιό μου: stpt 06/08/2017 02:20) και ταυτόχρονα προσεγγίζει την ηθική τελειότητα ως άνθρωπος,που έχει ακεραιότητα του χαρακτήρα,οπότε μόνο κέρδος είναι γιά όλη την κοινωνία και την βοηθάει να πάει πάντα μπροστά.Πιστεύω πως συμφωνείς πως χρειαζόμαστε τον άριστο που μόλις προανέφερα όσο και αν είναι δύσκολο πλέον να βρείς τέτοιους ανθρώπους,τουλάχιστον να προσπαθούμε να βελτιωνόμαστε όσο μπορούμε μέρα με τη μέρα.Επειδή αναφέρθηκες στην κλήρωση της αρχαίας Αθήνας θα με ενδιέφερε να ακούσω σε ποιούς τομείς της σημερινής ζωής θα ήθελες να υπάρχει και πως μπορεί να εφαρμοστεί αξιοκρατικά; Γιά να μη με πάρει και εμένα η μπάλα και μου μπεί οποιαδήποτε ταμπέλα να σου πω πως μένω εξωτερικό εδώ και χρόνια και είμαι ακομμάτιστος και μακριά από κάθε ελληνική κομματική "ιδεολογία".

Ισοπέδωση!

Προχοχή! Υπάρχει ένα λεπτό σημείο. Ο Συριζαίος αντιτίθεται στη διάκριση του καλύτερου. Δεν αντιτίθεται στην υποτίμηση του χειρότερου. Εδώ δεν είχαμε κάποιο θέμα αποκλεισμού του μέτριου ή κακού μαθητή. Τους ενοχλεί να ξεχωρίζουν οι μαθητές προς το καλύτερο. Αυτό είναι το σημείο που τους τρελαίνει. Απευθύνεται λοιπόν στα χειρότερα ένστικτα των ψηφοφόρων του. Όλοι ίσα και όμοια προς τα κάτω δηλαδή!

ankirk

Τώρα που μπήκαν και ψυχολόγοι στο χορό το θέμα έδεσε.Ελαχιστοι βέβαια κατάλαβαν πως το θέμα αφορά το δημοτικό και μόνο και κυρίως παιδιά.Την εφηβική ηλικία την έχουμε καταργήσει, εξαιτίας της αριστείας για μια θέση στα πανεπιστήμια,ας καταργήσουμε και την παιδική ώστε τα παιδάκια να αποφασίζουν από το δημοτικό την επαγγελματική τους πορεία.Οποιος δε δεν αριστεύσει να τον φάει η μαρμαγκα.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΡΔΕΡΗΣ

Πόσο πολιτικός τυχοδιωκτης είναι ο Τσιπρας και η κουστωδια του με την ακραία αριστερή ιδεοληψία τους; Θέλουν να αποδομησουν οτιδήποτε εθνικό, ελληνικό,ιστορικό, κοινωνικό και βέβαια οικονομικό σε αυτή τη χώρα. Δεν μπορούν οι αμοιβαδες να ξεχωρίσουν το πατριωτικό εθνικό με το εθνικιστικο. Κρίμα Ελλάδα σε λίγο θα σε μισησουν όλοι οι Ελληνες

Θωμας Μακρης

Οι ευρωλιγουρηδες εχουν μεγαλη πλακα , εχουν παραδωσει την χωρα στο ΔΝΤ , γλυφουν ξενου κωλους και μιλανε για δηθεν αριστειες Αρε κακομοιριδες δεν μπορει να τα θελετε ολα δικα σας Διαλεξατε το ανθελληνικο στρατοπεδο της παγκοσμιοποιησης , μην μας κανετε τα βαρια πεπονια τωρα πουλωντας δηθεν πατριωτισμο Οι παρελασεις πρεπει να γινωνται μονο απο τον στρατιωτικο προσωπικο της χωρας οπως συμβαινει σε ολο το κοσμο Οι μαθητες δεν κανουν παρελαση κοροιδευουν τους εαυτους τους , τα κοριτσακια φορανε κοντα μινι και ψηλοτακουνες γοβες Μπερδευσαν την παρελαση με την πασαρελα Ηρθε ο καιρος να καταργηθουν οι μαθητικες παρελασεις

sakis

ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΤΣΕΠΑΚΙ ΤΟΥΣ.ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΣΤΟΛΕΣ ΧΩΡΙΣ ΜΕΤΡΟ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΜΟΡΦΩΣΗ ΧΩΡΙΣ ΣΕΒΑΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΝΤΡΟΠΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ.ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΕΧΕΙ ΣΑΝ ΒΑΣΗ ΤΟ ΜΗΔΕΝ.Ο ΠΑΛΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑΜΕ ΕΙΧΕ ΣΑΝ ΒΑΣΗ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ...ΣΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΚΟΣΜΟ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΛΑΔΑ ΟΥΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ...ΔΙΟΤΙ ΕΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΕΠΙΖΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ..ΑΥΤΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ......ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΤΩΡΑ ..ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΛΕΟΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΓΙΑ ΦΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

ΣΩΤΗΡΗΣ

οι ισλαμοταλιμπανεζες ΔΕΝ εχουν καμια δουλεια να κρατανε την σημαια. Ακομα και αν εχουν σε ολα 20. Τελος.

stpt

Δυστυχώς πάρα πολλά σχόλια που έχουν γίνει γιά το θέμα στο διαδίκτυο προέρχονται από άτομα που έχουν τις ιδεοληψίες και τις παρωπίδες των άκρων έιτε αυτό λέγεται ακροαριστερά είτε αυτό λέγεται ακροδεξιά, είτε αυτό λέγεται όπως αλλιώς θέλουν να το ονομάζουν οι ίδιοι.Υπάρχουν βέβαια και πολλά σχόλια που στερούνται της κοινής λογικής και του μέτρου λόγω νοοτροπίας."Η αριστεία είναι ρετσινία, η καριέρα είναι χολέρα" και άλλες παρόμοιες ανοησίες έχουν εκστομίσει διάφορα μέλη και υποστηρικτές της κυβέρνησης και των αντιστοιχων "ιδεολογιών".Βέβαια αν τύχει και έχουν πρόβλημα υγείας ψάχνουν πάντα τον καλό γιατρό, τον άριστο γιατρό αν γίνεται, αν έχουν σοβαρό πρόβλημα με το αυτοκίνητο τους θα ψάξουν τον άριστο μηχανικό, αν πάρει φωτιά το σπίτι τους θέλουν τους καλύτερους πυροσβέστες, αν πέσουν θύματα κλοπής θέλουν τους καλύτερους αστυνομικούς, αν καθήσουν στην ταβέρνα θέλουν την καλύτερη εξυπηρέτηση και τους καλύτερους μάγειρες να μαγειρέψουν τα φαγητά τους κ.τ.λ.Η αριστεία υπάρχει παντού και πρέπει να υπάρχει γιά να λειτουργούν σωστά οι κοινωνίες και γιά να υπάρχουν σωστά πρότυπα-δάσκαλοι γιά όλον τον κόσμο.Ειδικά τα παιδιά, έχουν ανάγκη από πρότυπα και από ηθικές αξίες γιά να γίνουν χρήσιμα μέλη στην κοινωνία.Τι θα πεί κλήρωση, που βρισκόμαστε σε κανένα καζίνο που όλοι τζογάρουν; Άλλωστε η νοοτροπία του τζόγου οδηγεί σχεδόν πάντα στην καταστροφή και δε θα πρέπει να γίνεται παράδειγμα γιά τα μικρά παιδιά.Πως μπορούμε να μιλάμε γιά αξιοκρατία όταν κάποιος μαθαίνει από μικρός πως οι κληρώσεις καθορίζουν το μέλλον του και όταν ήδη ζουμε σε μιά χώρα που προσπαθούμε να αλλάξουμε, μια χώρα με μηδενική αξιοκρατία.Ψυχολόγο ή ψυχίατρο θέλουν ορισμένοι που αντί να ασχοληθούν με τα πραγματικά προβλήματα της παιδείας και της χώρας γενικότερα δημιουργούν θέματα εκεί που δεν υπάρχουν , άνθρωποι που μάλλον δε γνωρίζουν τι σημαίνει κοινη λογική, άνθρωποι με ιδεοληψίες και εμμονές μονίμως "σφηνωμένες" στον εγκέφαλό τους.

John

Μέτριοι πολιτικοί βγάζουν κακές αποφάσεις. Στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, άσχετοι πολιτικοί που δεν έχουν ιδέα τι κάνουν.

Αναποδεμος

Ασχολειστε με ανοησιες,γιατι δεν κανουν τζιζ.Οτι το Αγιο Ορος απαλλαχθηκε απο τον Ενφια για ολη του την περιουσια κουβεντα.Και ενταξει απο Νδ το ξεραμε,αλλα ο συριζα ετσι δειχνει οτι ηρθε για να μεινει καιρο.Ευλογησον.Χωρις ρασα δεν μενεις ψηλα

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης