Εικόνες καταστροφής από το οινοποιείο της Achaia Clauss: Σώθηκαν τα ιστορικά κρασιά, κάηκε το πέτρινο κτήριο των 165 ετών

Βαριά πληγή άφησε πίσω της η φωτιά που ξέσπασε τα ξημερώματα του Σαββάτου στις εγκαταστάσεις της Achaia Clauss στην Πάτρα, με τις πρώτες εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για εκτεταμένες καταστροφές στο πέτρινο κτίριο της κάβας «Δανιηλίδος».

Οι φλόγες κατέστρεψαν μεγάλο μέρος της ιστορικής εγκατάστασης, ενώ ανάμεσα στις σημαντικότερες απώλειες καταγράφεται η καταστροφή του ιστορικού αρχείου της οινοποιίας, ενός ανεκτίμητου θησαυρού που αποτύπωνε την πορεία της Achaia Clauss επί 165 χρόνια.

Παρά το μέγεθος της καταστροφής, ένα από τα πιο κρίσιμα κομμάτια της ιστορίας της εταιρείας διασώθηκε: οι πίσω κάβες, όπου φυλάσσονται τα ιστορικά κρασιά και το πολύτιμο οινικό απόθεμα, δεν επηρεάστηκαν από την πυρκαγιά.

Όπως δήλωσε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Achaia Clauss, Νίκος Καραπάνος, «δεν θίχθηκαν οι πίσω κάβες, τα ιστορικά κρασιά», ωστόσο η απώλεια του αρχείου αποτελεί ένα βαρύ πλήγμα. «Έχει καεί όλο το ιστορικό αρχείο, ένα ρολόι του 19ου αιώνα. Η μεγαλύτερη καταστροφή είναι σε συλλεκτικά και αρχειακά θέματα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Χάθηκε ένα κομμάτι της ιστορίας της Πάτρας

Το αρχείο της Achaia Clauss δεν αποτελούσε απλώς ένα σύνολο εταιρικών εγγράφων, αλλά μια μοναδική ιστορική πηγή για την οικονομική και κοινωνική ζωή της Πάτρας και της Ελλάδας.

Σε αυτό περιλαμβάνονταν εμπορική αλληλογραφία, χειρόγραφα, λογιστικά βιβλία, παλιές ετικέτες, φωτογραφίες, διαφημιστικό υλικό και έντυπα που κατέγραφαν την εξέλιξη της οινοποιίας από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα.

Μεταξύ των τεκμηρίων που είχαν διασωθεί και μελετηθεί βρίσκονταν ακόμη και αντίγραφα επιστολών από τις αρχές του 20ού αιώνα, καθώς και ιστορικά χειρόγραφα στα οποία καταγραφόταν η συνταγή της Μαυροδάφνης.

Η πραγματική έκταση της απώλειας δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί, καθώς η διαδικασία καταγραφής των ζημιών συνεχίζεται.

Σώθηκαν οι θρυλικές κάβες και τα ιστορικά κρασιά

Η μεγάλη αγωνία μετά την πυρκαγιά αφορούσε την τύχη των ιστορικών κελαριών της Achaia Clauss. Μέχρι στιγμής, οι ενδείξεις είναι θετικές, καθώς η φωτιά δεν έφτασε στις πίσω κάβες όπου φυλάσσονται κρασιά ανεκτίμητης αξίας.

Ανάμεσά τους βρίσκονται και βαρέλια από την πρώτη Μαυροδάφνη του 1873 στο Αυτοκρατορικό Κελάρι, ένα από τα σημαντικότερα σύμβολα της ελληνικής οινικής κληρονομιάς.

Οι ιστορικές εγκαταστάσεις της Achaia Clauss, που θεωρούνται ζωντανό μουσείο οινοποιίας, φαίνεται πως γλίτωσαν από τη μεγάλη καταστροφή.

Η φωτιά κατέστρεψε το πέτρινο κτίριο

Η πυρκαγιά εκδηλώθηκε σε διώροφο πέτρινο κτίριο της οινοποιίας, το οποίο υπέστη σοβαρές ζημιές και σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις καταστράφηκε ολοσχερώς.

Στην επιχείρηση κατάσβεσης συμμετείχαν 27 πυροσβέστες, ομάδα της 6ης ΕΜΟΔΕ, οκτώ οχήματα και ειδικό κλιμακοφόρο όχημα. Η παραδοσιακή κατασκευή του κτιρίου, με πολλές ξύλινες επιφάνειες, δυσκόλεψε το έργο των πυροσβεστών.

Η φωτιά δεν επεκτάθηκε σε άλλα κτίρια του ιστορικού συγκροτήματος ούτε στη γειτονική δασική έκταση.

Τα αίτια της πυρκαγιάς παραμένουν υπό διερεύνηση από το Ανακριτικό Κλιμάκιο Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού Αχαΐας.

Ματαιώθηκε ο «Ανοιχτός Τρύγος 2026»

Η καταστροφή σημειώθηκε την ημέρα που η Achaia Clauss επρόκειτο να πραγματοποιήσει τον καθιερωμένο «Ανοιχτό Τρύγο 2026», μια εκδήλωση που αποτελούσε μέρος της παράδοσης του ιστορικού οινοποιείου.

Οι προγραμματισμένες δράσεις ματαιώθηκαν, ενώ η εικόνα του κατεστραμμένου κτιρίου προκάλεσε θλίψη σε όσους συνδέονται με ένα από τα σημαντικότερα τοπόσημα της Πάτρας.

Η πρώτη αποτίμηση αφήνει ένα διπλό αποτύπωμα: οι θρυλικές φιάλες και τα ιστορικά κρασιά διασώθηκαν, όμως ένα σημαντικό κομμάτι της γραπτής μνήμης της Achaia Clauss χάθηκε μέσα στις φλόγες.

Achaia Clauss: Το οινοποιείο που γέννησε τη Μαυροδάφνη

Στους πρόποδες της Πάτρας, εκεί όπου η ιστορία συναντά το κρασί, βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα οινοποιεία της Ελλάδας. Η Achaia Clauss δεν είναι απλώς μια επιχείρηση παραγωγής οίνου· είναι ένα ζωντανό μνημείο της ελληνικής οινοποιίας, ο τόπος όπου γεννήθηκε η θρυλική Μαυροδάφνη, ένα κρασί που συνδέθηκε με την παράδοση, την πόλη της Πάτρας και την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας.

Η ιστορία της ξεκινά το 1859, όταν ο Γερμανός φιλέλληνας Γουσταύος Κλάους, εκπρόσωπος της εταιρείας «Φελς και Σία», αγόρασε μια μεγάλη έκταση 82,6 στρεμμάτων στην περιοχή του Ριγανόκαμπου από τον κτηματία και σταφιδαποθηκάριο Γεώργιο Κωστάκη.

Δύο χρόνια αργότερα, το 1861, ιδρύθηκε η οινοποιία που έμελλε να γράψει τη δική της σελίδα στην ιστορία του ελληνικού κρασιού.

Η εποχή της ίδρυσης της Achaia Clauss ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Η Ελλάδα βρισκόταν σε περίοδο πολιτικής αστάθειας μετά την έξωση του βασιλιά Όθωνα, ενώ τα προβλήματα ασφάλειας ήταν έντονα.

Το οινοποιείο έγινε στόχος επιθέσεων από ληστές, ενώ ακόμη και ο ίδιος ο Γουσταύος Κλάους είχε βρεθεί αντιμέτωπος με κινδύνους. Η ανάγκη προστασίας εξηγεί και τη μοναδική μορφή των εγκαταστάσεων: το συγκρότημα χτίστηκε με χαρακτηριστικά οχυρού, με πέτρινους τοίχους, αυλές και κεντρικό πύργο που θυμίζει κάστρο.

Αυτή η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική ταυτότητα χάρισε στην Achaia Clauss το προσωνύμιο «Οινόκαστρο», ένα όνομα που συνοδεύει μέχρι σήμερα το ιστορικό οινοποιείο.

Το 1872 οι ιδιοκτήτες της «Φελς και Σία», ο Θεόδωρος Χάρμπουργκερ και ο Γουσταύος Κλάους, ίδρυσαν την «Αχάια Ανώνυμη Εταιρεία Οινοποιίας».

Λίγα χρόνια αργότερα, όταν ο Κλάους ανέλαβε ξανά τη διεύθυνση της εταιρείας, το οινοποιείο στράφηκε στην παραγωγή εκλεκτών κρασιών. Ανάμεσά τους ξεχώρισε η Μαυροδάφνη, το κρασί που θα γινόταν το σήμα κατατεθέν της Achaia Clauss.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Γουσταύος Κλάους έδωσε στο κρασί το όνομα της αρραβωνιαστικιάς του, Δάφνης, μιας όμορφης μελαχρινής Ελληνίδας με μαύρα μάτια, η οποία πέθανε σε νεαρή ηλικία. Η ιστορία αυτή πέρασε στον χρόνο και έδωσε στη Μαυροδάφνη έναν ιδιαίτερο συναισθηματικό χαρακτήρα.

Παράγεται από ερυθρές ποικιλίες σταφυλιών και κατά την ωρίμανσή της αποκτά σύνθετα αρώματα κερασιού, βανίλιας και αποξηραμένων φρούτων, με κυρίαρχες νότες σταφίδας και σοκολάτας. Πρόκειται για έναν γλυκό επιδόρπιο οίνο, που συνδέθηκε ιδιαίτερα με τις γιορτές και το Πατρινό Καρναβάλι.