Από τη «Σάρκα» στη «Θάλασσα»: Δέκα βιβλία για να διαβάσετε τον Αύγουστο

Aντίσταση με το σώμα David Szalay Σάρκα, μτφ. Βάσια Τζανακάρη, εκδ. Ψυχογιός

Στη «Σάρκα», το πολυσυζητημένο μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Σόλοϊ, που έγινε αυτόματα best seller και κέρδισε το Βραβείο Μπούκερ, ο Iστβαν, ένας νεαρός που μεγαλώνει στη μετακομμουνιστική Ουγγαρία, διασχίζει έναν κόσμο κοινωνικών ανισοτήτων, πολέμων και διαρκών μεταμορφώσεων, αναζητώντας τη θέση του σε μια πραγματικότητα που μοιάζει να έχει ήδη αποφασίσει γι’ αυτόν από νωρίς. Από την απότομη ενηλικίωση και τη στρατιωτική θητεία στο Ιράκ ως την είσοδό του στους κύκλους της βρετανικής ελίτ, ως οδηγού σε μια οικογένεια πλουσίων, η πορεία του δεν ακολουθεί τους κανόνες ενός κλασικού μυθιστορήματος κοινωνικής ανέλιξης, αλλά θυμίζει σύγχρονη τραγωδία, όπου η καταγωγή, το τραύμα και η μοίρα εξακολουθούν να καθορίζουν την προσωπική ταυτότητα και τη μοίρα. Η μεγάλη δύναμη του Σόλοϊ ωστόσο δεν βρίσκεται στις εκτενείς περιγραφές, αλλά στη λιτότητα της έκφρασης και στις σιωπές του. Ο ήρωάς του μιλά ελάχιστα, επικοινωνεί περισσότερο με το σώμα παρά με τις λέξεις και κουβαλά τις εμπειρίες του σαν ανεξίτηλα σημάδια πάνω στη σάρκα. Ο συγγραφέας αποσιωπά τα πιο βίαια γεγονότα, αφήνοντας τον αναγνώστη να συμπληρώσει τα κενά, μετατρέποντας έτσι την αφήγηση σε μια μελέτη πάνω στην απώλεια, στην ανδρική ταυτότητα και τη δυσκολία της επικοινωνίας. Συμπερασματικά μιλώντας, η «Σάρκα» δεν είναι μόνο ένα κοινωνικό μυθιστόρημα για τη μετανάστευση ή την ταξική διαφορά και την κοινωνική κινητικότητα, αλλά μια στοχαστική διερεύνηση του τι απομένει όταν η γλώσσα αποτυγχάνει να εκφράσει τον πόνο. Σε έναν κόσμο όπου όλα μοιάζουν να καθορίζονται από τις κοινωνικές δομές και την Ιστορία, ο άνθρωπος αντιστέκεται κυρίως μέσω της ίδιας του της σωματικής ύπαρξης.

Γυναίκες που αψήφησαν την εξουσία Eduardo Galeano Γυναίκες, μτφ. Ισμήνη Κανσή, εκδ. Μεταίχμιο

Οι «Γυναίκες» του απολαυστικού, καίριου και ουσιαστικού Ουρουγουανού συγγραφέα Εδουάρδο Γκαλεάνο δεν είναι ένα βιβλίο για τις γυναίκες με τη συμβατική έννοια, αλλά μια κορυφαία λογοτεχνική πράξη αποκατάστασης της μνήμης. Στην τελευταία ανθολογία που επιμελήθηκε ο ίδιος πριν από τον θάνατό του, ο Γκαλεάνο συγκεντρώνει μικρά πεζά και πορτρέτα γραμμένα σε διάστημα σχεδόν 40 ετών, συνθέτοντας ένα πολύχρωμο μωσαϊκό από γνωστές και άγνωστες γυναικείες μορφές που αψήφησαν την εξουσία, τη λήθη και τα στερεότυπα. Από τη Σεχραζάντ και τη Φρίντα Κάλο έως ανώνυμες εργάτριες, μάγισσες, επαναστάτριες, επιστήμονες και γυναίκες που η επίσημη Ιστορία προσπέρασε, ο Γκαλεάνο αφηγείται ιστορίες που διαβάζονται σαν ποιήματα, παραβολές ή μικρές εκρήξεις αλήθειας. Χωρίς να θέλει να εξιδανικεύσει ή να μυθοποιήσει, στόχος του είναι να αναδείξει όλες εκείνες τις αθέατες διαδρομές μέσα από τις οποίες οι γυναίκες άλλαξαν τον κόσμο - συχνά χωρίς να τους αναγνωριστεί η συμβολή τους. Με τη χαρακτηριστική, πυκνή και απολύτως αναγνωρίσιμη πρόζα του, όπου η Ιστορία συναντά τη λογοτεχνία και ο μύθος συνομιλεί με το πολιτικό σχόλιο, ο Γκαλεάνο μετατρέπει τη μνήμη σε πράξη αντίστασης. Κάθε κείμενό του, άλλωστε, εκτός από το ότι ενέχει μεγάλα ποσοστά αυτοβιογραφίας -ακόμα και όταν πρόκειται για το ποδόσφαιρο- λειτουργεί σαν μια υπενθύμιση ότι η Ιστορία δεν γράφεται μόνο από τους νικητές, αλλά και από όλους όσοι έμειναν στο περιθώριο των επίσημων αφηγήσεων. Οι «Γυναίκες» δεν είναι μόνο το πιο τρυφερό και ταυτόχρονα το πιο πολιτικό βιβλίο του Γκαλεάνο, αλλά ένα έργο που μας καλεί να ξαναδιαβάσουμε το παρελθόν μέσα από εκείνες που επί αιώνες έμειναν στο περιθώριο και τη σιωπή, αποδεικνύοντας ότι η μνήμη δεν είναι απλώς ανάκληση του παρελθόντος, αλλά προϋπόθεση για ένα δικαιότερο μέλλον.

Αντοχή απέναντι στη φθορά Irvin Yalom & Benjamin Yalom Η ώρα της καρδιάς, μτφ. Ευαγγελία Ανδριτσάνου, εκδ. Αγρα

Ενδεχομένως, μετά την πρόσφατη απώλεια του γιου του Βίκτoρ το βιβλίο που έχει γράψει ο κορυφαίος ψυχοθεραπευτής Ιρβιν Γιάλομ μαζί με τον έτερο γιο του Μπέντζαμιν αποκτά νέο ενδιαφέρον και εγείρει νέα ερωτήματα αναφορικά με τις ανθρώπινες σχέσεις και την αντιμετώπιση των περιστατικών. Αλλωστε, και σε αυτό το βιβλίο όπως και στα υπόλοιπα, το θέμα δεν είναι τα εκάστοτε περιστατικά, αλλά συνολικά η αντιμετώπιση του βίου - ειδικά όταν επελαύνει ο μοναδικός αδυσώπητος εχθρός που είναι το γήρας. Στα 93 του χρόνια, αντιμέτωπος με τη σταδιακή απώλεια της μνήμης αλλά και με την απομόνωση που επέβαλε η πανδημία, ο Ιρβιν Γιάλομ αναθεωρεί τη θεραπευτική του πρακτική, επιλέγοντας να επικεντρωθεί στη δύναμη μιας και μόνο συνεδρίας. Για μια ακόμα φορά ο Γιάλομ μιλάει στο βιβλίο όχι μόνο για τους ανθρώπους τους οποίους ανέλαβε, αλλά για τις δικές του αμφιβολίες, τους περιορισμούς και τις εσωτερικές συγκρούσεις που συνοδεύουν το τελευταίο στάδιο μιας σπουδαίας διαδρομής. Εξ ου και ότι το βιβλίο ξεπερνά το θέμα της ψυχοθεραπείας και μετατρέπεται σε ένα βαθιά προσωπικό χρονικό για τη γήρανση, την ευαλωτότητα και την επιμονή να παραμένει κανείς παρών απέναντι στον άλλον ακόμη και όταν οι προσωπικές του δυνάμεις δοκιμάζονται.

Μια νέα ανάγνωση του μύθου του Ελ Σιντ Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε Χωρίς πατρίδα και θεό - Ελ Σιντ ή μια ιστορία συνόρων, μτφ. Αχιλλέας Χρηστίδης, εκδ. Πατάκη

Στο «Χωρίς πατρίδα και θεό - Ελ Σιντ ή μια ιστορία συνόρων», ο Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε επιστρέφει σε έναν από τους πιο εμβληματικούς ήρωες της ισπανικής ιστορίας, ουσιαστικά για να τον αποδομήσει με τον πλέον συμβολικό τρόπο: εδώ ο Ρούι Ντίας, ο μετέπειτα θρυλικός Ελ Σιντ, εμφανίζεται ως ένας εξόριστος πολεμιστής που δεν υπηρετεί ούτε πατρίδα ούτε βασvιλιά, αλλά μάχεται για την επιβίωση και τον άγραφο κώδικα τιμής των ανθρώπων που ζουν στα σύνορα δύο κόσμων. Με τη γνώριμη αφηγηματική του δεινότητα, ο Πέρεθ-Ρεβέρτε μετατρέπει τη μεσαιωνική Ισπανία σε ένα σκληρό τοπίο όπου χριστιανοί και μουσουλμάνοι, πίστη και συμφέρον, αφοσίωση και προδοσία συνυπάρχουν χωρίς τις εύλογες και μάλλον εύκολες, σχεδόν αυθαίρετες, βεβαιότητες. Αυτό που τον ενδιαφέρει δεν είναι η στιγμή της αποθέωσης του ήρωα ή η εξειδανίκευση, αλλά η στιγμή κατά την οποία ένας άνθρωπος, κυνηγημένος από την εξουσία, μετατρέπεται σταδιακά σε θρύλο. Η Ιστορία, μοιάζει να λέει, δεν γεννιέται από τα μεγάλα ιδανικά, αλλά από την ανάγκη, την αντοχή και τις επιλογές που επιβάλλουν οι ακραίες συνθήκες. Εξ ου και ότι το «Χωρίς πατρίδα και θεό» μπορεί να διαβαστεί ως χρονικό, αλλά και ως ένα στοχαστικό μυθιστόρημα για την εξορία και την πίστη σε εποχές διαρκούς μεταμόρφωσης και ρευστής διαμόρφωσης της ταυτότητας. Με τη λιτή, κινηματογραφική γραφή του και την εμπειρία ενός συγγραφέα που γνωρίζει όσο λίγοι τη φύση του πολέμου, ο Πέρεθ-Ρεβέρτε προσφέρει μια νέα ανάγνωση του μύθου του Ελ Σιντ, υπενθυμίζοντας ότι πίσω από κάθε εθνικό ήρωα κρύβεται, πρώτα απ’ όλα, ένας ευάλωτος και άκρως τρωτός άνθρωπος.

Η γέννηση δύο παγκόσμιων μύθων Jonathan Clegg & Joshua Robinson Messi vs Ronaldo, μτφ. Γεωργία Σαμαρά, MVPublications

Το «Messi vs Ronaldo» των Τζόναθαν Κλεγκ και Τζόσουα Ρόμπινσον δεν είναι ακόμη ένα βιβλίο που επιχειρεί να απαντήσει στο ατέρμονο ερώτημα για δύο από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Πρόκειται, κυρίως, για την ιστορία μιας μυθιστορηματικής έκτασης αντιπαλότητας που άλλαξε οριστικά το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, μετατρέποντας δύο μοναδικούς αθλητές σε πολιτισμικά σύμβολα και πρωταγωνιστές μιας εποχής που ξεπέρασε τα όρια του ίδιου του αθλήματος. Βασισμένο σε πολυετή δημοσιογραφική έρευνα και δεκάδες μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν από κοντά τις καριέρες τους, το βιβλίο φωτίζει όχι μόνο όσα συνέβησαν μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, αλλά και τις δυνάμεις που διαμόρφωσαν το σύγχρονο ποδοσφαιρικό οικοσύστημα. Οι κορυφαίοι στο είδος τους αθλητικοί συντάκτες και συγγραφείς ακολουθούν παράλληλα τις διαδρομές του Λιονέλ Μέσι και του Κριστιάνο Ρονάλντο, δύο προσωπικοτήτων εκ διαμέτρου αντίθετων, που όμως η καριέρα τους φάνηκε να είναι σε μια τρομερή αλληλεπίδραση - απόδειξη, μεταξύ άλλων, και το πρόσφατο αποχαιρετιστήριο γι’ αυτούς Μουντιάλ. Ως γνωστόν, η αντιπαλότητά τους στην Μπαρτσελόνα και τη Ρεάλ Μαδρίτης, την οποία μελετούν οι συγγραφείς, δεν αναδιαμόρφωσε μόνο την ισπανική και την ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική ιστορία, αλλά επηρέασε και τον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε -και γιατί όχι καταναλώνουμε- το ποδόσφαιρο, αντιλαμβανόμαστε την έννοια του σταρ και συζητάμε για τη διασημότητα στον 21ο αιώνα. Γι’ αυτό και πέρα από τα τρόπαια, τα γκολ και τα ρεκόρ, το βιβλίο διαβάζεται ως μια μελέτη πάνω στη φιλοδοξία, στη δημόσια εικόνα, στην εμπορευματοποίηση και τη γέννηση δύο παγκόσμιων μύθων. Το πιο σημαντικό απ’ όλα, όμως, είναι ότι είναι ένα βιβλίο που ενδιαφέρει όχι μόνο τους φίλους του ποδοσφαίρου, αλλά και όλους τους αναγνώστες, οι οποίοι θα διαπιστώσουν πώς μια αθλητική αντιπαλότητα μετατρέπεται σε πολιτισμικό φαινόμενο, διαμορφώνοντας μια ολόκληρη εποχή και αλλάζοντας για πάντα τον τρόπο με τον οποίο αφηγούμαστε το ίδιο το παιχνίδι.

Ταξίδι στη Μεγάλη Ελλάδα Δρ Θεόδωρος Παπακώστας-Archaestoryteller, Πόση Μεγάλη Ελλάδα θέλετε; - Ναι! - Η ιστορία των ελληνικών αποικιών στην Κάτω Ιταλία και Σικελία, εκδ. Key Books

«Σήμερα, αν πας στη Ποσειδωνία ή Paestum, όπως ονομάστηκε αργότερα, βγαίνεις από τον μικρό γραφικό σταθμό του τρένου και βρίσκεσαι μέσα στα λιβάδια. Προχωράς και περνάς από το αρχαίο τείχος της πόλης, διασχίζοντας την ίδια αρχαία πύλη που περνούσαν και οι κάτοικοι της πόλης. Και συνεχίζεις ανάμεσα στα καταπράσινα λιβάδια μέχρι να φτάσεις στην Κοιλάδα των Ναών. Εκεί είναι τρεις εξαιρετικά καλοδιατηρημένοι αρχαίοι ελληνικοί ναοί που ακόμα κόβουν την ανάσα. Για όλες σχεδόν τις πόλης που αναφέραμε μέχρι τώρα, τα οικοδομικά κατάλοιπα που σώζονται είναι ελάχιστα. Αλλά εδώ οι ναοί, αγέρωχοι και πανέμορφοι, σου κόβουν την ανάσα», γράφει σε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα ο αρχαιολόγος Θεόδωρος Παπακώστας, ο οποίος αναλαμβάνει να μας συστήσει με τον πιο γοητευτικό τρόπο την ιστορία της Μεγάλης Ελλάδας, των ελληνικών αποικιών της Κάτω Ιταλίας και της Σικελίας. Με τη γνωστή, προσφιλή, γλαφυρή του αφήγηση που τον έχει κάνει ιδιαίτερα αγαπητό στο ευρύ κοινό, απομακρύνεται από τη στεγνή ιστορική, επιστημονική ανάλυση και μετατρέπει έξι αιώνες Ιστορίας σε ένα συναρπαστικό ταξίδι γεμάτο ανθρώπινες ιστορίες, πολιτικές συγκρούσεις, εμπορικά δίκτυα και πολιτισμικές ανταλλαγές.

Μια ιστορία για τις δεύτερες ευκαιρίες Sebastian Fitzek Η πρώτη τελευταία μέρα, μτφ. Γιώτα Λαγουδάκου, εκδ. Διόπτρα

Με την «Πρώτη τελευταία μέρα», ο Σεμπάστιαν Φίτζεκ απομακρύνεται από το καθαρόαιμο ψυχολογικό θρίλερ που τον καθιέρωσε διεθνώς και παραδίδει ένα μυθιστόρημα που ισορροπεί ανάμεσα στην περιπέτεια, στο χιούμορ και την υπαρξιακή αναζήτηση. Αφετηρία της ιστορίας είναι μια τυχαία συνάντηση δύο εντελώς διαφορετικών ανθρώπων, οι οποίοι αναγκάζονται να μοιραστούν ένα ταξίδι όταν οι πτήσεις τους ακυρώνονται. Αυτό που αρχίζει ως μια άβολη διαδρομή μετατρέπεται σταδιακά σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια γεμάτη ανατροπές, αποκαλύψεις και μικρές δοκιμασίες που τους υποχρεώνουν να αναμετρηθούν με όσα φοβούνται περισσότερο. Ο Φίτζεκ αξιοποιεί, εν προκειμένω, τη γνώριμη δεξιοτεχνία του στο στήσιμο ιστοριών γεμάτων αγωνία και στη διαμόρφωση μιας ατμόσφαιρας γεμάτης σασπένς, αν και αυτή τη φορά το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η αποκάλυψη ενός εγκλήματος. Προφανώς, η μάλλον πιο υπαρξιακή μετατόπιση είναι ότι μιλάει για το ζήτημα της στάσης μας απέναντι στην ίδια η ζωή και την αδυναμία μας να την αναβάλουμε διαρκώς περιμένοντας την «κατάλληλη στιγμή». Με γρήγορο ρυθμό, κινηματογραφικές σκηνές και ευρηματικούς διαλόγους, ο συγγραφέας θέτει ένα απλό αλλά ουσιαστικό ερώτημα: πώς θα ζούσαμε αν πιστεύαμε ότι η σημερινή μέρα ήταν η τελευταία μας; Πίσω από το χιούμορ και τις συνεχείς ανατροπές κρύβεται μια αισιόδοξη ιστορία για τις δεύτερες ευκαιρίες, την αξία της αυθόρμητης απόφασης και την ανάγκη να εγκαταλείψουμε τις βεβαιότητες που προκαλούν ανάσχεση της κάθε μας πράξης.

Ζωές που δεν ζήσαμε Colm Toibin Λονγκ Αϊλαντ, μτφ. Μυρτώ Καλοφωλιά, εκδ. Ικαρος

Είκοσι χρόνια μετά το εμβληματικό και απόλυτο best seller του «Μπρούκλιν», που μεταφέρθηκε με επιτυχία στον κινηματογράφο, ο Ιρλανδός συγγραφέας επιστρέφει στην ιστορία της Εϊλις Λέισι, αποδεικνύοντας ότι οι πιο καθοριστικές αποφάσεις της ζωής δεν λαμβάνονται ποτέ οριστικά. Η σαραντάχρονη πλέον ηρωίδα, εγκατεστημένη στο Λονγκ Αϊλαντ με τον υδραυλικό σύζυγό της Τόνι και τα δύο παιδιά τους, βλέπει τη φαινομενικά ήρεμη καθημερινότητά της να ανατρέπεται από μια απρόσμενη αποκάλυψη, που την αναγκάζει να επιστρέψει στην Ιρλανδία και να αναμετρηθεί όχι μόνο με το παρελθόν της, αλλά και με την όψιμη γυναικεία της ταυτότητα. Η επιστροφή στην πατρίδα δεν λειτουργεί ως νοσταλγική αναδίπλωση, αλλά ως μια δοκιμασία που φέρνει στο φως τις ζωές που δεν ζήσαμε και τις επιλογές που εξακολουθούν να μας καθορίζουν. Eνα μυθιστόρημα χαμηλών τόνων, αλλά μεγάλης συναισθηματικής έντασης που εξερευνά τη φθορά του γάμου, την επιθυμία για μια δεύτερη αρχή και το βάρος των αποφάσεων που μπορεί να σφραγίσουν τη ζωή μας για πάντα.

Οι αθέατες όψεις της Αβάνας Λεονάρδο Παδούρα Αβάνα, μτφ. Κώστας Αθανασίου, εκδ. Καστανιώτη

Γνωστός για την άμεση σύνδεση που είχε πάντα ο Λεονάρδο Παδούρα με τη χώρα του και την πόλη που γαλούχησε τα μικρά και τα μεγάλα του όνειρα, δεν θα μπορούσε παρά να αφιερώσει ένα ολόκληρο βιβλίο στην Αβάνα. Ειδικά αυτές τις μέρες, όπου η πρωτεύουσα της Κούβας ταλανίζεται και βιώνει το τεράστιο αδιέξοδο της έλλειψης των βασικών μέσων επιβίωσης, όπως φως και νερό, το βιβλίο μετατρέπεται, αυτή τη φορά μέσα από την ανάγνωσή μας, σε ένα αποχαιρετιστήριο, εξομολογητικό γράμμα όχι μόνο στην πόλη του Παδούρα, αλλά σε αυτή που όλοι αγαπήσαμε. Μέσα από την περιπλάνηση του κορυφαίου Κουβανού συγγραφέα στην Αβάνα, στις γειτονιές, στις μνήμες της κουβανικής πρωτεύουσας, μεταφερόμαστε κι εμείς στη συλλογική ιστορία μιας χώρας που έμαθε να ζει ανάμεσα στην ελπίδα, στη διάψευση και την επιμονή. Με οδηγό τη γνώριμη, βαθιά ανθρώπινη ματιά του, ο Παδούρα επισκέπτεται δρόμους, συνοικίες και πρόσωπα που έχουν σημαδέψει τη ζωή και το έργο του, αποκαλύπτοντας παράλληλα τις αθέατες όψεις μιας Αβάνας μακριά από τα τουριστικά στερεότυπα. Οι αφηγήσεις συνομιλούν με αποσπάσματα από τα μυθιστορήματά του και φωτίζουν τη γέννηση του κόσμου του Μάριο Κόντε, αποδεικνύοντας ότι η λογοτεχνία δεν είναι παρά ένας διαφορετικός τρόπος να διασώσεις τον κόσμο από τη λήθη. Οπως σε όλα τα μεγάλα βιβλία του Κουβανού συγγραφέα, έτσι κι εδώ η πόλη δεν λειτουργεί ως σκηνικό, αλλά ως ζωντανός οργανισμός που θυμάται, πληγώνεται και μεταμορφώνεται μαζί με τους κατοίκους της.

Στα χνάρια του Μόμπι Ντικ Paul Lynch Πιο πέρα από τη θάλασσα, μτφ. Αγγελος Αγγελίδης, Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Gutenberg

Στο «Πιο πέρα από τη θάλασσα», ο Πολ Λιντς αποδεικνύει για μία ακόμη φορά ότι είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ιρλανδούς συγγραφείς, μετατρέποντας μια ιστορία επιβίωσης σε μια βαθιά υπαρξιακή παραβολή. Δύο ψαράδες, ο σκληροτράχηλος Μπολίβαρ και ο νεότερος, ιδεαλιστής Χέκτορ, χάνονται στον απέραντο Ειρηνικό ύστερα από μια σφοδρή καταιγίδα. Οσο απομακρύνονται από τη στεριά τόσο πλησιάζουν στον πιο σκοτεινό πυρήνα του εαυτού τους, εκεί όπου η πείνα, η δίψα, ο φόβος και η ελπίδα δοκιμάζουν τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης. Γράφοντας μια φαινομενικά μεγάλη θαλασσινή περιπέτεια, ο Πολ Λιντς αναδεικνύει όλα όσα αποκαλύπτει η ακραία δοκιμασία: η θάλασσα, εν προκειμένω, δεν λειτουργεί ως σκηνικό δράσης, αλλά ως ένα μεταφυσικό τοπίο, ένας ενδιάμεσος χώρος ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο, όπου οι βεβαιότητες καταρρέουν και ο άνθρωπος αναμετριέται με τη μοίρα του. Συνομιλώντας δημιουργικά με τη μεγάλη παράδοση των θαλασσινών μυθιστορημάτων, από τον «Μόμπι Ντικ» έως τον «Γέρο και τη θάλασσα», ο Ιρλανδός συγγραφέας αποφεύγει τον ηρωισμό και επιλέγει να φωτίσει την εύθραυστη ανθρώπινη συνθήκη. Το «Πιο πέρα από τη θάλασσα» είναι ένα μυθιστόρημα που υπερβαίνει την ιστορία της επιβίωσης και μετατρέπεται σε στοχασμό πάνω στην ανθρώπινη φύση.