Η φετινή διοργάνωση του
SNF Nostos 2026 άνοιξε ήδη τις πύλες της με στόχο να ξεπεράσει τα διαφορετικά πεδία έχοντας ως κεντρικό σημείο αναφοράς τον άνθρωπο. Το
Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος συμπληρώνει τριάντα χρόνια κοινωφελούς δράσης και επιλέγει να γιορτάσει την επέτειο
όχι με μια αναδρομή στο παρελθόν αλλά με ένα βλέμμα στραμμένο στο μέλλον. Το θέμα «Επίκεντρο ο Άνθρωπος» λειτουργεί ως κοινός άξονας σε ένα πρόγραμμα που απλώνεται από τις τέχνες και τον πολιτισμό μέχρι την υγεία, την εκπαίδευση, την τεχνολογία, τον αθλητισμό και τη συμμετοχή στα κοινά.
Από την πρώτη κιόλας ημέρα, το φεστιβάλ έδειξε τις προθέσεις του. Οι συζητήσεις, οι συναυλίες και στη συνέχεια οι καθιερωμένοι βραδινοί αγώνες δρόμου έδωσαν το έναυσμα μιας διοργάνωσης που δεν απευθύνεται μόνο στους θεατές αλλά και στους συμμετέχοντες. Το σώμα, η κίνηση, η συλλογική εμπειρία βρέθηκαν στο επίκεντρο, πριν ακόμη ξεκινήσουν οι μεγάλες συζητήσεις και οι καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Λίγο πρωτύτερα, το κοινό παρακολουθούσε έναν από τους σημαντικότερους πρωτοπόρους της ηλεκτρονικής μουσικής, τον Jean-Michel Jarre, να συνομιλεί με την Άννα Κύνθια Μπουσδούκου στους Διαλόγους του ΙΣΝ. Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα της εποχής: τη σχέση της τεχνητής νοημοσύνης με τη δημιουργικότητα.
Μπορεί ένα μηχάνημα να παράγει τέχνη; Πού τελειώνει η τεχνολογία και πού αρχίζει η ανθρώπινη φαντασία; Τα ερωτήματα αυτά διαπέρασαν ολόκληρη την πρώτη ημέρα, σαν ένας αόρατος διάλογος ανάμεσα στο παρόν και το μέλλον.
Η συνέχεια ανήκει στις τέχνες: αύριο θα κάνει πρεμιέρα το «Ο Εχθρός του Λαού» του Χένρικ Ίψεν με πρωταγωνιστή τον Γουίλιαμ Νταφό ενώ η συνεργασία του Release Athens με το SNF Nostos έχει ήδη φέρει στην άκρη της πόλης μεγάλα ονόματα της διεθνούς μουσικής σκηνής: David Byrne,
εμβληματική φυσιογνωμία της σύγχρονης μουσικής, μαζί με τους Deadletter και τους Nation of Language είναι ανάμεσα στα ονόματα που υπόσχονται αξέχαστες βραδιές του καλοκαιριού, δίνοντας τη σφραγίδα. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη διαρκή κινητικότητα, το σημείο που συγκέντρωσε ίσως το μεγαλύτερο ενδιαφέρον των επισκεπτών δεν ήταν τα μεγάλα ονόματα και τα διαφορετικά περφόρμανς αλλά ένα καφενείο.
Το «Καφενείο του Γιάννη» μοιάζει εκ πρώτης όψεως με μια νοσταλγική αναφορά σε έναν κόσμο που χάνεται. Στην πραγματικότητα αποτελεί μία από τις πιο σύγχρονες και ουσιαστικές παρεμβάσεις της φετινής διοργάνωσης. Σε μια εποχή όπου η προσοχή μας αποτελεί το πολυτιμότερο ψηφιακό αγαθό και οι οθόνες μονοπωλούν τον χρόνο και τις σχέσεις μας, το καφενείο προτείνει κάτι σχεδόν ανατρεπτικό: να αφήσουμε το κινητό στην άκρη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχουν ειδοποιήσεις, feeds ή αλγόριθμοι-αλλά μόνο οι άνθρωποι.
Ο χώρος λειτουργεί ως ένα είδος κοινωνικού πειράματος αλλά και ως υπενθύμιση μιας εμπειρίας που θεωρούσαμε αυτονόητη μέχρι πριν από λίγα χρόνια: της φυσικής συνάντησης. Καθισμένοι γύρω από τραπέζια, άγνωστοι μεταξύ τους συνομιλούν, ανταλλάσσουν ιστορίες, γελούν, διαφωνούν, γνωρίζονται. Από το πρωί έως το μεσημέρι, το καφενείο λειτουργεί ως ένας ανοιχτός χώρος δημιουργικής ανάπαυλας. Υλικά για κέντημα, origami, σχέδιο και χειροτεχνίες βρίσκονται στη διάθεση των επισκεπτών, δημιουργώντας μικρές νησίδες συγκέντρωσης και δημιουργικότητας μέσα στον πυρετό του φεστιβάλ. Είναι μια σιωπηλή υπενθύμιση ότι η δημιουργία δεν γεννιέται μόνο μέσα από την ταχύτητα αλλά και μέσα από την παύση.
Το απόγευμα, ο χώρος αποκτά νέα ζωή. Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης προσκαλεί τους επισκέπτες σε βιωματικά εργαστήρια που διερευνούν τη σύνδεση των αισθήσεων, το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή μετατρέπει τη βιοποικιλότητα σε παιχνίδι ανακάλυψης για ολόκληρες οικογένειες, ενώ η We Need Books, η πρώτη πολύγλωσση βιβλιοθήκη της Ελλάδας, φέρνει κοντά διαφορετικές γλώσσες και πολιτισμούς μέσα από δίγλωσσες αφηγήσεις παραμυθιών στα ελληνικά και στα αραβικά.
Οι βραδινές ώρες φέρνουν έναν διαφορετικό τόνο. Στο ίδιο καφενείο όπου λίγες ώρες πριν ακούγονταν παιδικές φωνές και αφηγήσεις παραμυθιών, ανοίγουν συζητήσεις γύρω από τα πιο σύνθετα ζητήματα της εποχής μας. Υπό τον συντονισμό του John Sarbanes, προσωπικότητες όπως η καθηγήτρια Βιοηθικής Έφη Βαγενά, ο ιστορικός Mark Mazower και ο Alan Stoga εξετάζουν τις κοινωνικές, πολιτικές και ηθικές προεκτάσεις της τεχνητής νοημοσύνης.