«Ήταν πολύ εύκολο θέμα, κοιμήθηκα στην τάξη. Ήμουν πολύ δημιουργικός, είχα δημιουργικότητα και είδα όνειρο. Με ξυπνήσανε οι φίλοι μου μέσα. Έγραψα το όνομά μου, το επώνυμό μου» είπε ένας από τους μαθητές
Ένας δεύτερος που ρωτήθηκε από ποιο απόσπασμα ήταν το θέμα στη Γλώσσα απάντησε «μια Μπάρμπαρα και ένα περίεργο επίθετο».
«Γράψαμε μέχρι να βαρεθούμε, δεν ξέρω γιατί ήρθα, απλά ξύπνησα και ήρθα» παραδέχθηκε άλλος μαθητής με αφοπλιστική ειλικρίνεια.
Στην ερώτηση, δε, «πού στοχεύεις;» ο ένας από τους τρεις αποστόμωσε τον δημοσιογράφο με την απάντηση «στα αστέρια» για να προσθέσει «θέλω να γίνω πολιτικός μηχανικός από ιδιωτική σχολή».
Σε τριάντα χρόνια οι μηχανές θα σκέφτονται για μας, θα μας φέρνουν κοντά στους δικούς μας και θα μιλάνε όπως εμείς. Το μόνο που θα μένει «μοναδικό», γι’ αυτό θα είναι και ακριβό, θα είναι να ξέρεις πως απέναντί σου κάθεται, στ' αλήθεια, ένας άνθρωπος.
Η ιστορία ενός εκπαιδευτικού θεσμού που συνδέει ευρηματικά τα παιδιά με την τεχνολογία και την καινοτομία και αποτελεί μια οργανωμένη πλατφόρμα δημιουργικής σκέψης που εξάγει την ελληνική ρομποτική στον κόσμο.