Κορωνοϊός: Ο 34χρονος φαρμακοποιός χωρίς υποκείμενο νόσημα που επέστρεψε νικητής από τον εφιάλτη

farmakopoios-ekso

Ο Ιωάννης Κλάππας, που ζει μόνιμα στην Αγγλία, περιγράφει με συγκλονιστικές λεπτομέρειες την απίστευτη περιπέτεια του με τον κορωνοϊό που παραλίγο να του κοστίσει τη ζωή

Ο φαρμακοποιός Ιωάννης Κλάππας που ζει μόνιμα στην Αγγλία περιγράφει με συγκλονιστικές λεπτομέρειες την απίστευτη περιπέτεια του με τον κορωνοϊό που παραλίγο να του κοστίσει τη ζωή. Είναι 34 ετών, χωρίς υποκείμενο νόσημα, ταξίδεψε στην Ελλάδα οικογενειακώς την πρώτη βδομάδα του Μαρτίου κι από τότε ξεκίνησαν όλα...

Συγκεκριμένα, θα πει: «Η 10 μηνών κόρη μου τότε αρρώστησε για πρώτη φορά και πήγαμε σε παιδίατρο που έκανε διάγνωση βρογχιολίτιδας και έδωσε αγωγή aerolin και flixotide για 10 μέρες. Όταν γυρίσαμε Αγγλία και ολοκληρώσαμε την αγωγή, η μπέμπα δεν ήταν εντελώς καλά και μια μέρα μας έκανε έντονη δύσπνοια που μας ανάγκασε να πάμε στο νοσοκομείο μιας και ήταν Σάββατο.

Η διάγνωση από τον γιατρό και στο νοσοκομείο ήταν πάλι βρογχιολίτιδα και μας είπε ότι γενικά κάνει καιρό να περάσει, δεν χρειάζεται αγωγή και ένα βηχαλάκι για εβδομάδες είναι σύνηθες. Αν βέβαια δούμε ξανά ότι δυσκολεύεται στην αναπνοή ή η κατάστασή της γίνεται χειρότερη, να επικοινωνήσουμε με τον γιατρό μας. Φύγαμε από το νοσοκομείο κι εγώ την επόμενη μέρα ξεκίνησα συνέχισα τη δουλειά κανονικά (είχα Κυριακάτικη βάρδια).

Κατά τη διάρκεια της δουλειάς άρχισα να νιώθω μια δυσφορία που την Δευτέρα μετουσιώθηκε σε πυρετό 38 και ξηρό βήχα. Με βάση τις τότε οδηγίες δήλωσα ασθένεια και απομονώθηκε με την οικογένεια μου σπίτι για 14 μέρες. Κατά τη διάρκεια αυτών των 14 ημερών, όλοι περάσαμε τα κλασικά συμπτώματα του κορωνοϊού, πυρετό (μάξιμουμ 38,5), βήχα, γαστρεντερολογικά θεματάκια (διάρροιες, πόνους στα έντερα), αγευσία, αοσμία, έλλειψη όρεξης, κούραση και μυϊκούς πόνους. Όλα τα συμπτώματα όμως ήταν ελαφρά έως μέτρια και δεν χρειαστήκαμε ιατρική παρέμβαση. Πίστεψα ότι περάσαμε όλοι ελαφρά τον κορωνοϊό και μετά το πέρας των 14 ημερών γύρισα δουλειά».


Ωστόσο, η επιστροφή του Έλληνα φαρμακοποιού στον χώρο τις εργασίας του και οι μέρες που ακολούθησαν έκρυβαν κι άλλες δυσάρεστες εκπλήξεις.

farmakopoios-1


Συγκεκριμένα, θα πει:

«Έχω επιστρέψει κανονικά ένα δεκαήμερο και ξαφνικά κατά την διάρκεια της βάρδιας μου Τετάρτη 15 Απριλίου, νιώθω ένα τρέμουλο, να κρυώνω τόσο πολύ ξαφνικά που φοράω το μπουφάν μου και προσπαθώ να ηρεμήσω. Δεν είχα ξανανιώσει κάτι τέτοιο.. Το ίδιο βράδυ νιώθω να ανεβάζω πυρετό αλλά δεν τσεκάρω πόσο έχω. Ξυπνάω Πέμπτη, βάζω θερμόμετρο 39,5. Παίρνω πάλι στην δουλειά να δηλώσω ασθένεια και η περιπέτεια μόλις ξεκίνησε. Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο ο πυρετός ασανσέρ να φτάνει μέχρι και 41,5 και να πέφτει με παρακεταμόλη, διάρροιες που με γονάτισαν αλλά το Imodium να βοηθάει, δυσκολία στην αναπνοή και μια κούραση απίστευτη... Κυριακή 19 Απριλίου το πήρα απόφαση, δεν μπορούσα άλλο έτσι και κάλεσε ασθενοφόρο. Οι μετρήσεις τους ήταν, πίεση 124/78, οξυγόνο 96, πυρετός 39,2, αναπνοές ανά λεπτό 24. Μου προτείνουν να πάμε νοσοκομείο να τσεκαριστώ πιο ενδελεχώς μιας και έχω συμπτώματα κορωνοϊού. Συμφωνώ και πάμε νοσοκομείο».

Στο νοσοκομείο οι πρώτες μετρήσεις είναι παρόμοιες. Ακολουθούν εξετάσεις αίματος και διαπιστώνεται ότι τα λευκά του είναι αυξημένα, χωρίς να του δώσουν τιμή. Η ακτινογραφία θώρακος δεν δείχνει κάτι το ιδιαίτερο.

Και συνεχίζει: «Βάζουν κάνουλα, τεστ για κορωνοϊό και ξεκινάμε παρακεταμόλη, αμοξικικλίνη, μετρονινταζόλη και ορό. Μέχρι το βράδυ έχω πάει στην αναπνευστική πτέρυγα αλλά αρχίζω και δεν την παλεύω. Δεν μπορώ να αναπνεύσω, φέρνουν οξυγόνο, πάλι τίποτα, δεν μπορώ, ασφυκτιώ, αρχίζω να νιώθω ότι χάνομαι, έρχονται νοσοκόμες γιατροί, φωνάζουν γιατρό από την εντατική, "Γιάννη θα σε κοιμίσουμε", λέω ναι δεν μπορώ ό,τι είναι να κάνετε κάντε το. Αυτό ήταν και το τελευταίο που θυμάμαι μέχρι την Παρασκευή 24 Απριλίου, που άρχισα να αντιλαμβάνομαι που βρίσκομαι και να έχω τις αισθήσεις μου...

Μπαίνανε στο δωμάτιο της εντατικής, νοσοκόμες, γιατροί λέγανε "Γιάννη, πόσο χαιρόμαστε που είσαι καλά, μας τρόμαξες τόσο πολύ", κι εγώ δεν αναγνώριζα κανέναν. Τόσοι φιλικοί όλοι πραγματικά δεν το περίμενα. Από την Παρασκευή λοιπόν που αρχίζω και καταλαβαίνω τι μου γίνεται, τα φάρμακά μου έχουν αλλάξει, η αντιβίωση είναι μεροπενέμη μόνο, έχω ορό, φουροσεμίδη, μορφίνη σε υγρή μορφή για πόνο και βοήθεια στην αναπνοή, ζοπικλόνη για ύπνο το βράδυ και παρακεταμόλη για να κρατάμε την θερμοκρασία χαμηλά και οξυγόνο 20-50%.

Παρασκευή με Δευτέρα πέρασα σε δωμάτιο της εντατικής, σιγά σιγά να αναρρώνω και κάθε μέρα να αντιλαμβάνομαι και περισσότερα γύρω μου. Φυσικά καμία ανάμνηση για τις προηγούμενες μέρες, ήταν σαν να κοιμήθηκα για 5 μέρες. Δευτέρα 27 του μήνα βγήκα από την εντατική και πήγα σε πτέρυγα του αναπνευστικού (από την μεταφορά μου είναι και η φωτογραφία).

Όλοι πολύ χαρούμενοι με την πρόοδό μου, μου λέγανε άντε Γιάννη σε βλέπουμε να παίρνεις εξιτήριο σύντομα. Να πω την αλήθεια όταν πήγα στην άλλη πτέρυγα το μόνο πράγμα που είχα στο μυαλό μου είναι πότε θα βγω. Δεν την πολυπάλευα άλλο. Τα φάρμακα σταμάτησαν όλα την Δευτέρα το πρωί και η αντιβίωση, η θερμοκρασία μου πλέον ήταν φυσιολογική από το Σάββατο, αλλά η κούραση και η κόπωση απίστευτη. Έσφιγγα τα δόντια για να σηκωθώ από το κρεβάτι και να περπατήσω λίγο για να δείξω ότι είμαι έτοιμος να γυρίσω σπίτι. Την Τρίτη στις 28 του μήνα μίλησα με τον γιατρό και είπα καλύτερα θα είναι να γυρίσω σπίτι, συμφώνησε και έτσι στα γρήγορα πήρα το χαρτί εξόδου!»


Γυρνώντας σπίτι, στην γυναίκα του και στο μωρό τους, ρώτησε την σύζυγο του τι μπορεί να έγινε αυτές τις μέρες που δεν είναι σε θέση να θυμάται. Τότε εκείνη με δάκρυα στα μάτια, τον ρώτησε αν είναι πράγματι σίγουρος ότι θέλει να μάθει τα όσα μεσολάβησαν μέχρι τη μεταφορά του στο νοσοκομείο.

klapas-mesa
O Ιωάννης Κλάπας με τη σύζυγό του


Τα όσα του περιέγραψε, τον έκαναν να ανατριχιάσει.

«Η γυναίκα μου ειπε ότι Κυριακή ξημερώματα έπεσα σε κώμα, μέχρι την Τετάρτη που με επανάφεραν 50% αλλά εγώ δεν θυμάμαι τίποτα. Πρώτη διάγνωση πνευμονία και σηψαιμικό σοκ λόγο κορωνοϊού ακόμα κι αν τα τεστ έβγαιναν αρνητικά. Μέχρι την Παρασκευή ήμουν σε αναπνευστήρα και μιας και δεν θυμάμαι τίποτα πιθανολογώ ότι ξεκίνησα να καταλαβαίνω τι μου συμβαίνει όταν μου έβγαλαν τον αναπνευστήρα την Παρασκευή.

Την γυναίκα μου την πήραν τηλέφωνο και την ενημέρωσαν για την κατάστασή μου, Δευτέρα ξημερώματα 2 το πρωί... δεν ξέρω πως τα κατάφερε και δεν λύγισε μετά από ένα τέτοιο τηλέφωνο... εγώ δεν ξέρω τι θα είχα κάνει. Είχε επικοινωνία με τους γιατρούς και συγκεκριμένο τηλέφωνο που μπορούσε να πάρει όποτε θέλει για ενημέρωση κάθε 3-4 ώρες.

Τη Δευτέρα οι μετρήσεις μου ήταν όλες ανεβασμένες αλλά την Τρίτη ήμουν ακόμα χειρότερα, με το CRP 370, muscle protein 400, creatine kinase 900, ALP 180, μου σταμάτησαν και την παρακεταμόλη λόγω των δεικτών του συκωτιού.

Την Τρίτη μου κάνανε πάλι ακτινογραφία θώρακος που ήταν τόσο κακή που ο γιατρός ήταν πολύ σκεπτικός για το μέλλον μου. Την Τετάρτη σαν να έγινε θαύμα, οι δείκτες άρχισαν να πέφτουν, ο πυρετός χωρίς παρεκαταμόλη σταθερά κάτω του 38 και δεν πίστευαν στα μάτια τους. Παρασκευή που ξαναέκανα ακτινογραφία δεν πίστευαν στα μάτια τους για την αλλαγή, πόσο πολύ είχε καθαρίσει.

Αν και το γράμμα εξόδου γράφει ότι μου έκαναν 6 τεστ για κορωνοϊό και βγήκαν όλα αρνητικά, οι γιατροί συμπεραίνουν ότι κορωνοϊό είχε γιατί η κλινική εικόνα αυτό έδειχνε... δεν έχουμε ξαναδεί να καθαρίζουν τόσο γρήγορα οι πνεύμονες σε καμία άλλη τύπου πνευμονία εκτός από τον κορωνοϊό... Τι να πω... Δεν ξέρω πως επέζησα, δεν ξέρω τι είχα, δεν ξέρω αν θα μάθω και ποτέ. Μόνο ο Θεός ξέρει. Στην ανάρρωση τώρα νιώθω και κινούμαι σαν 80άχρονος με μείον 6,5 κιλά κυρίως μυς που νιώθω ότι έχουν γίνει ζελέ».


Καταλήγοντας, ο Έλληνας φαρμακοποιός στέλνει το δικό του μήνυμα, θέλοντας να προειδοποιήσει τον κόσμο για την επικινδυνότητα του ιού:

«Εν κατακλείδι, είμαστε πολύ τυχεροί στην Ελλάδα που έχουμε τόσα λίγα κρούσματα. Είναι άτιμη η ασθένεια και η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν είναι 100% ασφαλής. Σε αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου την Stavroula Charisi και τον Fivos Valagiannopoulos για τη βοήθεια που προσέφεραν απλόχερα και στην γυναίκα μου τις μέρες που ήμουν στο νοσοκομείο αλλά και στην οικογένεια μου στην Ελλάδα. Αιωνίως ευγνώμων παιδιά σας ευχαριστώ. Όπως και στο υπέροχο προσωπικό του νοσοκομείου του Γέοβιλ που ήταν πραγματικά όλοι τους ένας κι ένας. Αυτά από εμένα. Μένουμε όσο μπορούμε μέσα στο σπίτι, μένουμε ασφαλείς και παίρνουμε όποια μέτρα θεωρούμε απαραίτητα για την προστασία τη δικιά μας και της οικογένειάς μας».


Ειδήσεις σήμερα:

Βεντέτα στα Ανώγεια: «Δρακόντεια μέτρα» για τη μεταγωγή του Μανώλη Καλομοίρη στον εισαγγελέα

«Πρεμιέρα» για την επιστροφή στην κανονικότητα με «χέρια-μάσκα-αποστάσεις» και χωρίς sms

Μέσα Μεταφοράς: 300 υπάλληλοι του ΟΑΣΑ στην «μάχη» για την μετάβαση στην κανονικότητα

Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

Δείτε Επίσης