Project Tasmania: Το «μαύρο κουτί» της Γης που θα βρουν... οι εξωγήινοι αν ο πλανήτης καταστραφεί

Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη

Μία γιγαντιαία μεταλλική κατασκευή στην έρημο της Τασμανίας με δεδομένα από την πορεία του ανθρώπινου πολιτισμού θα διηγηθεί το τέλος του πλανήτη σε εξερευνητές από το Διάστημα

Στο άκρο της Γης, κρυμμένη κάπου στο απομακρυσμένο αυστραλιανό νησί της Τασμανίας, μια παράξενη κατασκευή πρόκειται να δει και να καταγράψει το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρουμε.

Το «Μαύρο Κουτί της Γης» θα λειτουργήσει σαν παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές, ή τους μελλοντικούς κατοίκους της.
Black Box Records All Our Bad Decisions


«Είναι πιο εύκολο να φανταστεί κανείς το τέλος του κόσμου, παρά το τέλος του καπιταλισμού». Αυτή η φράση ανήκει στον Αμερικανό φιλόσοφο Φρέντρικ Τζέιμσον, αλλά στη συνέχεια υιοθετήθηκε και από άλλους συναδέλφους του που επιθυμούσαν να καταδείξουν την αλαζονεία των οικονομικών ελίτ. Μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 2008, κατέστη σαφές ότι ακόμα και τα πιο στιβαρά χρηματοοικονομικά συστήματα επιβάλλεται να επαναπροσδιοριστούν.

Η βεβαιότητα, όμως, για τον κόσμο στον οποίο ζούμε και τη συνέχειά του παραμένει ακλόνητη. Η συντέλεια του κόσμου αποτελεί ακριβώς μια φαντασίωση. Αυτή είναι που διαχρονικά εμπνέει ταινίες, με πιο πρόσφατη το μπλοκ μπάστερ «Don’t Look Up». Δύο αστρονόμοι προσπαθούν να προειδοποιήσουν την ανθρωπότητα για έναν κομήτη που θα πέσει στη Γη και θα την καταστρέψει. Δηλαδή, για το τέλος του κόσμου.

DON'T LOOK UP | Leonardo DiCaprio, Jennifer Lawrence | Official Trailer | Netflix

Οι άνθρωποι, όμως, αρνούνται να πάρουν την απειλή στα σοβαρά. Και στη μεγάλη οθόνη και στη ζωή η αντιμετώπιση του φόβου του αμετάκλητου τέλους είναι επώδυνη. Πώς να αποδεχθεί κανείς ένα γεγονός που δεν μπορεί να αλλάξει; Και έτσι η σκέψη αυτή παρακάμπτεται, ίσως επειδή κανείς δεν μπορεί να κοιτάξει κατάματα το τέλος του. Ισως πάλι επειδή και όλες οι τραγωδίες και αλλαγές που έχει αντέξει το ανθρώπινο είδος μέσα στους αιώνες έχουν μπολιάσει στο ανθρώπινο DNA την ψευδαίσθηση της αθανασίας του είδους.

Η τοποθέτηση, όμως, ενός γιγάντιου ατσάλινου μαύρου κουτιού σε μια πεδιάδα στρωμένη με γρανίτη, περιτριγυρισμένη από απόκρημνα βουνά υπενθυμίζει με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο τη θνητότητα και το αναπόφευκτο τέλος του πλανήτη που αποκαλούμε «σπίτι».

Το κατασκεύασμα αυτό συλλέγει δεδομένα, με στόχο κάποιοι, αν το ανακαλύψουν στο μέλλον και τα αποκρυπτογραφήσουν, να πάρουν μια γεύση για το τι ήταν ο πολιτισμός που προϋπήρχε και πώς επήλθε το τέλος του. Αυτό είναι το «Μαύρο Κουτί της Γης». Μήπως πρόκειται για καλλιτεχνική εγκατάσταση; Ακαδημαϊκό πείραμα; Ή μήπως κάτι άλλο;

Αντιθέτως, είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για μια μετα-αποκαλυπτική κοινωνία. Ενας οδηγός ως προς το τι δεν πρέπει να κάνει το είδος που θα διαδεχθεί το ανθρώπινο, χτίζοντας τον δικό του πολιτισμό. Θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς και ένα παράδειγμα προς αποφυγήν. Επιπλέον, μια καταγραφή των ενεργειών των πολιτικών και επιχειρηματικών ελίτ για την κλιματική αλλαγή μπορεί να έχει αντίκτυπο και στην υπάρχουσα ανθρωπότητα, εάν αυτή αντέξει στους αιώνες.

Το έργο είναι εντελώς μη εμπορικό και η βασική αρχή σχεδιασμού του είναι η λειτουργικότητα, σύμφωνα με τον Τζιμ Κέρτις από την Clemenger BBDO, τη διαφημιστική εταιρεία που έχει αναλάβει το πρότζεκτ σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Τασμανίας και την καλλιτεχνική κολεκτίβα Glue Society.
f2_JIM_2_BW
O Τζιμ Κέρτις είναι ένα από τα στελέχη της διαφημιστικής εταιρείας Clemenger BBDO που υλοποιεί το project σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Τασμανίας και την καλλιτεχνική κολεκτίβα Glue Society

«Προφανώς είναι σοκαριστικό. Οταν λες σε κάποιον “η Γη έχει ένα μαύρο κουτί”, η ερώτηση είναι “γιατί χρειάζεται ένα μαύρο κουτί;” και τότε το μυαλό όλων πάει στο αναπόφευκτο τέλος. Κάτι που κανείς δεν θέλει να σκέφτεται», σχολίασε ο Κέρτις, ο οποίος συνεργάζεται και με το Πανεπιστήμιο της Τασμανίας.

Πρόκειται για έναν χαλύβδινο μονόλιθο 10x4x3 μέτρα που τοποθετήθηκε σε μία απομακρυσμένη επιφάνεια στη δυτική ακτή της Τασμανίας. Διόλου τυχαία η τοποθεσία. Επιλέχθηκε λόγω της γεωλογικής της σταθερότητας. Αλλες υποψήφιες χώρες ήταν η Μάλτα, η Νορβηγία και το Κατάρ.

Η ιδέα είναι ότι η τοποθεσία στην Τασμανία μπορεί να φιλοξενήσει το «μαύρο κουτί» προς όφελος ενός μελλοντικού πολιτισμού, εάν η καταστροφική κλιματική αλλαγή ή και άλλοι παράγοντες προκαλέσουν την κατάρρευση του πολιτισμού μας. Η τοποθεσία είναι αρκετά απομακρυσμένη, στην έρημο, για να προσφέρει κάποια προστασία από πιθανές δολιοφθορές, αλλά αρκετά προσβάσιμη για όσους θέλουν να δουν τη συσκευή από κοντά. Με τα χρόνια, οι δημιουργοί της πιστεύουν ότι θα μετατραπεί σε αξιοθέατο.

Το κουτί έχει κατασκευαστεί από χάλυβα πάχους 7,5 εκατοστών και ένα πολύ χοντρό στρώμα από γρανίτη, σύμφωνα με τον Τζόναθαν Κνίμπον, συνιδρυτή της ομάδας Glue Society, η οποία συμμετέχει στο έργο. «Είναι φτιαγμένο για να ζήσει περισσότερο από όλους μας», είπε. Το κουτί έχει γεμίσει με μια μάζα αποθηκευτικών μονάδων και έχει σύνδεση στο Διαδίκτυο. Θα τροφοδοτείται από ηλιακούς συλλέκτες στην οροφή της κατασκευής.

Οι μπαταρίες θα παρέχουν εφεδρική αποθήκευση ενέργειας. Οταν ο ήλιος λάμπει, το μαύρο κουτί κατεβάζει επιστημονικά δεδομένα και ένας αλγόριθμος συλλέγει υλικό σχετικό με την κλιματική αλλαγή και άλλες σημαντικές πληροφορίες από το Διαδίκτυο. Σε γενικές γραμμές, συλλέγει δύο τύπους δεδομένων: μετρήσεις της θερμοκρασίας της Γης και της θάλασσας, την κατάσταση του ωκεανού, το διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, την εξαφάνιση διαφόρων ειδών και τις αλλαγές στη διαχείριση και την τροποποίηση του φυσικού περιβάλλοντος και της άγριας φύσης.

Επίσης, καταγράφει παρατηρήσεις για τον ανθρώπινο πληθυσμό, την κατανάλωση ενέργειας και τον στρατιωτικό εξοπλισμό. Καταγράφει ακόμα τις συγκρούσεις και τους πολέμους. Συλλέγει δεδομένα, όπως τίτλους εφημερίδων, αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ειδήσεις από πολιτικά γεγονότα, όπως είναι οι Σύνοδοι Κορυφής και πολλά ακόμα.

Χρησιμοποιώντας τη συμπίεση και την αρχειοθέτηση, οι προγραμματιστές εκτιμούν ότι θα υπάρχει αρκετή χωρητικότητα για αποθήκευση δεδομένων για τα επόμενα 30 έως 50 χρόνια. Ηδη διερευνούν τρόπους για να επεκτείνουν τη χωρητικότητα, υιοθετώντας μεθόδους μακροπρόθεσμης αποθήκευσης, όπως η εγγραφή σε «ατσάλινες πλάκες». Αυτό θα καταστήσει δυνατή την αποθήκευση δεδομένων για εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, χρόνια.

Η ιδέα είναι εάν η Γη συντριβεί ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής ή εξαιτίας ενός μετεωρίτη, ακόμα και από πυρηνική καταστροφή, αυτή η άφθαρτη συσκευή καταγραφής θα είναι εκεί για όποιον έχει μείνει ή για όποιον επισκεφθεί τον πλανήτη χρόνια ή αιώνες αργότερα. Το «μαύρο κουτί» θα καταγράφει προς τα πίσω, καθώς και προς τα εμπρός στον χρόνο, για να τεκμηριώσει πώς η Γη έφτασε στην κατάρρευση, αποσπώντας διαθέσιμα ιστορικά δεδομένα από το Διαδίκτυο.
dont_look_up
Η ταινία «Don’t Look Up» εμπνέεται από τα σενάρια για το τέλος του κόσμου
dont_look_up2
Η συσκευή είναι έτοιμη, αν και χρειάζεται ακόμα δουλειά το μέρος στο οποίο θα στεγαστεί για προστασία. Παρ'՚ όλα αυτά, οι σκληροί δίσκοι έχουν ήδη ξεκινήσει την εγγραφή, αρχίζοντας από τη Διάσκεψη για το κλίμα COP26 στη Γλασκώβη τον περασμένο Νοέμβριο.

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε το «μαύρο κουτί» που υπάρχει στα αεροπλάνα. Για την ακρίβεια, υπάρχουν δύο. Το ένα καταγράφει τα πάντα σε σχέση με τις συνομιλίες των πιλότων μεταξύ τους και με τον πύργο ελέγχου. Το δεύτερο καταγράφει τα πάντα σχετικά με την πτήση και την επίδοση του αεροσκάφους.

Σε περίπτωση που υπάρξει κάποιο αεροπορικό δυστύχημα, ομάδα ερευνητών χρησιμοποιεί τα «μαύρα κουτιά», ώστε να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα για τους λόγους που οδήγησαν στην πτώση του αεροπλάνου. Παρότι το αποκαλούμε «μαύρο κουτί», έχει χρώμα πορτοκαλί. Και ο λόγος είναι προφανής. Η ανακάλυψη των κουτιών είναι ζωτικής σημασίας και το χρώμα πρέπει να είναι τέτοιο που να διευκολύνεται η ανεύρεσή τους.

Εξάλλου, το «μαύρο κουτί» είναι όρος και αναφέρεται σε μία συσκευή της οποίας η εσωτερική λειτουργία είναι άγνωστη. Μπορεί να δώσει πληροφορίες μόνο αν συνδεθεί με άλλη συσκευή για να διαβαστεί το περιεχόμενο. Το ζήτημα είναι ότι η ύπαρξη και η λειτουργία του «μαύρου κουτιού» ενός αεροπλάνου είναι γνωστή.

Ακόμα και αν κάποιος ανακαλύψει αιώνες αργότερα το «Μαύρο Κουτί της Γης», ένα περίεργο αντικείμενο στο χρώμα της σκουριάς, με τα ηλιακά πάνελ του ανενεργά εδώ και πολλά χρόνια, δεν θα μπορέσει να αντιληφθεί περί τίνος πρόκειται. Δεν θα έχει κανένα πλαίσιο αναφοράς για το τι υπάρχει μέσα ή πώς να το αποκρυπτογραφήσει.

Οσοι έχουν εργαστεί πάνω στην ιδέα παραδέχονται ότι αυτό είναι ένα ερώτημα που τους ταλανίζει. «Είναι αδύνατο να προβλέψουμε ποιος ή τι θα το βρει. Αλλά ακόμα και αν το βρει ένα νοήμον είδος, μπορεί να υποθέσει ότι δεν θα έχει καμία χρησιμότητα, εκτός κι αν ανακαλυφθεί από κάποιον ή κάτι... με την ικανότητα κατανόησης και ερμηνείας βασικών συμβολισμών».

Η απόκτηση πρόσβασης στο εσωτερικό του κουτιού μέσω του χαλύβδινου περιβλήματος πάχους τριών ιντσών απαιτεί έτσι κι αλλιώς μια κάποια εφευρετικότητα. Οι προγραμματιστές υποθέτουν ότι όποιος είναι ικανός να το ανοίξει, θα μπορεί επίσης να ερμηνεύσει βασικά σύμβολα.

Για να αυξήσουν τις πιθανότητες, όμως, η συσκευή να φανεί χρήσιμη σ’ αυτούς που θα τη βρουν, κατασκευάζουν και ένα ηλεκτρονικό σύστημα ανάγνωσης, το οποίο θα βρίσκεται μέσα στο κουτί και θα ενεργοποιείται με την έκθεση στο ηλιακό φως. Με τον τρόπο αυτό, ακόμα και αν περάσουν εκατοντάδες χρόνια, η συσκευή θα ενεργοποιηθεί ξανά.

Μόλις το «μαύρο κουτί» τεθεί σε λειτουργία, η αναπτυσσόμενη τράπεζα δεδομένων θα είναι προσβάσιμη μέσω μιας ψηφιακής πλατφόρμας. Το σχέδιο είναι ότι όσοι άνθρωποι ενδιαφέρονται να μπορούν να επισκέπτονται τον σχετικό ιστότοπο. Υπάρχουν και άλλα χαρακτηριστικά που ετοιμάζει η ομάδα, όπως η μετάδοση συνοπτικών στατιστικών σε μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα και η ύπαρξη ενός «χτύπου καρδιάς» που θα γνωστοποιεί ότι το κουτί είναι ενεργοποιημένο και ηχογραφεί ενεργά.

Εν μέσω πανδημίας, κλιματικής αλλαγής, διαταραχής της διατροφικής αλυσίδας, αλλά και γενικά μιας πλανώμενης καταστροφολογίας, το τέλος του κόσμου μοιάζει να έχει πάψει να είναι σχήμα λόγου.

Πλέον, πλησιάζει όσο ποτέ να θυμίζει έναν πραγματικό ιστορικό ορίζοντα. Δεν είναι μονάχα το περίεργο «Μαύρο Κουτί της Γης». Ούτε καν η ομάδα επιστημόνων της NASA που εξειδικεύεται 365 ημέρες τον χρόνο σε συνθήκες εξομοίωσης μιας απόλυτης καταστροφής. Είναι και η σκέψη ότι και ο πλανήτης Αρης κάποτε είχε νερό, ωκεανούς και ατμόσφαιρα, που τροφοδοτεί την αίσθηση ενός αναπόφευκτου τέλους. Και κάπως έτσι, ακόμα και με αυτό το αγωνιώδες συναίσθημα, η ζωή συνεχίζεται…

Δείτε βίντεο:Project Tasmania: Το «μαύρο κουτί» της Γης που θα βρουν... οι εξωγήινοι αν ο πλανήτης καταστραφεί
Project Tasmania: Το «μαύρο κουτί» της Γης που θα βρουν... οι εξωγήινοι αν ο πλανήτης καταστραφεί


Ειδήσεις σήμερα:

Ισχυρές βροχές σήμερα σε Κρήτη και Δωδεκάνησα - «Ανοιξιάτικο»... ποδαρικό στο 2022

Κρίσιμες οι επόμενες ώρες για την εξέλιξη της απαγωγής του Γιώργου Κυπαρίσση - Τι ψάχνουν οι Αρχές σε κάμερες και κινητά

Σε ισχύ από σήμερα τα νέα μέτρα για την «αναχαίτιση» της Omicron - Πώς θα κάνουμε ρεβεγιόν
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

Δείτε Επίσης