Ο Μαλτέζος στις μέρες μας

Η σύνθεση της παρουσίασης της νέας, αναθεωρημένης έκδοσης του βιβλίου του Πέτρου Στ. Μακρή-Στάικου «Κίτσος Μαλτέζος / Ο αγαπημένος των θεών» σε απλά ελληνικά –κυριολεκτικά- «Δεν παίζεται!».

Ο ηθοποιός Δημήτρης Λιγνάδης –γιος του φιλολόγου, κριτικού θεάτρου και ενταγμένου στα νιάτα του στον ΕΣΑΣ Τάσου Λιγνάδη- ήταν η τέλεια επιλογή για να διαβάσει αποσπάσματα από το βιβλίο του Μακρή-Στάϊκου.

Την ίδια ώρα, στο πάνελ θα βρίσκονται ο ίδιος ο συγγραφέας Πέτρος Στ. Μακρής-Στάικος, ο καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Ευάνθης Χατζηβασιλείου και ο συγγραφέας Χρήστος Χωμενίδης (οι παππούδες του οποίου συμμετείχαν -τόσο ο σοσιαλδημοκράτης Χωμενίδης και ο κομμουνιστής Νεφελούδης- στο ΕΑΜ). Το πάνελ θα συντονίσει ο οικοδεσπότης, ο Στέφανος Καβαλλιεράκης, ιστορικός-Διευθυντής του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών.

Η εκδήλωση θα γίνει την Δευτέρα 18 Μαρτίου, στις 17:30 στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών - Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία (Ι. Παπαρρηγοπούλου 7, Πλατεία Κλαυθμώνος) με οργανωτές, το Μουσείο και τον εκδοτικό οίκο της «Εστίας» - ο τελευταίος ανέλαβε και την ευθύνη για την κυκλοφορία μετά από πολύ καιρό μιας νέας, αναθεωρημένης έκδοσης.

Από την πρώτη έκδοση του βιβλίου για τον Μαλτέζο έχουν περάσει πλέον 19 χρόνια…

Από το οπισθόφυλλο της πρώτης έκδοσης διαβάζω: «Τρίτη 1η Φεβρουαρίου 1944. Στις 9.30 το πρωί, δολοφονείται στο κέντρο της Αθήνας, μπροστά στο άγαλμα του Βύρωνα, ο Κίτσος Μαλτέζος, ο τελευταίος απόγονος του Στρατηγού Μακρυγιάννη, το χαρισματικό παιδί της γενιάς του ’40. Τη δολοφονία, που θυμίζει δράση τρομοκρατικής οργάνωσης, έχει αναλάβει ο ΕΛΑΣ Σπουδάζουσας. Έκτοτε το γεγονός θα μυθοποιηθεί και θα μεταμορφωθεί σε ένα από τα ισχυρότερα ταμπού της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας. Η “Αριστερά” θα αρνείται επίμονα την οποιαδήποτε αναφορά σε μιαν από τις πιο σκοτεινές σελίδες της δράσης της, ενώ η σκληρή μετεμφυλιακή “Δεξιά” θα προσπαθήσει να αξιοποιήσει πολιτικά τον θάνατο ενός ανθρώπου που στην πραγματικότητα δεν της ανήκε. Ο Μαλτέζος θα πρωταγωνιστήσει στην υπόθεση δύο μυθιστορημάτων, στην “Τειχομαχία” του Θεόφιλου Φραγκόπουλου και στο “Χρονικό μιας σταυροφορίας” του Ρόδη Ρούφου».

Με λίγα λόγια, η βιογραφία που έγραψε ο Πέτρος Στ. Μακρής-Σταικος μπορεί να διαθέτει την αφηγηματική χάρη ενός μυθιστορήματος, όμως είναι και η πρώτη απόπειρα σοβαρής ιστορικής προσέγγισης της υπόθεσης, προσφέροντας συγχρόνως στον αναγνώστη μια συνθετική τοιχογραφία της χαμένης γενιάς του ’40.