Industrial concept από την Λαχαναγορά μέχρι το Βελιγράδι

Ο Παναγιώτης Μπάφης είναι ένας από τους δραστήριους επαγγελματίες που έχει βάλει την σφραγίδα του στην industrial προσέγγιση της αθηναϊκής σκηνής της εστίασης και της ψυχαγωγίας. Άλλωστε, ο ίδιος δεν απλώς ένας designer αλλά ένας πολύπλευρος επαγγελματίας μπροστά και πίσω από την μπάρα. Μην ξεχνάμε ότι τις ιδέες του τις έχει κάνει πράξη με δική του πρωτοβουλία ( η εφαρμογή λειτουργεί στη γνωστή γωνία του Αιγάλεω).

Πρόσφατα, ο Παναγιώτης με την ομάδα του ταξίδεψε μέχρι και στο Βελιγράδι για να «στήσει» ένα καινούργιο καφέ ελληνικής έμπνευσης και καταγωγής. Το όνομα του, ADDICT. «Είμαι πολύ χαρούμενος που κατάφερα και συνεργάστηκα με τον Στράτο Παναγιωταράκο. Έλληνας μετανάστης στη Σερβία μένει εδώ και μερικά χρόνια στο Βελιγράδι. Όντας λάτρης του καφέ, πήρε την απόφαση να ξεκινήσει το δικό του ταξίδι με ένα διαφορετικό μαγαζί για τα δεδομένα του Βελιγραδίου.

Η φιλοσοφία στη Σερβική πρωτεύουσα είναι διαφορετική, κυρίως λόγω καιρού, αλλά πάντα με κοινά στοιχεία στην ελληνική καθημερινότητα. Ο χώρος στραμμένος προς τα έσω λόγω του πιο μουντού καιρού. Ο στόχος ήταν να σχεδιάσουμε ένα ευρωπαϊκό, δωρικό και παράλληλα οικονομικό μαγαζί το οποίο θα σε προσκαλεί να κάτσεις και να γευτείς όλες τις ποικιλίες καφέ και γιατί όχι να μυήσουν και στον φρέντο τους Σέρβους.

Αρχιτεκτονικά κρατήθηκαν οι τσιμεντένιες κολώνες και καλλωπίστηκαν και τονίστηκαν καθώς αναδείχθηκαν ακόμα περισσότερο στον λευκό καμβά των τοίχων. Το concept industrial αλλά με ζεστά και ποιοτικά υλικά έτσι ώστε να δίνουν άλλον αέρα στο οικείο περιβάλλον».

Αλλά, ο Παναγιώτης έχει δράση και στην αθηναϊκή σκηνή. Ο λόγος στον ίδιο για τις τελευταίες δουλειές του.

RABBIT PUNCH στο ΠΑΓΚΡΑΤΙ: «H ομάδα του rabbit punch, εφόσον απέδειξε έμπρακτα μέσω του underdog στο Θησείο τη δύναμή της, αποφάσισαν να δημιουργήσουν έναν νέο και φρέσκο χώρο στην Περιοχή του Παγκρατίου.

Όταν ακούς rabbit punch σου έρχεται στο μυαλό μια αντίθεση. Πως γίνεται ένα λαγουδάκι να είναι τόσο σκληρό; Για εμάς αυτή η αντίθεση είναι που φέρει την όλη εικόνα. Ένα μαγαζί επηρεασμένο από το λαγουδάκι χωρίς να το δείχνει με διακοσμητικά αντικείμενα. Λευκοί τοίχοι όπως το ήρεμο λαγουδάκι, ροζ στοιχεία όπως η κοιλίτσα του, πράσινοι έντονοι τόνοι όπως η φύση του, μια καντίνα φαγητού όπως το σπιτάκι του σε ένα αγρόκτημα, πλέγμα όπως ένα κλουβί που το εγκλωβίζουμε και ένα επιβλητικά ήρεμο μπαρ που δείχνει την επικίνδυνη μπουνιά του, αναδεικνύοντας την επιτυχία αυτών των ανθρώπων τόσα χρόνια στο χώρο χωρίς πολλά λόγια. Στο RBP όλα είναι εμφανή στον πελάτη έτσι ώστε να δώσει έμφαση όχι μόνο στον καφέ, αλλά και στο ποτό καθώς και φαγητό».

ΜΕΖΕΚΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑΣ: «Το κτίριο είναι μια επαναλαμβανόμενη και τυποποιημένη κάτοψη κατά τμήματα σε όλο το συγκεκριμένο τμήμα της κεντρικής λαχαναγοράς στο Ρέντη. Ένα κτίριο με πολύ ωραίες αρχιτεκτονικές industrial γραμμές καθώς ήταν αποθήκη. Το κύριο αρχιτεκτονικό στοιχείο είναι τα διαγώνια δοκάρια και κολώνες που φέρουν τη στήριξη σε ένα πολύ δυναμικό σχεδιασμό που θυμίζουν ζευκτά. Στόχος να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο μπακάλικο με πολύ ιδιαίτερες γεύσεις σεβόμενοι τον χώρο και την αισθητική του. Ενώθηκε το εξωτερικό τμήμα το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τους χώρους παραγωγής και τουαλετών έτσι ώστε να μείνει ελεύθερο το ορθογώνιο κεντρικό τμήμα το οποίο στήθηκε για τη φιλοξενία των προϊόντων και της κύριας σάλας για καθιστικό. Λαμαρίνα 5χιλ. τονίζει τις γραμμές των δοκαριών και παράλληλα προωθεί το προιόν κατά μήκος όλου του χώρου. Στο κέντρο δημιουργήθηκε ‘χαλί’ από πλακάκι που οριοθετεί και διαχωρίζει οπτικά το φαγητό με την πώληση».

ABRACAR στην Κοράη: «Μέσα σε μια από τις πιο όμορφες στοές της Αθήνας, σχεδιάσαμε το Abracar, που το όνομά του σημαίνει αγκαλιά. Το όνομά του προήλθε από τον μικρό του χώρο που είναι ζεστός και από την κοινωνική διάθεση του ιδιοκτήτη Γρηγόρη Τσινιά, ο οποίος επέλεξε τον συγκεκριμένο χώρο για την αίγλη που παρουσίαζε και γιατί θεωρούσε ότι μπορεί να προσφέρει σε ένα καλύτερο κοινό το ποιοτικό προϊόν του. Σεβόμενοι τον χώρο και την αισθητική του, η σχεδίαση έπρεπε να ακολουθήσει το ίδιο σκεπτικό. Έτσι σε έναν πολύ μικρό χώρο μόλις 29m2 καταφέραμε να χωρέσουμε ένα μεγάλο μπαρ, μια κουζίνα και μια τουαλέτα χωρίς να χάσουμε σε τραπεζοκαθίσματα. Όλα αυτά έπρεπε να τα διαχειριστούμε βγάζοντας παράλληλα ένα κύρος. Ένας μικρός χώρος λοιπόν, θα έπρεπε να φαίνεται όπως τα μικρά και καλά αρώματα. Δομημένος έτσι ώστε τα μικρά του τετραγωνικά να φαίνονται αλλά παράλληλα να καθηλώνουν και να προσκαλούν τον πελάτη. Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι το κεντρικό μπαρ από σωλήνες μπρούτζου που δηλώνουν με τον εμφατικότερο τρόπο ότι τον κύριο ρόλο τον έχει η ποιότητα».