Ισμήνη Χαραλαμποπούλου

Ο Άγιος Αιτωλίας, ανεμβολίαστος ων, νόσησε από κορωνοιό και έφθασε στο σημείο να αρνείται να νοσηλευτεί, θέλοντας να γίνει μάρτυρας, όχι όμως δια της θυσίας, αλλά του θαύματος. Και χρειάστηκε η παρέμβαση του στενού περιβάλλοντός του για να αναγκασθεί να μπει στο νοσοκομείο και να λάβει την κατάλληλη θεραπεία ενώ όπως έλεγαν εκκλησιαστικοί παράγοντες « δεν θέλουμε τέτοιους μάρτυρες». Θυμίζουμε ότι ο Μητροπολίτης Αιτωλίας κατηγορείται για μη συμμόρφωση προς τις αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου για θέματα υγείας.

Τα θαύματα, όμως σύμφωνα με την Εκκλησία μας για να γίνουν, χρειάζεται πίστη αλλά και προσπάθεια από μέρους των πιστών για να τα πετύχουν. Και βεβαίως πάνω από όλα αγάπη προς τον ίδιο μας τον ευατό και τον πλησίον μας, δηλαδή τους συνανθρώπους μας. Η αγάπη αυτή που διδάσκει ο Χριστιανισμός, δεν είναι μία θεωρία αλλά έμπρακτη απόδειξη της ομολογίας. Αυτό σημαίνει ότι και στην περίπτωση του εμβολίου, όπως ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος αλλά και άλλοι φωτισμένοι Ιεράρχες έχουν επισημάνει, είναι αναγκαίο να δεχτούμε το δώρο της επιστήμης, για να προστατεύσουμε τον ευατό μας τους οικείους μας και τους συνανθρώπους μας.

Ο Μητροπολίτης Αιτωλίας, αλλά και όλοι οι ιερείς και πνευματικοί που αρνούνται το εμβόλιο, δεν αμφισβητείται ότι αγαπούν το ποίμνιό τους αλλά το σίγουρο είναι ότι το δείχνουν με λάθος τρόπο τουλάχιστον στην περίπτωση της πανδημίας.

Και έτσι αδικούν και τους ίδιους αλλά και τους άλλους που θέτουν τις ζωές τους σε κίνδυνο.