Δημήτρης Παγαδάκης

Αιτία, η ανεύρεση ενός ουκρανικού μη επανδρωμένου σκάφους. Ενός άδειου από ανθρώπους πολεμικό μηχάνημα φορτωμένου εκρηκτικές ύλες.

Μιας πλωτής πυριτιδαποθήκης κατάλληλης να ξεδιπλώσει σενάρια θρίλερ. Καταρχάς ικανής να τα κάνει όλα γης μαδιάμ. Να μπουρλοτιάσει τη διεθνή ναυσιπλοΐα και να υπονομεύσει την ασφάλεια των πολιτών της περιοχής. Να μολύνει αμετάκλητα το θαλάσσιο οικοσύστημα και να τραυματίσει ανεπανόρθωτα τον εγχώριο τουρισμό .

Πόσο μάλλον, κατά συνέπεια, να πλήξει το γεωπολιτικό προσανατολισμό της χώρας και την εθνική στρατηγική επιτήρησης της ασφάλειας της. Δεδομένου, ότι πρόκειται για ξένο στοιχείο υβριδικού πολέμου που παραβίασε την «εθνική κυριαρχία». Γι όσους, τέλος πάντων, θυμούνται ακόμη ότι η θάλασσα έχει σύνορα.

Επί πλέον εκτιμάται ότι το θαλάσσιο drone και ήταν δρομολογημένο να χρησιμοποιηθεί ως κατευθυνόμενο καμικάζι εργαλείο. Με «αυτοκτονική» αποστολή εναντίον του σκιώδους στόλου των δεξαμενόπλοιων που μεταφορτώνουν, παρά τις κυρώσεις, ρωσικό πετρέλαιο. Φαντάζεται κάνεις τη περιβαλλοντική ζημιά μιας τεράστιας πετρελαιοκηλίδας ανοιχτά του Ιονίου, αν «χτυπούσε» το στόχο του;

Το πώς έφτασε ανέπαφο χωρίς να ανιχνευθεί ως το νησί είναι επουσιώδες. Σημασία έχει ότι βρέθηκε στη πατρίδα μας για να εξυπηρετήσουν οι χειριστές του τους επιθετικούς σκοπούς τους.

Με την Ελλάδα αμήχανη, να έχει μαύρα μεσάνυχτα για την εδώ παρουσία του. Με τις Ένοπλες Δυνάμεις να κηρύσσουν καθυστερημένα συναγερμό. Χώρια που μάλλον δεν γνωρίζουν αν και άλλα τέτοια φονικά drones λουφάζουν στις απόκρημνες ακτές της επικράτειας.

Αναπόφευκτα, η συνομωσιολογία φούντωσε. Οι Ουκρανοί σκόπευαν δήθεν να κτυπήσουν τον Σκορπιό, το άλλοτε ιδιόκτητο νησί του Ωνάση, που αγόρασε ένας βαθύπλουτος Ρώσος. Λες και δεν μπορούσαν να επικεντρωθούν εχθρικά στην υπερθαλαμηγό του μεγιστάνα που τον μεταφέρει κάθε τόσο από την έδρα του στο Μονακό.

Άλλοι επένδυσαν χωρίς επαληθευμένα στοιχεία στην εκδοχή της μεθοδευμένης ρωσικής προβοκάτσιας. Ότι και καλά το Κρεμλίνο αιχμαλώτισε ηλεκτρονικά και δορυφορικά το συγκεκριμένο ουκρανικό drone προκειμένου η απειλητική εμπλοκή του εντός έδρας να κινητοποιήσει τους ντόπιους φανατικούς υπερασπιστές του Πούτιν. Λες και αυτοί περίμεναν ένα πρόσχημα για να υπεραμυνθούν τις φρικαλεότητες του στη Ουκρανία.

Τρίτοι, τέλος, προσανατολίστηκαν στη βερσιόν του βολικού δώρου του Κιέβου. Ότι τάχα το αδέσποτο θαλάσσιο drone «έχασε» επίτηδες τον δρόμο ώστε να τον βρουν οι Έλληνες και να αντιγράψουν την τεχνολογία του. Μια και η Ουκρανία, παρότι έχει συμφωνήσει με την Ελλάδα για τη συμπαραγωγή drones, θέτει όρο στον τρόπο και τον τόπο χρησιμοποίησης τους σε περίπτωση σύγκρουσης μας με τη φιλική της Τουρκία.

Άρα, εικάζουν πως αντί για σχέδια και προδιαγραφές του συγκεκριμένου drone διαβιβασμένου μέσω κάποιου απόρρητου εγγράφου, έστειλαν εξυπηρετικά μια ατόφια ενεργή κατασκευή για να τη κοπιάρουμε! Παρά το κίνδυνο να τα κάνει προηγουμένως όλα λίμπα.

Προφανώς όλα αυτά συγκροτούν ανυπόστατα κατασκοπευτικά μυθεύματα προς καθησυχασμό και αποπροσανατολισμό των υπαρκτών απειλών. Το κρίσιμο , εν προκειμένω, ερώτημα είναι ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις στη χώρα αν ενδεχομένως πυροδοτούνταν τα εκρηκτικά. Και εις βάρος τίνος. Με προφανή πρώτα από όλα βλάβη της δικής μας της καμπούρας.

Αν, επίσης θα κάνει η Ελλάδα, ως οφείλει, διάβημα στη Ουκρανία και τι απαντήσεις αναμένει από το Κίεβο. Όχι να υποχρεούται να δίνει η χώρα μας εξηγήσεις στις Βρυξέλλες. Διατρανώνοντας, μεταξύ άλλων ευχολογίων, ότι δεν θα επιτρέψει να αναπτυχθούν πολεμικές ενέργειες στην ευρύτερη περιοχή της Ν.Α. Μεσογείου.

Ατυχώς, σε ένα ένα θέατρο ασύμμετρων πολεμικών επιχειρήσεων που ξεπερνούν τα παραδοσιακά μέτωπα σύγκρουσης, δεν επαρκούν οι επιτηδευμένες δικαιολογίες. Ούτε τα επινοημένα γεωγραφικά τεχνάσματα. Η ακριβής εικόνα του σύγχρονου πολέμου δεν χρειάζεται πλέον στρατιώτες, πληρώματα θωρηκτών, σημαίες. Απαιτεί μπαταρίες, αισθητήρες, δορυφόρους, λογισμικό, απρόσωπους τεχνικούς μπροστά σε οθόνες και κουμπιά.

Σε μια εποχή που οι πόλεμοι γίνονταν «φορητοί» με παρενέργειες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, φτάνει, ίσως, η αποδοχή του αληθινού ως εθνικού, όπως διατύπωνε ο επτανήσιος εθνικός μας ποιητή. Δεν αρκεί να εγκρίνεται ασμένως ότι φαντάζει συμφέρον στη συγκυρία ή ότι μοιάζει κολακευτικό για την διπλωματικά και έμπρακτα αλληλέγγυα στάση υπέρ της αμυνόμενης Ουκρανίας.

Ούτε φυσικά είναι χρήσιμο για την αξιοπιστία της υπεύθυνης διακυβέρνηση του τόπου να επιδίδεται σαστισμένη σε επικοινωνιακά τερτίπια που εγκυμονούν περεταίρω μπελάδες. Την κάνουν να δείχνει σαν να τρίβεται στου τσοπάνη τη γκλίτσα. Η τελευταία, άλλωστε, ονομάζεται και μαγκούρα. Όπως ακριβώς «Μαγκούρα» έχει βαφτιστεί και το ουκρανικό drone που εντόπισαν σοκαρισμένοι οι Λευκαδίτες ψαράδες παρκαρισμένο εντός των εθνικών χωρικών υδάτων.