Δημήτρης Δανίκας

Εκείνη εξέπνευσε. Εκείνος εξέπνευσε. Συμβαίνει. Στη ζωή. Συμβαίνει στις ταινίες. Συμβαίνει στη Λογοτεχνία. Συμβαίνει στο Θέατρο. Δυσδιάκριτη η απόσταση μεταξύ Love and Death!

Αναφέρομαι στο τραγικό συμβάν ανάμεσα στον στρατιωτικό και την σύντροφό του. Εκείνος στα 87. Ουδεμία σημασία. Το ίδιο συμβαίνει και στα 77, στα 67, στα 57, στα 47, στα 37 και στα 27. Η ηλικία κανένα ρόλο

Πρέπει να ξέρετε. Πρέπει να ξέρουμε. Αν και δημοσίως δεν το παραδεχόμαστε. Ομως το βιώνουμε. Δεν το ομολογούμε. Ούτε στους εφιάλτες μας. Στην αρχή συναίσθημα και σεξ συγκλίνουν. Πορεύονται μαζί. Αυτοκόλλητοι. Οσο περνάει ο χρόνος, αρχίζουν και αποκλίνουν. Το ένα από το άλλο

Το σεξ εξατμίζεται. Η σάρκα ζητάει φρέσκια σάρκα. Κατανοητό. Η σάρκα είναι ένστικτο. Λειτουργεί ανεξάρτητα από τις επιθυμίες μας. Λειτουργεί αυτόνομα. Νόμος της φύσεως. Απαράβατος

Αντιθέτως. Οσο περνάει ο χρόνος το συναίσθημα φουντώνει. Ωριμάζει. Καλπάζει. Γι αυτό το σεξ είναι κατώτερο από το συναίσθημα. Το σεξ είναι ζωώδες. Το συναίσθημα είναι καλλιέργεια. Οποτε υπάρχει. Σπάνιο «είδος». Οταν υπάρξει τότε είναι ακατανίκητο. Ανεξέλεγκτο. Το πιο ισχυρό ναρκωτικό της Οικουμένης

Κατειλημμένοι ολοσχερώς από το συναίσθημά τους. Οσοι πραγματικά βιώνουν τον έρωτα προς τον άνθρωπό τους. Πιστεύουν, κυτταρικά, ότι μόνο αυτός είναι το πλάσμα της ζωής τους. Πάει τελείωσε. Δεν υπάρχει άλλος. Δεν υπάρχει άλλη. Εμμονή. Κόλλημα. Πάθος. Τύφλωση. Στοιχειωμένοι από τις εικόνες του άλλου

Κάπως έτσι γράφτηκε το «σενάριο» σ αυτή τη μοιραία σχέση. Προφανώς εκείνος πίστεψε στα συναισθήματά της. Προφανώς εκείνη αλληθώριζε προς την περιουσία του. Προφανώς εκείνος απογοητεύτηκε. Προφανώς εκείνος απελπίστηκε. Προφανώς εκείνος πίστεψε ότι προδόθηκε. Προφανώς εκείνος ήταν αδύνατον να ελευθερωθεί από την ομηρία της καρδιάς του

Προφανώς τα πράγματα ξέφυγαν από κάθε έλεγχο. Προφανώς εκείνος δεν μπορούσε να ζήσει με μια γυναίκα που την είχε πιστέψει και είχε παραδοθεί στην αγκαλιά της

Προφανώς για εκείνον το μέλλον εντελώς σκοτεινό. Προφανώς η προσγείωσή του ανώμαλη. Προφανώς μετά από εκείνη ήταν το χάος. Το έρεβος. Το απόλυτο σκοτάδι. Το τίποτα. Το μηδέν. Το τέλος. Κάπου εκεί συναντήθηκαν ο έρωτας με τον θάνατο

Κάπου εκεί το ο συγγραφέας θα έγραφε «χωρίς εσένα η ζωή είναι κόλαση. Χωρίς εσένα δεν υπάρχει ίχνος ελπίδας. Δεν υπάρχω. Δεν ζω. Δεν αναπνέω. Δεν λειτουργώ. Δεν μπορώ»

Γι αυτό άρπαξε περίστροφο και τράβηξε σκανδάλη. Το όπλο έδινε ένα τέλος στις ψευδαισθήσεις. Οι σφαίρες έδιναν ένα τέλος στις αυταπάτες του. Και για να εκδικηθεί έπρεπε πρώτα να σκοτώσει το πλάσμα που κατοικούσε μέσα του. Και όταν την πυροβόλησε, τότε για τελευταία φορά, για ύστατη στιγμή, κατάλαβε πως χωρίς εκείνη δεν υπάρχει κι εκείνος

Ετσι σκοτώσε το ύψιστο πλάσμα της ύπαρξής του. Ετσι σκότωσε τις ψευδαισθήσεις του. Ετσι σκότωσε τον εαυτό του. Ολέθρια σχέση. Μοιραίο πάθος. Τραγικό φινάλε. Μιας ιστορίας που συμβαίνει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Υδρόγειου. Με τίτλο I Love you I Kill you!