Δημήτρης Δανίκας

Σχετικά με μερικά ζητηματάκια που έθεσε με τρισχαριτωμένο βρετανικό ύφος. Σχετικά με τις απόψεις του για τα «λαϊκά στρώματα» και τον «ταξικό προσανατολισμό», έχω κι εγώ να πω μερικά πραγματάκια.

Ενα, λοιπόν: Το μοντέλο του υπαρκτού σοσιαλισμού βυθίστηκε αύτανδρο. Τα αποτελέσματα ήταν τόσο εφιαλτικά που ξεπέρασαν τα όρια γενοκτονίας. Μαζική φτωχοποίηση. Πρωτοφανής αδιαφάνεια. Οργιο σκανδάλων από σκληροπυρηνικούς ινστρούχτορες. Εκπόρνευση εκατοντάδων χιλιάδων κορασίδων και τζάμπα εκποίηση δημόσιου πλούτου σε συντρόφια που εν μια νυκτί μεταβλήθηκαν σε μεγιστάνες. Ο εφιάλτης στον δρόμο προς τον τάχα μου σοσιαλισμό.

Δύο λοιπόν: Η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων πολιτών -και των Ελλήνων φυσικά- συνδέει αυτομάτως τον υπαρκτό σοσιαλισμό με την Αλβανία, τη Βουλγαρία, τα τεθωρακισμένα στην Πράγα, τα γκουλάγκ, δηλαδή τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στην πρώην ΕΣΣΔ, τις σταλινικές εκκαθαρίσεις, και με ό,τι πιο νοσηρό μπορεί κανείς να βάλει στον νου του. Χειρότερη υπηρεσία στους θεωρητικούς του Μαρξισμού και καλύτερη στους ταξικούς του εχθρούς, ούτε στην πιο καλπάζουσα φαντασία των πάσης φύσεως καπιταλιστών. Με απλά λόγια, όπου φύγει, φύγει.

Τρία, λοιπόν: Αν οι Ελληνες πολίτες επιθυμούσαν τη μετάλλαξη του καθεστώτος, από το καπιταλιστικό, στο σύστημα του υπαρκτού σοσιαλισμού και την αταξική κοινωνία, να είναι βέβαιος ο κ. Τσακαλώτος πως δεν θα ψήφιζαν ΣΥΡΙΖΑ, αλλά απευθείας τον αυθεντικό εκπρόσωπο αυτών των ιδεών, δηλαδή το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Τέσσερα, λοιπόν: Η υπερψήφιση των «αριστερών» -και μάλιστα σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις- οφείλεται σε μερικούς απλούς λόγους. Καταδίκη των κομμάτων που κυβέρνησαν τον τόπο και παραλίγο να μας στείλουν άκλαυτους στον γκρεμό. Ελπίδα για μια καλύτερη διαχείριση της κυβερνητικής εξουσίας και φρένο στη διαπλοκή, στη διαφθορά και την παρακμή. Περίπου με την ψήφο τους έλεγαν: «ε, όχι, κύριε Πάγκαλε, δεν τα φάγαμε όλοι μαζί».

Πέντε, λοιπόν: Επειδή η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών επιλέγει και προτιμά το σημερινό πολιτικό και οικονομικό μοντέλο, διαφορετικά θα κατέβαινε σε μαζικές διαδηλώσεις, ανώτερες και μαχητικότερες από τις αντίστοιχες των Κίτρινων Γιλέκων. Επειδή η καπιταλιστική ανάπτυξη συντελείται με επενδύσεις. Και επειδή εκ των επενδύσεων προκύπτει πλούτος για τους λίγους αλλά και εργασία για τους πολλούς, το απλούστερο που θα έπρεπε να είχε συντελεστεί όλα αυτά τα χρόνια από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα αλλά και από το επιτελείο του Ευκλείδη Τσακαλώτου είναι κάτι πολύ απλό: θα έπρεπε να δημιουργηθεί ευνοϊκό κλίμα προσέλκυσης επενδύσεων.

Εξι, λοιπόν: Που πάει να πει, αγαπητέ Ευκλείδη Τσακαλώτε, ένα πράγμα. Αντί η φαντασία σας να καλπάζει αχαλίνωτα προς την αταξική κοινωνία, θα έπρεπε προσγειωμένα, μεθοδικά και συστηματικά να είχατε αποκεφαλίσει την πρωτοφανή πολυνομία, να περιορίζατε δραστικά τους χρόνους εκδίκασης σημαντικών υποθέσεων και, το κυριότερο, να είχατε επανιδρύσει την κρατική μηχανή με όρους σύγχρονους και αποτελεσματικούς.

Δεν το κάνατε. Επομένως αυτούς τους φτωχούς, τους απελπισμένους, τους έσχατους των «λαϊκών στρωμάτων» τους γράψατε στα παλαιότερα των λονδρέζικων υποδημάτων σας. Και το χειρότερο που κάνετε είναι να τους αντιμετωπίζετε ως επαίτες, στραβούς, κουφούς και αόμματους. Φιλοδωρώντας τους με κάποιες πενταροδεκάρες αφού προηγουμένως τους στύψατε μέχρι τελευταίας ρανίδας.

Ετσι, με αυτή τη φιλοδωρηματική πολιτική σας από τη μια ομολογείτε την πλήρη αδυναμία σας να υποστηρίξετε, δημιουργικά και παραγωγικά, αυτά τα «λαϊκά στρώματα». Και από την άλλη, με τα ίδια επιδόματα εκφράζετε την περιφρόνησή σας προς αυτή τη φτωχολογιά. Οπως ακριβώς κάνουν διάφοροι φιλάνθρωποι της ολιγαρχίας προκειμένου να αποδείξουν προς τους άλλους την απεριόριστη φιλευσπλαχνία τους!

Καταλάβατε γιατί το κέντρο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού σας πάει με τα χίλια; Μα επειδή αποδείξατε την πλήρη χρεοκοπία της αριστερής κυβερνησιμότητας. Είναι ο καπιταλισμός που θριάμβευσε, ανόητε!