Δημήτρης Δανίκας

Ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα της επιτροπής δεοντολογίας του ΣΥΡΙΖΑ. Ανεξάρτητα δηλαδή αν μείνει, φύγει η φυγει-μείνει ο Παύλος Πολάκης. Το «φυγει-μείνει» και το αντίθετό του «μεινει-φύγει» η ύψιστη αρετή η τραμπάλα του ΣΥΡΙΖΑ. Γι αυτό το κόμμα μοιάζει με σκορποχώρι. Και γι αυτό οι αντιθέσεις του θυμίζουν τρελοκομείο.

Ο μεν Αλέξης Τσίπρας αδυνατεί να παίξει το ρόλο του πρωταγωνιστή. Πως να το κάνουμε δηλαδή. Οσο και οι αντικειμενικές συνθήκες το θέλουν, το φωνάζουν, εκείνος παραμένει καρφωμένος, αγαλματένιος σαν αρχηγός ενός γκρουπούσκουλου.

Ο δε Παύλος Πολάκης, από δευτεροπρωταγωνιστής κατάφερε να σκαρφαλώσει στο ρόλο του πρωταγωνιστή. Όλα αυτά που λαμβάνουν χώρα τις τελευταίες ημέρες, το εφαλτήριό του προς εκτίναξη σε ρόλο ενός star της περιθωριακής πολιτικής.

Ο Πολάκης πιστός ακόλουθος της στρατηγικής και τακτικής του Don Trump. Ετσι ακριβώς. Προσέξτε συμπτώσεις της ίδιας διαδρομής. Και μην μπερδεύεστε με αριστερούς και δεξιούς αυτοπροσδιορισμούς. Πάντα η ουσία μετράει. Προσέξετε λοιπόν.

Το ίδιο αντι-συστημικός και ο Ντόναλντ Τραμπ. Το ίδιο κι αυτός εναντίον «πουλημένων» δημοσιογράφων, συγκροτημάτων και δικαστικών. Μερικές φορές και επιχειρηματιών. Το ίδιο και ο Don υπέρ του αμερικανικού προλεταριάτου που υποφέρει από την επέλαση της Κίνας. Το ίδιο και ο Don εναντίον μεγάλων επιχειρηματιών που αντί να επενδύουν στην πατρίδα τους και έτσι να δίνουν δουλειές στους εργάτες, εκείνοι προς δικό τους όφελος μετακινούν και εγκαθιστούν τις επιχειρήσεις και τα εργοστάσιά τους στην Κίνα.

Μάλιστα αυτή η αντισυστημική ρητορική, συνοδευόμενη από ένα άκρατο λαικισμό πυροδότησε στη συνέχεια τυφλό φανατισμό. Αυτός ο φανατισμός ήταν η σπίθα που άναψε την φωτιά ώστε κραυγάζοντα πλήθη να ορμήσουν και παραλίγο να κάψουν το Καπιτώλιο!

Τα ετερόκλητα έλκονται. Αλλωστε αρκετοί εντός των γραμμών των ταχαριστερών συμφωνούν και συμμερίζονται τις επικηρύξεις του Donald Polakis. Όπως προσφάτως ο υποψήφιος Βουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ στην Α’ Πειραιά, Νίκος Μπελαβίλας, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του.

Ο πρώην υποψήφιος Δήμαρχος Πειραιά τόνισε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι «ο Παύλος αψύς, ενοχλητικός, παρορμητικός είπε φανερά ότι πολλές και πολλοί από εμάς λέμε κρυφά, κατ’ ιδίαν και μαζί μας ολόκληρος ο ελληνικός λαός».

Πες τα Παυλάρα να αγιάσει το στόμα σου. Αυτά που εμείς τα λέμε κρυφά και χαμηλά, εσύ ο μεγιστοτεράστιος τα λες δημοσίως χωρίς να βάζεις νερό στο κρασί σου.

Επομένως το δίλημμα για όσους συμφωνούν με τον Donald Polakis είναι απλό: μπας σύντροφε Νικόλα Μπελαβίλα, πρέπει αντί για Τσίπρα, να βάλετε αρχηγό τον Παύλο τον τρομερό;

Και για να τελειώνω. Θυμίζω κάτι από το πρόσφατο παρελθόν. Όταν στις 4 Φεβρουαρίου του 2018 ο τιτάνας Μίκης Θεοδωράκης έλεγε: «Είμαι πατριώτης διεθνιστής και μάχομαι συνάμα τον Φασισμό σε όλες τις μορφές και προπαντός στην πιο επικίνδυνη μορφή του, την Αριστερόστροφη!»