Έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος λαϊκός τραγουδιστής Δημήτρης Ξανθάκης

Ένας σπουδαίος λαϊκός τραγουδιστής ο Δημήτρης Ξανθάκης που γνώρισε μεγάλη επιτυχία, ιδιαίτερα τις δεκαετίες '60, '70 και '80 έφυγε από κοντά μας την Κυριακή 2 Αυγούστου. Χθες Τρίτη, 4 Αυγούστου έγινε η εξόδιος ακολουθία του. Την είδηση έκανε γνωστή με ανάρτησή του στο fb ο γιος του Βασίλης.

Ποιος ήταν ο Δημήτρης Ξανθάκης;

Μπορεί ο Δημήτρης Ξανθάκης να είναι άγνωστος στους νέους, όμως σίγουρα αρκετοί, μεγαλύτεροι σε ηλικία έχουν αγαπήσει πολλά από τα τραγούδια του.

Ο Δημήτρης Ξανθάκης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1944. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 ξεκίνησε την καριέρα του ως ερμηνευτής, ενώ το 1968 κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος 45 στροφών του Ξανθάκη (Parlophone – GDSP 3288). Στη μια πλευρά του, ο Ξανθάκης με τη Ρένα Ντάλμα ερμήνευαν το τραγούδι των Βασίλη Βασιλειάδη – Στέλιου Παπαδάκου, "Το Πρόσωπό σου". Για τον Βασίλη Βασιλειάδη, να υπενθυμίσουμε ότι ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες συνθέτες, δημιουργός αμέτρητων επιτυχιών και ο άνθρωπος που έφερε στην Ελλάδα το αρμόνιο. "Ο μάγος με τη φαρφίσα", ήταν ο τίτλος άρθρου μας πριν μερικά χρόνια. Ακολούθησαν μια σειρά δημοσιευμάτων από άλλα σάιτ για τον θρυλικό Β.Β. και ένα εκτενές σχόλιο από τη σύζυγό του κυρία Λούλα Παπαγιαννοπούλου γι' αυτόν, με παντελώς άγνωστες λεπτομέρειες στο protothema.gr. Έτσι, ο μεγάλος αυτός συνθέτης έγινε γνωστός και στους νέους.

Επανερχόμαστε όμως στον Δημήτρη Ξανθάκη. Το 1970 κυκλοφόρησε ένα ακόμα, εξαιρετικό, τραγούδι, από τα καλύτερά του, με τίτλο "Και στον ύπνο μου έρχεσαι ακόμα", δημιουργία των Π. Λειβαδάρου – Χ. Πατέλη, από την εταιρεία Sonata, που ίδρυσε ο μεγάλος Πάνος Γαβαλάς το 1967 και λειτούργησε ως το 1972. Την ίδια χρονιά (1970), πάλι στη Sonata κυκλοφόρησε το πρώτο σαρανταπεντάρι, το οποίο είχε και στις δύο όψεις του τραγούδια που ερμήνευε ο Δ. Ξανθάκης: το "μπολέρο", όπως αναγράφεται στον δίσκο "Πιάστηκε χέρι ο καϋμός" (Π. Λειβαδάρου – Ν. Κεκέση) και το ζεϊμπέκικο "Στα δυο τάσα της μπαλάντζας" (Π. Λειβαδάρου – Λ. Σπίλη). Επειδή ίσως, ο τίτλος του τραγουδιού περιέχει λέξεις άγνωστες για πολλούς, να αναφέρουμε ότι τάσια (εδώ τάσα) είναι οι δίσκοι ζυγαριάς (μπαλάντζας). Το 1970 επίσης συνεργάστηκε με τον μεγάλο λαϊκό συνθέτη Μπάμπη Μπακάλη. Ερμήνευσε τα τραγούδια του: "Ζωή μου υποκρίτρια" και "Το φερμουάρ", στο οποίο τον συνοδεύει η Ζωή Σταυρουλάκη.

Το 1972 κυκλοφόρησε το σαρανταπεντάρι με τα τραγούδια "Χείλη κόκκινα βαμμένα όχι πιά" (Μουσική – στίχοι: Κώστα Καραγεώργη) και "Το καραβάνι το πικραμένο". Το τραγούδι "Χείλη κόκκινα βαμμένα όχι πιά", είναι ένα από τα γνωστότερα του Ξανθάκη. Το 1973, ο Ξανθάκης συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον μεγάλο λαϊκό συνθέτη και στιχουργό Σταύρο Κάξο (1941–2026) και ερμήνευσε το τραγούδι του "Τι έχω γιατρέ μου". Το 1975, πάλι ο Σταύρος Κάξος εμπιστεύτηκε στον Ξανθάκη ένα μεγάλο τραγούδι, με τίτλο "Παλιές δόξες". Στο ίδιο σαρανταπεντάρι υπάρχει το τραγούδι "Μια Κορυδαλλιώτισσα Μαρία", δημιουργία επίσης του Σταύρου Κάξου.

Ο Δημήτρης Ξανθάκης κυκλοφόρησε 20 δίσκους 45 στροφών. Ξεχωριστή θέση ανάμεσά τους κατέχει ο δίσκος της Parlophone που κυκλοφόρησε στην Αυστραλία (!) με τραγούδια των Βασίλη Βασιλειάδη – Κώστα Βίρβου. Το "Για μια πονηρή" που ερμηνεύει ο Θόδωρος Κανακάρης και το... σέικ "Γκουντ μπάι", που ερμηνεύουν οι Β. Βασιλειάδης – Δ. Ξανθάκης και Λίτσα Διαμάντη. Πρόκειται για ένα από τα πολλά σέικ που γράφτηκαν στα τέλη της δεκαετίας του '60, από λαϊκούς δημιουργούς, καθώς εκείνη την εποχή θριάμβευαν τα "μοντέρνα" ελληνικά συγκροτήματα με ανάλογα τραγούδια (είτε αμιγώς ελληνικές δημιουργίες είτε διασκευές ξένων, με ελληνικούς στίχους).

Ο πρώτος μεγάλος δίσκος του Δημήτρη Ξανθάκη κυκλοφόρησε μόλις το 1976, με τίτλο "Τωρινά και περασμένα" και την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το L.P. "Stop". Τελευταία δισκογραφική του δουλειά ήταν το cd "Οι άθλιοι – Ξενιτιά", το 2018, με παλιά και νέα τραγούδια του. Συνολικά, ο Δημήτρης Ξανθάκης κυκλοφόρησε 16 άλμπουμ. Αν υπολογίσουμε και τα 5 άλμπουμ που αποτελούν συλλογές επιτυχιών του ("Τα καλύτερα", 1981, "Δημήτρης Ξανθάκης Cult No 5" και "Εγώ μπεκρής – 36 επιτυχίες", το L.P. "No 4 & Τα λαϊκά που αγαπήθηκαν" και τη συλλογή τραγουδιών "Θα γίνει χαμός" (1997), όπου υπάρχουν και τραγούδια που ερμηνεύει ο Ξανθάκης) συνολικά, συμμετείχε σε περισσότερες από 40 δισκογραφικές δουλειές!

Οι δημιουργοί με τους οποίους συνεργάστηκε και τα άλλα σπουδαία τραγούδια του Δημήτρη Ξανθάκη

Εκτός από όσους δημιουργούς αναφέραμε, ο Ξανθάκης συνεργάστηκε επίσης με κορυφαίους συνθέτες και στιχουργούς. Αναφέρουμε ενδεικτικά μερικούς από αυτούς: Νάκης Πετρίδης, Θόδωρος Πολυκανδριώτης, Κώστας Σούκας, Γιάννης Βασιλόπουλος, Στέλιος Βαμβακάρης, ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού και συνθέτης Γιάννης Παλαιολόγου, Κώστας Σταματάκης, Γιώργος Κριμιζάκης, Γιάννης Βασιλόπουλος κ.ά.

Όσο για τους στιχουργούς: Ευάγγελος Ατραΐδης, Λάκης Τσώλης, Κατερίνα Πανάγου, Μάρω Μπιζάνη, Ανδρέας Σπυρόπουλος, Φώντας Φιλέρης κ.ά. Οι Γιάννης Βασιλόπουλος – Ευάγγελος Ατραΐδης έγραψαν ένα από τα κορυφαία τραγούδια του Δ. Ξανθάκη, το "Μονά Ζυγά", που περιέχεται στο L.P. "Τα σημερινά" (1980). Άλλες επιτυχίες του: "Δυο Κεραυνοί", "Μια λεπτομέρεια", "Παράξενη γενιά", "Ζωή μου υποκρίτρια", "Απόψε δεν κοιμήθηκα", "Εγώ μπεκρής" κ.ά.

Ο Δ. Ξανθάκης και τα νυχτερινά κέντρα

Ο Ξανθάκης μεσουράνησε τη δεκαετία του ’70 σαν τραγουδιστής της σχολής Καζαντζίδη, με μεγάλες επιτυχίες, πρωταγωνιστώντας σε γνωστά νυχτερινά κέντρα, όπου συνεργάστηκε με κορυφαία ονόματα. Αξέχαστες έμειναν σε πολλούς οι νύχτες στο «Stop» στην Πέτρου Ράλλη. Όποιος είχε την τύχη να τον απολαύσει live διαπίστωσε σίγουρα την ξεχωριστή χροιά της φωνής του και την αγαπητή προσωπικότητά του. Ο τρόπος ερμηνείας του Δημήτρη Ξανθάκη σπανίζει πλέον στις μέρες μας. Είναι αυτός του κλασικού λαϊκού ερμηνευτή των προηγούμενων δεκαετιών, που όμως τα τραγούδια του ακούγονται μέχρι σήμερα. Ο Δημήτρης Ξανθάκης, με τη σπουδαία φωνή, είχε την "ατυχία" να τραγουδά σε μια εποχή όπου κυριαρχούσαν τα μεγαθήρια του ελληνικού τραγουδιού. Χωρίς να είναι αυτό υποτιμητικό, εμφανιζόταν, κυρίως, σε κέντρα της οδού Θηβών, της Ιεράς Οδού, της Πέτρου Ράλλη και της Εθνικής Οδού Αθηνών – Λαμίας, τα οποία ήταν κατάμεστα κάθε βράδυ (6 ή και 7 την εβδομάδα...). Είχε το δικό του κοινό, ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στους συναδέλφους του και το χαρακτηριστικό ηχόχρωμα της φωνής του τον έκανε να ξεχωρίζει.

"Καλό ταξίδι" και σε σένα Δημήτρη Ξανθάκη.

Δυστυχώς, οι εποχές που τραγουδιστές και τραγουδίστριες ερμήνευαν σπουδαία τραγούδια μεγάλων δημιουργών πέρασαν ανεπιστρεπτί και ζούμε την εποχή του "κι από φωνή κορμάρα" και της τραπ...

Αφιερωμένοι σε όλες και όλους, οι στίχοι του μεγάλου Σταύρου Κάξου από το τραγούδι "Παλιές δόξες":

"Πού είναι τα χρυσά φεγγάρια, τα ονειρεμένα βράδια

πού είναι οι μποέμικες καρδιές και οι όμορφες λαϊκές πενιές

Έφυγες αγαπημένο χθες, θα σε νοσταλγούνε οι καρδιές..."

Θερμές ευχαριστίες στον καλό φίλο Βασίλη Π. για τις πολύτιμες πληροφορίες του.