Εμμανουέλα Φρόκου: Από τους Ολυμπιακούς στις πασαρέλες πριν καν κλείσει τα 20

Αλήθεια, πώς είναι να μην έχεις κλείσει καν τα είκοσι και να έχεις ζήσει δύο ζωές; Πώς είναι να αφήνεις πίσω τις παιδικές σου αναμνήσεις, όταν μέσα στην κρίση η οικογένεια αποφασίζει, ελέω Ελληνοαυστραλέζας μαμάς, να μεταναστεύσει στην άλλη άκρη του κόσμου; Πώς είναι να ξεχωρίζεις αμέσως ως αθλήτρια και να σε επιλέγουν να εκπροσωπήσεις τη νέα σου πατρίδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες; Πώς είναι, μετά, μέσα σε μόλις έναν χρόνο, να κλείνεις αυτό το κεφάλαιο και να γίνεσαι σούπερ μοντέλο; Για την Εμμανουέλα Φρόκου όλα τα παραπάνω είναι απλώς η ζωή της και τη μοιράζεται μαζί μας με το ίδιο πάθος που μέχρι πέρυσι όργωνε τον αγωνιστικό τάπητα, αλλά και με την ίδια άνεση που πλέον οργώνει τις πασαρέλες του κόσμου.

GALA: Μεγαλώσατε ανάμεσα σε δύο πατρίδες, την Ελλάδα και την Αυστραλία. Ποιο κομμάτι του χαρακτήρα σας πιστεύετε ότι έχει διαμορφώσει η καθεμία;
ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ ΦΡΟΚΟΥ: Το ότι μεγάλωσα ανάμεσα σε δύο τόσο διαφορετικές χώρες, μου έδωσε την ευκαιρία να συνδυάσω στοιχεία και από τις δύο κουλτούρες. Από την Ελλάδα πήρα τον αυθορμητισμό, την αξία των ανθρώπινων σχέσεων και την αισιοδοξία απέναντι στις αναποδιές της ζωής. Από την Αυστραλία έμαθα τη σημασία της συνέπειας, της υπευθυνότητας, της οργάνωσης και της επιμονής στην επίτευξη των στόχων. Πιστεύω πως αυτός ο συνδυασμός διαμόρφωσε την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα μου με τον καλύτερο τρόπο.

G.: Υπάρχει κάτι που νιώθετε ότι στερηθήκατε μεγαλώνοντας τόσο γρήγορα;
ΕΜ.ΦΡ.: Σίγουρα στερήθηκα χρόνο με την οικογένεια και τις φίλες μου, χάνοντας πολλές απλές αλλά πολύτιμες στιγμές της παιδικής και εφηβικής μου ηλικίας. Αναγκάστηκα να ωριμάσω νωρίτερα και γι’ αυτό ακόμη δυσκολεύομαι να ταυτιστώ με συνομήλικούς μου. Παρ’ όλα αυτά, δεν θα άλλαζα τίποτα, γιατί αυτή η διαδρομή μού επέτρεψε να πραγματοποιήσω ένα από τα μεγαλύτερα όνειρά μου και να ασχοληθώ με αυτό που αγαπώ. Ολες οι εμπειρίες με έκαναν τον άνθρωπο που είμαι σήμερα.

G.: Η οικογένειά σας πήρε μια γενναία απόφαση να μεταναστεύσει για να κυνηγήσει ένα καλύτερο μέλλον, όταν η κρίση στην Ελλάδα βύθιζε τα πάντα. Τι θυμάστε από τότε και πόσο σας καθοδηγεί σήμερα αυτή η ιστορία όταν τα πράγματα δυσκολεύουν;
ΕΜ.Φρ.: Οι γονείς μου έκαναν αμέτρητες θυσίες για μένα και τα αδέλφια μου και δεν θα πάψω ποτέ να τους είμαι ευγνώμων. Η απόφαση να αφήσουμε τη ζωή στην Ελλάδα και να μεταναστεύσουμε στην Αυστραλία ήταν εξαιρετικά δύσκολη, όμως μας προστάτευσαν από τις δυσκολίες όσο ήμασταν παιδιά. Σήμερα καταλαβαίνω πολύ καλύτερα όσα πέρασαν και κάθε φορά που αντιμετωπίζω δυσκολίες θυμάμαι το παράδειγμά τους. Με επιμονή, υπομονή και πίστη μπορείς να ξεπεράσεις ακόμη και τις μεγαλύτερες προκλήσεις.

G.: Είστε άνθρωπος που βάζει πολύ υψηλούς στόχους ή απολαμβάνει περισσότερο τη διαδρομή μέχρι να τους πετύχει;
ΕΜ.Φρ.: Βάζω πάντα υψηλούς στόχους και προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να τους πετύχω. Είμαι φιλόδοξη και ανταγωνιστική, κυρίως με τον εαυτό μου, γιατί θέλω να εξελίσσομαι συνεχώς. Ταυτόχρονα, όμως, έχω μάθει να απολαμβάνω και τη διαδρομή. Η μεγαλύτερη εξέλιξη έρχεται μέσα από όσα μαθαίνεις, τις δυσκολίες που ξεπερνάς και τις εμπειρίες που αποκτάς. Για μένα, επιτυχία είναι και το ταξίδι, όχι μόνο ο προορισμός.

G.: Στη ρυθμική γυμναστική η τελειότητα είναι σχεδόν προϋπόθεση. Εχετε μάθει να συγχωρείτε τον εαυτό σας όταν κάτι στη ζωή δεν πηγαίνει όπως το σχεδιάζατε;
ΕΜ.Φρ.: Ημουν και παραμένω αρκετά αυστηρή με τον εαυτό μου. Στη ρυθμική γυμναστική μαθαίνεις να κυνηγάς την τελειότητα, οπότε δεν είναι εύκολο να αποδεχτείς τα λάθη. Μεγαλώνοντας, όμως, κατάλαβα ότι δεν μπορώ να ελέγχω τα πάντα. Εμαθα να έχω περισσότερη υπομονή, να αναγνωρίζω τα όριά μου χωρίς να με κρίνω τόσο αυστηρά και να εμπιστεύομαι τη διαδικασία.

G.: Πίσω από τα μετάλλια και τις φωτογραφήσεις, ποια είναι η πλευρά της ζωής σας που σχεδόν κανείς δεν γνωρίζει;
ΕΜ.ΦΡ.: Είμαι πολύ συναισθηματικός άνθρωπος και ό,τι κάνω το κάνω με πάθος. Στον ελεύθερο χρόνο μου θέλω να βρίσκομαι με την οικογένεια και τους φίλους μου, γιατί εκεί νιώθω πραγματικά ο εαυτός μου. Αγαπώ τη μουσική, τις ταινίες και τις σειρές, αλλά και τη φύση, που μου προσφέρει ηρεμία και με βοηθά να βάζω τις σκέψεις μου σε τάξη. Μου αρέσει επίσης η γνώση, ιδιαίτερα η Ιστορία και το Διάστημα. Και φυσικά ο χορός παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Ως προπονήτρια, λατρεύω να δημιουργώ χορογραφίες και να εκφράζομαι μέσα από αυτές.

G.: Εχετε γνωρίσει δύο κόσμους που βασίζονται στην εικόνα αλλά και στην πειθαρχία: τον πρωταθλητισμό και το μόντελινγκ. Ποιες είναι οι μεγαλύτερες ομοιότητες και ποιες οι πιο ουσιαστικές διαφορές τους;
ΕΜ.Φρ.: Και οι δύο χώροι απαιτούν φροντίδα της εικόνας, αυτοπειθαρχία, συνέπεια και αφοσίωση. Χρειάζεται επίσης αυτοπεποίθηση, ώστε να πιστεύεις στον εαυτό σου και να το μεταδίδεις στους άλλους. Η βασική διαφορά είναι ότι στη ρυθμική γυμναστική κυνηγάς την τελειότητα μέσα από την τεχνική και την ακρίβεια, ενώ στο μόντελινγκ υπάρχει περισσότερος χώρος για έκφραση και προσωπικότητα. Στον αθλητισμό η επιτυχία μετριέται με το αποτέλεσμα, ενώ στη μόδα πολλές φορές βασίζεται στο συναίσθημα και την εικόνα που δημιουργείς.


G.: Το μόντελινγκ απαιτεί αυτοπεποίθηση, ενώ ο πρωταθλητισμός απόλυτη αυτοπειθαρχία. Ποιο από τα δύο θεωρείτε πιο δύσκολο να κατακτηθεί;
ΕΜ.Φρ.: Και τα δύο απαιτούν μεγάλη προσπάθεια. Η αυτοπειθαρχία καλλιεργείται μέσα από την καθημερινή δουλειά και με τον χρόνο γίνεται τρόπος ζωής. Η αυτοπεποίθηση, όμως, είναι πιο δύσκολη, γιατί βασίζεται στη σχέση που έχεις με τον εαυτό σου. Χρειάζεται να αποδέχεσαι ποιος είσαι, να εμπιστεύεσαι τις δυνατότητές σου και να εκφράζεσαι χωρίς φόβο. Είναι μια συνεχής διαδικασία εξέλιξης και, κατά τη γνώμη μου, το πιο απαιτητικό κομμάτι.

G.: Ο πρωταθλητισμός έχει, αναπόφευκτα, ημερομηνία λήξης. Είδατε το μόντελινγκ ως μια φυσική συνέχεια ή ως ένα εντελώς νέο κεφάλαιο;
ΕΜ.ΦΡ.: Οσο ήμουν αθλήτρια δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου μακριά από τη ρυθμική γυμναστική. Οταν έκλεισε αυτός ο κύκλος, χρειάστηκε χρόνος για να ανακαλύψω ξανά τον εαυτό μου και να καταλάβω ότι η ζωή έχει κι άλλες ευκαιρίες. Το μόντελινγκ δεν το είδα ως συνέχεια της αθλητικής μου πορείας, αλλά ως ένα νέο κεφάλαιο, με διαφορετικές απαιτήσεις και προκλήσεις. Με ενθουσιάζει η ιδέα να ξεκινώ από την αρχή και να εξελίσσομαι ξανά, με την ίδια αφοσίωση που είχα και στον
αθλητισμό.

G.: Οταν κάποτε κλείσει και ο κύκλος της πασαρέλας, πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας;
ΕΜ.Φρ.: Μου αρέσει να οραματίζομαι το μέλλον και να βάζω στόχους, γνωρίζοντας όμως ότι η ζωή συχνά επιφυλάσσει απρόσμενες ευκαιρίες. Οταν κλείσει αυτός ο κύκλος, θα ήθελα να κοιτάζω πίσω και να νιώθω περήφανη για τη διαδρομή μου και τον άνθρωπο που έγινα. Δεν ξέρω ποιον δρόμο θα ακολουθήσω, αλλά θέλω να συνεχίσω να εξελίσσομαι, να μαθαίνω και να κάνω πράγματα που με γεμίζουν, εμπιστευόμενη τη διαδικασία και το σχέδιο του Θεού.

G.: Μπορείτε να ξεχωρίσετε κάποιες δουλειές και συνεργασίες για τις οποίες είστε υπερήφανη; Ας πούμε, τα ρούχα ποιου σχεδιαστή λατρέψατε;
ΕΜ.Φρ.: Νιώθω ευγνώμων για όλες τις συνεργασίες που έχω ζήσει μέχρι σήμερα και για τους ανθρώπους που γνώρισα. Ξεχωρίζω τη συμμετοχή μου στο σόου των Rianna + Nina, ενώ ιδιαίτερη χαρά μού έδωσαν και οι συνεργασίες με το «Marie Claire» και με το «Gala». Είχα επίσης την τιμή να φορέσω δημιουργίες των Chanel, Yves Saint Laurent και Bottega Veneta, αλλά και εξαιρετικών Ελληνίδων σχεδιαστριών, όπως η Δάφνη Βαλέντε και η Νατάσα Αυλωνίτη. Κάθε συνεργασία με βοήθησε να εξελιχθώ και να θέσω ακόμη υψηλότερους στόχους.

G.: Τι σημαίνει επιτυχία; Τα μετάλλια, οι διεθνείς συνεργασίες στο μοντέλινγκ ή το να μπορείτε να κοιτάζετε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και να λέτε «έκανα το καλύτερο»;
ΕΜ.Φρ.: Η επιτυχία δεν είναι μόνο τα μετάλλια ή οι μεγάλες συνεργασίες. Είναι να μπορώ να κοιτάζω τον εαυτό μου και να νιώθω περήφανη, γνωρίζοντας ότι έδωσα τον καλύτερό μου εαυτό, παρέμεινα πιστή στις αξίες μου και αντιμετώπισα κάθε πρόκληση με ειλικρίνεια και σεβασμό. Το σημαντικότερο δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα, αλλά ο τρόπος με τον οποίο φτάνεις σε αυτό. Για μένα, πραγματική επιτυχία είναι να εξελίσσομαι συνεχώς και να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος.

G.: Το καλοκαίρι στην Ελλάδα κρατάει όλο τον Σεπτέμβριο, οπότε ας κλείσουμε καλοκαιρινά. Αν έπρεπε να διαλέξετε, προτιμάτε τα εντυπωσιακά κύματα για τους σέρφερ της Αυστραλίας ή το ήσυχο κυματάκι των ελληνικών νησιών;
ΕΜ.ΦΡ.: Αγαπώ και τις δύο χώρες, όμως αν έπρεπε να διαλέξω, θα επέλεγα την Ελλάδα. Το ελληνικό καλοκαίρι, το φως, η θάλασσα και η αίσθηση γαλήνης που προσφέρουν τα νησιά έχουν για μένα μια μοναδική μαγεία. Οσο και αν αγαπώ τα κύματα της Αυστραλίας, οι ελληνικές θάλασσες θα είναι πάντα αυτό που με κάνει να νιώθω πραγματικά σπίτι.