Λευκά λουλούδια, παιδικές ζωγραφιές, χειρόγραφα μηνύματα και λίγα λόγια γεμάτα συγκίνηση έχουν γεμίσει τον χώρο. Κάθε ένα από αυτά μοιάζει να κουβαλά μια διαφορετική ιστορία, μια ανάμνηση, ένα «ευχαριστώ» σε έναν καλλιτέχνη που για πολλούς έγινε μέρος της προσωπικής τους ζωής.
Μέσα σε αυτή τη σιωπηλή έκφραση αγάπης, η Βάσω Μαζωνάκη βρέθηκε σήμερα το πρωί στο μνήμα του αδελφού της, δίπλα στον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί για να αποχαιρετήσει τον αδερφό της. Θέλησε και η ίδια ,μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τις κάμερες, να σταθεί κοντά του, σε μια στιγμή βαθιά προσωπική.
Ανάμεσα σε ανθρώπους που έκλαιγαν και σιγοτραγουδούσαν για εκείνον μπροστά στο μνήμα του, στάθηκε κι εκείνη, μοιραζόμενη μαζί τους τη βαθιά συγκίνηση και τον πόνο της απώλειας.
Κλείσιμο
Κάποια στιγμή, παρακάλεσε τις κάμερες να απομακρυνθούν, ζητώντας λίγη ησυχία ώστε να μπορέσει να θρηνήσει τον αδερφό της μαζί με τον κόσμο που βρέθηκε εκεί για να τον αποχαιρετήσει.
Οι τελευταίες κουβέντες πριν από τον ύπνο μένουν στο μυαλό των παιδιών περισσότερο απ' όσο φανταζόμαστε. Και ίσως εκεί, μέσα σε λίγα λεπτά σιωπής, να ξεκινά η πιο σημαντική προπόνηση για την επόμενη μέρα.
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι θα φέρει το μέλλον, μπορούμε όμως να είμαστε όσο γίνεται πιο ενημερωμένοι και προετοιμασμένοι με έναν απλό προληπτικό έλεγχο που θα μας δώσει πολύτιμες απαντήσεις για τη γονιμότητά μας.
