Συγκλόνισε ο Νταλάρας στον επικήδειο για τη Μαρινέλλα: Για μένα πέθανε η δεύτερη μάνα μου που με πήρε παιδί από το χέρι

Εκατοντάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν το πρωί της Τρίτης (31/3) στο παρεκκλήσι του Αγίου Ελευθερίου, στη Μητρόπολη Αθηνών για το τελευταίο «αντίο» στη σπουδαία ερμηνεύτρια, Μαρινέλλα, η οποία έφυγε από τη ζωή το Σάββατο (28/3) σε ηλικία 87 ετών. Το λαϊκό προσκύνημα κράτησε μέχρι τη μία το μεσημέρι, ενώ στις 14:00 πραγματοποιήθηκε η νεκρώσιμη ακολουθία.

Τον δεύτερο επικήδειο μετά τη Χαρούλα Αλεξίου εκφώνησε ο Γιώργος Νταλάρας τονίζοντας ότι «για μένα πέθανε η δεύτερη μάνα μου, αυτή που με πήρε παιδί σχεδόν από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου».


«Μαρινέλλα εσύ δεν πέθανες προχθές, έφυγες, πέταξες πάνω στη σκηνή του Ηρωδείου τον περασμένο Σεπτέμβρη σαν αρχαία τραγωδός, σαν την Εκάβη», επεσήμανε ο μουσικός.

«Υπάρχει άνθρωπος που δεν σε ξέρει; Που δεν ξέρει τα τραγούδια σου; Την ιστορία σου ; Την περιπετειώδη πορεία σου που δεν ήταν καθόλου εύκολη; Μια ζωή γεμάτη περιπέτειες και ανατροπές. Άνοιξες πόρτες, έσπασες ταμπού, γκρέμισες κάστρα, ήσουν γενναία, ανατρεπτική, μοναδική και επίμονη μέχρι το τέλος δημιουργώντας έτσι ένα πρότυπο που ακολούθησαν οι επόμενες γενιές», είπε

Ο Νταλάρας υπογράμμισε, ακόμη, ότι «θέλω να σου θυμίσω σαν μουσικός ότι κατάφερες κάτι απίστευτο, οι δεύτερες φωνές σου να ακούγονται σαν πρώτες και να είναι αδιανόητο να φανταστεί κανείς ότι στα τραγούδια που τραγουδάς αν φύγει η φωνή σου, τα τραγούδια δε θα είναι ποτέ ίδια».

Ο μουσικός θυμάται έναν διάλογό του με τη Μαρινέλλα: «όταν σε ρώτησα "Βρε μάνα πως τα κάνεις όλα αυτά, πως παίρνεις τέτοιο ρίσκο;", μου απάντησες "Η ανάγκη αγόρι μου."».

«Καλό ταξίδι μάνα και καλή τύχη όπου και αν πας», καταλήγει συγκινημένος ο τραγουδιστής.

Αναλυτικά ο επικήδειος του Γιώργου Νταλάρα:

«Δεν μπορώ να το αρνηθώ. Ξέρω ότι δεν ήθελες τα πολλά λόγια, και γιατί να τα πω αλώστε. Υπάρχει άνθρωπος που δεν σε ξέρει; Δεν ξέρει τα τραγούδια σου; Την ιστορία σου; Την περιπετειώδη πορεία σου που δεν ήταν καθόλου εύκολη; Μια ζωή γεμάτη περιπέτειες και ανατροπές.

Άνοιξες πόρτες, έσπασες ταμπού, γκρέμισες κάστρα, ήσουν γενναία, ανατρεπτική, μοναδική και επίμονη μέχρι το τέλος δημιουργώντας έτσι ένα πρότυπο που ακολούθησαν οι επόμενες γενιές.

Δε θα ξεχάσω, όμως, ποτέ με πόσο μεγάλο θαυμασμό και σεβασμό μιλούσες για τις μεγάλες φωνές πριν από σένα και έπειτα όταν μου μιλούσες για τη Βίκυ Μοσχολιού και τα εκπληκτικά τραγούδια που τραγούδησε και μετά για τη Χαρούλα μας.

Θέλω ακόμα να σου θυμίσω σαν μουσικός ότι κατάφερες κάτι απίστευτο, οι δεύτερες φωνές σου να ακούγονται σαν πρώτες και να είναι αδιανόητο να φανταστεί κανείς ότι στα τραγούδια που τραγουδάς αν φύγει η φωνή σου, τα τραγούδια δε θα είναι ποτέ ίδια.

Όταν σε ρώτησα "Βρε μάνα πως τα κάνεις όλα αυτά, πως παίρνεις τέτοιο ρίσκο;", μου απάντησες "Η ανάγκη αγόρι μου"».

Μαρινέλλα εσύ δεν πέθανες προχθές, έφυγες, πέταξες πάνω στη σκηνή του Ηρωδείου τον περασμένο Σεπτέμβρη σαν αρχαία τραγωδός, σαν την Εκάβη, όπως σε βάφτισε ο Μίνως Βολανάκης πριν από χρόνια.

Προχθές, όμως, Μαρινέλλα, για μένα πέθανε η δεύτερη μάνα μου, αυτή που με πήρε παιδί σχεδόν από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου.

Να είστε περήφανοι, όπως ήταν και εκείνη για εσάς. Καλό ταξίδι μάνα και καλή τύχη όπου και αν πας».