Μουσαντάμ: Η παράξενη ιστορία της xερσονήσου που ελέγχει τα Στενά του Ορμούζ

Αν ρίξετε μια ματιά στην απώτατη νοτιοανατολική άκρη της χερσονήσου της Αραβίας, θα διαβάσετε και το όνομά της: «Μουσαντάμ». Ακόμα και οι κάτοικοί του, και οι γείτονές του, δεν το αποκαλούν έτσι. Προτιμούν μια άλλη, ανεπίσημη μεν, αλλά πιο δημοφιλή ονομασία: «Αλ Ισμπίε». Το δάχτυλο. Αυτό το «δάχτυλο» είναι μια δαντελένια γλώσσα γης. Τόσο δαντελένια, που την παρομοιάζουν με τα νορβηγικά φιόρδ. Ένα δάχτυλο που μοιάζει έτοιμο να τεντωθεί κι άλλο και να αγγίξει απέναντι, την ακτή του Ιράν. Και να κλείσει τελείως το περιβόητο Στενό του Ορμούζ, το μέρος από το οποίο περνάει και διακινείται το 30% του πετρελαίου που κινεί τον κόσμο.

Ενα από τα σπουδαιότερα γεωστρατηγικά σημεία του πλανήτη

Το Μουσαντάμ κουβαλάει μια πολύ περίεργη ιστορία. Μια ιδέα αυτής της ιστορίας μπορεί να πάρει κανείς από τα σύνορα, που είναι τόσο μπερδεμένα εκεί, όσο πουθενά. Το Μουσαντάμ ανήκει στο Ομάν, αν και δεν έχει σύνορα με το ομώνυμο σουλτανάτο, ούτε ποτέ κατακτήθηκε από τον στρατό του Ομάν. Αν κάποιος θελήσει από το Ομάν να φτάσει οδικώς στο Μουσαντάμ, θα πρέπει να περάσει στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, να διασχίσει τρία απ’ αυτά, να φτάσει σ’ έναν θύλακα του Ομάν μέσα στα ΗΑΕ, να περάσει και πάλι στο Εμιράτο του Σάρτζα και μετά από τέσσερις (!) συνοριακούς ελέγχους να φτάσει εκεί.

Σ’ αυτόν τον κυκεώνα από σύνορα και συνοράκια δεν θα μπορούσαν να μην έχουν βάλει το χέρι τους οι Βρετανοί. Αυτοί είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για την γεωγραφία της περιοχής, που είναι σύμφωνη με το «διαίρει και βασίλευε», αλλά και με τη διαδικασία που στην διπλωματία λέγεται «loyalty bonus», δηλαδή μπόνους αφοσίωσης.

Διαβάστε περισσότερα: newmoney.gr