Λάκης Χαλκιάς: Ο πιστός υπηρέτης του ελληνικού τραγουδιού, η συνεργασία με μεγάλα ονόματα, η μετανάστευση στον Καναδά και η μουσική στροφή

Ένας σημαντικός εκπρόσωπος του ελληνικού τραγουδιού, ο Λάκης Χαλκιάς, που το υπηρέτησε ως ερμηνευτής και μουσικός μέσα από διαφορετικά είδη, το παραδοσιακό, το λαϊκό και το έντεχνο, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών.

Ερμηνευτής με σπάνιο μέταλλο και πλούσια εκφραστική γκάμα αλλά και άνθρωπος σεμνός και ευγενής, ο Λάκης Χαλκιάς τραγούδια σπουδαία έργα των μεγάλων συνθετών και ποιητών και ταξίδεψε την ελληνική μουσική στα πέρατα της γης.

Γεννημένος στα Γιάννενα, ήταν γιος του κλαρινετίστα Τάσου Χαλκιά και ανήκε στη σπουδαία μουσική οικογένεια των Χαλκιάδων που υπήρξαν οι πιο γνήσιοι εκφραστές της ηπειρώτικης λαϊκής μας μουσικής ενώ υπηρέτησαν το ίδιο πιστά και τα άλλα μουσικά είδη άλλων περιοχών της Ελλάδας.

Εκτός από ερμηνευτής υπήρξε και πολυοργανίστας καθώς έπαιζε  κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο και τζουρά. 

Από το 1960 μέχρι το 1967 εμφανιζόταν πλάι στη Σωτηρία Μπέλλου, τον Στέλιο Καζαντζίδη, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, τον Γιώργου Ζαμπέτα, τον Μανώλη Αγγελόπουλο, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Γιάννη Παπαϊωάννου και άλλους. Την ίδια εποχή, τα καλοκαίρια, τραγουδούσε με το συγκρότημα της οικογένειας των Χαλκιάδων σε πανηγύρια, και γάμους και άλλες λαϊκές εκδηλώσεις.

Εκτός από την οικογενειακή κομπανία, είχε συνεργαστεί με τους κορυφαίους δημοτικούς καλλιτέχνες όπως οι Γιώργος Παπασιδέρης, Δημήτρης Ζάχος, Χρόνης Αηδονίδης, Αλέκος Κιτσάκης, Δόμνα Σαμίου κ.α. ενώ ήταν μέλος του Συλλόγου προς διάδοση της ελληνικής μουσικής του μεγάλου διδασκάλου Σίμωνος Καρά.

Το 1967, έφυγε για τις Η.Π.Α. και τον Καναδά όπου έζησε μέχρι το 1971. Εργάστηκε ως τραγουδιστής και μουσικός, σε ελληνικά κέντρα διασκέδασης και μεταξύ άλλων συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων με τον Άντονι Κουίν, για την τηλεόραση της πόλης του Σακραμέντο της Καλιφόρνιας, στην παρουσίαση του έργου «Ζορμπάς» των Μίκη Θεοδωράκη - Νίκου Καζαντζάκη.

Το 1971, επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να ηχογραφεί λαϊκά τραγούδια σε συνεργασία με τους Χρήστο Νικολόπουλο, Αντώνη Κατινάρη, Γιάννη Καραμπεσίνη.

Εκείνη την εποχή, και μετά από υπόδειξη του ιδιοκτήτη της Columbia Τάκη Λαμπρόπουλου, έκανε μια μεγάλη μουσική στροφή. Η πρώτη συνεργασία αυτού του νέου κύκλου ήταν με τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο, με τον οποίο έμελλε να αναπτύξει μια μακρόχρονη καλλιτεχνική σχέση συμμετέχοντας στο μεγαλύτερο μέρος του δισκογραφικού του έργου.

Η φωνή του κατείχε ξεχωριστή θέση στα έργα του Μαρκόπουλου «Στρατής ο Θαλασσινός», «Θητεία» Μ. Ελευθερίου, «Μετανάστες» Γιώργου Σκούρτη, «Θεσσαλικός Κύκλος» και «Ανεξάρτητα» και βεβαίως στους υπέροχους «Ελεύθερους Πολιορκημένους», σε ποίηση Διονυσίου Σολωμού, που κυκλοφόρησαν το 1977 με τις συμμετοχές του Νίκου Ξυλούρη και της Ειρήνης Παπά.

Συνεργάστηκε, όμως, και με άλλους σημαντικούς συνθέτες μεταξύ των οποίων οι Μίκης Θεοδωράκης, Λουκιανός Κηλαϊδόνης, Χρήστος Λεοντής, Νίκος Μαμαγκάκης, Μάριος Τόκας, Γιώργος Κατσαρός ενώ ερμήνευσε και τους στίχους μεγάλων ποιητών.

Στις αρχές του 1978 κυκλοφόρησε τον πρώτο μεγάλο δίσκο του με δημοτικά τραγούδια με τον τίτλο: «Τραγούδια της Ελλάδας» στον οποίο συμμετείχε όλη η οικογένεια των Χαλκιάδων όπως και στο αμέσως επόμενο «Τα παραδοσιακά μας τραγούδια».

Σημαντική στιγμή της διαδρομής του ήταν η παρουσίαση, τον Μάιο του 2002, στο Ηρώδειο, του έργου ζωής του «2.500 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ¨ (Από τον Όμηρο μέχρι σήμερα)».

Κατά τη διάρκεια της μακράς διαδρομής του ο Λάκης Χαλκιάς έδωσε πάνω από 2.500 συναυλίες στην Ελλάδα αλλά και σε 45 χώρες του εξωτερικού ταξιδεύοντας μέσα από την υπέροχη φωνή του το ελληνικό τραγούδι.