Μία ομάδα 8 νέων ηθοποιών, απόφοιτων της δραματικής σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, εμπνέονται από ένα διήγημα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε και παρουσιάζουν μια παράσταση “με πολλά ερωτήματα”
Σπύρος Ιωάννου
8 νέοι ηθοποιοί, απόφοιτοι της δραματικής σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν σύστησαν την δική τους θεατρική ομάδα με τίτλο «b.p.m.» (beats per minute).
Τον εγχείρημά τους μπορούμε να πούμε ότι πέτυχε. Όχι αποκλειστικά για το εμπορικό κομμάτι του πράγματος αλλά κυρίως για την πρωτοβουλία της ίδρυσης της ομάδας κι έπειτα για το 1ο Βραβείο που απέσπασαν στο Adapt Festival τον περασμένο Ιούνιο, στο θέατρο «Tempus Verum - Εν Αθήναις».
Στον ίδιο χώρο, στο Tempus Verum η νέα θεατρική ομάδα παρουσιάζει -με έναρξη στις 20 Σεπτεμβρίου- την θεατρική παράσταση με τον μακροσκελή τίτλο «Ένας ευγενικός νεαρός που φαινόταν ηλίθιος και δεν είχες κανένα λόγο να τον φοβάσαι».
Εμπνεόμενοι από το διήγημα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, το “Σύστημα του δόκτορος Πίσσα και του καθηγητού Φτερά”, οι 8 νέοι θέλησαν να δημιουργήσουν μία ξεχωριστή παράσταση, «που στοχάζεται πάνω στο ερώτημα: Πώς θεραπεύεται η τρέλα;»
Σε ένα ενημερωτικό σημείωμα των διοργανωτών διαβάζουμε: «Ο Πόε μας προτείνει ως λύση το “Σύστημα του δόκτορος Πίσσα και του καθηγητού Φτερά”. Δουλεύει όμως τελικά αυτό το σύστημα; Δουλεύει οποιοδήποτε από τα «συστήματα» που δημιουργούμε προκειμένου να διακρίνουμε τι είναι φυσιολογικό και τι παράλογο;
Κάθε μέρα βλέπουμε τα όρια του τι είναι κοινωνικά αποδεκτό να περιορίζονται. Ποιος όμως ορίζει τι είναι λογικό, αποδεκτό, κανονικό; Τι γίνεται όταν οι συμπεριφορές που αναγνωρίζουμε ως φυσιολογικές μπλέκονται, τα όρια ξεπερνιούνται και αναρωτιέσαι αν είναι φυσιολογικό να είσαι τρελός ή τρελό να είσαι φυσιολογικός;»
Κλείσιμο
Η ομάδα των νέων ηθοποιών -η οποία αποτελείται από τους Βασίλη Αουάντ, Λίνα Δημάκη, Ευσταθία Λαγιόκαπα, Δάφνη Λαζαροπούλου, Δανάη Λιοδάκη, Πάνο Λουκαΐδη, Παναγιώτα Παπαδημητρίου και Αντώνη Χρήστου- στα πρώτα τους θεατρικά βήματα ενώνουν τις δυνάμεις τους και επιχειρούν να απαντήσουν επί σκηνής στα παραπάνω ερωτήματα, και ακόμη «Τι συνέβη λοιπόν όταν μέσα σε ένα θεραπευτήριο μπήκε ανυποψίαστος ένας ευγενικός νεαρός που φαινόταν ηλίθιος και δεν είχες κανένα λόγο να τον φοβάσαι;»